فوی گراس دی سی را از هم می پاشد

در واشنگتن دی سی، رأی دهندگان بیشتر از آنچه که معمولا به اردک فکر می کنند، فکر می کنند. بحث‌برانگیزترین سؤال روی برگه رای در پایتخت کشور در این چرخه میان‌دوره‌ای انتخابات، همه‌پرسی در مورد فوی گراس است، غذای لذیذ کبد چرب که با تغذیه بیش از حد اردک‌ها (و گاهی غازها) از طریق لوله‌ای که در مری آن‌ها فرو رفته است، تهیه می‌شود. فروش فوی گراس در شهر نیویورک، پیتسبورگ، کالیفرنیا، هند و برزیل ممنوع شده است. هدف آن را ذخیره نمی کند. روز سه‌شنبه، ساکنان دی سی تصمیم خواهند گرفت: آیا رستوران‌هایشان همچنان می‌توانند آن را سرو کنند؟

در آستانه انتخابات، طرفداران ضد فوای گراس اولیویا گری، یک اردک نر چهار و نیم پوندی را از مریلند وارد کردند تا به عنوان طلسم خود عمل کند. یک رستوران کاپیتول هیل با منوی طعم فوی گراس مقابله کرده است. یک نشریه محلی این هفته پیش‌بینی کرد که داغ‌ترین لباس‌های هالووین سال مربوط به فوا گراس خواهد بود. ساکنان در حال بحث در مورد معضلات اخلاقی معمول این موضوع هستند: آیا غذا دادن اجباری به اردک ها یک عمل ظالمانه است که باید ممنوع شود؟ آیا مردم حق دارند هر چه خوشمزه می بینند بخورند؟ اما دلیل واقعی ابتکار رأی گیری در حال پاره کردن D.C.

جدای از این که تبدیل به نماینده ای برای بحث در مورد دموکراسی شده است.

این همه پرسی که به عنوان ابتکار 86 شناخته می شود، «تغذیه اجباری به پرنده به منظور بزرگ کردن جگر پرنده بیش از اندازه طبیعی» در منطقه و همچنین فروش یا واردات محصولات ناشی از این اقدامات را ممنوع می کند. بیش از هر طرح رای گیری دیگری در تاریخ شهر امضاهای معتبری از ساکنان دی سی جمع آوری کرد - حتی بیشتر از ابتکار 71، همه پرسی در مورد حشیش تفریحی که پس از تصویب در سال 2014، خرید (قانونی) چهار بلوک مشترک از کاخ سفید را ممکن کرد.

همه کسانی که با آنها صحبت کردم، از جمله طرفداران فوی گراس، انتظار دارند که ابتکار 86 تصویب شود. اقدامات رای گیری در اینجا به خوبی انجام می شود، و طرفداران اساسا از رای دهندگان می خواهند که شادی اردک را به غذایی که احتمالا هرگز نخورده اند ترجیح دهند.

طرف حامی ممنوعیت، به رهبری گروهی به نام Pro-Animal DC، بیش از 470000 دلار برای لابی کردن Initiative 86 هزینه کرده است. یکی از سخنگویان سازمان به من گفت که بیشتر این پول در تابستان امسال برای استخدام افراد برای جمع آوری همه آن امضاها خرج شد. حامیان پوسترهای SAVE THE DUCKS را در ایستگاه های مترو در اطراف شهر آویزان کرده اند. اولیویا اردک به طور مکرر ظاهر شده است، از جمله میزبانی مشترک یک پنل در دانشکده حقوق دانشگاه جورج واشنگتن.

مگان آبروگو، که اولیویا را زمانی که فقط یک تخمک بود در eBay خرید (و آبروگو فکر می‌کرد که او زن است)، به من گفت که او در آستانه روز انتخابات احساس خوش‌بینی دارد. او گفت که سوال اصلی این نیست که آیا این ممنوعیت تصویب خواهد شد یا خیر، بلکه این است که "چه کشورهایی آن را در مرحله بعدی انتخاب خواهند کرد؟"

گروه ضد ممنوعیت به طور رسمی سازماندهی نشده است. به نظر می‌رسد افراد کمی مشتاق هدف قرار گرفتن به عنوان فعالان طرفدار فوا گراس هستند: بارت هاچینز، سرآشپز محلی که به چهره مخالفان ابتکار 86 تبدیل شده است، به من گفت که از زمان نوشتن مقاله‌ای در مخالفت با ممنوعیت در واشنگتن پست تهدید به مرگ دریافت کرده است و او را تا ماشینش تعقیب کرده‌اند. هاچینز مالک مشترک باترورث، رستوران کاپیتول هیل است که در اعتراض به رفراندوم، منوی طعم فوی گراس را سرو می کند. او به من گفت که دو مزرعه ای که تقریبا تمام ایالات متحده را تولید می کنند.

فوا گراس به صورت اخلاقی اداره می شود. او گفت که وقتی از مزرعه‌ای که جگر باترورث را از آن تهیه می‌کند بازدید کرد، به نظر می‌رسد که اردک‌ها در واقع اهمیت زیادی به گاواژ کردن ندارند. فروش از منوی مزه به نفع صندوق دفاع حقوقی فوی گراس Hutchins خواهد بود، که به گفته او در صورت تصویب این ممنوعیت و حمایت مالی از سرآشپزهایی که به خاطر ادامه سرو غذا جریمه می شوند، همانطور که او قصد انجام آن را دارد، با چالش مواجه خواهد شد.

این دعوا مجموعه‌ای از پرسش‌ها در مورد پول در سیاست است و اینکه چه نیروهای قدرتمندی واقعا پشت یک جنبش مردمی قرار دارند. هاچینز و متحدانش استدلال کرده‌اند که گروه‌های حامی حقوق حیوانات تلاش می‌کنند تا به‌طور مؤثری دیدگاه‌های سیاسی خود را به زور بر انبوه ساکنان منطقه تحمیل کنند. صابون جادویی دکتر برونر که دفتر مرکزی آن در کالیفرنیا قرار دارد نیز کمک مالی کرده است. (حتی اولیویا اهل دی سی نیست.

Axios در این هفته گزارش داد که در طرف مقابل، یک تولیدکننده بزرگ فوی گراس مستقر در نیویورک در حال حاضر وکلای خود را برای به چالش کشیدن ممنوعیت در صورت تصویب، جمع کرده است.

سازمان‌های ملی همیشه فعالیت‌های شعب محلی را تأمین مالی می‌کنند، اما دی سی شهری به‌ویژه برای گروه‌های ذینفع بیرونی برای تأمین بودجه طرح‌های رأی‌گیری است: به دلیل اهمیت ملی، طرح‌هایی که در اینجا تصویب می‌شوند بیشتر الهام‌بخش اقدامات مشابه در سراسر کشور هستند. و از آنجایی که رای دهندگان مدنی آن در یک منطقه جغرافیایی کوچک جمع شده اند، جمع آوری امضای طومار آسان است. شش طرح شهروندی از سال 2014 به صندوق رای دی سی رسیده است و نزدیک به 90 درصد از کل بودجه برای آنها از خارج از ناحیه تامین شده است.

به همان اندازه که آنها در مورد شایستگی فوی گراس بحث می کنند، واشنگتنی ها در مورد اختروفینگ نیز بحث می کنند.

یکی دیگر از استدلال های رایج علیه Initiative 86 این است که در وهله اول هیچ کس در D.C نباید وقت خود را برای چنین موضوع کوچکی تلف کند. با این حال من آماده انجام وظیفه مدنی خودم بودم. روز چهارشنبه راهی کلیسا شدم تا با آبرگو ملاقات کنم که اولیویا اردک را با کالسکه به اطراف هل می داد. آبروگو می‌خواست اولیویا در تالار شهرداری که در آنجا برگزار می‌شد ظاهر شود، اما کلیسا به اولیویا اجازه ورود نداد، بنابراین ما بیرون ایستادیم. برخی از حاضران اردک را شناختند و سعی کردند او را نوازش کنند. نامزد دموکرات دی سی برای شهردار به او امتیاز پنج داد.

سپس از کلیسا به سوی باترورث حرکت کردم. چهار وعده فوی گراس، از جمله یک سالاد والدورف روی تختی از "فوای گراس برف" و یک "فوی گراس توینکی" که با بستنی فوی گراس سرو شده بود، در انتظار من بود. قبلا به اصرار کسی که می‌گفت طعم آن زندگی من را تغییر می‌دهد، فوا گره خورده بودم، اما هیچ‌وقت این تبلیغات را درک نکردم. من هنوز نسخه باترورث را تقریبا منزجرکننده می‌دانستم. با این حال، سینه اردک یک ستاره بود.

همانطور که من غذا می خوردم، هاچینز مطمئن شد که من متوجه شده ام که فوای گراس او از اردک هایی است که در انبارهای باز زندگی می کنند و رژیم گیاهخواری دارند. او گفت که ممکن است جگر و سینه بشقاب من از یک حیوان باشد که به پایداری بیشتر کشاورزی کمک می کند. مردی که در کنار من نشسته بود و می‌گفت کارمند دولت ترامپ است اما نامش را داوطلبانه نمی‌نویسد، خود را به عنوان یک علاقه‌مند به فوی گراس توصیف کرد. در همان حوالی، میز دیگری با آهنگ سرود فوتبال شروع به خواندن «اول، اوله، اوله، اوله، فوی گراس، فوی گراس» کرد.

به‌عنوان یک گیاه‌خوار دوباره و دوباره، به سمت گوشتی می‌کشم که آن‌قدر با منشأ حیوانی‌اش بیگانه است که می‌توانم تصور کنم روی یک درخت رشد کرده است - مثل یک تکه مرغ. در مجموع، اردک هایی که غذای من را در Butterworth’s درست می کردند، احتمالا زندگی بهتری نسبت به بسیاری از حیواناتی که من مصرف می کنم داشتند. با این حال، در آرامش مکالمه‌ام با هاچینز، گاهی اوقات ذهنم به اولیویا در کالسکه، یا به ویدیوهایی که قبلا آن روز از اردک‌هایی با لوله‌های فلزی در گلویشان دیده بودم، برمی‌گشت.

حتی اگر پرندگان در انباری باز زندگی کنند و گوشت نخورند، جگر آنها تا 10 برابر اندازه طبیعی متورم می شود. پس از حدود دو هفته تغذیه اجباری، اردک ها آنقدر چاق می شوند که واقعا نمی توانند حرکت کنند.

فوای گرا منبع درد و رنج است، و استفاده از یک ابتکار رای گیری برای رای دادن به این موضوع به نظر می رسد به اندازه کافی بیان سالم دموکراسی باشد – مطمئنا سالم تر از خوردن به همان اندازه که من کردم. در حمام باترورث بعد از صرف غذا، متوجه شدم که به خرگوش‌های روی کاغذ دیواری خیره شده‌ام و حالم بد می‌شود. شاید من برای تحمل این همه جگر ساخته نشده ام. یا شاید کمپین و واکنش‌های متقابل هر دو موفق شده بودند که من را مجبور کنند به ابعاد سیاسی و اخلاقی غذای خود فکر کنم. این دموکراسی در کار است.