فهرست پرفروش‌ها نمی‌تواند تأثیر یک کتاب را اندازه‌گیری کند | نظر

آمار فروش یک کتاب می تواند به ما بگوید که چند نفر آن را خریده اند. آنها نمی توانند به ما بگویند وقتی آن افراد شروع به خواندن کردند چه اتفاقی افتاد.

آیا کسی پاسخ مفیدی پیدا کرد، در یک فرضیه تجدید نظر کرد یا کمتر احساس تنهایی کرد؟ اگر می‌خواهیم بفهمیم کتاب‌ها چه کمکی به زندگی ما می‌کنند، آن پرسش‌ها شایسته جایگاهی در کنار فهرست‌های پرفروش هستند.

این تمایز در زمانی اهمیت دارد که رشد تجاری تصویری دلگرم کننده از انتشار ارائه می دهد.

اداره آمار کار ایالات متحده گزارش می دهد که آمریکایی های 15 ساله و بالاتر در سال 2025 به طور متوسط ​​16 دقیقه در روز مطالعه می کردند. چه چیزی باعث می شود زمان صرف شده با یک کتاب خاص ارزشمند باشد؟

نظر من این است که انتشارات باید موفقیت را هم از طریق پایداری مالی و هم از طریق ارزشی که یک کتاب به خوانندگان مورد نظر خود ارائه می دهد، قضاوت کند. فروش به تداوم کار کمک می کند. آنها نباید به کل تعریف ارزش آن تبدیل شوند.

در کار خود به عنوان یک ناشر، هنگام صحبت با نویسندگان به یک سوال اساسی باز می گردم. این کتاب برای کسی که آن را می‌خواند چه خواهد کرد؟

پاسخ نیازی به تغییر جهان ندارد. ممکن است به کسی کمک کند موضوعی ناآشنا را درک کند، از طریق یک چالش عملی کار کند یا از یک داستان جذاب لذت ببرد.

این مستلزم صداقت در مورد مخاطب است. کتابی که برای افرادی که با مشکل خاصی روبرو هستند نوشته شده ممکن است از نظر طراحی خوانندگان نسبتا کمی داشته باشد.

مقایسه آن با کتاب پرفروشی که برای مخاطبان گسترده در نظر گرفته شده است، به ما نمی گوید که آیا هدف خود را برآورده کرده است یا خیر. دسترسی محدود به طور خودکار به معنای ارزش محدود نیست، همانطور که توجه گسترده به طور خودکار تأثیر پایدار ایجاد نمی کند.

هیچ کدام از اینها موفقیت تجاری را بی اهمیت نمی کند. درآمد برای ویرایش، تولید، توزیع و کارهای آینده پرداخت می شود.

بر اساس تجربه من، کتاب‌های موفق همچنین می‌توانند فرصت‌هایی را برای نویسندگانی که مخاطبانشان مطمئن نیستند، ایجاد کنند. در نظر گرفتن درآمد و تأثیر به عنوان اهداف متضاد، چگونگی حمایت یکی از دیگری را نادیده می گیرد.

کار دشوارتر ارزیابی تأثیر بدون اغراق در آنچه می دانیم است. خرید نشان می دهد که شخصی ارزش بالقوه کافی برای پرداخت را دیده است. پیام یک خواننده ممکن است چیزی شخصی تر را نشان دهد. هیچ کدام تصویر کاملی ارائه نمی دهند.

افرادی که به نظرسنجی ها پاسخ می دهند یا با یک نویسنده تماس می گیرند ممکن است تجربیاتی داشته باشند که با کسانی که سکوت می کنند متفاوت باشد.

با این حال، بازخورد ناقص می تواند به نویسندگان کمک کند تا سوالات بهتری بپرسند. آنها می توانند به جای جستجوی ستایش به تنهایی، بپرسند چه چیزی برای خوانندگان مفید بوده، چه چیزی نامشخص مانده است، و آیا کتاب آنچه را که شرحش وعده داده بود، ارائه کرده است یا خیر.

یک راهنمای عملی می‌تواند نمونه‌هایی از نحوه استفاده از توصیه‌های آن را ارائه دهد. یک رمان ممکن است خوانندگان را ترغیب کند تا در مورد شخصیت یا دیدگاهی که با آنها باقی مانده است صحبت کنند.

مشارکت نویسنده در اینجا اهمیت دارد. من اغلب به این فکر می‌کنم که آیا حذف تجربه و دیدگاه نویسنده کتاب را تغییر می‌دهد یا خیر. خوانندگان مستحق دلیلی برای صرف وقت با این صدای خاص هستند. این دلیل ممکن است ناشی از تخصص، تخیل یا تفسیر متفکرانه باشد، اما باید بیشتر از آشنایی با یک موضوع پرطرفدار باشد.

اگر ناشران به این سؤالات اهمیت بیشتری بدهند، ممکن است فضای بیشتری برای کارهای متمایز ایجاد کنند که به خوبی به مخاطبان خاص خدمت می کند.

اگر فروش تنها آزمون باقی بماند، خطر نادیده گرفتن کتاب‌های باارزش و تشویق نویسندگان به تقلید از آنچه قبلا توجه را به خود جلب می‌کند، می‌شود. هیچ یک از این دو نتیجه اجتناب ناپذیر نیست. هر دو تا حدی به آنچه ناشران برای پاداش انتخاب می کنند بستگی دارد.

قبل از سفارش کتاب، ناشران و نویسندگان باید در مورد خواننده مورد نظر، هدف آن، و تجربه یا تخصص پشت آن به توافق برسند.

پس از انتشار، آنها باید بازخورد خوانندگان را در کنار نتایج مالی بررسی کنند و از هر دو برای هدایت تصمیمات آینده استفاده کنند.

خوانندگان می‌توانند با توضیح اینکه چه کتابی به آن‌ها در درک، سؤال کردن یا لذت بردن از آن در توصیه به دیگران کمک کرده است، مشارکت کنند. فروش یک معامله را ثبت می کند. یک گزارش کاملتر از موفقیت می پرسد که خواننده چه چیزی را برده است.

دان نوری مدیر عامل و مالک گروه رسانه ای نوری است که با نویسندگان برای توسعه و انتشار کتاب همکاری می کند. همه نظرات متعلق به نویسنده است.