فیلم مستند الیزابت هولمز ساخته ناتان فیلدر، نمایشی خشن و آشکار NYFF را برگزار می کند.

بدون اسپویلر بزرگ! با اطمینان بخوانید! آیا می توانید شاهد این همه چیز باشید اما کم بگویید؟ این سوال در فیلم - و شاید مهم‌تر از آن - در خارج از آن پیش رفت، زیرا الیزابت هولمز به کارگردانی ناتان فیلدر و لنس اوپنهایم، مستند شما می‌توانید همه چیز را ببینید، چهارشنبه شب در جشنواره فیلم نیویورک به نمایش درآمد. تا کنون تنها مخاطبانی که به Telluride راه یافته بودند شاهد پدیده رو به رشد YCSE بودند.

اما نمایش چهارشنبه‌شب مرکز لینکلن، نگاهی اجمالی به آنچه که پس از اکران پرتره پرهیاهو و پربازبینی در عرض یک هفته رخ می‌دهد ارائه داد - یک تماشاگر شهری متشکل از 1100 نفر (با ده‌ها نفر دیگر که امیدواریم در خطوط آماده‌باش بیرون منتظرند) با چنان ذوقی فریاد می‌زنند که فکر می‌کنید A24 دوباره منتشر نمی‌شود. مستندی درباره بنیانگذار آبروریز سیلیکون ولی. با این حال آنها فریاد زدند.

آیا می دانید یک دقیقه از تیزری که باعث شد جهان یا حداقل اینترنت ذهن جمعی خود را از دست بدهد؟ دنیس لیم، رئیس برنامه نویسی NYFF، در صحنه نمایش این نمایش را معرفی کرد. "این سه ساعت از آن است." سازندگان فیلم فقط امیدوارند آن دقایق وحیانی فراوان در سالن بماند. فیلدر پس از نمایش از روی صحنه با جدیت از جمعیت آلیس تالی پرسید: «ما واقعا می‌خواهیم تماشاگران تجربه‌ای را که ما داشتیم داشته باشند.

بنابراین اگر بتوانید این کشف را حفظ کنید، عالی خواهد بود.» پس از تماشای فیلم ممکن است برای تماشاگران فیلم چندان سخت نباشد. بالاخره مدل خوبی دارند. تقریبا در دو ساعت اول (نسبتا معمولی) فیلم، فیلدر قبل از شروع دوره زندانش در سال 2023 با طرح هر سؤال بزرگ و گاهی نه چندان بزرگی که در خانه خانواده اش به او وارد می شود، به سراغ مؤسس محکوم ترانوس می رود و در حالی که اصرار دارد حقیقت را می گوید و همیشه این کار را انجام داده است، به نظر می رسد دائما همه چیزهایی را که به ما نمی داند نمی گوید.

ساعت آخر به طور قابل توجهی وحشی‌تر می‌شود، و در حالی که هر مخاطبی روی صندلی داغ می‌نشیند تا یک واقعیت رسمی درباره نحوه شکل‌دهی فیلم فیلدر و اوپنهایم را فاش نکند، حقیقت این است که حتی دانستن این واقعیت از لذت‌های عجیب و غریب فیلم نمی‌کاهد. من این کار را کردم، و هنوز هم در هر نوبت غافلگیرکننده/غیرقابل باور کمیک، با لذت پست مدرن از آن، با دیگران زوزه می کشیدم. مانند بسیاری از کارهای فیلدر، شما واقعا نمی توانید فیلم را خراب کنید زیرا کل تجربه بسیار غیرقابل توصیف است. مانند این است که بخواهید بستنی را با توصیف بافت آن خراب کنید.

شما به سادگی باید آن را مصرف کنید. فیلدر گفت که او ماه‌ها را صرف فیلمبرداری هولمز کرده است و نمی‌دانست که آیا چیزی محقق می‌شود یا نه (او به تماشاگران NYFF گفت: «من یک پروژه مستند در او ندیدم، زیرا فکر می‌کردم داستان بسیار خوب روایت شده است). A24 - که در ابتدا پس از ملاقات مدیران اجرایی با هولمز با او تماس گرفته بود - حتی اگر تصمیم گرفت که کافی نیست و سؤالی از او پرسیده نشد، دریچه فرار به او داد.

داستان‌های مرتبط فیلم‌ها الیزابت هولمز می‌گوید قبل از «می‌توانی همه چیز را ببینی» «برای مدت طولانی ساکت شد» اخبار انتشار اولین نمایش «NAZA» در ایالات متحده، به دنبال تغییر و برانگیختن جنجال

معلوم شد که غیر ضروری است. هولمز و همسرش بیلی ایوانز درهای خود را کاملا باز کردند تا به گروه فیلمبرداری اجازه ورود دهند (در واقع، دو خدمه، فیلدر و اوپنهایم و سه دوربین) و معلوم شد که این جفت اشیاء قانع‌کننده و غیرقابل درک هستند و به مدیران YCSE اجازه می‌دهند آنها را مانند یک کتاب بخوانند، حتی اگر کتابی با زبان خارجی در یک فصل باشد. هر بار که فکر می‌کنید آنها را می‌شناسید، از خود می‌پرسید که آیا آن‌ها را می‌شناسید - یا در عوض باید هر چیزی را که یک دقیقه قبل فکر می‌کردید، اصلاح کنید.

اوپنهایم با خنده از روی صحنه گفت: «همه کسانی که فیلم را پشت سر می گذارند، لحظات مشابهی از ناهماهنگی شناختی داشتند. فیلدر گفت: «تا به امروز برای درک آنچه از سر گذرانده‌ام تلاش می‌کنم. کارگردان گفت: به نظر می رسد هولمز از قبل کار فیلدر را نمی دانسته است، که این انتخاب را بسیار عجیب تر می کند. او در فیلم می پرسد: "چرا من؟"

و در واقع، اگر قرار بود یک پروژه توانبخشی تصویر را آغاز کنید، مردی که در The Rehearsal سرش را به هم می زند (یا مردی که آزادی های سینمایی را با داستان های واقعی زندگی واقعی مانند پرایم تایم به دست می آورد) شبیه شخصی به نظر نمی رسد که برای اجرای کنسرت از او استفاده می کنید. با این حال، این تناسب نیز نمی‌تواند کامل‌تر از این باشد، هنرمندی در فیلدر که با انباشتن لایه‌های بسیاری از واقعیت حرفه‌ای ساخته است، از همه چیزهایی که فکر می‌کردیم می‌دانیم عقب نشینی می‌کند، اکنون زنی را می‌پذیرد که یک دهه را در زندگی واقعی گذرانده و این کار را با قدرتمندترین افراد روی کره زمین انجام داده است.

به عبارت دیگر، با الیزابت هولمز، ناتان فیلدر مسابقه خود را ملاقات کرده بود. این فیلم درباره یک شعبده باز توسط کارگردانی است که در ترفندها تخصص دارد. فیلدر با تشریح نسخه‌ای از احساساتی که برخی ممکن است در زمینه‌ای خوش‌خیم‌تر با تماشای اپیزودی از The Rehearsal احساس کنند، گفت: «این تجربه عجیب را داشتم که او گاهی آنقدر واقعی به نظر می‌رسید، اما در عین حال ساعت‌ها را دنبال می‌کرد - افکار من را دنبال می‌کرد - که یک دروغگو است.

[لیم، یک استاد مطالعات فیلم (در واقع او استاد مطالعات فیلم اوپنهایم بود]، در یک مقطع پیشنهاد کرد که فیلم دارای لایه‌های فراواقعیت زیادی است که روزی در کلاس‌های مستند تدریس می‌شود.) در مورد اینکه چرا هولمز و ایوانز اصلا تصمیم گرفتند فیلم بسازند، خب، این سؤال پاسخ‌هایی را بازمی‌گرداند که طیفی از کسب‌وکار را می‌خواهد تا روان‌شناختی (او می‌خواهد). دوباره!) اما من فکر می کنم دقیق ترین پاسخ قدیمی تر است: او می خواهد نام خود را پاک کند.

اگر یکی از شخصیت‌های YCSE بیش از حد یک شخصیت شرور به نظر می‌رسد، این حال و هوا با انگیزه‌های درهم و برهم شخصیت دیگر خنثی می‌شود - یا فقط با لذت تاریک محض تماشای سوژه‌ای که سعی می‌کند بر فیلم‌ساز تسلط پیدا کند تا متوجه شود که دومی کنترل دارد. هیجان واقعی در اینجا برای اعضای مخاطب، و قطعا برای افراد در صنعت سرگرمی، ممکن است پیروزی هالیوود بر سیلیکون ولی - داستان سرایان بر مهندسان - باشد، زیرا مهم نیست که چقدر استیو جابز دوست داشتنی هلمز و ایوانز به تلاش برای انجام کارهای نویسنده ادامه می دهند، در نهایت فیلدر و اوپن هستند.

eim که داستان خود را نهایی کرده اند و نوعی وارونگی برآورده کننده آرزوها از این عصر فناوری بزرگ را ارائه می دهند.

چیزی که ما را به تأمل وا می دارد نه تنها این است که این افراد چه کسانی هستند، بلکه واقعا این است که مردم به طور کلی چه کسانی هستند، چقدر ساختار و شخصیت ذاتی آنها چقدر است - چقدر از آنچه آنها (یا ما) به دیگران اجازه می دهیم ببینند منعکس کننده واقعی ترین خود ما است. هر تلاشی برای شناخت زوج هولمز-ایوانز به صورت فردی یا جمعی، هر باوری که بالاخره کشف شده اند، آنقدر پربار است که حتی وقتی یک صحنه سنگ محک واضح باز می شود، مانند زمانی که فیلدر یک طرح کمدی کلاسیک را به هولمز نشان می دهد که تا حدی او را گیج می کند، منتظر نوبت بعدی می مانید تا فرش را از زیر خود بیرون بیاورید.

گویاترین لحظه در کل مستند، حداقل برای پول من، با جزئیاتی است که پدر هولمز، تقریبا به طور اتفاقی، از دست می دهد، و آنقدر غم انگیز است که احساس می کنید همه چیز را درباره هولمز باز می کند. در مد واقعی فیلدری، ما هرگز دوباره در مورد آن نمی شنویم. پس از نمایش فیلم A24 افرادی را استخدام کرد تا در راهرو آلیس تولی بایستند و دکمه های تبلیغاتی را در اختیارشان بگذارند، که تماشاگران فیلم مشتاقانه آن را گرفتند. من هم انجام دادم. همانطور که در شب آرام نیویورک بیرون می آمدم، انگشت شستم را روی سطح صاف دکمه کشیدم، حروف سیاه آن روی پس زمینه سفید واضح است. اعلام کرد: "من همه چیز را دیده ام."

من قطعا داشتم، حتی اگر چیزی نفهمیدم.