قاضی حکم می دهد که ICE گیرنده سابق DACA را به طور غیرقانونی دستگیر کرده است

یک قاضی فدرال در مینه سوتا به دولت ترامپ دستور داد تا دریافت کننده سابق اقدام به تعویق افتاده برای ورود به دوران کودکی (DACA) را آزاد کند و متوجه شد که او به طور نادرست و بدون حکم در یک ایستگاه ترافیکی داکوتای شمالی دستگیر شده و به طور غیرقانونی بازداشت شده است.

قاضی ناحیه ایالات متحده، جان آر. تونهایم، در 2 نوامبر دستور آزادی ایوان دی هارو ویلاگرانا، شهروند مکزیکی را صادر کرد که در سال 2002 زمانی که 5 ساله بود به ایالات متحده آمد. ویلاگرانا در سال 2016 تحت برنامه DACA اقدام به تعویق انداخت. طبق حکم دادگاه، DACA او در حدود سال 2021 به دلیل محکومیت به رانندگی تحت تأثیر، تمدید نشد.

DACA تحت دولت اوباما در سال 2012 ایجاد شد تا از برخی از مهاجرانی که در کودکی به ایالات متحده آورده شده اند در برابر اخراج محافظت کند و به آنها اجازه دهد تا به طور قانونی کار کنند. این برنامه وضعیت مهاجرت قانونی یا مسیری برای شهروندی ارائه نمی دهد.

این حکم در بحبوحه سرکوب مهاجرت سراسری توسط دولت و افزایش تاریخی چالش‌های قانونی برای بازداشت صادر می‌شود. بر اساس یک ردیاب ProPublica، بیش از 93000 پرونده habeas مربوط به مهاجرت از ژانویه 2025 تشکیل شده است، که اخیرا موارد در مینه سوتا افزایش یافته است.

Newsweek با اداره مهاجرت و گمرک (ICE)، وزارت امنیت داخلی و تیم حقوقی این مرد برای اظهار نظر از طریق ایمیل تماس گرفته است و منتظر پاسخ است.

قضات فدرال به عنوان یک کنترل کلیدی در برابر دستگاه اخراج دولت ترامپ ظاهر شده اند. آنها دستور آزادی بازداشت شدگان مهاجرتی را صادر کرده اند و از مقامات مهاجرت به دلیل نادیده گرفتن حقوق قضایی و در برخی موارد زیر پا گذاشتن دستورات دادگاه خواسته اند.

برادی گوستافسون، معاون کلانتر شهرستان مک کنزی، برادی گوستافسون، ویلاگرانا را در شهر واتفورد، داکوتای شمالی، در 22 سپتامبر به دلیل رانندگی بدون چراغ جلو متوقف کرد.

ویلاگرانا طبق این حکم قادر به ارائه مدارک هویتی نبود. گوستافسون با افسر ICE جانستون تماس گرفت، او با مرد مصاحبه تلفنی کرد تا هویت او را مشخص کند و وضعیت مهاجرت او را بررسی کند.

پس از بررسی سوابق دولتی، جانستون به این نتیجه رسید که ویلاگرانا مدارک مهاجرتی که به او اجازه می دهد در ایالات متحده بماند ندارد. مقامات همچنین آدرسی را برای او در میچل، نبراسکا شناسایی کردند.

بر اساس این دستور، جانستون تشخیص داد که دستگیری بدون حکم به دلیل آنچه «چالش‌های جغرافیایی» توصیف می‌کند و فاصله بین نزدیک‌ترین دفتر ICE و اقامتگاه ویلاگرانا موجه است.

جانستون به گوستافسون دستور داد تا ویلاگرانا را به دلیل تخلفات مهاجرتی دستگیر کند و معاون او را به مرکز اصلاح و تربیت شهرستان مک کنزی در شهر واتفورد برد.

ویلاگرانا در زمان دستگیری خود، طبق درخواست habeas خود، قبلا هرگز در بازداشت مهاجرت نبوده یا در مراحل اخراج قرار نگرفته بود.

ویلاگرانا در 23 سپتامبر، بر اساس پرونده ها، به بازداشتگاه ICE منتقل شد. او یک حکم اداری I-200 و یک اخطار برای حضور صادر کرد که هر دو در آن روز بودند. ICE او را به زندان شهرستان شربورن در رودخانه الک، مینه سوتا منتقل کرد، جایی که در زمان صدور حکم در آنجا بازداشت بود.

دولت فدرال استدلال کرد که بازداشت ویلاگرانا بر اساس قانون مهاجرت فدرال قانونی و اجباری است و مقامات از قانون حاکم بر دستگیری های مهاجرتی بدون حکم تبعیت کرده اند.

طبق قوانین فدرال، افسران مهاجرت می توانند یک فرد غیرشهروندی را بدون حکم دستگیر کنند، اگر دلیلی برای این باور داشته باشند که فرد قانون مهاجرت را نقض می کند و احتمال دارد قبل از گرفتن حکم فرار کند. مدار هشتم «دلیل برای باور کردن» را نیازمند علت احتمالی تفسیر کرده است.

تونهایم دریافت که ICE دلیلی برای این باور دارد که ویلاگرانا در ایالات متحده بدون وضعیت قانونی است، پس از آن که وی در طول مصاحبه تلفنی آن را تایید کرد. اما قاضی گفت که عدم ارائه مدارک شناسایی او به تنهایی کافی نیست. سوال کلیدی این بود که آیا ICE دلیلی برای این باور دارد که قبل از اینکه بتواند حکم را دریافت کند، فرار خواهد کرد یا خیر.

دولت استدلال کرد که او ممکن است فرار کند زیرا در یک وسیله نقلیه کار بود، دور از نزدیکترین دفتر ICE زندگی می کرد و وضعیت مهاجرت خود را تنظیم نکرده بود.

تونهایم آن استدلال ها را رد کرد. قاضی گفت که ویلاگرانا برای معاون توقف کرد، به سوالاتی پاسخ داد که به مقامات اجازه می داد او را شناسایی کنند و در طول مصاحبه تلفنی خود با ICE در آنجا ماند.

مقامات همچنین آدرس خانه ویلاگرانا را از قبل داشتند، و دولت استدلال نکرد که ICE پس از گرفتن حکم نمی تواند او را پیدا کند.

تونهایم نوشت: «استثناهای دستگیری بدون حکم بند 1357 (الف) به‌خاطر تصویب نشدند و نباید برای ارتقای راحتی افسر دستگیرکننده استفاده شوند.

قاضی همچنین این استدلال را رد کرد که وضعیت مهاجرت ویلاگرانا نشان می‌دهد احتمال فرار او وجود دارد.

قاضی نوشت: «قابلیت جابجایی به تنهایی دلیلی بر این نیست که فرد غیرشهروندی احتمالا فرار کند.

تونهایم به حضور قبلی ویلاگرانا در DACA اشاره کرد. او چندین تأییدیه DACA را دریافت کرده بود و طبق درخواست خود، قبلا اثر انگشت، عکس و آدرس منزل خود را به وزارت امنیت داخلی داده بود.

تونهایم نوشت: «این اقدامات با غیرشهروندی که قصد فرار از شناسایی را دارد، مطابقت ندارد.

قاضی متوجه شد که دولت نشان نداده است که ویلاگرانا احتمالا قبل از گرفتن حکم قضایی فرار می کند یا اینکه ICE پس از آن نمی تواند او را پیدا کند.

تونهایم نوشت که مقامات ویلاگرانا را "به طور نادرست دستگیر و بازداشت کرده اند" و بازداشت وی غیرقانونی است.

او دستور داد ویلاگرانا ظرف 48 ساعت پس از دستور 2 نوامبر آزاد شود.

مقامات موظف بودند حداقل 12 ساعت قبل از آزادی او به وکلایش اطلاع دهند و وسایل شخصی او از جمله هر گونه گواهینامه رانندگی، گذرنامه یا مدارک مهاجرت را پس دهند. قاضی همچنین دستور داد که او بدون شرایطی مانند دستگاه ردیابی مکان آزاد شود.

به طرفین دستور داده شد تا دادگاه را در مورد آزادی او تا 5 نوامبر به‌روزرسانی کنند و تا 9 نوامبر بگویند که آیا به مراحل بعدی دادگاه نیاز است یا خیر.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: توبیاس میجس و جیمز دبنز

در گفتگوی 10 نوامبر ما، «وبینار نیوزویک: چگونه سیاست هوش مصنوعی می‌تواند میان‌ترم‌ها را شکل دهد» ثبت نام کنید، که به بررسی نحوه عملکرد سیاست‌های هوش مصنوعی در رقابت‌های کلیدی، مراکز داده، لابی‌گری و خطوط سیاسی پدید آمده می‌پردازد.