فرماندهی خودکار از فاصله 70 مایلی: ارتش ایالات متحده در حال آزمایش هلیکوپترهای باری خودپرواز است که به تنهایی در اطراف مناطق پرواز ممنوع حرکت می کنند.
ایرباس یک هلیکوپتر باری مستقل را نشان می دهد که در اطراف حریم هوایی محدود شده تغییر مسیر می دهد و از Hivemind برای ناوبری و Starlink برای دستورات از راه دور استفاده می کند.
MQ-72C ایرباس پس از ظاهر شدن ناگهانی حریم هوایی محدود شده در حین پرواز، مسیر خود را تغییر داد.
استارلینک فرمان های از راه دور را از 70 مایلی به یک هلیکوپتر باری منتقل می کرد
نرم افزار Hivemind Shield AI به هلیکوپترها کمک می کند تا بدون مداخله دائمی خلبان حرکت کنند ارتش ایالات متحده ایرباس MQ-72C Lakota Connector را آزمایش کرده است، یک هلیکوپتر باری خودکار که برای تغییر مسیر در اطراف حریم هوایی به طور ناگهانی محدود شده طراحی شده است.
اپراتورها هلیکوپتر را از فواصل 70 مایلی از طریق زیرساخت های ارتباطی پشتیبانی از عملیات فراتر از خط دید معمولی کنترل کردند.
این هواپیما از یک برنامه پروازی پیروی می کند که توسط یک اپراتور انسانی ارائه شده است، در حالی که نرم افزار خودمختاری داخل هواپیما ناوبری و پاسخ به شرایط متغیر را کنترل می کند.
Starlink و Hivemind کنترل از راه دور و ناوبری مستقل را فعال می کنند
ایرباس پنج پرواز نمایشی در فرودگاه اجرایی هانتسویل در آلاباما انجام داد که شناور مستقل، پیچهای پیچیده و الگوهای ترافیکی فرودگاهی معمولی را به نمایش گذاشت.
در طی یک تمرین، هواپیما با یک منطقه فضایی محدود شده تازه معرفی شده مواجه شد و یک مسیر جایگزین را با استفاده از سیستم های خودمختاری درونی خود محاسبه کرد.
Jaysen Yochim، مدیر ارشد ایرباس برای برنامه Aerial Logistics Connector میگوید: «هواپیما باید بهطور مستقل درباره نحوه مسیریابی خود در اطراف مناطق پرواز ممنوع تصمیم میگرفت.
یک خلبان برای ایمنی در طول این آزمایشها در کشتی باقی ماند، اگرچه یوچیم گفت که فرد هرگز نیازی به کنترل کنترل نداشت.
استقلال هلیکوپتر تا حدی به نرم افزار Hivemind Shield AI بستگی دارد که تصاویر جمع آوری شده توسط حسگرهای داخل هواپیما را تفسیر می کند.
دو حسگر LiDAR، رو به جلو و عقب، در کنار یک دوربین الکترواپتیکال نصب شده روی دماغه کار می کنند تا اطلاعات محیطی را برای تصمیم گیری های ناوبری فراهم کنند.
فرمان از راه دور بر یک لایه ارتباطی جداگانه متکی است، با شبکه ماهواره ای استارلینک اسپیس ایکس که دستورالعمل ها را بین ایستگاه های کنترل زمینی و هواپیما حمل می کند.
ایرباس قبلا این ترتیب را فراتر از خط دید معمولی آزمایش کرده است و اپراتورهای انسانی را قادر میسازد تا از فواصل دور فرمان صادر کنند.
ما پروازهایی داشته ایم که از فاصله 70 مایلی به طور مستقل فرمان داده شده اند. همه اینها چیزهایی است که در سال گذشته اتفاق افتاده است، "یوچیم افزود.
ما همچنین جایی داریم که می توان هواپیما را هم از یک ایستگاه کنترل زمینی مانند این و هم با تبلت سامسونگ فرمان داد.
تبدیل محموله و پذیرش نظامی ناتمام مانده است
ایرباس MQ 72C را بر اساس UH 72B Lakota خود که از H145 مشتق شده است، ساخته است، اما اصلاحات اضافی برای عملیات باری لازم است.
درهای تاشوی که در جلو نصب میشوند، گذرگاهی از داخل کابین ایجاد میکنند و به خدمه اجازه میدهند تا وسایل را سریعتر بارگیری و تخلیه کنند.
اگرچه ایرباس کار طراحی اولیه و آزمایش های اولیه را به پایان رسانده است، آزمایش های پرواز و تونل باد همچنان برجسته هستند. این شرکت انتظار دارد که درها را در حدود سال 2029 یا 2030 نصب کند.
ارتش همچنین به راههای بهتری برای تأمین نیروها پس از حملات هوایی از راه دور که شامل چرخندههای MV 75A در آینده است، نیاز دارد.
سرلشکر دیوید گاردنر، رئیس لشکر 101 هوابرد، چالش حمل تجهیزات سنگین در طول صدها مایل را توضیح داد.
گاردنر میگوید: "ما میتوانیم برخی چیزها را در داخل هلیکوپتر قرار دهیم، و میتوانیم برخی چیزها را زیر یک هلیکوپتر با بار زنجیر قرار دهیم. ما قرار نیست چیزی را که 250 گره حرکت میکند تا 500 مایل بارگیری کنیم. ما هاموی را زیر آن آویزان نمیکنیم."
از دیگر رقبای خود برای تحویل محموله های نظامی می توان به AW139، بلک هاوک، رابینسون R66 و بل 505 اشاره کرد.
ارتش الزامی برای تدارکات اعلام نکرده است، اگرچه علاقهاش به نمایش ایرباس نشان میدهد که تحویل محمولههای خودکار مورد توجه قرار گرفته است.
متن اصلی (انگلیسی)
'Autonomously commanded from up to 70 miles away': The US military is testing self-flying cargo helicopters that navigate around sudden no-fly zones on their own
Airbus demonstrates an autonomous cargo helicopter that reroutes around restricted airspace, using Hivemind for navigation and Starlink for remote commands.