فشار ترامپ بر اوکراین، ضعف استراتژیک اروپا را آشکار می کند

دونالد ترامپ یک مقصر بعید برای بحران انرژی که پس از جنگی که او در ایران آغاز کرد پیدا کرده است: حملات ولودیمیر زلنسکی به پالایشگاه‌های نفت روسیه (در جنگی که ولادیمیر پوتین آغاز کرد).

ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای که به نظر می‌رسد دردناک است، آخر هفته گذشته توافقی را اعلام کرد که بر اساس آن روسیه به بازار آمریکا دیزل عرضه می‌کند. در عین حال، او از مسکو و کیف خواسته است که از هدف قرار دادن تأسیسات انرژی یکدیگر دست بردارند. او زلنسکی را برای انتقادات مورد توجه قرار داد و تا آنجا پیش رفت که گفت اوکراین باید رئیس جمهور جدید بگیرد.

اوکراین موفقیت قابل توجهی در ضربه زدن به سایت های تولید نفت و گاز روسیه دور از خطوط مقدم داشته است. ممکن است چاره‌ای جز محدود کردن کمپین «اعتصاب عمیق» نداشته باشد.

دولت ترامپ قصد دارد با اعمال زور در نقاطی که اوکراین همچنان به ایالات متحده متکی است، راه خود را ادامه دهد. در زمان ریاست جو بایدن، ایالات متحده مقادیر زیادی تجهیزات نظامی به اوکراین اهدا کرد. این کمک زمانی که ترامپ به کاخ سفید بازگشت خشک شد.

از سال گذشته، تسلیحات و تجهیزات تولیدی ایالات متحده که به کیف حمل شده اند، توسط اروپا و سایر متحدان ناتو از طریق طرحی به نام Purl پرداخت شده است.

بنا بر گزارش ها، واشنگتن تهدید کرده است که این خط تدارکات حیاتی را متوقف خواهد کرد و به اشتراک گذاری اطلاعات میدان نبرد را متوقف خواهد کرد.

این فشار زیادی بر روی دفاع کی‌یف وارد می‌کند. سایر متحدان غربی شبکه ماهواره ای ندارند که بتواند همان سطح اطلاعات را ارائه دهد و صنعت دفاعی اروپا در حال حاضر در حال تکمیل دستورات کامل برای مسلح کردن ارتش خود است.

برخی از سیستم های تسلیحاتی وجود دارد که فقط ایالات متحده تولید می کند، مانند باتری های پدافند هوایی پاتریوت که می توانند موشک های روسی را ساقط کنند.

اوکراین از «آتش بس» انرژی ترامپ حمایت می کند. اما آیا روسیه در این زمینه حضور دارد؟

در این زمینه، وزرای خارجه اتحادیه اروپا روز دوشنبه موافقت کردند که رژیم تحریم‌های اقتصادی این اتحادیه را برای پوشش 740 فرد و 820 شرکت روسی گسترش دهند. اکثر آنها تا حدودی با مجتمع صنعتی نظامی مسکو ارتباط دارند.

کاجا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا گفت: «روسیه این جنگ را آغاز کرده است، ما نباید این را فراموش کنیم. او گفت: «اگر می‌خواهیم به این جنگ پایان دهیم، تنها راهی که می‌توانیم این کار را انجام دهیم، اعمال فشار بیشتر بر روسیه است».

این لیست برای ماه‌ها در دست بررسی بود و تا حدودی بر این واقعیت که بروکسل در برابر خستگی تحریم‌های واقعی قرار دارد، مقالاتی منتشر شد.

بایبا برازه، وزیر امور خارجه لتونی، گفت که دولت‌های اروپایی قبل از عجله برای انتقاد از آمریکا باید «در آینه نگاه کنند».

او به تصمیم اخیر برای لغو تحریم های اتحادیه اروپا علیه دو الیگارش روسی به درخواست فرانسه و لوکزامبورگ اشاره کرد.

کمیسیون اروپا عجله‌ای برای مذاکره در مورد بیست و دومین دور تحریم‌های اقتصادی روسیه در زمان جنگ ندارد، تحریم‌هایی که جدا از اقدامات این هفته علیه افراد است.

روند کنار هم قرار دادن بسته قبلی کبودی بود. چندین دولت برای محافظت از مشاغل و صنایع ملی، تحریم های خاصی را مسدود کردند.

زلنسکی این فرصت را خواهد داشت تا در نشستی در بروکسل در اواخر این هفته با رهبران اتحادیه اروپا سخنرانی کند. او بدون شک ادعا خواهد کرد که اوکراین به کمک بیشتر نیاز دارد، نه کمتر.