قاضی بر خلاف میل مادر دستور می دهد داروی بالقوه نجات دهنده زندگی برای دختر باشد

دادگاه عالی تصمیم گرفته است که یک نوجوان مبتلا به صرع فعال برخلاف میل مادرش با داروهای ضد تشنج بالقوه نجات بخش درمان شود.

مادر دختر قبول نمی کند که او صرع داشته باشد و تشنج های او را به نیروهای "الکترومغناطیسی" از جمله خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی و یک "چاکرا مسدود شده" نسبت داده و از درمان با داروهای ضد تشنج و نجات خودداری کرده است.

قاضی کانور دیگنام خاطرنشان کرد که مادر در بیانیه ای سوگند خورده گفت که او اعتقاد مذهبی قوی دارد و "زندگی خود را بر اساس کتاب مقدس و راهنمایی عیسی مسیح می گذراند." او مراقب تمام وقت دخترش است و چند سالی است که او را در خانه آموزش داده است.

این زن قبلا داروهای تجویز شده برای دخترش را به دلیل عوارض جانبی "شدید" از جمله پرخاشگری و عصبانی شدن دخترش متوقف کرد. نظر او این است که روش‌ها و درمان‌های جایگزین وجود دارد، دادگاه شنید.

پزشکان معالج دختر و یک متخصص مغز و اعصاب مستقل همگی موافق بودند که او صرع دارد و در صورت عدم تجویز داروهای تجویز شده، زندگی او را در خطر می‌دانستند.

به گفته دادگاه، در جریان تشنج در یک مکان عمومی در اوایل سال جاری، دختر به مدت 12 دقیقه بیهوش بود.

قیم منصوب شده از سوی دادگاه موافقت کرد که یک پیوند "گرم و محبت آمیز" بین مادر و دختر وجود دارد. با این حال، آنها معتقد بودند که مادر در دیدگاه های خود "بسیار ثابت" است و این مانع از توانایی دخترش برای دسترسی به خدمات و معاشرت می شود. سرپرست گفت که این از برخی جهات منجر به این شده است که جنبه هایی از زندگی دختر ناتمام و منزوی باقی بماند.

به گفته سرپرست، نظرات مادر شامل این بود که او خودش «یک جادوگر» است، تشنج ها به دلیل «چاکرای مسدود شده» در قلب دخترش ایجاد شد و می توان فیلم چسبنده را دور سینه دخترش پیچید تا از رسیدن «انرژی منفی» به چاکرا جلوگیری کرد.

در حکمی که روز پنجشنبه منتشر شد، قاضی Conor Dignam درخواستی توسط Tusla، آژانس کودک و خانواده، با حمایت پدر و قیم دختر، برای دستور تجویز داروی تجویز شده را پذیرفت.

این دستورات از مادر می‌خواهد که دارو را در خانه ذخیره کند و آن را در دسترس یک پرستار بهداشت عمومی قرار دهد. اجازه دادن به پرستار برای ورود به خانه همراه با دو کارمند آژانس که قبلا با رفاه خانواده سروکار دارند. و اجازه تجویز دارو در آنجا را بدهد.

دیگنام گفت که همه طرفین توافق کردند که رابطه نزدیک و محبت آمیزی بین دختر و مادرش وجود دارد و به غیر از مسئله دارو، مادر مراقبت مناسبی از دخترش انجام می دهد.

او گفت که پزشکان و یک متخصص مغز و اعصاب مستقل همگی موافق بودند که این دختر صرع دارد و تشنج های او صرع است و ناشی از نیروهای الکترومغناطیسی نیست.

او تشخیص صرع را «بحق و درست» یافت و حکم داد که تجویز داروها ضروری است و برای دختر مفید خواهد بود یا احتمالا به نفع اوست.

او گفت که تعادل در اینجا بین "خطر عوارض جانبی موقت و خطر آسیب جدی یا مرگ" است.

بر اساس شواهد، او راضی بود که انتخاب مادر برای عدم اجازه تجویز دارو بر سلامت و رفاه دختر تا حدی تأثیر منفی می‌گذارد که به منزله «عدم انجام وظیفه والدین» در قبال دخترش می‌شود.

او گفت که مادر هیچ مدرکی برای حمایت از تشخیص جایگزین خود در مورد علل تشنج دختر یا هیچ مدرکی برای حمایت از درمان ترجیحی او ارائه نکرد.

او راضی بود که دستورات دادگاه "متناسب" بوده و سایر حقوق و وظایف مادر در مورد مراقبت از دخترش دست نخورده باقی مانده است.

از آنجایی که دستورات شامل معالجه پزشکی و «مداخله مداوم» در حقوق قانون اساسی می‌شد، قاضی پیش‌بینی کرد که وضعیت به طور منظم بررسی شود.