قانون 3-2-1 برای پشتیبان گیری از اطلاعات شما چیست؟

مطمئن شوید که فایل های شما در صورت خرابی هارد دیسک ایمن هستند.

چه عکس‌ها، فیلم‌ها، سوابق مالی یا مجموعه‌ای از شعرهای شخصی مشکوک، احتمالا در طول سال‌ها، به‌طور مجازی، مجموعه‌ای از داده‌ها را ایجاد کرده‌اید. در حالی که برای اطمینان از ایمن بودن و پشتیبان‌گیری همه داده‌ها وقت صرف می‌کنید، ممکن است ایده شما برای یک بعدازظهر پر عمل نباشد، یک وحشت متمایز و ناخوشایند ناشی از درک این موضوع است که فایل‌های مهم شما برای همیشه از بین رفته‌اند. پس از همه، هیچ کس نمی خواهد تمام آن عکس های ارزشمند گربه را از دست بدهد.

خوشبختانه، یک هارد دیسک سرخ شده مجبور نیست شما را در یک کیسه کاغذی نفس بکشید و با خدایان چانه بزنید.

در حالی که روش‌های مختلفی برای پشتیبان‌گیری از داده‌های شما وجود دارد، یک قانون کلاسیک وجود دارد که می‌توانید برای شروع از آن استفاده کنید. قانون 3-2-1 چارچوبی است که پوشش می دهد به چند نسخه از داده های شما در چند نوع رسانه نیاز دارید و آن رسانه باید در کجا زندگی کند. به این ترتیب، اگر برای یکی از نسخه‌های شما اتفاقی بیفتد، دیگرانی دارید که می‌توانید به آنها تکیه کنید و وحشت را از خود دور کنید.

قانون 3-2-1 اولین بار توسط عکاس پیتر کروگ در سال 2009 در کتاب خود با عنوان "کتاب DAM: مدیریت دارایی دیجیتال برای عکاسان" رایج شد. در ابتدا، این قانون می گوید که شما به سه نسخه از داده های خود نیاز دارید که در دو نوع رسانه ذخیره شوند (که در زمان های اخیر اغلب به عنوان دو دستگاه مختلف تفسیر می شود)، و یکی از آنها باید خارج از سایت نگهداری شود. در مورد آن اینگونه فکر کنید: اگر فقط یک کپی از عکس های تعطیلات مورد علاقه خود را روی یک SSD ذخیره کرده باشید و اتفاقی برای آن SSD بیفتد، شانسی ندارید.

حتی اگر مراحلی را برای کپی برداری از چندین درایو انجام دهید، باز هم ممکن است در صورت وقوع فاجعه ای مانند سیل، آتش سوزی خانه یا سرقت، همه چیز را از دست بدهید. اما اگر یکی از کپی های شما در جای دیگری زندگی می کند، لایه دیگری از محافظت دارید. و در حالت ایده‌آل، آن کپی خارج از سایت به اندازه‌ای دور قرار می‌گیرد که نوع فاجعه‌ای که ممکن است خانه شما را تحت تأثیر قرار دهد، بر مکان آن نسخه دیگر نیز تأثیر نگذارد. به طور خلاصه، این قانون بر اهمیت تعدیل نیروها تاکید دارد.

در طول سال ها، قانون 3-2-1 تغییر کرده است زیرا هم فناوری و هم تهدیدات علیه آن تغییر کرده است. به احتمال زیاد این روزها سی دی های زیادی را نمی سوزانید. به علاوه، مردم نسبت به منسوخ شدن رسانه ها کمی کمتر نگران هستند. یافتن مکالمات در مکان‌هایی مانند Reddit که نشان می‌دهد چگونه افراد با وجدان قانون 3-2-1 را مطابق با نیازهای خود و همچنین آنچه برای آنها امکان‌پذیر است، تفسیر می‌کنند، آسان است. الزامات حفاظت از داده شما مانند یک شرکت چند ملیتی نخواهد بود.

برای مثال، ممکن است فایل‌هایی روی لپ‌تاپ، یک هارد دیسک خارجی و یک سرور ابری خصوصی داشته باشید. همچنین ممکن است از سرویسی مانند iCloud یا Google Cloud استفاده کنید، البته باید توجه داشت که بسته به سرویس و تنظیمات همگام‌سازی، حذف یک فایل از رایانه شما ممکن است آن را از فضای ابری نیز حذف کند. همچنین سرویس‌های دیگری وجود دارند که پشتیبان‌گیری کامل خودکار از دستگاه‌های شما را با محدودیت‌های ذخیره‌سازی مختلف و در سطوح مختلف قیمت ارائه می‌دهند.

علاوه بر این، تحولات جدیدتری وجود دارد که نحوه تفسیر و استفاده از قانون 3-2-1 را تغییر داده است، مانند چشم انداز امنیت سایبری که همیشه در حال تغییر است. به عنوان مثال، اگر دستگاه به شبکه متصل باشد، یک نسخه خارج از سایت همچنان می تواند در برابر حمله باج افزار آسیب پذیر باشد.

اگرچه احتمال پشتیبان‌گیری از داده‌های شما ممکن است مشکل به نظر برسد، قانون 3-2-1 می‌تواند راهی نسبتا ساده برای فکر کردن در مورد حفظ فایل‌های مهم شما باشد. برداشتن چند مرحله برای کپی کردن و نگه داشتن آن کپی ها در نقاط مختلف می تواند تفاوت بین یک بحران تمام عیار و اطمینان خاطر از ایمن بودن همه آن عکس های گربه، اسناد مالیاتی و حتی هایکوهای زیبای شما باشد.