فقط توجه داشته باشید که ذرت شیرینی شما از ترشحات حشرات تشکیل شده است

اگر می خواهید یک مهمانی هالووین را خراب کنید، در اینجا یک نکته وجود دارد. در هنگام مصرف ذرت آب نباتی به دنبال بدجنس ترین بزرگسال یا کودکی باشید که می توانید پیدا کنید. سپس به آنها بگویید که فقط دهان خود را با ترشحات حشرات پر کرده اند.

اگر این واقعیت شما را نگران می‌کند - یا اگر به شدت از ذرت‌های آب نبات متنفر هستید و بنابراین فکر می‌کنید که در امان مانده‌اید - متأسفم به شما اطلاع دهم که با خوردن بسیاری از آب نبات‌های کلاسیک هالووین، تا حدی در حال خوردن حشرات هستید. به طور دقیق تر، شما در حال خوردن یک محصول جانبی حشره هستید که در بسیاری از موارد روی بسته بندی به عنوان "لعاب شیرینی پزی" درج شده است. این لعاب روی لوبیاهای ژله‌ای، میلک دود، نعناع جونیور، هوپر، لیمونهد و قند بچه‌ها استفاده می‌شود.

این به‌اندازه کافی بی‌گناه به نظر می‌رسد، تا زمانی که متوجه شوید که لعاب صدفی است – رزینی براق و مسدودکننده رطوبت که محصول کار مادام‌العمر حشرات لاک است. هنگامی که حشره لاک ماده با قسمت های دهان سوزنی خود درختی را سوراخ می کند و شیره آن را می مکد، از غده ای روی شکم خود نوعی گوه ترشح می کند که به آن لاک نیز می گویند. (حشرات لاک نر علاوه بر جفت گیری کار زیادی انجام نمی دهند و بعد از حدود چهار روز می میرند.) درون پوشش لاکی او - که در تماس با هوا بسیار شبیه پوسته آب نبات سخت می شود - او زندگی خود را با تغذیه و تخم گذاری می گذراند تا از شکارچیان در امان باشد.

اگر همه چیز خوب پیش برود، او چرخه زندگی خود را کامل می کند و در خانه صمغی خود می میرد.

مقدار رزین تولید شده توسط هر حشره تقریبا میکروسکوپی است، اما با گذشت زمان، حشرات به اندازه‌ای روی یک شاخه جمع می‌شوند که ارزش ریختن روی دسته‌ای از کشمش را دارد. پروسه هزاران سال یکسان بوده است: رزین را از پوست جدا کنید، ذوب کنید، هرگونه ناخالصی را از بین ببرید (ترجمه: تکه‌های چوب و حشرات)، اجازه دهید سفت شود و آن را به قطعات خرد کنید. یک پوند شلاک تمام شده به ترشح 100000 حشره نیاز دارد. میشل فریم، دانشمند آب نبات، به من گفت که برای هر آب نبات براقی که می خورید، تقریبا یک چهارم 1 درصد این محصول جانبی حشره است.

انسان‌ها هنوز در حال برداشت شلاک هستند، زیرا واقعا شبیه هیچ چیز دیگری نیست - ساخت بشر، ساخت حشره یا غیره. بیشتر چسب هایی که به اندازه کافی قوی هستند تا سطوح را بپوشانند یا به آنها براقیت بالایی بدهند، برای غذا ایمن نیستند. شلاک است. همچنین به لطف اسید لاکائیک طبیعی موجود در آن، رنگ مایل به قرمز جذابی دارد که می تواند به عنوان رنگ استفاده شود. بسته به الکل یا حلالی که شلاک با آن مخلوط شده است، می توان از آن به عنوان لاک مبلمان، به عنوان لاک ناخن یا برای درخشندگی اسپری مو استفاده کرد.

روی برخی از میوه‌ها اسپری می‌شود تا عمر مفید آن‌ها افزایش یابد و برای پوشاندن بسیاری از قرص‌ها، هم برای کاهش سرعت جذب در معده و هم برای پوشاندن طعم داروهای تلخ استفاده می‌شود.

هیچ کدام از اینها یک تبلیغ قانع کننده برای شلاک به عنوان یک ماده تشکیل دهنده آب نبات نیست. فریم گفت: «مردم گاهی وحشت می کنند، مثلا در مبلمان شماست!» اما همه این استفاده‌ها شواهدی از تطبیق پذیری شلاک است، نه نقشه‌ای شرورانه برای ترغیب آمریکایی‌ها به خوردن پولیش چوب. حتی اگر کاربردهای آن را به شیرینی سازی محدود کنید، شلاک که هم طبیعی و هم بی مزه است، از هر جایگزینی مفیدتر است. به عنوان مثال، زین، پروتئینی که از ذرت به دست می آید، می تواند به عنوان پوشش آب نبات گیاهی استفاده شود.

اما فریم، مانند بسیاری دیگر از دانشمندان علوم غذایی، معتقد است که زین به اندازه شلاک قوی نیست و در حفظ رطوبت نیز خوب نیست. (همچنین بوی سگ خیس می دهد، او گفت، در حالی که آب نبات درست می شود - حتی اگر بوی آن پس از خشک شدن از بین می رود.)

در واقع، این واقعیت که بسیاری از آب نبات ها حاوی محصولات ساخته شده توسط حشرات هستند، نباید تعجب آور باشد. ادوارد ملیلو، نویسنده اثر پروانه: حشرات و ساخت دنیای مدرن، به من گفت: «حتی جوامع بسیار صنعتی نیز به شدت به محصولات گونه‌های دیگر وابسته هستند». (ملیلو به راحتی وابستگی خود را تصدیق کرد: "من شخصا عاشق ذرت آب نبات هستم، بنابراین مقدار زیادی شلاک می خورم." مردم گوشت می خورند و پشم، ابریشم و چرم می پوشند. یک شمع موم زنبور عسل ممکن است در حال حاضر در خانه شما (یا در فانوس جک شما) در حال سوختن باشد.

شربت ذرت، که در بسیاری از آب نبات ها استفاده می شود، از علفی استخراج می شود که انسان به طور انتخابی آن را به شکل هیولایی از خودش پرورش می دهد، سپس در آزمایشگاه های صنعتی به شکر تبدیل می شود. مردم بیش از 2000 سال است که از رنگ قرمزی استفاده می‌کنند که گاهی اوقات کارمین یا عصاره کوچینیال نامیده می‌شود، که از حشرات خراشیده شده کوشین تهیه می‌شود. این ماده مسئول رنگ قرمز پر جنب و جوش در Nerds Gummy Cluster، برخی از محصولات Airheads، Good & Plenty و سایر آب نبات ها است.

در همین حال، خوراکی‌های مرکب مانند گل ختمی و خرس صمغی – و ذرت آب نباتی – هنوز تا حد زیادی از ژلاتین ساخته شده از کلاژن حیوانی موجود در استخوان‌ها، پوست و رباط‌ها استفاده می‌کنند.

این که آیا هر یک از اینها بد به حساب می آید، البته یک موضوع سلیقه ای است. بسیاری از مردم حشرات و رباط ها را از روی عمد و با تند می خورند. و آستانه شخصی شما هرچه که باشد، همه ما همیشه در حال خوردن حشرات و سایر لقمه‌های حیوانات احتمالا نامطلوب هستیم. حشرات، موی جوندگان و مدفوع در بسیاری از محصولات کشاورزی به قدری اجتناب ناپذیر هستند که FDA فهرستی از عیوب قانونی قابل قبول مجاز در غذاهای محبوب را دارد. شکلات مجاز به داشتن 60 تکه حشره و یک موی جونده در هر 100 گرم است.

(طبق گفته Frame، حتی این هم چندان نگران کننده نیست: "پای حشره فقط کمی پروتئین است که به هر حال از شما عبور می کند."

تا آنجا که ممکن است بخواهید از فکر کردن در مورد آن اجتناب کنید، تقریبا تمام خوراکی های هالووین خلاقیت هایی هستند که شایسته فرانکشتاین هستند. چرا یک حشره کوچک در کناره مصرف نمی کنید؟