فعالان به ارتباطات زیست محیطی و اجتماعی در جلوگیری از ساخت دیوار مرزی ایالات متحده اشاره می کنند (تفسیر)

گروهی از فعالان در شهر کوچک مرزی لوچیل، آریزونا، ایالات متحده، با ممانعت از ساختن بخشی از دیوار جدید ایالات متحده در امتداد مرز خود با مکزیک، برای نجات درختان چوب پنبه ای 200 ساله مبارزه می کنند. یکی از فعالان بیش از 70 روز در شاخه های بالای یک چوب پنبه ای باستانی به نام "درخت مادربزرگ" زندگی کرد و از قطع کردن آن توسط کارگران ساختمانی جلوگیری کرد در حالی که سایر فعالان از قرقره برای آوردن غذا و آب برای آنها استفاده می کردند.

این اعتراض چیزی فراتر از حفاظت از درختان کهنسال بود: فعالان همچنین در حال مبارزه با تکه تکه شدن زیستگاه ناشی از دیوار مرزی در منظره ای بودند که تنوع زیستی به اتصالات زیست محیطی بستگی دارد. اردوگاه درختان در 28 ژوئیه پس از قطع کردن سه درخت از چهار درخت پنبه ای که در مسیر دیوار قرار داشتند توسط کارگران ساختمانی آغاز شد. این دیوار دوتایی از دو دیوار فولادی به ارتفاع 30 فوت (کمی بیش از 9 متر) تشکیل شده است که به موازات یکدیگر با یک منطقه حائل در بین یکدیگر قرار دارند. از آن زمان، هلیکوپترها، پهپادها، ایالات متحده

به گفته فعالان در کمپ، عوامل گشت مرزی و نیروی انتظامی محلی منطقه را زیر نظر گرفته اند. من با فعالانی که در چمنزار مجاور درخت اردو زده بودند، مصاحبه کردم، از منظره عکس گرفتم و در مراسم صبحگاهی روزانه با هدف احترام به مادربزرگ درخت و زمین شرکت کردم. در آنجا متوجه شدم که جنبش از همان ابتدا مسائل اجتماعی و زیست محیطی را به هم مرتبط کرده است.

بسیاری از فعالانی که در تظاهرات Lochiel ملاقات کردم، در No More Deaths، یک گروه بشردوستانه که به مهاجرانی که از مرز عبور می کنند آب و کمک می کند، دخیل هستند... این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.