فکر می کردم دوست دارم یک مینیمالیست باشم. سپس خانواده ام از یک آپارتمان 500 فوتی به خانه ای 1700 فوتی نقل مکان کردند.

من عاشق زندگی در یک آپارتمان 500 فوت مربعی با خانواده ام بودم، اما نقل مکان به یک خانه بزرگتر دیدگاه من را تغییر داد. با حسن نیت از آلونا واسیلیوا من سال ها از زندگی در یک آپارتمان کوچک و یک خوابه با خانواده سه نفره ام لذت بردم.

زمانی که به خانه‌ای با ابعاد بیش از سه برابر نقل مکان کردیم، ذهنیت مینیمالیستی خود را کاملا تغییر دادم.

اکنون که در فضای بزرگتری زندگی می کنیم، نمی توانم تصور کنم که به زندگی کوچک یا مینیمال برگردم. هنگامی که من و شوهرم در سال 2017 آپارتمان خود را در کیف خریدیم، از اینکه بالاخره یک لانه خانوادگی برای خودمان داشته باشیم، هیجان زده شدیم.

این یک مکان دنج با مساحت 500 فوت مربع با یک اتاق خواب بود و ما با دقت برنامه ریزی کردیم تا هر اینچ از آن را بهینه کنیم. میز آشپزخانه ما به عنوان فضای کار من دو برابر می شد و کاناپه اتاق نشیمن ما هر زمان که خانواده می ماندند، تخت مهمان می شد.

میزبانی نیاز به حل مسائل خلاقانه داشت و با تعداد محدودی از صندلی‌های دور میز کوچکمان، گاهی اوقات به مهمانان در شیفت غذا می‌دادم. گاهی اوقات آشفته بود، اما من اهمیتی نمی‌دادم.

پس از به دنیا آمدن پسرمان، اسباب‌بازی‌های پلاستیکی روشن، جعبه‌های بی‌پایان پوشک، و وسایل بزرگ بچه شروع به تسخیر هر گوشه آپارتمان ما کردند. وقتی ما سه نفر در یک اتاق خواب یک نفره جمع شده بودیم، پیدا کردن فضا یک معمای روزانه بود، اما ما آن را به کار انداختیم.

با کمال تعجب، زندگی بسیار نزدیک با هم در آن زمان محدود به نظر نمی رسید - احساسی صمیمی، راحت و عمیقا رضایت بخش بود. سپس COVID-19 ضربه خورد.

گذراندن زمان زیادی در داخل خانه باعث شد احساس انزوا کنم و برای اولین بار، شروع به رویاپردازی در مورد فضای زندگی بیشتر کردم. اما ما به سختی وقت داشتیم که چیزها را بفهمیم قبل از اینکه زندگی چرخشی شدید پیدا کند: وقتی جنگ در اوکراین در سال 2022 تشدید شد، تصمیم سنگین و تغییر دهنده زندگی را گرفتیم که به کانادا نقل مکان کنیم.

چند ماه پس از نقل مکان، شروع به اجاره یک خانه دو خوابه کردیم که در حال حاضر در آن ساکن هستیم. با وسعت 1700 فوت مربع، از نظر استانداردهای محلی به‌ویژه بزرگ در نظر گرفته نمی‌شد، اما برای ما بسیار وسیع بود.

زمان زیادی طول نکشید که با داشتن فضای بیشتر سازگار شوید - و به سرعت آن را پر کنید داشتن فضایی برای ابزارها و ابزارهایی که می‌خواستیم بخریم بسیار خوب است. با حسن نیت از آلونا واسیلیوا در ابتدا، خانه ما برای سه نفر تقریبا بزرگ به نظر می رسید.

برای اولین بار دو اتاق خواب و یک زیرزمین داشتیم که فورا فضای قابل استفاده ما را در سطح زمین دو برابر کرد.

با این حال، پس از سال‌ها زندگی آپارتمان‌نشینی، فکر داشتن فضای زیادی برای تمیز نگه داشتن احساس طاقت‌فرسا بود. با این حال خیلی طول نکشید که نظرم عوض شد.

به نظر می رسد که وقتی هم شما و هم وسایلتان بالاخره جایی برای نفس کشیدن دارید - و یک ربات جاروبرقی قابل اعتماد دارید که کارهای سنگین را انجام می دهد - زندگی در رنگ های کاملا متفاوتی می درخشد. طولی نکشید که فضای ما پر شد. با حسن نیت از آلونا واسیلیوا همچنین داشتن فضای بیشتر برای میزبانی، از یک فضای اختصاصی مهمان (در زیرزمین) گرفته تا یک میز به اندازه کافی بزرگ برای نشستن گروه‌های بزرگ‌تر، فوق‌العاده است.

با گذشت زمان، ما شروع به انتخاب عادات و سنت های محلی نیز کردیم. بسیاری از همسایگان ما در کانادا برای تعطیلات مختلف تزئین می کنند، بنابراین ما شروع به پیوستن به آن کردیم.

و البته، دکور فصلی زمانی که استفاده نمی‌شود به مکانی برای نگهداری نیاز دارد - و از آنجایی که اکنون یک زیرزمین کامل داشتیم، احساس نمی‌کردم در خریدی که می‌توانم داشته باشم بسیار محدود شده‌ام.

بسیاری از همسایه ها همچنین یک فریزر مستقل اضافی در خانه های خود داشتند. برای خانواده سه نفره ما نیز مضحک به نظر می رسید که یک ... تا اولین اجرای من در Costco.

وقتی فهمیدم برای همه آن جعبه‌های بزرگ مواد غذایی یخ‌زده به مکانی نیاز دارم غافل شدم. در خانه بزرگتر ما، حمل و نقل های بزرگ مواد غذایی شروع به احساس عادی کردند. حمل‌ونقل‌های بزرگ مواد غذایی عادی به نظر می‌رسند، مخصوصا به این دلیل که اکنون فضایی برای همه خواربارفروشی‌ها داشتیم. با حسن نیت از آلونا واسیلیوا به تدریج، تغییری در هویتم احساس کردم: دیگر آن مینیمالیست سخت گیر سابق نبودم.

در کیف، هر وقت شوهرم یک وسیله آشپزخانه جدید یا یک کامیون اسباب‌بازی غول‌پیکر برای پسرمان می‌خواست، من در مورد نه گفتن قاطع بودم. ما به سادگی جایی برای "اضافی" نداشتیم. من افتخار می کردم که خانه خود را کاملا عاری از هرج و مرج نگه دارم.

اما بین فضای اضافی و راحتی آمریکای شمالی، قوانین مینیمالیستی خود را کاملا تغییر داده بودم. حالا، گفتن «بله» به افزودنی‌های بزرگ - مانند دستگاه آب‌گیری غذای حجیمی که برای خشک کردن میوه‌ها و سبزیجات چشم دوخته بودم، یا کاناپه‌ای جادار که سال‌ها رویای آن را داشتیم، آسان بود.

نیازی به نگرانی در مورد اینکه چیزی در کجا ذخیره می‌شود یا فضای زیادی را اشغال می‌کند، نداشتم: بالاخره اتاقی داشتیم که آن رویاها را به خانه بیاوریم.

در نهایت، من و خانواده ام با فضای بیشتری برای نفس کشیدن رشد کرده ایم معلوم شد که داشتن یک خانه بزرگتر به این معنی نیست که چیزهای بیشتری را در خود نگه داریم، بلکه به این معنی است که به خانواده خود اتاقی برای نفس کشیدن بدهیم با حسن نیت از آلونا واسیلیوا با گذشت زمان، متوجه شدم که این تغییر بسیار عمیق تر از این است که بتوانم بیشتر خرید کنم و چیزهای بیشتری ذخیره کنم. در یک فضای بزرگتر، خانواده ما فضایی برای نفس کشیدن و رشد داشت.

در کیف، کل روال ما و طرز فکر مینیمالیستی من به دلیل سختی همه چیز شکل گرفت، اما اینجا، اتاق اضافی فصل جدیدی را باز کرد.

من برون‌گراتر، آرام‌تر و واقعا هیجان‌زده‌تر شده‌ام که مردم را دور هم جمع کنم. خانه ما به مکانی برای پذیرایی از دوستان، پختن شام آخر هفته و خندیدن در باربیکیوهای حیاط خلوت تبدیل شده است.

زندگی کوچک بخشی زیبا و صمیمی از زندگی من بود که همیشه آن را در قلبم نگه خواهم داشت. این به من تعمد و سپاسگزاری را آموخت.

با این حال، ایجاد فضایی برای رشد، میزبانی و تماشای رشد خانواده‌ام، تعریف من از خانه را کاملا تغییر داده است - اکنون بازگشت به 500 فوت مربع دیگر گزینه‌ای نیست.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید