فرمانده آرتمیس دوم وحشتناک ترین لحظه سفر 10 روزه خود به دور ماه را به یاد می آورد: «ما هرگز به خانه نمی آییم».

تنریف، اسپانیا – فرمانده ماموریت آرتمیس ۲ ناسا برای مدت کوتاهی از این ترس داشت که او و خدمه‌اش پس از غلبه بر نقطه بازگشت خود، هرگز از سفر دور ماه به خانه باز نگردند.

فرمانده رید وایزمن و سه خدمه‌اش قرار بود به 219667 مایل دریایی (252788 مایل استاندارد یا 406823 کیلومتر) برسند - دورتر از هر انسان دیگری که تا به حال از سیاره اصلی خود سفر کرده است - قبل از اینکه در ششمین روز از مأموریت 10 روزه خود به سمت زمین برگردند.

او در اوایل این هفته به حضار گفت که اوایل این هفته در فستیوال استارموس هشتم به حضار گفت، اما کیلومترشمار فضاپیمای Integrity همچنان که آنها از نقطه بازگشت مورد نظرشان عبور می‌کردند، به سمت بالا حرکت می‌کرد و فضانورد را ترساند که اشتباهی وحشتناک پیش آمده باشد. (این رویداد نیمه سالانه برای بزرگداشت دستاوردهای علم، اکتشاف و خلاقیت برگزار می شود.)

وایزمن گفت: "کنترل ماموریت در هیوستون به ما گفته بود که حداکثر فاصله ما 219667 مایل دریایی خواهد بود و این دورترین فاصله ای بود که قرار بود از زمین باشیم." "من داشتم این عدد را تماشا می کردم و دیدم که به 219667 رسید و فکر کردم، "عالی، این دورترین فاصله ای است که ما از زمین خواهیم داشت، و عدد بعدی که خواهم دید 219،666 خواهد بود - ما به خانه خواهیم رفت." اما حدود سه دقیقه بعد، من 219666 را ندیدم. من 219668 دیدم. بالا رفت. من شبیه 'ها؟ این عجیب است.

به فضانوردان آرتمیس دوم جرمی هانسن، ویکتور گلاور و رید وایزمن مدال استیون هاوکینگ برای ارتباطات علمی در جشنواره Starmus VIII در تنریف اسپانیا در 17 اکتبر اهدا شد. (اعتبار تصویر: Max Alexander/Starmus) او افزود: "و سپس حدود سه دقیقه بعد، به 219669 می رسد، و این لحظه ای بود که احساس ترس واقعی کردم، زیرا فکر می کردم ما خیلی دور شده ایم - هرگز به خانه نمی آییم - و بنابراین بسیار ترسیده بودم."

سپس، در نهایت، او دید که شمارنده شروع به سقوط کرد. در همین حال، فضانوردان ناسا، ویکتور گلاور و کریستینا کخ، پشت پنجره بودند و رصدهای علمی ماه را انجام می‌دادند، و جرمی هانسن، فضانورد آژانس فضایی کانادا، گزارش‌هایی را برای کنترل مأموریت ارسال می‌کرد - بنابراین لحظه وحشت وایزمن مورد توجه قرار نگرفت.

وقتی وایزمن دید که کیلومترشمار به 219668 مایل دریایی باز می گردد، گفت: "ما به خانه می رویم" و خدمه هلهله کردند. او افزود: "می دانستم که شانس خوبی وجود دارد که بتوانیم به آن برسیم."

در مصاحبه ای با نشریه خواهر Live Science، The Week Junior Science+Nature، وایزمن به تیم های مستقر در زمین ناسا برای موفقیت نهایی این ماموریت ادای احترام کرد.

داستان های مرتبط

"من در کلمات از دست داده ام": ماموریت Artemis II پس از ماموریت تاریخی 10 روزه با شادی و تشویق به خانه می آید

تلسکوپ زمینی تصویری از کپسول Artemis II در نزدیکی ماه را به اشتراک می‌گذارد - یکی از دورترین عکس‌هایی که از انسان گرفته شده است.

10 عکس آرتمیس دوم که بازگشت بشریت به ماه را تعریف می کند

"ایمن برگشتن به خانه گواهی بر سختگیری مهندسی و تیم های کنترل پرواز در اینجا در سیاره زمین است، که این موشک را کنار هم گذاشتند و سپس وقتی به ماه رفتیم و برگشتیم آن را کنترل کردند. آنها قهرمانان واقعی این ماموریت هستند. آنها شجاعت واقعی دارند."

ماموریت Artemis II در 1 آوریل از مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا پرتاب شد. این اولین پرواز خدمه کپسول فضایی Orion و اولین ماموریت خدمه ای بود که از زمان آپولو 17 در سال 1972 به ماه سفر کرد.

تقریبا هر لحظه از فعالیت‌های خدمه در کپسول اوریون به صورت زنده در جهان پخش می‌شد و باعث جلب توجه عمومی در این مأموریت شد. اعضای خدمه Artemis II در جشنواره Starmus VIII مدال استیون هاوکینگ را برای ارتباطات علمی دریافت کردند.

آیا شما یک ناسا هستید؟ ببینید چقدر خوب در مسابقه آرتمیس ما امتیاز می گیرید تا متوجه شوید!