فرانسه در حالی که از بدترین خشونت‌های سال‌های اخیر رنج می‌برد، منع آمد و شد را اعمال می‌کند

از تالار شهر قرن نوزدهمی لیموژ فقط شیشه های شکسته و قاب اسکلتی سقف هاوسمانی باقی مانده است. این شهر از جمله مکان‌هایی بود که بیشترین آسیب را از شورش و غارتی که در آخر هفته در سراسر فرانسه رخ داد و کشور را از بدترین خشونت‌های سال‌های اخیر درگیر کرد. گلدسته مرتفع در قلب لیموژ در نهایت در شعله های آتش فرو ریخت و تشویق جمعیت زیر را برانگیخت که در فیلم ضبط شده بودند. موزه لوور در پاریس اعلام کرد که پس از اعلام محاصره این مکان گردشگری نمادین توسط معترضان بسته شد.

مقامات اعتراف کردند که کنترل خود را در شهرهای بزرگ از دست داده اند و روز دوشنبه گفتند که از برخی شهرها خواسته اند برای بازگرداندن نظم مقررات منع آمد و شد اعمال کنند. این ناآرامی پس از یک جنبش ضد دولتی که روزها شاهد اعتراضات عمدتا مسالمت آمیز به دلیل افزایش هزینه های زندگی و شرایط بد مدارس بود، رخ داد. در آخر هفته، این ناآرامی به خشونت در خیابان‌های شهرهای سراسر فرانسه تبدیل شد: آشوب‌گران، اغلب کلاه‌پوش و نقاب‌پوش، فروشگاه‌ها را غارت کردند و خودروها و ساختمان‌های دولتی را در هنگام مواجهه با پلیس به آتش کشیدند.

به گفته وزارت کشور فرانسه بیش از نیم میلیون نفر در اعتراضات سراسر فرانسه شرکت کردند و نزدیک به 2400 نفر دستگیر شدند. این گزارش افزود که نزدیک به 1000 افسر پلیس و آتش نشان زخمی شده اند. مکرون «آشوب‌سازان گروه‌های چپ افراطی» را مسئول این خشونت‌ها دانست. او روز یکشنبه در یک سخنرانی تلویزیونی گفت: «با تماشای این تصاویر، همه ما تعجب کردیم که چگونه فرانسوی‌ها می‌توانند این کار را با فرانسه انجام دهند.

"هیچ چیز آن را توجیه نمی کند، هیچ چیز آن را توضیح نمی دهد، هیچ چیز آن را توجیه نمی کند." مکرون افزود: «کسانی که به دنبال سقوط جمهوری بودند، پاسخگو خواهند بود». دولت میانه‌روی ماکرون، در آخرین ماه‌های قدرت خود، درگیر حس فزاینده‌ای از بحران است که می‌تواند راه را برای دستیابی راست افراطی در سال آینده هموار کند. ماکرون ریاست دومین کشور بزرگ منطقه یورو را با بدهی زیاد، رشد رکود و نارضایتی عمیق اجتماعی ترک خواهد کرد.

هنگامی که آسیب روز یکشنبه آشکارتر شد، رهبران سیاسی در سراسر طیف به دلیل خشونت انگشتان یکدیگر را نشانه رفتند. دولت میانه‌روی مکرون، چپ‌های افراطی را مقصر می‌دانست، در حالی که ژان لوک ملانشون، نامزد اصلی چپ‌های افراطی، مقامات فعلی را مقصر می‌دانست. مارین لوپن، نامزد پیشتاز راست افراطی انتخابات ریاست جمهوری، روز یکشنبه دولت مکرون را "فرسوده، سرگردان و به ظاهر ناتوان از انجام کاری غیر از اظهار نظر درباره ناتوانی خود" خواند. او پیش از انتخابات آوریل در نظرسنجی ها پیشتاز است. همانطور که برخی از سیاستمداران دست راستی خواستار آن بودند، مکرون از اعلام وضعیت اضطراری خودداری کرد.

اما برخی شهرها، از جمله شهر بندری جنوبی مارسی، تجمعات عمومی را برای بیشتر روز دوشنبه ممنوع کردند. نخست وزیر سباستین لکورنو پس از جلسه بحران دولت در روز دوشنبه گفت که از برخی مقامات محلی خواسته است تا مقررات منع آمد و شد وضع کنند. ناآرامی‌ها در پاریس روز یکشنبه ادامه داشت، زیرا پلیس با تظاهرکنندگان در میدان جمهوری روبه‌رو شد. خسارات در سراسر فرانسه حاد بود، البته نه فقط در پایتخت. در حالی که جنبش‌های اعتراضی بخشی از بافت جامعه فرانسه هستند، به ندرت مانند آخر هفته به خشونت تبدیل می‌شوند.

برای بسیاری، تماشای شعله های آتش در تالار شهر لیموژ، شهری مرکزی که به چینی هایش معروف است، حمله ای به خود ایالت بود. شهردار Guillaume Guérin روز یکشنبه در پستی در X گفت: "حمله به او حمله به جمهوری است." در جنوب شرقی شهر لیون، یک ساختمان اداری توریستی در آتش سوخت. ویدئوهای رسانه های اجتماعی که توسط NBC News مکان یابی شده نشان می دهد، برخی از ویترین فروشگاه ها در امتداد خیابان های خرید در نزدیکی شهرداری بوردو تخریب شده اند و به نظر می رسد کالاهای داخل آن به سرقت رفته است.

لوران نونیز، وزیر کشور روز یکشنبه گفت که ساختمان‌های شهر مارسی، لیل و آنجر به سرقت رفتند و افزود که دستگیری‌های انجام شده ارتباط چندانی با اعتراضات دانشجویی ندارد. وزیر کشور اذعان کرد که مقامات در شهرهای بزرگ "کنترل خود را از دست داده اند". او استعفای خود را به رئیس جمهور امانوئل ماکرون پیشنهاد کرد که او آن را رد کرد. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، مهاجرت را عامل خشونت در این کشور دانست و روز یکشنبه در Truth Social گفت: "فرانسه در حال سوختن است!" معاون رئیس جمهور جی دی ونس در روز X گفت که اعتراضات به عنوان یک هشدار برای آمریکایی ها بوده است.

ونس گفت: "این آینده ای است که دموکرات های کنگره برای کشور شما به دنبال آن هستند." مقامات فرانسوی مهاجران را مقصر این تظاهرات نمی‌دانند، اما مکرون نگرانی‌های مشروع مردم را تأیید می‌کند، در حالی که چپ‌های افراطی را مسئول خشونت می‌داند. دانش‌آموزان دبیرستانی که ابتدا خواستار شرایط کلاسی بهتر بودند، ابتدا ماه گذشته به خیابان‌ها آمدند و زیرساخت‌های ویران‌شده و ظرفیت آموزشی ناکافی را برجسته کردند. با پرتاب گاز اشک آور توسط ماموران ضد شورش، اعتراضات آنها با واکنش شدید پلیس مواجه شد.

در هفته‌های بعد، چندین اتحادیه کارگری و کشاورز به دانشجویان ملحق شدند که خواستار مهلت گرفتن از بسیاری از مسائل، از جمله هزینه‌های سرسام‌آور زندگی و قیمت گاز بودند که تا حدی به دلیل جنگ در ایران افزایش یافته است. خواسته‌های دانش‌آموزان فرانسوی شبیه خواسته‌های همسالان خود در اسپانیا، پرتغال و آلبانی است که در روزهای اخیر به دلیل شرایط تحصیلی به خیابان‌ها آمده‌اند.