فینال RLWC زنان مبارزه با سرنوشت است

جمعه، 18 سپتامبر، 19:50، امتیاز نهایی، تایگرز 0، رایدر 6

شنبه، 19 سپتامبر، 4:05 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، برونکوس 40، شوالیه 16

شنبه، 26 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 20، رایدر 10

یکشنبه، 27 سپتامبر، 13:05، امتیاز نهایی، Titans 8، Broncos 20

یکشنبه، 4 اکتبر، 16:00، امتیاز نهایی، خروس 30، برونکوس 6

استرالیا بار دیگر به عنوان مدعی فینال جام جهانی شناخته می شود. (گتی ایماژ: بردلی کاناریس)

جام جهانی لیگ راگبی زنان دقیقا همان جایی که سرنوشتش بود به پایان رسید و استرالیا برای سومین تورنمنت متوالی در فینال به مصاف نیوزلند رفت.

صرف نظر از ناراحتی‌هایی که باعث می‌شود کتاب‌داران شکست بخورند، این تنها راهی بود که می‌توانست به جیلاروها و سرخس‌های کیوی با سهولت تحقیرآمیز راه خود را طی کنند.

فقط فیجی، یک بسته شگفت‌انگیز لذت بخش در اولین تورنمنت خود که در مرحله گروهی با شش امتیاز به نیوزیلند و در نیمه نهایی به استرالیا با اختلاف 16 شکست خوردند، موفق شد هر یک از آنها را نزدیک اجرا کند. اولی تنها بازی جام جهانی است که با یک امتیاز یا کمتر تعیین می شود.

حتی با احتساب تلاش‌های شجاعانه بولیکولا، استرالیا و نیوزلند به ترتیب با امتیازهای 272-20 و 182-24 از حریفان خود پیشی گرفتند.

ظهور فیجی و توسعه مداوم پاپوآ گینه نو و ساموآ مثبت هستند، اما اگر سفر واقعا مهمتر از مقصد باشد، این سفر یک مشکل بوده است.

این از همان ابتدا اجتناب ناپذیر بود و شاید هم همینطور بود. می‌توانست در قرعه‌کشی پیشرفت‌هایی داشته باشد - استرالیا هیچ کاری برای بازی با تیمی مانند ولز نداشت - اما هیچ کدام این نتیجه را تغییر نمی‌داد.

تورنمنتی مانند این و فینالی مانند این، که در آن استرالیا با توجه به اینکه در ده سال گذشته فقط یک بار به نیوزلند باخته است، شایسته امتیاز 20 است، پایان اشتباه لیگ راگبی زنان شمشیر دولبه است.

جیلاروها تنها ابرقدرت بازی هستند، بدون همتا یا رقیب، زیرا آنها محصول نهایی تقریبا یک دهه تحول از طریق NRLW هستند.

استرالیا در بسیاری از جام جهانی این کار را به راحتی انجام داده است. (گتی ایماژ: Janelle St Pierre)

آنها همان ورزش کشورهای در حال توسعه را انجام می دهند، اما با کشورهایی مانند ولز، فرانسه و پاپوآ گینه نو بازی متفاوتی دارند.

داشتن تیمی که تا این حد بلند است ارزش دارد، زیرا آنها استاندارد طلایی برای برخی هستند و هدفی برای برخی دیگر.

آنها ثابت می کنند که لیگ راگبی زنان با سرمایه گذاری از پایین به بالا و از بالا به پایین چه چیزی ممکن است، و همچنین به آن صبر می دهد تا آن سرمایه گذاری به اوج برسد.

این باعث می‌شود جیلاروس یک خلاقیت باورنکردنی باشد و پیروزی در روز یکشنبه همان چیزی را تایید می‌کند که بیشتر می‌دانند - که این بزرگترین مجموعه استعدادها در تاریخ لیگ راگبی زنان است.

همانطور که فینال 2017، آخرین فینال قبل از شروع NRLW، نشانگر آغاز نوع جدیدی از تاریخ بود، برنده شدن جیلاروس در اینجا نقطه عطفی در استرالیا خواهد بود که بازی را به شکل خود بازسازی می کند.

این چهارمین پیروزی متوالی آنها در فینال جام جهانی خواهد بود و آنها را از نیوزلند که در حال حاضر 3 برد با آخرین بار در سال 2008 پشت سر گذاشتند.

تسلط آنها محصول جانبی پیشرفت بازی است، اما همچنین آنقدر کامل و خفه کننده است که به یک مشکل تبدیل شده است. چیزهایی که آنها را عالی ساخته است، خیلی خوب کار کرده است.

استرالیا تا اینجای کار و به سرعت حرکت کرده است، نه تنها چیزی برای سبقت گرفتن برای آنها باقی نمانده است، بلکه به سختی می توانند نیوزیلند را بالای شانه های خود ببینند. آنها باید به جستجو ادامه دهند، زیرا هیچ کس دیگری برای دیدن وجود ندارد.

نیوزلند تنها تیمی است که در سال های اخیر به استرالیا نزدیک شده است. (گتی ایماژ: کریس هاید)

آنها اورست هستند و نیوزلند تنها تیم دیگری است که حتی قبلا توانسته است برای صعود از یک کوه تلاش کند. بقیه در کمپ اصلی گیر کرده اند.

حریفان هر چقدر هم که با استعداد هستند - و با رایسن مک گرگور در هافبک، مله هوفانگا و استیسی واکا در مرکز و کاپیتان الهام بخش جورجیا هیل هدایت یک گروه رو به جلو که می تواند از یک کروکودیل پوست کند استعداد آنها قابل توجه است - فقط بازی خوب برای پیروزی نیوزیلند کافی نیست.

آنها به یک شب استراحت توسط استرالیایی ها نیاز دارند، چند بار پرش توپ، شاید یک یا دو تماس داور به سمت آنها بیفتد، فقط برای آوردن آنها به مسابقه.

یک برد ممکن است، اما این بزرگترین ناراحتی این دوره خواهد بود و زمانی که دومین تیم برتر جهان به کمی شانس نیاز دارد تا آن را به بهترین شکل برساند، همه چیز خیلی سنگین شده است.

استرالیا گام‌های بزرگی برداشته است در حالی که بقیه تلاش می‌کنند با گام‌های کوچک‌تری برسند.

قانون پدربزرگ و مادربزرگ می‌تواند در کوتاه‌مدت کمک کند، اگر به استعدادهای نخبه‌تر اجازه دهد تا به کشورهای دیگر نفوذ کنند.

هر گونه سرمایه گذاری بالقوه NRL در سوپرلیگ مطمئنا شامل بخش زنانه می شود و به بازی در نیمکره شمالی تقویتی می دهد که شدیدا به آن نیاز دارد.

هر دو حرکت بر اساس پیشرفت این جام جهانی است، که عمدتا با رتبه‌بندی تلویزیونی عالی همراه بوده است، حتی اگر رقابت‌ها نزدیک نبوده باشند.

اما قبل از اینکه به یک جام جهانی مستقل فکر کنیم، توسعه بیشتری لازم است، که احتمالا تا سال 2034 در اولین فرصت برگزار می شود، زیرا تا زمانی که این بازی برای بیش از یک بازیکن نباشد، این اتفاق نمی افتد.

افتخاراتی وجود دارند که خارج از پیروزی نهایی قرار دارند و زمانی که تیم هایی مانند فیجی، ساموآ و پاپوآ گینه نو زمان بیشتری برای پیشرفت داشته باشند، می توان آنها را راحت تر پیدا کرد، اما وقتی نوبت به استرالیا می رسد، یادآوری این موضوع سخت است.

آنها با چنین اختلافی بهترین هستند، بقیه به سختی در معرض دید قرار دارند، سرنوشتی تلخ که می توانند روز یکشنبه با شکوه تایید کنند.