فسیل دیدنی دایناسور پردار سازگاری پرنده مانندی را نشان می دهد

دایناسور تازه کشف شده Norellraptor barsboldi

Andrea Cau و همکاران، Nature Communications (2026)

فسیل دایناسور پردار قابل توجه و تقریبا کاملی که در چین کشف شد، بسیاری از سازگاری‌های مشابه برای پرواز در پرندگان دارد، اما احتمالا آنها را به طور مستقل تکامل داده است.

این فسیل 57 سانتی متری بین 100 تا 145 میلیون سال قدمت دارد و توسط یک کشاورز در نزدیکی شهر Lamadong در لیائونینگ چین کشف شد.

ادامه مطلب فسیل های تکان دهنده ای که نشان می دهد تی رکس پادشاه دایناسورها نبوده است

در سال 2023 به موزه ای در دانشگاه Hebei GEO اهدا شد، جایی که جی کیانگ و همکارانش نمونه فوق العاده حفظ شده را با پر، دندان، بال و ستون فقرات مفصلی بررسی کردند.

تبلیغات

محققان تشخیص دادند که دایناسور یک گونه جدید است که به افتخار دیرینه شناسان مارک آلن نورل و رینچن بارسبولد، آن را Norellraptor barsboldi نامیدند. متعلق به گروهی از دایناسورهای کوچک با پر و بال است که به عنوان میکروراپتورین شناخته می شوند.

جی و همکارانش فکر می‌کنند که این نمونه یک بزرگسال جوان بود که در زمان مرگ حداقل 3 سال سن داشت و ممکن است پرهای آن با پرواز مرتبط باشد.

بازسازی Norellraptor barsboldi

آقای ژائو چوانگ

این دایناسور همچنین دارای دم بلندی مانند آرکئوپتریکس بود، دایناسور ژوراسیک که به عنوان نماینده اولیه دودمان دایناسورها در نظر گرفته می شد که باعث پیدایش پرندگان شد.

اگرچه پرندگان و دایناسورهای microraptorine چندین سازگاری مرتبط با پرواز، مانند استخوان‌های کوتاه شده و جوش‌خورده در بال‌ها را به اشتراک می‌گذارند، جی و همکارانش پیشنهاد می‌کنند که این سازگاری‌ها از یک اجداد مشترک به ارث نرسیده است.

بر اساس روابط تکاملی، محققان دریافتند که حدود 30 درصد از تغییرات آناتومیکی در ریز رپتورین ها نیز در اصل و نسب پرندگان تکامل یافته است، اما به ترتیبی متفاوت و شواهدی را ارائه می دهد که نشان می دهد این دو گروه به طور جداگانه و به دلایل مختلف پرواز کردند.

خبرنامه رایگان

در The Earth Edition ثبت نام کنید

در خبرنامه ثبت نام کنید

ژاکلین نگوین در موزه استرالیا در سیدنی می‌گوید اکتشافات دایناسورهای پردار در سه دهه گذشته، به‌ویژه فسیل‌هایی از چین، درک ما را از منشاء پرندگان و چگونگی تکامل پرواز آنها تغییر داده است.

او می‌گوید در حالی که دایناسور پرنده‌مانند جدید شباهت‌های تشریحی زیادی با پرندگان دارد، تفاوت‌های مهمی نیز وجود دارد. الگوی رشد اندام جلویی آن با پرندگان زنده کاملا متفاوت است.

نگوین می‌گوید: تجزیه و تحلیل ریزساختار استخوان N. barsboldi، الگوهای رشد و روابط تکاملی آن نشان می‌دهد که توالی‌های تکاملی منجر به سازگاری پرواز در پرندگان زنده و دایناسورهای پرنده‌مانند کاملا متفاوت بود. این جالب است، زیرا نشان می‌دهد که مسیر تکاملی پرواز فقط یک مسیر خطی نبود، بلکه این نوآوری‌های تکاملی به‌طور مستقل ظاهر شدند.»

مرجع مجله:

ارتباطات طبیعت DOI: 10.1038/s41467-026-77804-6