فسیل دایناسور زن جنگجوی تسخیر نشده با پنجه های بلند در کشوی موزه بریتانیا پس از 100 سال کشف شد.

محققان دریافتند فسیلی که بیش از یک قرن در مجموعه موزه قرار داشت، گونه ای از دایناسورهای درنده ناشناخته است. این کشف می تواند به دانشمندان کمک کند تا یک معمای دیرینه در مورد چگونگی پراکندگی برخی از مهیب ترین شکارچیان دوره کرتاسه در سراسر جهان را حل کنند.

این دایناسور حدود 120 میلیون سال پیش در جزیره وایت فعلی در جنوب انگلستان زندگی می کرد. این حیوان متعلق به گروهی از گوشتخواران دو پا به نام مگاراپتورها بود که مربوط به تیرانوسورها هستند. اما بر خلاف ظالمان، تصور می‌شود که مگاراپتورها برای حمله به طعمه و دفاع از خود به بازوهای قدرتمند و پنجه‌های منحنی بزرگ خود تکیه می‌کنند.

گونه تازه شناسایی شده در مطالعه 14 اکتبر در مجله Royal Society Open Science شرح داده شد. این اولین مگاراپتور شناسایی شده در اروپا است که شکاف مهمی را در پیشینه فسیلی گروهی که تاریخچه تکاملی آنها به خوبی شناخته نشده است پر می کند.

کاسیوس موریسون، نویسنده اول این مطالعه، محقق دپارتمان علوم زمین در دانشگاه کالج لندن (UCL) در بیانیه‌ای گفت: «این یک راز واقعی است که این فسیل برای مدت طولانی نادیده گرفته شده و نزدیک به 100 سال در یک کشو نشسته است». استخوان‌های زیادی در جزیره وایت یافت می‌شوند - چه کسی می‌داند چه چیز دیگری در انتظار کشف است.

دایناسور زن جنگجو تسخیر نشده

کشف مگاراپتور در سال 1924 آغاز شد، زمانی که یک گردآورنده فسیل آماتور قطعه جمجمه دایناسور را در جزیره وایت کشف کرد. این نمونه در نهایت وارد مجموعه‌های موزه تاریخ طبیعی لندن شد، اما تا حد زیادی فراموش شد.

اخیرا محققان این فسیل را به عنوان بخشی از مطالعه بر روی پوسته مغز دایناسورها بازبینی کردند. برای شناسایی این حیوان، محققان از میکروسی‌تی اسکن برای بررسی ساختار داخلی فسیل و ساخت مدل‌های دیجیتال سه بعدی دقیق از فضایی که زمانی مغز دایناسور را در خود جای داده بود، استفاده کردند.

محققان سپس آناتومی حیوان را با دایناسورهای گوشتخوار دیگر، از جمله تیرانوسورها، اسپینوسورها و سایر تروپودها (گروه دایناسورهای دو پا که عمدتا گوشتخوار هستند) مقایسه کردند. چندین ویژگی نمونه ناشناخته را متمایز کرد، از جمله یک دهانه تقریبا بیضی شکل که در آن نخاع وارد جمجمه می شود و یک برآمدگی غیرمعمول و ساعت شنی شکل در پشت قفسه مغزی.

جمجمه دایناسور تروپود تازه شناسایی شده، Invictibellatrix amberina. سوراخ جایی است که مغز می‌نشیند. (اعتبار تصویر: متولیان موزه تاریخ طبیعی لندن) تجزیه و تحلیل‌های تکاملی مبتنی بر رایانه، فسیل‌ها را در شجره خانواده Megaraptora قرار داده و از این ایده حمایت می‌کند که جمجمه نشان دهنده گونه‌ای است که قبلا دیده نشده بود. محققان نام دایناسور را Invictibellatrix amberina نامیدند که دو کلمه لاتین "تسخیر نشده" و "جنگجوی زن" را برای نام جنس ترکیب می کند، در حالی که amberina به کهربای موجود در سنگ های مرتبط با فسیل اشاره دارد.

مگاراپتورها بین 125 تا 66 میلیون سال پیش زندگی می کردند و اندازه آنها بسیار متفاوت بود. در حالی که اعضای اولیه نسبتا کوچک بودند، برخی از گونه های بعدی شکارچیان عظیمی شدند. Maip macrothorax، کشف شده در آرژانتین، ممکن است تا 33 فوت (10 متر) طول داشته باشد و به اندازه یک فیل وزن داشته باشد. بر اساس مقایسه با دایناسورهای مرتبط، I. amberina بسیار کوچکتر بود، احتمالا حدود 10 تا 13 فوت (3 تا 4 متر) طول و تقریبا 5 فوت (1.5 متر) قد داشت.

محققان وزن آن را حدود 440 تا 660 پوند (200 تا 300 کیلوگرم) تخمین زدند که آن را به یکی از کوچکترین مگا رپتورهای شناخته شده تبدیل می کند.

موریسون گفت: «این دایناسور اوج شکارچی زمان خود نبود، اما برای انسان‌ها این دایناسور خطرناک‌تر از T. rex بود. ما می‌توانستیم طعمه‌ای به اندازه یک سوم وزن بدن آنها باشیم. آنها قطعا ما را تعقیب می‌کردند.»

اگرچه فسیل تازه توصیف شده بازوها یا پنجه های حیوان را حفظ نمی کند، نزدیک ترین خویشاوند آن نشان می دهد که طول پنجه های آن ممکن است حدود 4 تا 8 اینچ (10 تا 20 سانتی متر) باشد. محققان همچنین پیشنهاد کردند که I. amberina ممکن است پر شده باشد، اگرچه این ویژگی را نمی توان مستقیما از نمونه تعیین کرد.

حلقه مفقوده در جهانگردی دایناسورها

دانشمندان مدت‌ها گمان می‌کردند که مگاراپتورها قبل از گسترش به سایر نقاط جهان در آسیا منشأ گرفته‌اند و در نهایت به شکارچیان غالب در سراسر ابرقاره جنوبی گوندوانا، که شامل آفریقای امروزی، آمریکای جنوبی و قطب جنوب می‌شود، تبدیل شدند. اما کمبود فسیل‌های اروپایی، شکاف مهمی در راستی‌آزمایی این مسیر مهاجرت ایجاد کرد.

مدل‌های تکاملی مطالعه جدید نشان می‌دهد که I. amberina از تبارهای بزرگ آسیایی است که در حدود 130 میلیون سال پیش در اروپا پراکنده شده‌اند. از آنجا، اعضای گروه ممکن است از طریق پل های خشکی موقت و اتصالات زمینی موقت در سراسر اقیانوس کم عمق تتیس، از طریق آفریقای کنونی و بیشتر به گوندوانا حرکت کرده باشند.

داستان های مرتبط

دانشمندان اولین شواهدی از خوردن یک پستاندار توسط دایناسور پیدا کردند

"او شروع به گریه کرد و تقریبا روی زمین افتاد": فسیل کرکی که در نهایت به دنیا نشان داد که پرندگان دایناسور هستند

یک تی رکس جدید از عصر دایناسورها وجود دارد - و با نیش جمجمه‌ای بر دریاها حکومت می‌کرد.

چارلی شرر، یکی از نویسندگان این مطالعه، دانشجوی دکترا در UCL Earth Sciences، در بیانیه گفت: "این گونه جدید اولین مدرکی است که ما داریم مبنی بر اینکه مگاراپتوران ها در اروپا نیز حضور داشته اند و آنها به جای سفر به جنوب جزیره از این راه به گندوانا رسیده اند."

با این حال، مسیر خاصی که این حیوانات طی میلیون‌ها سال طی کردند هنوز ناشناخته است. محققان همچنین نمی‌توانند توضیح دهند که چرا مگاراپتورها از نواحی شمالی ناپدید شدند، اما تغییرات آب و هوایی یا رقابت با سایر دایناسورهای شکارچی ممکن است در این امر نقش داشته باشد. تحقیقات بیشتر بر روی سایر فسیل‌های مگاراپتور مانند I. amberina می‌تواند به کشف سرنخ‌های بیشتری کمک کند.

پل بارت، یکی از نویسندگان این مطالعه، محقق تکامل دایناسورها در موزه تاریخ طبیعی لندن، در بیانیه ای گفت: «این کار ارزش استثنایی کار با مجموعه های موزه های تاریخی را نشان می دهد، جایی که هنوز اکتشافات زیادی وجود دارد.