فوتبال دیلتی | اشک، تبلیغات هواپیماهای بدون سرنشین و مانیفست 1740 کلمه ای: مسی و رونالدو یک فصل دیگر می گیرند
هیچ چیز قابل مقایسه با تضادهای ورزش نیست و تعداد کمی از آنها به اندازه خروجی دو نماد تعیین کننده دوران فوتبال مدرن هستند. در حالی که یکی به مذاکره در مورد خروج بزرگ خود از صحنه بین المللی در چرخشی از کینه توزی، تلخی و ژست بی حوصله ادامه می دهد، خداحافظی دیگری - تا حدی - مطالعه ای با وقار بود. نادیده گرفتن لحظه تا حدی دلهره آور که یک صفحه نمایشگر پهپاد کاملا لمس کننده روشن شد…
هیچ چیز قابل مقایسه با تضادهای ورزش نیست و تعداد کمی از آنها به اندازه خروجی دو نماد تعیین کننده دوران فوتبال مدرن هستند. در حالی که یکی به مذاکره در مورد خروج بزرگ خود از صحنه بین المللی در چرخشی از کینه توزی، تلخی و ژست بی حوصله ادامه می دهد، خداحافظی دیگری - تا حدی - مطالعه ای با وقار بود. با نادیده گرفتن لحظه تا حدودی دلهره آور هنگامی که یک پهپاد کاملا لمس کننده آسمان شب را بر فراز بوئنوس آیرس با تبلیغ یک شرکت بیمه روشن کرد، آخرین بازی لیونل مسی برای آرژانتین بهترین بازی بود.
اگر دیروز Football Daily در پیشبینی اینکه طفرهجویان کره جنوبی به وظایف مستراح میرسند، درست میگفت، حداقل به آنها زاویهای متفاوت در پیشبینی حرکات همکارانشان میدهد...» - فیل تاورنر.
جیمز ورتکمپ تانگ (نامههای دیروز)، آیا میتوانم یکی از 1056 نفری باشم که میگوید کارل سایمون کاملا سزاوار این قدردانی بود. هیچ کس این کار را بهتر انجام نمی دهد (یا حتی نیمی از آن)" - ترور اسمیت.
زمان عجیبی است که تیتر رونالدو در همان پنجره ای است که مسی از فوتبال بین المللی کناره گیری می کند. احتمالا فقط یک تصادف است.» - جیمز ورتکمپ تانگ.
نکته شماره 9: آقای عیسی موافقت می کند که مجسمه من را دو بار در روز صیقل دهد، در حالی که اصرار دارد که این کار را برای افرادی مانند پله یا مسی انجام نمی دهد.» - کریستی دن لوی (نه آن یکی). ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Football Dailty | Tears, drone ads and a 1,740-word manifesto: Messi v Ronaldo gets one more chapter
Nothing compares to sport’s contrasts, and few are as stark as the exits of two defining icons of the modern football era. As one continues to negotiate his grand departure from the international stage in a swirl of petulant rancour, bitterness and posturing, the other’s farewell was – up to a point – a study in dignified grace. Ignoring the somewhat jarring moment when an otherwise quite touching drone display lit…