فکر کردن به یک سرگرمی تبدیل خواهد شد

نوشتن این سطور برای من بسیار سخت است، زیرا دلم می خواهد قبر خودم را کندم. سیستم‌های هوش مصنوعی با جهش و مرزها در حال بهبود هستند. از اوایل سال 2022 که ChatGPT منتشر شد، که نمی‌توانست تعداد aها را به درستی در نام من بشمارد (ادعا می‌کرد دو عدد)، به انتشار مقالات ریاضی OpenAI رسیدیم که در آن یک مدل هوش مصنوعی داخلی صدها مسئله ریاضی را که قبلا باز شده بود حل کرد. جدای از استدلال های فلسفی، ادعاهای عملی در مورد برتری اندیشه بشری، به دلایلی مانند توهم یا سوگیری، به طور فزاینده ای به نظر من مانند دفاع از پشت سر می رسد.

برای بخش عمده کار شناختی امروز، نوشته روی دیوار است: هوش مصنوعی کار را به دست خواهد گرفت.

سه عاملی که باعث تسلط هوش مصنوعی در محیط کار مدرن می شود، عملکرد بهتر، هزینه کمتر و در دسترس بودن بیشتر است. عملکرد مدل‌های هوش مصنوعی در همه زمینه‌ها به طرز چشمگیری در حال افزایش است: ادراک، پردازش و خلق دانش، استدلال، قضاوت و اقدام مستقل. به موازات آن، مهارت انسانی در مهارت های کلیدی پردازش اطلاعات، که به طور متوسط ​​در میان بزرگسالان کم است، حتی در بین دانش آموزان رو به کاهش است. در نتیجه، سیستم‌های هوش مصنوعی در طیف وسیع‌تری از وظایف بهتر از انسان‌ها عمل می‌کنند.

هزینه هوش مصنوعی نیز به دلیل سرمایه گذاری های عظیم و پیشرفت علمی در حال کاهش است. نسل‌های متوالی مدل‌های هوش مصنوعی عملکرد برتر را با هزینه کمتر ارائه می‌دهند، با مدل‌های قدیمی‌تر فقط برای سازگاری با عقب. در نتیجه، جایگزینی یا افزایش نیروی انسانی با سیستم‌های هوش مصنوعی در طیف گسترده‌ای از فعالیت‌ها منطقی مالی است.

در نهایت، و واضح‌تر از همه، سیستم‌های هوش مصنوعی می‌توانند در تمام ساعات شبانه روز بدون نیاز به استراحت یا وقفه کار کنند. آنها همچنین می توانند به کاهش کمبود نیروی کار ناشی از روندهای جمعیتی یا شکاف های مهارتی کمک کنند. در همین حال، تریلیون‌ها دلار سرمایه‌گذاری پیش‌بینی‌شده در مرکز داده تا سال 2030 قرار است ظرفیت پردازش هوش مصنوعی بیشتری را به صورت آنلاین به ارمغان بیاورد.

همانطور که در انقلاب های تکنولوژیک گذشته اتفاق افتاد، بدون شک مقاومت شدیدی در برابر جایگزینی کار شناختی با هوش مصنوعی وجود خواهد داشت. این بار شدیدتر خواهد بود زیرا برخلاف انقلاب‌های قبلی که کار یدی را متحول کردند، هوش مصنوعی کارگران دانش را به چالش می‌کشد که تخصص تخصصی، کنترل بر اطلاعات و اختیارات تصمیم‌گیری به آنها قدرت اقتصادی و سازمانی بیشتری می‌دهد. دولت ها سعی خواهند کرد از طریق مقررات و مالیات، بال های هوش مصنوعی را کوتاه کنند. چنین اقداماتی انقلاب‌های گذشته را سرکوب نکردند، بنابراین دلیل کمی وجود دارد که باور کنیم آنها اکنون کارساز هستند.

پس سرنوشت اندیشه بشر چیست؟ برداشت من این است که کار شناختی کاهش خواهد یافت. فکر به طور فزاینده ای به یک سرگرمی تبدیل خواهد شد، همانطور که شکار پس از اهلی کردن حیوانات، خوشنویسی پس از تایپوگرافی، نجاری پس از صنعتی شدن، و اسب سواری پس از موتورسازی انجام شد. ماشین‌ها بسیاری از فعالیت‌های بدنی را از ضرورت به انتخاب تبدیل کردند. به طور مشابه، هوش مصنوعی تفکر انسان را از هدف اقتصادی خود جدا می کند.

من با افکار خود در مورد چگونگی آماده شدن و زندگی در این انتقال به پایان خواهم رسید. برداشت من این است که ساختن این دنیای مبتنی بر هوش مصنوعی، سوار شدن از میان دست اندازهای جاده، و آماده شدن برای داشتن یک زندگی رضایت بخش و رضایت بخش در محیطی که هوش مصنوعی بر کارهای شناختی تسلط دارد، بسیار سخت، استرس زا و از نظر فکری چالش برانگیز خواهد بود. ماهیت انقلاب ها چنین است. در نتیجه، ما باید همگام با پیشرفت‌های هوش مصنوعی باشیم و از آن سرمایه‌گذاری کنیم. انعطاف پذیر، سازگار و انعطاف پذیر باشید. و فراتر از کار، زندگی هدفمند و با ارزشی بسازید.

چالش پیش رو من این است که از گذراندن زندگی از طریق فکر کردن، به تبدیل کردن اندیشیدن به بخشی از زندگی ارزش زندگی کردن، حرکت کنم.