قبلا فکر می کردم که سالم تر شدن نیاز به نظم و انضباط بیشتری دارد. مهاجرت به خارج از کشور به من نشان داد که واقعا به تغییر صحنه نیاز دارم.

نقل مکان به دریای کارائیب دیدگاه من را نسبت به سلامتی تغییر داد و باعث شد که محصولات تازه در دسترس تر باشند. شانتل هنری سال‌ها با علائم مربوط به آلرژی‌های فصلی برخورد کردم در حالی که سعی کردم با بودجه مناسب غذا بخورم.

حرکت به کارائیب دیدگاه من را نسبت به سلامتی تغییر داد و به من دسترسی بهتری به محصولات تازه داد.

من به هیچ وجه به طور جادویی "درمان" نمی شوم، اما زندگی در جایی جدید ذهنیت و عادات من را تغییر داد. در هفتمین صبح یک "پاکسازی تنفسی" 135 دلاری، در آشپزخانه آتلانتا ایستادم و به پنج بطری قرص و سبزیجات خام خیره شدم.

این برنامه مستلزم این بود که به مدت 21 روز شش بار در روز قرص بخورم و فقط غذای خام بخورم. یک هفته دوام آوردم تا اینکه یکی از دوستانم مرا به بیرون دعوت کرد و فکر سفارش سالاد و آب بیشتر از شلوغی من خسته کننده بود.

من آن روز استعفا دادم سپس، دوباره به تخته طراحی برگشتم. احساس گناه می‌کردم که می‌دانستم تقریبا تمام دستمزدم را صرف محصولات ارگانیک کرده‌ام، فقط برای تماشای پوسیدگی آن در یخچال.

این یکی از راه‌هایی بود که برای سال‌ها سعی می‌کردم برای هر راه‌حلی که ممکن است به من در مدیریت علائم بیماری مزمن و آلرژی‌های فصلی‌ام کمک کند، پول بریزم.

من تنتور 40 دلاری و پروبیوتیک 50 دلاری را آزمایش کرده ام. رژیم‌های خام وگان، وگان، کتو، گوشتخواران و رژیم‌های کم کربوهیدرات را طی کردم. گاهی دلم می خواست وزن کم کنم. مواقع دیگر، من امیدوار بودم که غذا مانع از واکنش بیش از حد بدنم به محیط شود.

متأسفانه برای من، نوعی غذای تازه و ارگانیک که در آتلانتا دنبال می‌کردم اغلب به معنای انتخاب بین محصولات گران قیمت و مواد غذایی کافی برای هفته بود. سخت بود که به طور مداوم به آن پایبند باشید، به خصوص به عنوان یک کارآفرین با حقوقی که گاهی اوقات غیرقابل پیش بینی است.

در نهایت، متوجه شدم که در مکان های اشتباه به دنبال "راه حل مناسب" هستم.

پس از مهاجرت به کارائیب بیش از یک دهه پیش، دیدگاه من در مورد سلامتی من تغییر کرد حرکت مرا "درمان" نکرد. طرز فکرم را عوض کرد لئونید آندرونوف/گتی ایماژ در تلاشم برای درمان، با یک سوراخ اینترنتی خرگوش مواجه شدم که مرا به افرادی رساند که می‌گفتند سلامتشان پس از نقل مکان به آب و هوای گرم‌تر بهبود یافته است.

داستان‌های آن‌ها مدرک پزشکی نبود، اما من مدام پیمایش می‌کردم و آنها را در ذهنم ثبت می‌کردم.

بعدا، وقتی مردی که شوهر من شد پرسید که آیا می‌خواهم در آتلانتا بمانم یا با او به ترینیداد نقل مکان کنم، نیازی به قانع کردن نداشتم. به نظر می رسید که ارزش یک ضربه را برای من (و ما) داشته باشد.

این 11 سال پیش بود. خیلی خوشحالم که گفتم بله.

در عرض چند هفته که به جزیره گرم و مرطوب رفتم، متوجه تفاوت بزرگی در تنفسم شدم، به خصوص در شب، زمانی که بیشتر از همه سختی می کشیدم.

می توانستم بیرون بروم، نفس عمیقی بکشم و در واقع تفاوت را احساس کنم. من دقیقا نمی دانم چه چیزی تغییر کرده است - و هوای گرم و مرطوب می تواند علائم را برای برخی از افراد مبتلا به آسم یا آلرژی بدتر کند - اما گمان می کنم برخی از گیاهان یا آلرژن های محیطی که در خانه به آنها حساس بودم ممکن است در جایی که اکنون زندگی می کنم کمتر باشد.

پس از نقل مکان، غذای تازه بخش بزرگی از زندگی روزمره من شد و رژیم غذایی من بهبود یافت.

تا حدی به دلیل آب و هوای گرم، بسیاری از محصولات تازه در اینجا رشد می کنند - دسترسی به آن راحت تر و مقرون به صرفه تر است. به شیوه‌هایی که قبلا تجربه نکرده‌ام، در زندگی روزمره من بافته شده است. من در اینجا به انواع میوه‌ها، مانند میوه اژدها، دسترسی آسان‌تری دارم. Penpak S./Getty Images یادم می آید که از فروشگاه های ارگانیک در آتلانتا خرید می کردم، جایی که می توانستم هر بار فقط یک یا دو قطعه میوه بخرم.

اکنون، برخی از غذاهایی که زمانی گران و دور از دسترس بودند، درست بیرون از خانه من رشد می کنند. در همسایگی من، درختان میوه به معنای واقعی کلمه در اختیار من هستند.

من مرتبا در زیر درختان انبه در حیاط خانه ام تمرین می کنم. وقتی انبه می‌ریزد، یکی را آبکشی می‌کنم و بین تخته و کشش می‌خورم. هر چیزی را که یک بار در یک وان پلاستیکی سفارش داده بودم، شکست می دهد.

من و بچه‌هایم از لیموترش و اسموتی همسایه‌ها با میوه اژدها از حیاط خود آبمیوه درست می‌کنیم. مثل یک لوکس ساده است.

پاپایا به یک صبحانه معمولی تبدیل شده است زیرا مرا سیر می کند بدون اینکه سنگینی کنم، و اینجا خیلی گران نیست زیرا یک غذای اصلی محلی است.

من همچنین شیفته غذاهای مورد علاقه محلی مانند کارائیل (خربزه تلخ) و چادون بنی، گیاهی که تا حدودی شبیه گشنیز است - آب آن را می‌نوشم زیرا به تسکین گلویم کمک می‌کند.

من دیگر نیازی به تکیه بر محصولات یخ زده زیاد احساس نمی کنم. در مجموع، داشتن گزینه‌های جدید در بودجه‌ام بسیار خوب است که احساس خوبی به من می‌دهد.

در اینجا، سلامتی دیگر مانند یک محصول لوکس نیست جایی که الان زندگی می کنم، می توانم در خیابان راه بروم و از کنار درخت میوه ای که در دسترسم است عبور کنم. شانتل هنری برای اینکه کاملا واضح باشد: نقل مکان به کارائیب درمانی برای نگرانی های سلامتی من نبوده است.

سلامتی من کامل نیست. من هنوز با آسم زندگی می کنم. هنوزم خسته میشم من هنوز دارو می خرم. من هرگز به کسی نمی گویم که داروهای تجویز شده را با میوه، گیاهان یا آفتاب جایگزین کند.

با این حال، اکنون می دانم که چگونه گاهی اوقات تغییر منظره می تواند تأثیر زیادی داشته باشد. بزرگترین تغییر از این حرکت در نحوه فکر کردن من به سلامتی و توانایی من برای دسترسی به چیزهایی است که هر روز به من کمک می کند احساس خوبی داشته باشم.

در آتلانتا، از این احساس متنفر بودم که حساب بانکی‌ام تصمیم می‌گیرد چه چیزی را وارد بدنم کنم. اکنون، با هزینه کمتر زندگی و دسترسی بیشتر به غذای تازه، این محاسبه تغییر کرده است.

من غذاهایی را انتخاب می‌کنم که به من کمک می‌کنند هر روز احساس خوبی داشته باشم به جای اینکه پولی را صرف محصولات گران‌قیمت سلامتی کنم، فقط بعد از اینکه مشکلی پیش بیاید.

این روزها محیط اطرافم بیشتر احساس حمایت می کند و غذا برای من «هزینه سلامتی» دیگری نیست. این بخشی از نحوه مراقبت از خودم در وهله اول است.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید