فروش کریستیز لندن با رکوردهای بریجت رایلی و لیوبوف پوپووا 289 میلیون دلار به ارمغان آورد.

کریستیز لندن در دو فروش عصر روز چهارشنبه 218.6 میلیون پوند (289.4 میلیون دلار) به ارمغان آورد که بیش از دو برابر مجموع فروش سال گذشته بود و نشانه ای دلگرم کننده برای بازار هنر پیش از حراج نیویورک در ماه آینده است.

هفت رکورد حراج به ثبت رسید، از جمله پنج رکورد در زمان فروش مجموعه پیتر سیمون، تاجر بریتانیایی، در حالی که یک تابلوی نقاشی واسیلی کاندینسکی در دومین حراج عصر به قیمت 31.6 میلیون پوند (41.8 میلیون دلار) فروخته شد. (همه قیمت های گزارش شده شامل حق بیمه خریدار است.)

این دو فروش که مصادف با فریز لندن و فریز مسترز است، به نرخ فروش ترکیبی 91 درصد بر اساس لات و 96 درصد از نظر ارزش دست یافت. مجموعه سایمون، که بسیاری از افراد داخلی بازار آن را به ARTnews به عنوان جاذبه واقعی لندن توصیف کردند، 107.5 میلیون پوند (142.3 میلیون دلار) از کل آن را به خود اختصاص داد و آن را به بالاترین ارزش مجموعه تک مالکی تبدیل کرد که تا کنون در کریستیز لندن فروخته شده است. فروش بعدی در قرن بیستم و بیست و یکم 111.1 میلیون پوند (147 میلیون دلار) به همراه داشت.

با این حال، در مورد زمان شروع جشن ها سردرگمی وجود داشت. اگرچه فروش سیمون از ساعت 6 بعد از ظهر شروع شد، اما در برخی مکان‌ها وب‌سایت حراج زنده کریستیز ساعت 7 بعد از ظهر را تبلیغ کرد. زمان شروع حداقل سه متخصص بازار، از جمله یک مشاور با مشتریان جهانی، فهمیده بودند که فروش در ساعات بعدی آغاز خواهد شد. اینکه آیا سکسکه باعث شده کسی در مناقصه غیبت کند، مشخص نیست.

حتی هنوز، وقتی فروش «Monsoon: The Peter Simon Collection» شروع شد، کریستیز پر بود. این مجموعه که توسط بنیانگذار خرده‌فروش بریتانیایی Monsoon که از سال 2005 در هر نسخه از فهرست 200 کلکسیونر برتر ARTnews ظاهر شده است، جمع‌آوری شده است، این مجموعه 98 درصد بر اساس لات و 99 درصد از نظر ارزش فروخته شد و تنها یکی از 41 اثر نتوانست خریدار پیدا کند.

شاهکار اولیه واسیلی کاندینسکی Das bunte Leben با درآمد 31.6 میلیون پوند (41.8 میلیون دلار) برترین اثر این شب بود. با احترام به کریستیز ایماژز با مسئولیت محدود

یکی از بزرگترین سورپرایزهای این شب از سوی نقاش آوانگارد روسی، لیوبوف پوپووا، رقم خورد که Painterly Architectonic او به قیمت 7.64 میلیون پوند (10.1 میلیون دلار) بیش از سه برابر قیمت بالای 2.5 میلیون پوندی (3.3 میلیون دلار) آن فروخته شد. این اثر که رکورد جدیدی را برای این هنرمند در حراج به ثبت رساند، نزدیک به هشت دقیقه مناقصه هم در اتاق و هم روی تلفن داشت.

رکوردهای دیگری که چهارشنبه به ثبت رسید برای فیلم Streak 2 بریجت رایلی با 5.21 میلیون پوند (6.9 میلیون دلار) و San Miguel, Toledo, Afternoon از دیوید بومبرگ بود که 3.26 میلیون پوند (4.32 میلیون دلار) به دست آورد. در مناقصه برای کار Bomberg اتاق تشویق شد و حراج‌دار حتی خواستار بررسی دقیق‌تر نقاشی شد. رکوردهای بیشتری برای Portia Zvavahera و Barbara Hepworth به دست آمد.

گران‌ترین اثر مجموعه سیمون، فرانسیس بیکن، فیگور در حرکت، ۱۷.۱۹ میلیون پوند (۲۲.۸ میلیون دلار) فروخته شد و به پیشنهاد دهنده‌ای در اتاق فروخته شد، در حالی که ترکیب A از پیت موندریان، با دو خط و زرد، ۹.۷۱ میلیون پوند (۱۲.۸۶ میلیون دلار) به ارمغان آورد. فیلم ژوان میرو (Les amants – Adam et Eve) به قیمت 8.56 میلیون پوند (11.33 میلیون دلار) فروخته شد و آخرین خانه ساخته Hurvin Anderson 5.7 میلیون پوند (7.5 میلیون دلار) در مقابل برآورد 2 تا 3 میلیون پوند (2.6 میلیون تا 3.9 میلیون دلار) به فروش رسید.

فیلیپ هافمن، رئیس و مؤسس گروه هنرهای زیبا، قبل از فروش به ARTnews گفت که تعداد انگشت شماری از آثار مجموعه سایمون با رقابت پیش خواهند رفت در حالی که بسیاری از بقیه با رقابت نسبتا کمی به فروش خواهند رسید. او گفت که خریداران Frieze Masters در انتظار حراج، پول خود را نگه داشته اند.

پس از آن، هافمن این دو فروش را نشانه روشنی از یک بازار مستحکم خواند، اگرچه او هشدار داد که در مجموع بیش از حد خوانده نمی شود، به خصوص که 29 لات از 41 لات در فروش عصر Simon دارای ضمانت های شخص ثالث بودند، به این معنی که بسیاری از ریسک مالی قبلا قبل از شروع مناقصه محاسبه شده بود.

او به ARTnews گفت: «این حراج‌ها صحنه‌سازی شده، مدیریت می‌شوند و در حال حاضر برای بهترین تضمین‌هایی که می‌توانند دریافت کنند، به حداکثر رسیده‌اند.

در زمان دو نقاشی پایانی حراج، نقره‌ای بزرگ گلن لیگون در تجارت نمایشی و بئاتریز میلازس O Rapaz (پسر)، هر کدام به قیمت ۱۹۲۰۰۰ پوند (۲۵۰۰۰۰ دلار) در مقابل تخمین‌های پایین ۴۰۰،۰۰۰ پوند (۵۲۹،۳۰،۳۰، و ۳۰ پوند) فروخته شدند. به ترتیب، اتاق خاموش بود.

در فاصله کوتاه قبل از فروش عصر قرن بیستم و بیست و یکم، انرژی بازگشت، با دو اثر جوزف آلبر که بیش از تخمین‌هایشان بود، و پس از آن اثر رنه ماگریت Le seize septembre، با قیمت 3.26 میلیون پوند (4.3 میلیون دلار)، بسیار بالاتر از برآورد بالای 1.8 میلیون پوندی (2.4 میلیون دلار) قرار گرفت.

فیگور در جنبش فرانسیس بیکن، به قیمت 17.19 میلیون پوند (22.75 میلیون دلار) فروخته شد و به یک پیشنهاد دهنده در اتاق فروخته شد. با حسن نیت شرکت کریستیز ایماژز با مسئولیت محدود.

وقتی نقاشی سگ 17 دیوید هاکنی زیر چکش قرار گرفت، صدای تند بریتانیایی ها را می شد حس کرد. این نقاشی که برای اولین بار در حراجی ظاهر شد، تشویق و رقابتی پرشور را برانگیخت که در آن ادموند فرانسی، متخصص کریستیز لندن و حداقل سه متخصص دیگر از طریق تلفن شرکت کردند. در نهایت به 3.51 میلیون پوند (4.64 میلیون دلار) رسید.

روحیه میهن پرستانه با کاپریچیو نقاش بریتانیایی فلورا یوخنوویچ ادامه یافت که 2.2 میلیون پوند (2.9 میلیون دلار) در مقابل برآورد بالای 1.5 میلیون پوند (1.98 میلیون دلار) فروخته شد.

اما سکوت بر اتاق آهنگسازی 3 موندریان (1920) حاکم شد، زیرا تماشاگران و پیشنهاد دهندگان دوربین های خود را بیرون آوردند تا لحظه ای را که این تابلو به قیمت 25.2 میلیون پوند (33.4 میلیون دلار) فروخته می شود، دقیقا در میانه تخمین 20 تا 30 میلیون پوندی (26.5 میلیون تا 39.7 میلیون دلار) ثبت کنند.

اگرچه انتظار می‌رفت که Mondrian به بالاترین قیمت در حراج دست پیدا کند، Das bunte Leben اثر کاندینسکی جذاب‌تر بود. آدرین مایر، مسئول حراج، آن را به عنوان "مهم ترین اثر اولیه این هنرمند که تا به حال به حراج رفته است" توصیف کرد. نزدیک به 20 پیشنهاد در سراسر اتاق کمانه داشت و متخصصان کریستی، آملیا واکر، کاترین آرنولد و ماریا لوس برای کار با هم رقابت می‌کردند. لوس در نهایت نقاشی را با پیشنهاد چکشی 27 میلیون پوندی (35.7 میلیون دلار) تضمین کرد و قیمت نهایی را در مقابل 25 میلیون پوند تخمین بالا به 31.56 میلیون پوند (41.79 میلیون دلار) رساند.

این نقاشی در سال 2023 به وارثان هدویگ لوونشتاین-وایرمن بازگردانده شد.

همانطور که با اولین فروش، روحیه دوباره در پایان حراج تغییر کرد. در بیست و هفتمین لات، مونالیزای وارهول (سریال معکوس)، که در نهایت به قیمت 1.5 میلیون پوند (1.98 میلیون دلار) فروخته شد، میر از تریبون کنار رفت و یو جی وانگ مسئولیت آن را بر عهده گرفت. چیزی که در پی آن به وجود آمد، با آثاری از سی تومبلی، جورج کاندو، آلبرتو جاکومتی و لوسیان فروید در میان کسانی بود که خریدار پیدا نکردند. تا ساعت 20:52، دریای لوفرهای صیقلی و کیف های دستی طراحان شروع به ناپدید شدن کرد.

حتی یک هدف خیریه نیز نتوانست اتاق را به طور کامل احیا کند. مجسمه ایگشان آدامز به نام «قطعیت گل رز» (ii)، مجسمه ای ساخته شده از مهره، نخ و منسوجات، علیرغم یادآوری حراج دهنده به پیشنهاد دهندگان مبنی بر اینکه درآمد حاصل از آن به نفع خیریه های زیست محیطی است، 96000 پوند (127000 دلار) فروخته شد. با این حال، نتیجه یک رکورد حراج برای هنرمند ایجاد کرد.

دومین فروش با نرخ فروش 85 درصدی به پایان رسید که بسیار کمتر از 98 درصدی مجموعه سایمون است. با این حال، با فروش دو اثر به قیمت بیش از 25 میلیون پوند، نتایج ترکیبی باعث شد تا کریستی در آستانه فروش نیویورک خود، که از 17 نوامبر آغاز می شود، جشن بگیرد.

برای هافمن، نتایج عصر دلگرم کننده بود، اما لزوما قطعی نبود، و استفاده گسترده از ضمانت ها باید با کمی نمک همراه باشد. او افزود که منتظر فروش مجموعه آنتونیو هوم سونابند است که تخمین زده می‌شود بیش از 50 میلیون دلار به ارمغان بیاورد و بدون ضمانت عرضه شود تا بازار روشن‌تر شود.