فینال Mayo SFC: ستارگان کانتی با کسب سی و دومین عنوان قهرمانی کسلبار میچلز تفاوت ایجاد می کنند

Mayo S F C f inal: Cast lebar Mi t chels 1-17 Garrymore 0-12

هر قحطی زمینه خود را دارد.

در سالی که مایو به انتظار 75 ساله برای بلند کردن سام مگوایر پایان داد، کسلبار میچلز به خشکسالی خود پایان داد. وقتی 31 قهرمانی بزرگسالان شهرستان را بردید، 9 سال منتظر ماندن برای بعدی خود می تواند مانند یک عمر باشد.

جدیتی که میچلز با آن به فینال یکشنبه نزدیک شد با رد کردن پنج برنده تمام ایرلند آنها در تور اخیر تیم مایو در ایالات متحده نشان داده شد. این تعهد به خوبی نتیجه داد زیرا باب توهی، هافبک شش امتیازی را در راه رسیدن به جایزه بهترین بازیکن مسابقه به دست آورد، در حالی که پدی دورکن به طرز شگفت انگیزی در خنثی کردن تهدید همکار استانی، اندا هسیون، کمک کرد.

گریمور از دیگر ستاره مایو، ائوین مک گریل، که سه امتیاز نیمه دوم را به دست آورد، بیشتر سود برد. همراه با چهار بازی دارن کوین، در دقیقه 58 نتیجه را به 4 کاهش داد. در حقیقت، کسلبار تمام فوتبال را تا آن مرحله بازی کرده بود. گریمور که در اولین فینال خود از سال 1982 ظاهر شد، دیگر چیزی برای دادن نداشت.

خطای کرنر جاستین کومینز روی جان مک موناگل باعث شد تا کاپیتان کسلبار فرصت گلزنی نداشته باشد. کومینز کارت سیاه گرفت و سیان والش پنالتی را به ثمر رساند. یک امتیاز دقیقه 60 توسط ایگان هیوز تعویضی، 8 امتیاز را در وقت تمام وقت بین آنها باقی گذاشت. این بازتابی منصفانه از یک بازی بود که توسط میچلز از مراحل ابتدایی هدایت می شد. آنها در همان اوایل دقیقه 17 با هفت گل پیش افتادند.

توهی با یک ضربه دو امتیازی دروازه را باز کرد و یک جفت انفرادی اضافه کرد. همچنین امتیازهایی از والش و جو فوری به دست آمد، زیرا تیم کوین فیلان از نسیم سفت و سختی که در برابر آنها می‌وزید، کار می‌کرد. اگر کالین کومینز گل دقیقه چهارم دورکن را مهار نمی کرد، تصویر می توانست برای گریمور بدتر باشد.

تعقیب کنندگان قرار بود در نیمه اول فقط دو بار گل بزنند، هر دو بار از بیرون قوس توسط آرون هیوز و ترور نالی. دومی همچنین دروازه بان میچلز، روری برن را به اجبار دفع کرده بود، اما این یک اشتباه نادر توسط خط دفاعی میچلز بود. در پایان نیمه، با امتیازهای دیرهنگام شان موراهان و آنتونی اوبویل، تیم شهر با نتیجه 0-9 به 0-4 برتری داشت. به طور عجیبی، مانند میچلز در مراحل اولیه، به نظر می رسید که بازی در برابر عناصر بیشتر برای گریمور مناسب باشد. آنها در کوارتر سوم ظاهر بسیار بهبود یافته ای داشتند و فاصله را به سه امتیاز کاهش دادند.

مک گریل یک دو امتیازی را با دورکن عوض کرد، در حالی که تروور نالی وقتی در دقیقه 39 از بالای تیرک دروازه بیرن عبور کرد، هدفی را در ذهن داشت. اما تووهی در دقیقه 47 هم همینطور بود، زمانی که او پس از درخشش دورکن در حمله، ششمین امتیاز خود را به ثمر رساند.

یک ضربه آزاد با شکوه دو امتیازی که توسط میچلز فول فوروارد فوری به پایان رسید، فاصله را به 5 رساند. مک موناگل بهترین شانس گاریمور برای بازگشت به رقابت را با پرتاب خود در مقابل تاب کائولان کرو برای گل دقیقه 52 از بین برد.

با این حال، کوین روی یک پرتاب دو امتیازی ضربه زد، زیرا تیمش شجاعانه حاضر به دست کشیدن از این باور نبود، اما مدیریت بازی کسلبار - و جایزه پنالتی دیرهنگام - عنوان 32 را به دست آورد.

میچلز که در سال‌های 1950 و 51 قهرمانی مایو در سراسر ایرلند قهرمان شده بود، سه هفته دیگر به لندن می‌رود تا در نیمه‌نهایی کاناخت با فولام ایرلندی بازی کند.

کسلبار میچلز: روری برن; جو توهی، شان موراهان (0-0-1)، دوناچا مک هیو؛ پدی دورکن (0-1-0)، جان مک موناگل، شین کانینگهام؛ باب توهی (0-0-6)، اولتان اوریلی (0-0-1)، آنتونی اوبویل (0-0-1)، جیمز دورکن، کانر مولوی؛ سیان والش (1-0-1، 1 قلم)، جو فوری (0-1-2، 1tpf)، نیل داگلاس. ذخیره ها: ایگان هیوز (0-0-1) برای داگلاس (44)، کالوم فیلان برای جی دورکن (49)، بن جویس برای اوریلی (55)، اتان گیبون برای فوری (58)، کانر استنسون برای مالروی (1+60).

گریمور: برایان لینسکی; کالین کومینز، جیمی اوتس، جاستین کومینز؛ دیوید دولان، لیام اگ هورکان، ایون مک گریل (0-1-1); گری گلدن، آرون هیوز (0-1-0)؛ اندا هسیون، اندی گلنون، ​​شین نالی؛ دارن کوئین (0-1-2)، کاتال اسلاتری، ترور نالی (0-1-1). نفرات: جیمی هسیون برای دولان (25)، کائولان کرو برای اس نالی (30)، پاتریک هسیون برای کرو (33-38، موقت)، پی هسیون برای تی نالی (44)، مایکل کانولی برای گلنون (1+60).

داور: لیام دیونی (بالینا)