فسیل کشف شده در ساحل ولز به سردرگمی دندان ماهی 200 میلیون ساله پایان داد

جاناتان بو، که با پسرش در لاورنوک عکس گرفته شده است، می‌گوید از اینکه "به علم کمک کرده" خوشحال است.

دیرینه شناسان می گویند که کشف یک استخوان فک ماهی 200 میلیون ساله توسط یک شکارچی فسیل آماتور به حل دو قرن "گیج و سردرگمی" در مورد منشاء فسیل ها در سراسر اروپا کمک کرده است.

دندان‌های فسیل‌شده‌ای که در صخره‌های اطراف کانال بریستول، همراه با نمونه‌های دیگر در سراسر اروپا پیدا شده‌اند، قبلا به عنوان یکی از انواع ماهی‌های بزرگ باستانی به نام Severnichthys در کنار هم قرار گرفته بودند.

اما مشخص شد استخوانی که در سمت ولزی کانال توسط جاناتان بو پیدا شد، اولین استخوانی بود که در آنجا یافت شد و متعلق به نوع دیگری بود.

این به کارشناسان کمک کرد تا کشف کنند که فسیل‌های موزه‌های سراسر قاره به اشتباه گروه‌بندی شده‌اند و در واقع از دو گونه مختلف تشکیل شده‌اند - Saurichthys و Birgeria.

استخوان Saurichthys که در Lavernock by Bow کشف شد و به متخصصان کمک کرد تا به پیشرفت خود دست یابند، اواخر سال 2026 در موزه ملی کاردیف به نمایش گذاشته خواهد شد.

بو، از بریجند، گفت که در بهار 2012 هنگام جزر و مد در کنار ساحل دره گلامورگان قدم می زد که "آنچه به نظر فک بود" را دید.

او گفت که "مثل هیچ چیزی نبود که قبلا در ساحل ندیده باشم"، که حدود 10 سال است که یک شکارچی فسیل بوده است.

او گفت: "من فوق العاده هیجان زده بودم زیرا فکر می کردم این یک کروکودیل مینیاتوری است، چیزی کاملا جدید."

او برای سال‌ها نمی‌دانست که این چیست زیرا کارشناسان مطمئن نبودند، اما در سال 2022، جاکوب کوین، محقق ارشد دانشگاه بریستول، برای دیدن مجموعه Bow آمد و به تحقیق در مورد فک پرداخت.

در حالی که آرواره ماهی آن چیزی نبود که بو به آن امیدوار بود، او گفت: "احساس خوبی بود" که بخشی از تیمی بود که "به علم کمک کرد".

او گفت: "من مدت زیادی است که در طول این سال ها جمع آوری کرده ام و جالب بود."

اکنون اعتقاد بر این است که دندان ها از دو ماهی دوران تریاس به نام های Birgeria (بالا) و Saurichthys می آیند.

محققان Amgueddfa Cymru - Museum Wales با موزه ایالتی تاریخ طبیعی اشتوتگارت و دانشگاه بریستول، جایی که فسیل برای بازرسی دقیق فرستاده شده بود، کار کردند.

آنها کشف کردند که این ماهی متعلق به Saurichthys است - یک ماهی شکارچی که در طول دوره تریاس پسین در دریاهای استوایی کم عمق زندگی می کرد.

سیندی هاولز، سرپرست موزه ولز، می‌گوید: «بسیاری از دندان‌های Saurichthys زمانی با دندان‌های یک دوزیستان اشتباه گرفته می‌شد و این سوء تفاهم تا قرن بیستم ادامه داشت.

او گفت: «این فک کوچک دوست‌داشتنی وقتی برای اولین بار پیدا شد باعث سردرگمی شدید شد زیرا هیچ شباهتی به گونه‌های شناخته شده نداشت.

کوین گفت که فسیل های یافت شده در کانال بریستول از طوفان هایی که 200 میلیون سال پیش رخ داده بود به دست آمده اند.

او گفت: «قابل توجه است که چنین فسیل ظریفی زنده مانده است.

اگرچه فسیل‌های تریاس بریتانیا بیش از 200 سال است که مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، اما این اولین استخوان از Saurichthys است که تاکنون در این سنگ‌ها یافت شده است.

این کشف منجر به انتشار یک مقاله علمی خارجی شد که فسیل ها را با فسیل های سراسر اروپا مقایسه می کرد.

با مقایسه پوزه جدید با نمونه‌های موزه‌ای از بریتانیا و اروپا، شواهد روشنی ارائه کرد که فسیل‌هایی که در ابتدا تصور می‌شد Severnichthys هستند در واقع ترکیبی از دو گونه جداگانه هستند.

نام Severnichthys برای دندان های فردی و چند استخوان کوچک که در بسیاری از مجموعه های موزه وجود داشت استفاده می شد. حتی تصور می‌شد که این ماهی‌ها از دوزیستان تا قرن بیستم هستند، نه ماهی‌هایی که کارشناسان اکنون می‌دانند که آنها هستند.

دکتر دیوید وایتساید، یکی از نویسندگان مقاله، درباره این دو گونه گفت: «این شکارچیان در یک دریای استوایی کم عمق پر از جزایر کوچک آهکی زندگی می کردند.

Saurichthys احتمالا یک شکارچی سریع و چابک بود، در حالی که Birgeria بزرگتر و قدرتمندتر بود و احتمالا از طعمه های متنوع تری تغذیه می کرد.

یکی دیگر از نویسندگان، دکتر سام کوپر، گفت: «این ماهی ها تاریخچه بسیار پیچیده ای دارند.

شگفت‌انگیز است که یک فسیل منفرد که توسط جاناتان باو در جریان جزر و مد بهاری پیدا شد، به رفع تقریبا 200 سال سردرگمی کمک کرده است.

کاترین زتا جونز نقش جدید خود را بر اساس افراد بامزه ولزی که می شناسد استوار می کند

هزینه‌های «بی‌ادب» گروه‌های کر را وادار می‌کند از کنسرت آندره آ بوچلی کنار بکشند

جت سقوط کرده RAF برای "جلوگیری از مناطق ساخته شده" قبل از پرتاب خلبانان هدایت شد.