فعالان ضد الیگارشی قصد دارند ایلان ماسک و صدها خانه مرتبط با میلیاردرها را از بین ببرند.

دو تن از اعضای آن که با WIRED به شرط ناشناس ماندن مصاحبه شده اند، می گویند که آنها سال گذشته را صرف ساخت پرونده هایی در مورد میلیاردرها - و یک تریلیونر - و افرادی که آنها را ستوان اصلی خود می دانند، با استفاده از تقریبا از هر روشی که برای یک بازپرس خصوصی در دسترس است، صرف کردند، و برخی دیگر که چنین نیستند. این زوج می‌گویند که این گروه بین‌المللی است و شامل فعالان مردمی، پژوهشگران، روزنامه‌نگاران و هنرمندان می‌شود، از جمله برخی از آنها که در حرفه‌های قبلی خود در زمینه‌های چاپی، تلویزیونی و رسانه‌های دیجیتال افتخارات بالایی کسب کرده‌اند. برای امنیت، بسیاری در "سیلوها" کار می کنند و نام یکدیگر را نمی دانند.

این گروه از طریق ارتباطات خود می گوید که بیش از 1.2 میلیون دلار از «تعداد دلگرم کننده از خائنان طبقه ثروتمند» که در این دیدگاه اشتراک دارند که تمرکز ثروت شدید و قدرت سیاسی یک «تهدید وجودی» است، جمع آوری کرده است. در یک بیانیه مطبوعاتی در روز دوشنبه، این گروه می گوید که قصد دارد در نسخه های بعدی بیش از 150 آدرس خانه را منتشر کند که بیشتر آنها قبلا گزارش نشده بودند.

همچنین وعده داده است که بیش از 3500 رکورد در مورد افرادی با مجموع ثروت حدود 1.4 تریلیون دلار، به علاوه گزارشی در مورد آنچه که این گروه ادعا می کند "سوءاستفاده های جنایی و نقص های امنیتی" است، ارائه دهد. اعضای این سازمان خود را Capytistas می نامند، نمایشی درباره زاپاتیستاها، شورشیان بومی جنوب مکزیک. کاپیبارا، جونده‌ای آرام که تقریبا با هر حیوان دیگری معروف است، در روزهای اولیه به‌اصطلاح کارآمدی دولت ماسک، به عنوان رقیب مخفی شیبا اینو (مم دوج ماسک) به نماد این گروه تبدیل شد.

(این میم از آن زمان توسط فعالان طرفدار اوکراین که به عنوان سگ های کارتونی برای تمسخر تبلیغات روسیه و جمع آوری پول برای جنگ پست می کنند، بازپس گرفته شده است.) آمریکایی‌ها مدت‌هاست که از واژه «الیگارش» برای اشاره تقریبا به سرمایه‌داران روسی که صنایع دولتی را پس از فروپاشی شوروی ایجاد کردند، استفاده می‌کنند. اما در ژانویه 2025، زمانی که پرزیدنت جو بایدن از سخنرانی خداحافظی خود برای هشدار داد که «الیگارشی در آمریکا در حال شکل گیری است»، به طور قاطع وارد جریان اصلی سیاست آمریکا شد. بایدن بیش از ماسک تریلیونر که یک جی بی حقوق داشت توصیف کرد هیچ کس «ثروت، قدرت و نفوذ فوق العاده» را نشان نمی دهد.

ob به عنوان یک کارمند ویژه دولت برای بیشتر سال 2025 و بیش از 700 میلیون دلار از سال 2023 به انتخابات فدرال خرج کرده است. معادل تقریبا 15 میلیون کمک معمولی آنلاین. Doxing - تاکتیک انتخابی Capytistas - در عین حال به سلاح مورد علاقه چریکهای سیاسی و مخبران دولتی منصوب شده تبدیل شده است: در مارس 2025، در حالی که معترضان در خارج از نمایندگی های تسلا جمع شده بودند، یک سایت ناشناس به نام DOGEQuest آنچه را که ادعا می کند آدرس صاحبان تسلا و کارکنان DOGE است، منتشر کرد.

ماه‌ها بعد، یکی از مقامات اداره مهاجرت و گمرک شهادت داد که واحد او بیش از سه چهارم ارجاع‌های اخراج خود را از ماموریت قناری - سایتی با بودجه‌های مشابه اما با اهداف کاملا متفاوت: ایجاد پرونده‌هایی در مورد دانشجویان و استادان طرفدار فلسطین دریافت کرده است. تعداد کمی نسبت به خود وزارت امنیت داخلی، که به سادگی این اصطلاح را گسترش داده و به طور موثر، هر گونه «تصویربرداری ویدیویی» از اجرای قانون را در بر می گیرد، برای گسترش داکس کردن تلاش کرده اند.

موضع تهاجمی آن در پنهان نگه داشتن چهره افسران، و امتناع آن از شناسایی افرادی که به طور قابل اعتماد متهم به جنایات هستند، به کمپین های عمومی برای از بین بردن نقاب کارمندان خود تضمین داده است. هفته گذشته، هکرها اسامی و تماس‌های کاری بیش از 40000 کارمند و پیمانکار DHS را منتشر کردند و به استناد به جمع‌آوری داده‌ها از مردم و پنهان کردن افسران آن اشاره کردند. اعضای کاپیتیستاس با توجه به اینکه آیا استراتژی آن به مثابه تقلب است یا خیر، موافق هستند و می گویند که هیچ ابایی از توصیف تلاش های خود به این شکل ندارند.

این گروه حتی نقل قول اقتباسی از خواننده فقید فولک و سازمان دهنده کارگری یوتا فیلیپس را به عنوان مرامنامه خود در نظر گرفته است: آنها می گویند: «دموکراسی در حال مرگ نیست، در حال کشته شدن است، و کسانی که آن را می کشند نام و نشانی دارند». بیشتر کار Capytistas شامل حفاری سوابق املاک، پرونده های دادگاه و شرکت های LLC و تراست هایی است که افراد ثروتمند برای خرید املاک از آنها استفاده می کنند.

این فعالان می گویند که گهگاه، اما بسیار کمتر، به نظارت فیزیکی، نفوذ انسانی، و اطلاعات تبلیغاتی، اطلاعات مکان و مشخصات خرید و فروش شده از طریق بازارهای تبلیغات آنلاین روی می آورند. یکی از Capytistas استدلال کرد که برای سودآور ماندن، کسب‌وکارهایی که میلیاردرها اداره می‌کنند باید به طور مداوم اطلاعات شخصی افراد را جمع‌آوری کنند، اغلب به صورت غیر توافقی، حتی در شرایطی که صاحبان و مدیران آنها از زندگی نسبتا خصوصی لذت می‌برند - کل ثروت‌هایی که بر اساس «doxmaxxing» ساخته شده‌اند. یک کپی از پرونده ماسک که توسط WIRED دیده می‌شود، موضوعات خود را در ردیف‌هایی طبقه‌بندی می‌کند و حاوی 32 آدرس خانه است که با t مرتبط هستند.

o ماسک و مدیرانش. ماسک "هدف اصلی" است. اعضای هیئت مدیره و مدیران ارشد تسلا - از جمله رئیس هیئت مدیره رابین دنهولم و کیمبال ماسک - "هدف های ثانویه" هستند. هر نمایه یک بیوگرافی مهم را که از احکام دادگاه، تصمیمات هیئت کارگری و پرونده‌های اوراق بهادار گرفته شده است، با یک آدرس خانه همراه می‌کند.

سرمایه گذارانی مانند Vanguard و BlackRock و نزدیک به 40 تامین کننده "هدف سوم" در نظر گرفته می شوند که فقط توسط دفتر شرکت، کارخانه یا معدن فهرست شده اند. دفتر مطبوعاتی و تیم روابط سرمایه گذار تسلا به درخواست ها برای اظهار نظر پاسخ ندادند. Capytistas ماسک را در واقع دروازه ای برای هنجارهایی می دانند که هنوز به جنگ طبقاتی آن ملحق نشده اند. به گفته اعضا، پرونده این سازمان در مورد او یکی از کوچکترین پرونده هایی است که تهیه کرده است و او در میان اهداف "کم اهمیت" آن قرار دارد.

اما او ابتدا انتخاب شد زیرا هیچ شخص دیگری به اندازه خشم عمومی را برانگیخت، و گروه امیدوار است که آن را مهار کند و آن را بر روی دیگرانی که ثروتشان متکی به جنگ‌های همیشگی، نظارت همه‌جانبه و گسترش سرطان است، رها کند. سوابق اجرای قانون به دست آمده توسط WIRED نشان می دهد که با چه سرعتی این خشم در سال گذشته در سراسر کشور گسترش یافت. بر اساس بولتن مشترک FBI-DHS که بر اساس قانون اسناد عمومی منتشر شده است، طی چند ماه پس از ورود ماسک به واشنگتن، حملات به وسایل نقلیه و نمایندگی های تسلا حداقل در 9 ایالت انجام شده است.

اسناد دیگر نشان می‌دهد که تحلیلگران اطلاعاتی به پلیس‌های سراسر کشور هشدار می‌دهند که فراخوان‌ها برای تحریم تسلا و اعتراض ماسک در کنار این حملات افزایش یافته است. صدها تظاهرات تقریبا دو ماه پس از روی کار آمدن ترامپ برای دومین بار برنامه ریزی شده بود. در نوادا، تحلیلگران مجبور شدند راهنماهای رسمی برای مقابله با آتش سوزی باتری خودروهای الکتریکی صادر کنند، که به گفته آنها ممکن است تا 8000 گالن آب برای خاموش کردن آن نیاز باشد.

یکی از بولتن‌ها درباره خرابکارانی که «نظرات ضدشرکتی یا ضد سرمایه‌داری ابراز کرده‌اند»، می‌گوید: «تسلا به‌عنوان یک شرکت فناوری سطح بالا که به ثروت عظیم و فرهنگ تجاری گره خورده است، به طور بالقوه می‌تواند این نارضایتی‌ها را نمایندگی کند. یکی از آژانس‌های کالیفرنیای شمالی نوشت، نقش ماسک در DOGE به ویژه در کالیفرنیای شمالی، نمایندگی‌های تسلا را به «اهداف نمادین بزرگ‌تری» تبدیل کرده بود. کاپیتیستاها می گویند که داکس کردن بیش از هر چیز به آنها یک چیز می دهد: این حس در بین کسانی که هدف قرار می گیرند این است که کسی در حال تماشا است. آنها امیدوارند برخی به سادگی زیر بار این توجه جمع شوند.

برای بقیه، این گروه از مردم می‌خواهد که نارضایتی خود را به خوبی اعلام کنند، به امید تظاهرات در خارج از خانه‌ها و زمین‌های گلف - رویارویی با کسانی که راه خود را به سمت دولت می‌خرند در همان مکان‌هایی که می‌روند تا از همه خشم فرار کنند. حریم خصوصی تنها چیزی است که این گروه معتقد است میلیاردرها و اکنون تریلیونرها ارزشی دارند که فعالان می توانند آن را از بین ببرند. می‌گوید: «کاپیتیستاها قصد دارند زمین بازی را با طعم دادن به الیگارش‌ها از تجاوز به حریم خصوصی که هر روز انجام می‌دهند و کسب درآمد می‌کنند، مساوی کنند.» خانه های مدیران فنی قبلا به هدف تبدیل شده اند.

در ماه آوریل، پلیس سانفرانسیسکو مرد 20 ساله ای را دستگیر کرد که به گفته آنها یک وسیله آتش زا به خانه سام آلتمن، مدیر اجرایی OpenAI پرتاب کرد و یک دروازه بیرونی را آتش زد. این مرد کمتر از یک ساعت بعد بازگشت و تهدید کرد که دفتر مرکزی شرکت را به آتش خواهد کشید. به کسی آسیبی نرسید. در مصاحبه با WIRED قبل از انتشار، یکی از اعضا به قتل برایان تامپسون، مدیر اجرایی UnitedHealthcare در دسامبر 2024 اشاره کرد و استدلال کرد که کاری که این گروه انجام می دهد در تلاش برای جلوگیری از چنین خونریزی است - این احساس در بیانیه ای که توسط Capytistas در روز دوشنبه منتشر شد منعکس شد: "در حالی که ایلان ام.

usk و سایر افرادی که ما هدف آنها قرار می‌دهیم، بدون شک تلاش می‌کنند کار ما را افراطی و تصادفی بسازند، کاری که ما انجام می‌دهیم استفاده از مسئولیت‌پذیری رادیکال برای ایجاد یک رمپ است که ممکن است از پیامدهای خشونت‌آمیز و غم‌انگیز اجتناب‌ناپذیری که طبقه الیگارشی ما را به سمت آن سوق می‌دهد، جلوگیری کند.» آنها گفتند: "در آخر، ممکن است ما به آنها لطف کنیم."