فیلی یک بین حالت ذوب شده را در 12 روز تعمیر کرد. چرا بقیه چیزها اینقدر طول می کشد؟

در اوایل صبح یکشنبه در ژوئن 2023، یک کامیون تانکر پر از بنزین روی رمپ خروجی لغزید، واژگون شد و درست زیر یکی از شلوغ ترین ایالت های کشور در آتش سوخت. جهنمی که به دنبال آن اتفاق افتاد بلافاصله مایل ها از مهمترین شریان ساحل شرقی را قطع کرد و مسیری را که خودروها و کامیون های بی شماری از آن استفاده می کردند، خفه کرد.

آتش‌ها هنوز در I-95 شعله‌ور بودند که مایک کارول، وزیر حمل‌ونقل پنسیلوانیا، به فرماندار جاش شاپیرو گفت که در بهترین شرایط، جاده را ظرف شش هفته باز می‌کند. شاپیرو و بسیاری از کارشناسان به طور علنی اظهار داشتند که بازسازی احتمالا بسیار طولانی‌تر خواهد بود و یک راهروی فیلادلفیا را که روزانه 160000 اتومبیل از آن عبور می‌کنند، به یک برزخ کند تبدیل می‌کنند، زیرا مسیرهای دیگری را برای رسیدن به محل کار پیدا کرده‌اند.

شاهکارهایی که پس از آن به وقوع پیوستند، از آن زمان به عنوان یک پیروزی افسانه‌ای و یا بعید از قدرت زیرساختی آمریکا به یادگار مانده‌اند. در روز دوم، شاپیرو یک اعلامیه فاجعه صادر کرد و میلیون‌ها دلار پول را باز کرد و از فرآیندهای عادی مناقصه و قرارداد چشم پوشی کرد. در روز ششم، تخریب کامل شد و بارهای ورزشی در اطراف فیلی شروع به نمایش پخش زنده 24/7 از محل ساخت و ساز کردند. کارول به من گفت: در ابتدا، مقامات فکر می کردند که "تعمیر در چند ماه اندازه گیری می شود."

اما او و بخشش به زودی جدول زمانی را تا حدی پایین آوردند که «در هفته اندازه‌گیری شد، و پس از آن که تمرکز بیشتری پیدا کرد، گفتیم بر حسب روز اندازه‌گیری شد».

در روز دوازدهم، بر خلاف همه احتمالات و با یک جت خشک کن NASCAR - نوعی که برای انفجار باران در مسیرهای مسابقه استفاده می شود - در حالت آماده به کار، خدمه آخرین لایه آسفالت را صاف کردند و راه را برای بازگشایی I-95 به روی ترافیک کمتر از دو هفته پس از سقوط فاجعه بار آن هموار کردند.

بازگشایی سریع I-95 به عنوان نمونه ای از کارآیی تلقی می شود، و دلیلی تاول بر این است که وقتی سیاست گذاران تصمیم می گیرند سریع حرکت کنند و چیزها را شکست دهند یا حداقل از مسیر خود خارج شوند، چه چیزی ممکن است. اگر فیلادلفیا بتواند یک بزرگراه ذوب شده را در عرض چند روز بازسازی کند، پس چرا، سه سال بعد، هنوز اغلب ماه ها، سال ها یا حتی دهه ها طول می کشد تا پروژه هایی که بسیار ساده تر به نظر می رسند، انجام شود؟

چرا آمریکا همیشه نمی تواند با این سرعت دقیق و حتی لذت بخش بسازد؟

برای یک چیز، همه چیز اضطراری نیست. همه پروژه ها نمی توانند یا نباید در 12 روز انجام شوند، حتی اگر انجام آن از نظر فنی امکان پذیر باشد. و هیچ گلوله نقره ای برای ساختن همه چیز به همان سرعتی که I-95 بازسازی شد، وجود ندارد، که به هر حال، نیاز به اعلام فاجعه، چک سفید بودجه و کار خدمه شب و روز داشت.

کارول به من گفت: «فقط ظرفیت بسیار زیادی وجود دارد، و بازسازی I-95 به همان سرعتی که او انجام داد، مستلزم جمع‌آوری بودجه و کارگران از پروژه‌های دیگر و پرداخت حقوق خدمه برای مدیریت 84 ساعت هفته بود. "شما نمی توانید از مردم بخواهید که این کار را در هر پروژه انجام دهند."

در واقع، دلیل واقعی بازسازی I-95 به این سرعت تا حد زیادی به این دلیل بود که به آن اجازه داده شد همه قوانین را زیر پا بگذارد، همان قوانینی که بسیاری از پروژه‌های دیگر مانند آن را در باتلاقی از تشریفات اداری فرو می‌برد. اگر ایالات متحده بخواهد بزرگراه های بیشتری را تعمیر کند، خطوط قطار بیشتری بسازد یا خطوط دوچرخه بیشتری را با سرعت بیشتری رنگ آمیزی کند، باید بهتر بداند چه زمانی باید این قوانین را بیشتر زیر پا بگذارد، و نه تنها در مواقع اضطراری. شاید زمان آن رسیده باشد که برخی از آنها را به طور کلی بازنویسی کنیم.

چگونه در 12 روز بزرگراه بسازیم

فروپاشی I-95 فیلادلفیا بسیار مخرب بود. به ازای هر روز تعطیلی، هزاران کامیون 18 چرخ مجبور به تغییر مسیر در محله‌های آرام می‌شدند و زنجیره‌های تامین میلیارد دلاری را مختل می‌کردند، در حالی که صدها هزار راننده منطقه با رفت و آمد از جهنم مواجه بودند.

کارول که در شهر کوچکی خارج از اسکرانتون بزرگ شد، گفت: «ما نمی‌دانستیم که توانایی صرف وقت خود را برای فکر کردن به مراحل بعدی نداریم.» در آن لحظه، او به گرجستان نگاه کرد، جایی که در سال 2017، آتش سوزی منجر به سقوط فاجعه بار مشابه I-85 شد. قابل توجه است که مقامات آنجا موفق شده بودند تنها در 44 روز، یک ماه جلوتر از برنامه اولیه خود، همه چیز را از سر بگیرند. کارول با در نظر گرفتن آن به عنوان یک چالش، این امکان را برای شاپیرو به ارمغان آورد: «به یاد می‌آورم که به فرماندار گفتم: «چهل و سه و نیم چطور؟» و او گفت: «من آن را قبول می‌کنم».

ظرف یک روز، شاپیرو وضعیت اضطراری را صادر کرد که بلافاصله مجموعه‌ای از منابع مالی را باز کرد. همچنین به دولت اختیارات گسترده‌ای داد تا آنچه را که معادل چک‌های سفید است به پیمانکاران انتخابی خود ارائه دهد، یک فرآیند تدارکاتی که معمولا ماه‌ها طول می‌کشد - و صدها صفحه کاغذ - قبل از اینکه حتی در طول ساخت‌وسازهای غیر اضطراری تخریب شود.

استفانی پولاک، کارشناس برجسته سیاست حمل و نقل و مدرس کمکی در مدرسه کندی هاروارد، گفت: دستور اضطراری شاپیرو «به معنای واقعی کلمه از همه چیز چشم پوشی کرد». او گفت که ناگهان، با در دست داشتن آن دستور، مقاماتی مانند کارول می‌دانستند: «من می‌توانم چیزهایی را بخرم که نمی‌توانم بخرم. می‌توانم به روشی قرارداد ببندم که نتوانستم قرارداد ببندم. لازم نیست نگران مجوزها باشم. لازم نیست نگران ساعات کار باشم.» "و برای من، این درس I-95 است. این نیست که شرایط اضطراری باعث اتفاق افتادن همه چیز می شود، بلکه این است که بیرون انداختن همه چیز باعث اتفاق افتادن چیزها می شود."

با بازی Phillies متوقف شدم تا تولدم را با خانواده جشن بگیرم - و Phanavision فید زنده 24/7 ما را نشان داد.

با تشکر از @Philies برای حمایت از زنان و مردان سخت‌کوش شرکت‌های ساختمانی فیلادلفیا که برای بازسازی I-95 تلاش می‌کنند. pic.twitter.com/qqCs0P5Tt6 — فرماندار جاش شاپیرو (@GovernorShapiro) 21 ژوئن 2023

کارول توانست چند ساعت پس از وقوع آتش سوزی، یک شرکت تخریب استخدام کند. چند روز بعد، او با یک شرکت ساختمانی محلی برای شروع تعمیرات قرارداد بست. در این بین، شاپیرو به یک اسکورت پلیس دستور داد تا صدها کامیون حامل شیشه های بازیافتی فوم شده، نوعی پس انداز محلی را برای تعمیر موقت I-95، حمل کنند.

و هنگامی که یک تصمیم طراحی نیاز به امضا داشت - که معمولا ممکن است شامل یک پروسه مجوز باشد که مانند تدارکات ممکن است ماه ها یا سال ها طول بکشد - برای I-95، کارگران می توانستند مستقیما به سراغ خود کارول بروند که تقریبا تمام 12 روز ساخت و ساز را در یک تریلر در محل گذراند.

خدمه شبانه روز در حال کار بودند، به طور متناوب بین شیفت های 12 ساعته و تنها یک بار در هر دوجین روز مکث می کردند: برای چند ساعت برای عبور رعد و برق. پس از اینکه Shapiro پخش زنده 24-7 را در محل نصب کرد، کارگران قهرمان شدند، تلاش‌های آنها در بازی Jumbotron of a Phillies پخش شد و به‌روزرسانی‌های پیشرفت آنها در TikTok پخش شد.

مردم محلی از محل ارائه کوکی ها و دونات بازدید کردند و جو بایدن، رئیس جمهور وقت، با هلیکوپتر از بالای سرش بازدید کرد و تاکید کرد: "هیچ پروژه مهم تری وجود ندارد." او گفت که تمام توجه به احساس مست کننده ای کمک کرد که کارول آن را "آدرنالین جمعی" نامید، حسی که به نوبه خود به کارگران در محل کمک کرد تا سخت تر و سریع تر کار کنند.

او گفت: "وقتی برای همه روشن شد که "خدای من، آنها دارند این چیز را می سازند! و به سرعت باز خواهد شد." او در مورد خدمه حاضر در محل گفت: «آنها نمی‌خواستند کسی باشند که پیشرفت را کاهش می‌دهد، تقریبا انگار همه احساس می‌کردند که بخشی از یک نمایش هستند و می‌خواستند مطمئن شوند که نقش خود را به خوبی ایفا می‌کنند.»

چرا همه چیز را اینگونه نمی سازیم؟

تعمیری که خدمه کارول در 12 روز انجام دادند همیشه موقتی بود، و به همین دلیل است که به سرعت گرد هم آمدند. هدف این پروژه فقط اجازه دادن به ترافیک برای ادامه حرکت بود در حالی که خدمه روی تعمیر دائمی سایت کار می کردند که هنوز در زمان مناسب باز شد: کمتر از یک سال بعد.

به گفته کارول، بخش حمل و نقل پنسیلوانیا و سایر آژانس‌ها اکنون مرتبا به حالت اضطراری فوق سریع می‌روند. به عنوان مثال، هنگامی که یک وانت بار در تابستان در داخل یک تونل جهنمی را آغاز کرد، کمیسیون Turnpike پنسیلوانیا تعمیرات اضطراری انجام داد و در یک روز بازگشایی شد. و هنگامی که سال گذشته سیل یک پل 102 ساله را در یک جاده اصلی تخریب کرد، آنها یک تعمیر موقت را در 10 روز ساختند.

اما سایر بخش‌های I-95، که از میامی تا مرز مین با کانادا امتداد دارد، نیز به شدت نیاز به تعمیر دارند - البته به تعمیرات فوری کمتر. و گاهی با سالها یا حتی دهه ها خیلی دیر می آیند.

اگر در I-95 به 100 مایلی شمال از فیلادلفیا بروید، به بزرگراه Trans-Manhattan، بخشی از این ایالتی خواهید رسید که در سال 1962 افتتاح شد، که در نیم قرن اول زندگی اش، نقص های ساختاری ترکیبی آن به کلی نادیده گرفته شد. در سال 2015، اداره بندر نیویورک و نیوجرسی برنامه هایی را برای شروع به روز رسانی شش روگذر خود در عرض چند سال ارائه کردند. اما حتی آن جدول زمانی هم خوشبینانه بود، و بارها و بارها در بحبوحه تشریفات اداری و محدودیت های بودجه تا ماه مه سال جاری، زمانی که تکه های غول پیکر بتن شروع به ریزش بر روی رانندگان عبوری کردند، به تعویق افتاد.

در نهایت، مقامات با یک برنامه بلندمدت که قرار است در تابستان آینده شروع به ساخت و ساز کند، اصلاحات وصله ای برای جاده آسیب دیده انجام دادند.

یک بار دیگر، حداقل فاجعه جزئی لازم بود تا اراده سیاسی لازم برای پیشبرد پروژه در نهایت، هرچند آهسته، به دست آید. اما همیشه نباید نیاز باشد.

دان موینیهان، استاد سیاست عمومی در دانشگاه میشیگان، گفت، در مورد I-95، شاپیرو «استانداردی را برای برخورد با این موضوع به‌عنوان یک وضعیت اضطراری به‌جای کسب‌وکار عادی به کار برد، و همه چیز به‌قدری خوب پیش رفت که بسیاری از مردم گفتند، «خب، چرا همه چیز را با همان درجه فوریت رفتار نمی‌کنیم؟»

قوانین مجوز و فرآیندهای مناقصه معمولا به دلایل خوبی وجود دارد. پرزیدنت دونالد ترامپ، با تکیه بر دستورات اضطراری برای صدور قرارداد بدون مناقصه که حوض انعکاسی یادبود لینکلن را آبی پوشانده بود، قبل از اینکه تقریبا بلافاصله به سبز باتلاق تبدیل شود، متکی است.

و وقتی نوبت به وظایف پیچیده مهندسی یا یافتن پیمانکار مناسب برای کار می رسد، همیشه سریعتر بهتر نیست. کارول گفت: "هر پروژه منحصر به فرد است و همه چیز یک بحران نیست." شما هرگز نمی توانید آنقدر آن را ساده کنید که پیمانکاران و دیگران احساس کنند برخی از افراد بر دیگران ترجیح داده می شوند - باید انصاف وجود داشته باشد.

اما شکی نیست که بسیاری از فرآیندهای بوروکراتیک ما می توانند بسیار سریعتر یا کارآمدتر از امروز کار کنند. آن‌ها می‌توانند مقداری از آنچه جنیفر پهلکا، نویسنده کتاب Recoding America و یک صدای برجسته در مورد نیاز به توانمندتر کردن و کارآمد کردن دولت، در نحوه ساختن چیزهای کوچک و بزرگ آمریکا به نام I-95 نامیده است، استفاده کنند.

به عنوان مثال، شهر نیویورک مدت زمان زیادی طول کشید تا قیمت گذاری ازدحام را به اجرا بگذارد. این سیاست با بررسی زیست محیطی سال‌ها به تعویق افتاد و منجر به هزاران صفحه تجزیه و تحلیل و ضمیمه شد که به یک نتیجه کاملا واضح رسید: نه، سیاستی که خودروها را از جاده‌ها بی انگیزه می‌کند به محیط زیست محلی آسیبی نمی‌رساند. کارکرد پروژه‌ها مانند I-95 مستلزم حذف برخی از آن هنجارهای طاقت‌فرسا و جایگزینی آنها با مکانیسم‌های سیاستی بهتر به جای کاغذبازی‌های بی‌پایان است.

در سطح فدرال، پولاک معتقد است که قانون دو حزبی مقرون به صرفه و مشاغل آمریکا (BAAJA) - که اولین رای رویه ای خود را در این هفته برگزار کرد - باعث می شود فرآیندهای مجوز بی پایان و گاه بیهوده، مانند آنچه که قیمت گذاری ازدحام را متوقف می کند، برای پروژه های حمل و نقل ساده که می تواند این لایحه را گامی در جهت درست تبدیل کند، کمتر می کند. انجمن حمل و نقل عمومی آمریکا اوایل این ماه به دلایل مشابه BAAJA را تایید کرد.

رهبرانی مانند شاپیرو و زهران ممدانی، شهردار نیویورک، نیز تلاش‌های اصلاحی مجوزهای ایالتی یا محلی خود را آغاز کرده‌اند، که در پی موج آبی لرزه‌ای هفته گذشته، می‌تواند مسیر جدیدی را برای یک حزب قدرتمند پیش‌بینی کند. مونیهان گفت: «من فکر می‌کنم دموکرات‌ها این فرصت را دارند که خود را به عنوان حزب شایستگی معرفی کنند، حزبی که معتقد به کارکرد بخش عمومی است.»

اما بهتر کردن آمریکا در ساختن چیزها به این معنی است که همه موارد اضطراری شبیه آتش گرفتن یک نفتکش یا برخورد یک کشتی باری به پل نیستند. آنها همچنین در بحران‌های پنهانی یافت می‌شوند که خانه‌های مقرون‌به‌صرفه یا یک خط راه‌آهن پرسرعت را دور از دسترس نگه می‌دارند - و به همان اندازه مهم، آمریکایی‌ها را از این باور باز می‌دارد که دولتشان اصلا می‌داند چگونه هر کاری را انجام دهد.

و همانطور که فیلی ثابت کرد، انجام کارها - وقتی طعم آن را بچشید - می تواند مسری شود. کارول به من گفت: "جایزه ای که برای بازگشایی در 12 روز دریافت می کنم این است که وقتی اتفاق دیگری در پنسیلوانیا می افتد، چیزی شبیه به این را از دیگران در سراسر ایالت می شنوید."