فردا پایان جهان؛ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ آخرین روز بشر اعلام شده

مطالعۀ موسوم به «مطالعۀ روز قیامت» اکنون ۶۶ سال قدمت دارد، اما احتمالاً مشهورترین مطالعه درباره پایان جهان است. در سال ۱۹۶۰ پژوهشگران با کمک یک فرمول ریاضی، پایان بشریت را برای روز جمعه ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ محاسبه کردند. این مقاله با عنوان تحریک‌آمیز «روز قیامت: جمعه ۱۳ نوامبر، سال ۲۰۲۶ میلادی» را هاینتس فون فوئِرستر، فیزیک‌دان اتریشی‌ـ‌آمریکایی، همراه با تیم پژوهشی‌اش در مجلۀ تخصصی معتبر ساینس (منبع به زبان آلمانی) منتشر کرد.نتیجه‌گیری اصلی و پس‌زمینه مطالعۀ «روز قیامت»پژوهشگران داده‌های تاریخی مربوط به جمعیت جهان در دو هزار سال گذشته را بررسی کردند و یک منحنی رشد را بر آن منطبق کردند. این مدل نشان می‌داد که فواصل زمانی میان دو برابر شدن جمعیت، پیوسته کوتاه‌تر می‌شود.بر اساس این پیش‌بینی، اگر نرخ رشد جمعیت آن زمان روی زمین را بدون تغییر به آینده تعمیم می‌دادند، منحنی در نوامبر ۲۰۲۶ به مقداری بی‌نهایت می‌رسید.در نتیجه، انسان‌ها نظریه‌پردازی می‌کردند که تا روز جمعه، یعنی فردا، به طور بی‌نهایت تکثیر شده‌اند. نتیجه‌گیری منطقی ریاضی‌دانان این بود که در این روز، بشریت صرفاً از نظر محاسباتی بر اثر جمعیت بیش از حد، خود را «له می‌کند».این مطالعه در آن زمان در سراسر جهان سروصدا به پا کرد و قرار بود همین طور هم باشد. هاینتس فون فوئِرستر با انتخاب یک جمعه، آن هم سیزدهم، می‌خواست توجه‌ها را به مسئلۀ افزایش شدید جمعیت که آن زمان بحث داغ بود جلب کند. تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ این منحنی به طرز شگفت‌آوری با ارقام واقعی منطبق بود، اما پس از آن رشد جمعیت جهانی به شکل محسوسی کند شد، به همین دلیل پیش‌بینی‌های امروز بیشتر از تثبیت جمعیت در حدود ۱۰ میلیارد نفر سخن می‌گویند.چرا «پایان جهان» رخ نمی‌دهدجمعیت جهان هنوز در حال افزایش است، اما این رشد هرچه بیشتر کند می‌شود. در ابتدا شمار انسان‌ها به شدت بالا رفت، زیرا افراد کمتری می‌مردند. بعدتر اما خانواده‌ها در سراسر جهان تعداد کمتری فرزند به دنیا آوردند. جمعیت در سال ۱۹۶۳ با بیش از ۲ درصد در سال، سریع‌ترین رشد خود را داشت، اما تا سال ۲۰۲۰ این نرخ رشد به کمتر از ۱ درصد کاهش یافت.بر اساس برآوردهای سازمان ملل متحد (UN)، در اواسط دهۀ ۲۰۸۰ میلادی با حدود ۱۰.۳ میلیارد نفر، بیشترین تعداد ساکنان زمین را خواهیم داشت. پس از آن، جمعیت جهان به آهستگی دوباره کاهش می‌یابد.جمعه نخستین «پایان جهان» اعلام‌شده نیستحتی در سال ۱۹۱۰ نیز به دلیل دنباله‌دار هالی، وحشت بزرگی به راه افتاد. روزنامه‌ها درباره گازهای سمی در دنباله این دنباله‌دار هشدار می‌دادند که می‌تواند همۀ حیات را نابود کند. برخی فروشندگان از این ترس سوءاستفاده کردند و ماسک‌های گاز، قرص‌های محافظ یا «چترهای دنباله‌دار» فروختند. اما دنباله‌دار گذشت و هیچ اتفاقی نیفتاد.بعدها نیز بارها چنین تاریخ‌هایی اعلام شد. یک واعظ رادیویی آمریکایی برای ۲۱ مه ۲۰۱۱، روز داوری نهایی را پیش‌بینی کرد. در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ بخشی از تقویم مایا به پایان می‌رسید و بسیاری این را نیز به معنای پایان جهان تعبیر کردند.حتی علم هم گاهی اشتباه کرده است. در سال ۱۹۷۲ مطالعه‌ای با عنوان «مرزهای رشد» هشدار می‌داد که به زودی منابع خام مهم پایان می‌یابد. اما انسان‌ها منابع و راه‌حل‌های تازه‌ای پیدا کردند و به همین دلیل بسیاری از مواد خام حتی ارزان‌تر شدند.مشکل این قبیل پیش‌بینی‌ها همیشه یکی است: روندهای گذشته را بی‌کم‌وکاست به آینده تعمیم می‌دهند و فراموش می‌کنند که انسان‌ها به مشکلات واکنش نشان می‌دهند و خود را تطبیق می‌دهند. این نکته دربارۀ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ نیز صدق می‌کند. بشریت مسیری متفاوت از آنچه ۶۶ سال پیش محاسبه شده بود طی کرده است.پس اگر حالا فکر می‌کنید می‌توانید به رئیستان هرچه در دل دارید بگویید، چون روز جمعه به هر حال همه چیز تمام می‌شود، بهتر است یک بار دیگر دربارۀ آن فکر کنید.