فرمانداران این فرصت را دارند که به آموزش مدنی به شدت مورد نیاز کمک کنند

—fstop123—Getty Images

فرمانداران در مورد چگونگی بهبود آموزش هیچ کمبودی ندارند. اما قبل از تصمیم گیری در مورد تغییر، آنها نیاز به پاسخ صادقانه به یک سوال اساسی تر دارند: دانش آموزان ما چگونه هستند؟

ساده به نظر می رسد. این نیست.

ما در زمان‌های مختلف و از احزاب مختلف بر تنسی حکومت می‌کردیم. اما ما همان درس را آموختیم: شما نمی توانید آنچه را که نمی خواهید صادقانه اندازه گیری کنید، بهبود بخشید.

فرمانداران این فرصت را خواهند داشت که ببینند دانش‌آموزان در ایالت خود در یک موضوع مهم و غالبا نادیده گرفته می‌شوند: مدنی. اما آنها باید تا پایان ژانویه ثبت نام کنند تا نتایج سطح ایالتی را در ارزیابی ملی ارزیابی مدنی پیشرفت آموزشی، که به عنوان کارت گزارش ملی یا NAEP نیز شناخته می شود، دریافت کنند.

برای فرمانداران تازه منتخب، این به معنای تصمیم گیری سریع در مدت کوتاهی پس از تصدی مسئولیت خواهد بود. هرچند نباید سخت باشد.

دانش‌آموزان ایالات متحده، به‌ویژه در کلاس‌های ابتدایی، در مورد نحوه عملکرد دولت، حقوق و مسئولیت‌های شهروندان، و نحوه به کارگیری دانش مدنی فراتر از کلاس درس، آموزش‌های محدودی دریافت می‌کنند. فرمانداران می توانند با اولویت بندی و اندازه گیری آنچه دانش آموزان در زمینه مدنی می دانند و می توانند انجام دهند، به تغییر آن کمک کنند.

آنچه اکنون می دانیم محدود است اما نگران کننده است: از هر 5 دانش آموز کلاس هشتمی فقط 1 نفر در مدارس ایالات متحده به سطح مهارت NAEP در جدیدترین کارت گزارش ملی در علوم مدنی رسیده است، به این معنی که اکثریت قریب به اتفاق دانش آموزان احتمالا در تلاش برای شناسایی تفکیک قوا و کنترل و تعادل مندرج در قانون اساسی هستند.

برخلاف دروسی مانند خواندن و ریاضی، ما اطلاعات خاص ایالتی در مورد عملکرد دانش آموزان خودمان در مقایسه با دانش آموزان ایالت های دیگر در رشته مدنی نداریم. این امر رهبران را در هنگام تلاش برای بهبود مدارس و جوامع و کمک به جوانان برای توسعه دانش و مهارت‌های مدنی که برای پیشرفت تحصیلی، نیروی کار و جوامع خود به آن نیاز دارند، در مضیقه قرار می‌دهد.

اما با شروع سال 2028، اگر ایالت ها ضرب الاجل ژانویه را رعایت کنند، می توانند به جای میانگین های ملی، نتایج خاص ایالتی را در رشته های مدنی پایه هشتم دریافت کنند. پیشرفت تحصیلی تنسی در دو دهه گذشته به عنوان نمونه ای از این امر است که چرا همه ایالت ها باید از این فرصت استفاده کنند. در سال 2007، نمرات بسیار پایین کارت گزارش ملی تنسی در خواندن و ریاضی، که با نتایج ارزیابی ایالتی ما در تضاد بود، به عنوان زنگ خطری عمل کرد. ایالت ما دست به کار شد تا انتظارات K-12 را افزایش دهد، سختی آزمون های ایالتی پایان سال خود را افزایش دهد و شیوه های کلاس درس را بهبود بخشد.

این استراتژی جواب داد: بین سال‌های 2011 و 2015، تنسی به سریع‌ترین ایالت در NAEP تبدیل شد. و پیشرفت ادامه دارد. اخیرا، برای اولین بار، این ایالت در ربع برتر ایالت ها برای خواندن و پیشرفت ریاضی رتبه بندی شده است.

به همین دلیل است که ما معتقدیم NAEP یک ابزار بسیار ارزشمند است. این استاندارد طلایی در ارزیابی ها در نظر گرفته می شود و تنها معیار رایجی است که یادگیری دانش آموزان را در سراسر کشور اندازه گیری می کند. به ما اطلاع می‌دهد که آیا دانش‌آموزان امروزی نسبت به بچه‌های همان کلاس‌های دو سال یا دو دهه قبل بهتر یا بدتر عمل می‌کنند و دانش‌آموزان در ایالت ما در مقایسه با سایر ایالت‌ها چگونه عمل می‌کنند.

ما همیشه از نتایج NAEP در سطح دولتی بهره مند نبودیم. NAEP تا دهه 1980، زمانی که تنسی به سایر ایالت‌های جنوبی در یک برنامه آزمایشی برای تعیین اینکه آیا می‌توان نتایج معتبر ایالتی را از داده‌های NAEP به‌دست آورد یا خیر، به هیچ وجه داده‌ای برای ایالت تولید نکرد. این امر 25 سال پیش راه را برای یک الزام فدرال هموار کرد که نتایج آن برای همه 50 ایالت در خواندن و ریاضی کلاس چهارم و هشتم به طور عمومی گزارش شود.

این یک پیروزی برای ایالت ها و بچه ها بود. اما امروز باید از خود بپرسیم که در مورد آن چیزهای ضروری دیگری که کودکان در مدرسه به جز خواندن و ریاضی می آموزند چه می شود؟

ایالت ها اکنون فرصتی برای پاسخ به این سوال در حوزه مدنی دارند. ما امیدواریم که آنها آن را بگیرند. ما به تجربه می دانیم که چقدر ارزشمند است که معیاری صادقانه و مستقل از عملکرد دانش آموزان داشته باشیم. سیاست خوب نیازمند اطلاعات خوب است. و رهبری خوب مستلزم این است که مایل باشیم با آنچه که این اطلاعات به ما می‌گوید مقابله کنیم.