قتل در اکوادور: فعال لهستانی، پرونده های گمشده و مافیای آلبانیایی

شهر تفریحی ساحلی مونتانیتا، در شبه جزیره سانتا النا اکوادور، علاقه مندان به موج سواری را از سراسر جهان جذب می کند. در سال 2018، مونیکا سیلوا-کونیوشک به این واحه آرام نقل مکان کرد، مقصدی محبوب برای کوله‌پشتی‌ها.

سیلوا-کونیوشک که قصد داشت از طریق گردشگری امرار معاش کند، یک هاستل افتتاح کرد، اما به زودی عمیقا درگیر زندگی شهر شد. وقتی همه‌گیری کووید شیوع پیدا کرد، او بسته‌های غذایی و ماسک‌های صورت را بین ساکنان محلی توزیع کرد. او همچنین در کمپین های زیست محیطی با هدف حفاظت از سواحل محلی در برابر تجاوزات توسعه دهندگان املاک، حمایت از حفظ لاک پشت های دریایی، حرا و چشم انداز طبیعی شرکت کرد.

یکی از همسایه ها به یاد می آورد: «او تحسین ما را برانگیخت. او در واقع تنها فردی بود که جرات داشت در جلسات دولت محلی شرکت کند و به بخشدار بگوید: «این قانون بدی است».

این کنشگری در دسامبر 2022، زمانی که یک دانشجوی 23 ساله از بریتانیا در خوابگاهی در مونتانیتا درگذشت، آشکارتر شد. به گفته پلیس علت نارسایی تنفسی بوده است. اما سیلوا-کونیوشک معتقد بود مرگ او به دلیل مصرف بیش از حد مواد مخدر - احتمالا توسط شخص دیگری - بوده است و خاطرنشان کرد که حوادث مشابهی در گذشته در هاستل رخ داده است.

او خواستار توضیح دادستانی شد که چرا تحقیقات در مورد مرگ تنها پس از چند روز بسته شد. او سپس نامه‌ای به بازپرس اکوادور (Defensoria del Pueblo de Ecuador) ارسال کرد که در آن اظهار داشت که یک قاضی سابق - که در آن زمان به عنوان نماینده صاحب هتل عمل می‌کرد - تلاش کرده بود او را به خاطر تلاش برای روشن کردن مرگ زن انگلیسی بترساند.

این فعال لهستانی متعاقبا درگیر تحقیقات مختلفی شد که تصمیم گرفت بنیادی به نام La Integridad تأسیس کند. مدت کوتاهی پس از آن، او - برای اولین بار - طرحی را افشا کرد که شامل فروش غیرقانونی زمین در استان سانتا النا، جایی که مونتانیتا در آن قرار دارد، که به گفته وی، نخبگان سیاسی استان را درگیر کرده بود.

او به طور گسترده‌تری در اکوادور نامی برای خود دست و پا کرد و از طریق حضورش در رسانه‌های اجتماعی و شیوه صحبت مستقیم و سازش ناپذیرش به محبوبیت دست یافت.

لیتا مارتینز، وکیل CEPAM - سازمانی متخصص در دفاع از حقوق زنان - خاطرنشان کرد: "مونیکا اطلاعات ارزشمندی داشت. او معقول و منظم بود؛ او دقیقا می‌دانست که چه نوع شواهدی برای طرح اتهام لازم است. این او را برای افرادی که به چالش می‌کشید خطرناک‌تر می‌کرد."

یکی از دوستانش که می خواست نامش فاش نشود، می گوید: "او همیشه دعوا می کرد و رسوایی ها را کشف می کرد؛ من به او هشدار دادم که سرعتش را کم کند." "به نوعی، او ساده لوحانه معتقد بود که هیچ اتفاق بدی برای او نخواهد افتاد. اما بعد، همه چیز به سرعت پیش رفت. او پرونده های زیادی را به عهده گرفته بود - مواردی که بسیار دشوار بودند."

در نوامبر 2025، بمبی در مقابل خانه روزنامه نگار رابینسون دل پزو در لا لیبرتاد منفجر شد. این یک هشدار نبود، بلکه یک سوء قصد نافرجام بود. چند روز بعد، مهاجمان مسلح در یک بازار محلی به سمت روزنامه نگار تیراندازی کردند. وی در دم جان باخت و عاملان با موتورسیکلت متواری شدند.

در کنار دل پزو بود که سیلوا کونیوشک در مورد به اصطلاح "مافیای زمین" تحقیق می کرد. تجارت غیرقانونی زمین های عمومی توسط مقامات فاسد روش رایجی است که توسط کارتل های مواد مخدر در اکوادور برای پولشویی استفاده می شود.

یک روز پس از قتل همکارش، سیلوا-کونیوشک دوربین‌های امنیتی را کشف کرد که به سمت خانه‌اش نشانه رفته بودند. طبق شایعات محلی، آنها - برخلاف میل ساکنان - توسط یک تاجر بانفوذ که با سیاستمداران منطقه ارتباط دارد، نصب شده است. یکی از همکاران سیلوا-کونیوشک که خواست نامش فاش نشود، می‌گوید: «دوربین‌هایی که به سمت خانه او گرفته شده بود مانند یادداشتی بود که روی حصیر در گذاشته شده بود: «تو نفر بعدی هستی». او می‌دانست که آنها هر حرکت او را دنبال می‌کنند.

در ماه مارس سال جاری، مونیکا درخواستی برای حمایت از دادستانی اکوادور ارائه کرد و از منابعی از جمله هیئت اتحادیه اروپا در کیتو کمک خواست. او با توجه به اسپانیا یا بازگشت به لهستان، سعی کرد با دو دخترش کشور را ترک کند. با این حال، پدر بچه ها - که در آن زمان در برزیل زندگی می کرد - از رفتن آنها خودداری کرد.

یکی دیگر از همسایه‌های مونیکا می‌گوید: "ما هر شنبه با هم صحبت می‌کردیم، زیرا دخترش در کلاس‌های تئاتر من شرکت می‌کرد. در ماه مارس به من گفت، "آنها دنبال من می‌آیند، می‌خواهند مرا بکشند. من فردا به کیتو می‌روم." "فقط فکر کردم، "مواظب خودت باش." اما دو هفته بعد، دوباره او را دیدم. هرگز نفهمیدم چرا برگشت.

در همان زمان، این فعال که اکنون ناامید شده بود، به سفارت ایالات متحده در کیتو نیز مراجعه کرد و "پشته ای از اسناد" را با خود آورد. او به دوستانش گفت که همه چیز را در یک درایو ذخیره کرده و آن را به کسی که به او اعتماد دارد تحویل داده است.

پس از آن دیدار بهاری از سفارت، او بارها شروع به استفاده از عبارت "من هنوز زنده ام" در پست های رسانه های اجتماعی خود کرد.

چند ماه می گذرد، تا 8 ژوئن 2026، زمانی که شریک زندگی سیلوا کونیوشک او را در خانه مرده می یابد.

آن روز صبح دخترانش را به مدرسه برده بود. یک کامپیوتر در خانه مانده بود و یک وعده غذایی روی اجاق گاز آماده بود تا دوباره گرم شود. همسایه ها به یاد می آورند که 8 ژوئن روز فوق العاده عجیبی بود. نقشه بردارانی که سرشماری انجام می دادند در محله ای معمولا آرام ظاهر شدند و ترافیک سنگینی در خیابان ها وجود داشت. قطعی برق در نزدیکی خانه این فعال رخ داد که باعث شد دوربین های امنیتی از کار بیفتند. شخصی گزارش داد که دو موتورسوار نقابدار را دیده است.

همچنین گفته می‌شود که افراد علاقه‌مند به خرید خوابگاه او - که او ماه‌ها به دلیل مشکلات مالی در تلاش برای فروش آن بود - در منطقه دیده می‌شدند.

با این وجود، روز بعد، جان رایمبرگ، وزیر کشور اکوادور، اعلام کرد که این زن لهستانی خودکشی کرده است. رسانه‌های محلی شروع به پخش داستان‌هایی در مورد رنجش از افسردگی، چاقویی که در کنار تختش پیدا شده بود، و حتی پیام خداحافظی که ظاهرا برای شریک زندگی‌اش فرستاده بود، کردند. اما در مونتانیتا، هیچ کس این را باور نمی کند.

یکی از دوستان نزدیکش می گوید: "آنها 15 دقیقه بعد از پیدا کردن جسد او با من تماس گرفتند. من به سمت خانه اش دویدم. شریک زندگی اش به من گفت که او را با طناب دور گردنش پیدا کرده است و صورتش کبود شده است - نوعی کبودی که وقتی اتفاق می افتد زمانی که کسی آنقدر شما را محکم بگیرد که ارغوانی می شوید. او گفت: "او خودکشی کرد". او مدام اصرار می‌کرد که افسرده است، با مشکلات مالی مواجه است، و شکایت‌ها و تهدیدها او را تحت تعقیب قرار می‌دهند. اما من این را باور نمی‌کنم. او روحیه جنگندگی داشت و مهمتر از همه، او عاشق دخترانش بود.

من او را باور نمی کنم - به خصوص که یک افسر پلیس که بعدا در صحنه جنایت بود به من گفت که مونیکا هیچ طنابی به گردنش ندارد.

همسایه ها عصبانی شدند. آنها یک راهپیمایی مسالمت آمیز ترتیب دادند، نقاشی دیواری از زن لهستانی را نقاشی کردند و درخواست های عمومی برای تحقیقات عادلانه کردند.

در اکوادور، هر مرگ خشونت‌آمیز باید به‌عنوان یک «زن‌کشی» بالقوه مورد بررسی قرار گیرد تا ارتباط بین مرگ و جنسیت قربانی رد شود. به همین دلیل، این پرونده باعث دخالت Centro Ecuatoriano para la Promocion y Accion de la Mujer (CEPAM)، سازمانی متخصص در دفاع از حقوق زنان، و همچنین کمیته دائمی دفاع از حقوق بشر (CDH) شد.

پس از مداخله آنها، کالبد شکافی دوم انجام شد. این کار توسط کارشناسان پزشکی قانونی و پزشکان گوایاکیل، نزدیکترین شهر، با حضور دو پزشک قانونی که از سوی دادگاه عالی آرژانتین فرستاده شده بودند، انجام شد تا به عنوان ناظران فنی مستقل عمل کنند. کالبد شکافی دوم نشان داد که این فعال به قتل رسیده است: علت مرگ ضربه شدید به سر و به دنبال آن خفه کردن بوده است.

بر اساس قوانین اکوادور، دفتر دادستان کل ایالت در سانتا النا در ابتدا این روند را محرمانه طبقه بندی کرد و بیش از چهار ماه از تحویل جسد این فعال به خانواده اش خودداری کرد.

در این مدت، مردی از طریق یک واسطه با BIRN تماس گرفت و ادعا کرد که یک هارد دیسک متعلق به سیلوا-کونیوشک را در اختیار دارد. به عنوان مدرک، او برخی از پرونده ها را برای ما ارسال کرد. چند هفته بعد، او کل درایو را که حاوی اسنادی بود که توسط سیلوا-کونیوشک در مورد رسوایی های زمین و روابط بین سیاستمداران و تجارت مواد مخدر گردآوری شده بود، تحویل داد.

نزدیک به 500 فایل وجود دارد که برخی از آنها شرح مفصلی از فعالیت های شرکت پانامایی Sunshine Management Limited ارائه می دهند. در این اسناد، Silva-Koniuszek نشان می‌دهد که شبکه گسترده‌ای از شرکت‌های پوسته مرتبط با این شرکت برای یک طرح پولشویی فرامرزی بین اکوادور و پاناما استفاده شده است. شش شهروند آمریکایی که به عنوان سهامداران ذکر شده بودند، در این عملیات شرکت داشتند.

در میان آنها فردی بود که در بیش از 900 شرکت سهام داشت - که بسیاری از آنها در همان روز تاسیس شدند - و همچنین دو نفر دیگر که قبلا به خاطر نقش خود در قاچاق مواد مخدر محکوم شده بودند.

سیلوا-کونیوشک در پرونده‌ها اشاره می‌کند که در 14 ژوئیه 2025، او تمام اطلاعاتی را که جمع‌آوری کرده بود در نامه‌های جداگانه برای لارنس پترونی، سفیر ایالات متحده در کیتو ارسال کرد. دفتر رئیس جمهور اکوادور دانیل نوبوآ؛ و وزیر کشور جان رایمبرگ.

او در نامه‌های خود به یک موضوع کلیدی اشاره می‌کند: خرید زمین توسط شهرداری سانتا النا، در زمان شهرداری اوتو ورا، از یک کنسرسیوم خصوصی مرتبط با مدیریت Sunshine. این معامله به ارزش بیش از 10 میلیون دلار با استفاده از «اسناد اعتباری» تسویه شد. در ازای آن، زمینی برای یک پروژه مسکونی واگذار شد که هرگز ساخته نشد. در عوض، شبکه‌ای از شرکت‌های متصل به Sunshine Management، در میان سایر دارایی‌ها، دارایی‌های اصلی ساحلی را در Manglaralto، از جمله مناطق حفاظت‌شده حرا، به دست آوردند.

سیلوا-کونیوشک شواهدی را ارائه می‌کند که نشان می‌دهد مقامات شهرداری کدهای کاداستر و سوابق ثبت زمین را جعل کرده‌اند و تصرف زمین‌های خصوصی در پونتا بلانکا را تسهیل کرده‌اند - نه چندان دور از جایی که جسد روبن دیوید چرس فاگلیونی در مارس 2023 کشف شده بود که نشانه‌هایی از شکنجه داشت. Cheres Faggioni یک شبکه نفوذ غیرقانونی را اداره می کرد که در ازای دریافت رشوه، موقعیت های شرکتی را پیشنهاد می کرد. به گفته دادستانی اکوادور، او همچنین با مافیای آلبانیایی مرتبط بوده است.

رسوایی مربوط به او یکی از عواملی بود که منجر به آغاز روند استیضاح در سال 2023 علیه گیلرمو لاسو، رئیس جمهور وقت آمریکا شد.

تحقیقات دادستانی درباره مدیریت Sunshine و سوء استفاده از بودجه عمومی مسدود شد و در سال 2018 متوقف شد. این امر به شهردار وقت سانتا النا، اتو ورا، اجازه داد تا به عنوان نماینده پارلمان و معاون رئیس مجلس ملی فعالیت کند.

در نوامبر 2025، معاون وزیر کشور خورخه آندرس ریوادنیرا براون به اطلاعیه ارسال شده توسط سیلوا-کونیوشک به وزارتخانه خود در مورد تحقیق در مورد مدیریت Sunshine پاسخ داد. او اظهار داشت که این موضوع به مائوریسیو تورس، بازرس کل ایالت ارجاع شده است که در حال انجام یک "حسابرسی ویژه" بود. در پاسخ، سیلوا-کونیوشک درخواستی برای تحقیق پارلمانی در مورد بازرس کل ارائه کرد و مدعی شد که او مانع از پرونده های فساد مربوط به سیاستمداران برجسته شده است. او همچنین او را به خویشاوندی متهم کرد.

او نیز به نوبه خود، علیه او شکایتی را برای افترا تنظیم کرد.

دفاع از سیلوا-کونیوشک توسط دکتر خورخه واشنگتن آندراد اسکوبار، وکیل مشهور اهل کیتو و یکی از آغاز کنندگان روند استیضاح رئیس جمهور اکوادور نوبوآ به دلیل فساد در بخش انرژی، از جمله موارد دیگر، رهبری می شود. آندراد اسکوبار تاکید می کند که استراتژی آنها - که پرونده ادامه دارد - این است که نشان دهند اظهارات عمومی سیلوا-کونیوشک واقعی و مبتنی بر واقعیت است، که هر گونه قصد مجرمانه برای افترا را نفی می کند.

قاضی با اجابت درخواست‌های مدافع، رسما به نهادهایی از جمله دادستانی کل و شورای قوه قضائیه دستور داد تا اطلاعات مربوط به خویشاوندی جنسی در دفتر بازرسی را ارائه دهند.

یکی دیگر از افراد آشنا که خواست نامش فاش نشود، به بیرن می‌گوید: «همسر بازرس برای شورای قوه قضائیه کار می‌کرد، در حالی که همسر سابق رئیس شورای قضایی در دفتر بازرسی کار می‌کرد. آنها می‌توانستند روی قضات اعمال نفوذ کنند و از این طریق زن لهستانی را ساکت کنند.»

آندراد اسکوبار می‌گوید: «حتی پس از اینکه خبر مرگ مونیکا به یک واقعیت عمومی عمومی تبدیل شد، قاضی پرونده را ادامه داد و جلسات بعدی را تعیین کرد. در نتیجه، من شکایت انضباطی رسمی را به ریاست شورای قضایی استان ارائه کردم، زیرا به نظر من قاضی مرتکب اشتباهات جدی شده است».

در بهار 2026، زمانی که تاریخ اولین جلسه رسیدگی به اتهام افترا تعیین شد، سیلوا-کونیوشک واقعا از جان خود می ترسید. در نتیجه قاضی با برگزاری آنلاین جلسه موافقت کرد. در آن زمان او قصد داشت با دو دخترش اکوادور را ترک کند. او در ناامیدی خود از سفارت ایالات متحده در کیتو کمک گرفت و همانطور که خودش در شبکه های اجتماعی نوشت، به آمریکایی ها پیشنهاد داد که اسناد محرمانه را ارائه دهد.

بر روی هارد دیسک فوق الذکر، BIRN ردپایی از مکاتبات بین سیلوا-کونیوشک و نماینده مأموریت ایالات متحده را کشف کرد.

در 12 مارس سال جاری، سیلوا-کونیوشک از طریق یک پلتفرم چت آنلاین به نماینده سفارت (که اطلاعات شخصی او برای ما معلوم است) پیام داد. آنها قرار گذاشتند که در ساعت 14:00 همان روز در کافه Nuts and Coffee در کیتو با هم ملاقات کنند. این آمریکایی اشاره کرد که دو زن - یک تحلیلگر و یک مامور - همراه او خواهند بود و تصریح کرد که آنها "گرینگاس" (عامیانه برای زنان آمریکایی) هستند.

صبح زود، سیلوا-کونیوشک دوباره به همان مرد پیام داد. اواخر همان شب، او پیام دیگری فرستاد: "نگرانم که پاسخ ندهی." یک بار دیگر پاسخی دریافت نکرد. شش روز پس از جلسه برنامه ریزی شده، سیلوا-کونیوشک به آمریکایی اطلاع داد که مدت زیادی در سفارت منتظر بوده است و گاردهای امنیتی به او پیشنهاد کرده اند با فردی که با او در تماس بوده تماس بگیرد.

تا آنجا که BIRN توانسته است ایجاد کند، سیلوا-کونیوشک به کیتو سفر کرده بود تا از اداره مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده یا DEA محافظت کند. با توجه به اینکه ایالات متحده فعالانه با کارتل ها در منطقه مبارزه می کند، او به کمک آمریکا امیدوار بود. به عنوان مثال، اخیرا باند اکوادوری "Los Chone Killers" را به عنوان یک سازمان "تروریستی" معرفی کرد.

او همچنین قرار بود اسناد محرمانه ای را به آمریکایی ها تحویل دهد - اسنادی که نه تنها شخصیت های با نفوذی را که در رسوایی های زمینی دخیل هستند، بلکه به Noboa Trading، یک غول صادراتی متعلق به خانواده رئیس جمهور فعلی اکوادور نیز مربوط می کند.

این یک راز آشکار است که استان سانتا النا، جایی که سیلوا-کونیوشک در آن زندگی می کرد، توسط همکاران رئیس جمهور کنترل می شود. نوبوآ خود فعالیت سیاسی خود را به عنوان نماینده پارلمان این منطقه آغاز کرد.

یک سال پیش، آندرس دوران، روزنامه نگار اکوادوری ادعا کرد که Noboa Trading در قاچاق مواد مخدر به اروپا دست داشته است. وی تایید کرد که یک محموله 600 کیلوگرمی کوکائین که در سال 2023 در ترکیه کشف و ضبط شده بود، در داخل کارتن های موز متعلق به این شرکت مخفی شده بود. او همچنین شواهدی از محموله‌های کوکائین به کشورهایی مانند ایتالیا و کرواسی بین سال‌های 2020 تا 2024 ارائه کرد - دوره‌ای که شامل زمانی است که نوبوآ قبلا به عنوان رئیس‌جمهور خدمت می‌کرد.

پس از انتشار گزارش‌هایی در کانال رسمی یوتیوب «Ecuador en Directo» - که در آن رئیس‌جمهور و نزدیکانش به داشتن ارتباط با کارتل‌ها متهم شدند، دوران برای شهادت به مجلس ملی اکوادور احضار شد. او که با تهدید به مرگ مواجه شد، کشور را ترک کرد و در حال حاضر در اسپانیا اقامت دارد.

این روزنامه نگار به BIRN می گوید: «وقتی درگیر پرونده شدم، مونیکا با من تماس گرفت. "در ابتدا، من آن را جدی نگرفتم، اما در یک نقطه او یک سری اسناد و چندین سرنخ در مورد افراد مرتبط با شرکت Noboa Trading به من ارائه داد - اطلاعاتی که ظاهرا از کارمندان سابق این شرکت به دست آورده بود. من بلافاصله از او خواستم که از اکوادور فرار کند. او از یک مافیای قدرتمند عبور کرده بود که خود را در کشور ما تثبیت کرده است."

سیلوا کونیوشک حتی قبل از دیدار با نماینده سفارت ایالات متحده در 12 مارس، سندی حاوی متن و نام "خوزه لوئیس ریورا باکوریزو" را برای این مقام فرستاده بود. او فرزند یک دلال گمرک در بندر گوایاکیل است و بین سال‌های 2017 تا 2024 مورد چهار تحقیق در مورد قاچاق مواد مخدر قرار گرفت. او توسط روبرتو پونس نوبوآ - پسر عموی رئیس‌جمهور - استخدام شد و در یکی از موارد، مشاور نزدیک رئیس‌جمهور او را نمایندگی کرد. او هرگز به طور رسمی متهم نشد.

علیرغم شواهد ارائه شده - که به گفته این فعال لهستانی، به قاچاق مواد مخدر توسط تجارت خانوادگی رئیس جمهور اکوادور اشاره می کند، اسناد نشان می دهد که این مقام آمریکایی به تماس های او پاسخ نداده است. ما نیز علیرغم تلاش های متعدد نتوانستیم با او تماس بگیریم و سفارت ایالات متحده در کیتو به سوالات ما پاسخ نداد.

وکیلی که سیلوا کونیوشک با او مشورت کرده می‌گوید: «به صراحت بگویم: آمریکایی‌ها او را منفجر کردند. و اینطور نیست که او فقط از خیابان وارد شود و بگوید: هی آمریکا، پوتین یک زن را در حمام کشت.» او دارای اسناد محرمانه‌ای بود که جنبه عملیاتی صادرات شرکت را شرح می‌داد – شرکتی که در نهایت صادرات موز را در سرتاسر جهان انجام می‌دهد، بنادر اکوادور را کنترل می‌کند و نفوذ قابل توجهی در سیاست و تجارت دارد.

در پی تحقیقات روزنامه نگاری در مورد قاچاق مواد مخدر، رئیس جمهور نوبوآ و مدیریت شرکت به طور قاطعانه هرگونه دخالت مستقیم شرکت در این جنایات را رد کردند. آنها استدلال کردند که کارتل های مواد مخدر اغلب به زنجیره تامین شرکت های لجستیک جهانی نفوذ می کنند و مواد مخدر را در محموله های قانونی پنهان می کنند.

در هر دو مورد ادعا شده مربوط به تجارت Noboa و مدیریت Sunshine، الگوی مشابه است: شبکه ای از شرکت های خارج از کشور که تا پاناما می رسد، افرادی که در قاچاق کوکائین دست دارند و در پس زمینه، معاملات مشکوک مرتبط با افراد مرتبط با مافیای آلبانیایی.

در سال‌های اخیر، اکوادور – با اقتصاد دلاری و مبتنی بر پول نقد، مرزهای متخلخل، و پلیس و سیستم‌های قضایی فاسد – به پناهگاهی جذاب برای گروه‌های جنایتکار از آمریکای لاتین و اروپا، به ویژه باندهایی از آلبانی تبدیل شده است.

این گروه های آلبانیایی که یک دهه پیش بر زنجیره تامین کوکائین به قاره کهن تسلط یافتند، اکنون مسیرهای قاچاق به اروپا را کنترل می کنند. در نتیجه، 70 درصد کوکائین تولید شده در پرو و ​​کلمبیا اکنون از طریق بنادر اکوادور ارسال می‌شود و سهم عمده آن به بازارهای اروپایی می‌رسد.

آلبانیایی‌ها چیزی بیش از ارتباط با کارتل‌های مکزیکی و تخصص عملیاتی از بنادر اروپایی به اکوادور به ارمغان آورده‌اند. سرکوب خشونت آمیز افرادی که سر راه آنها قرار می گیرند نیز افزایش یافته است. در سال های اخیر، چندین نفر از قاچاقچیان مواد مخدر اکوادوری در تسویه حساب های مافیایی کشته شده اند. فعالان، مقامات، وکلا و دادستان هایی که علیه تجارت مواد مخدر موضع گرفته اند نیز به قتل می رسند. در نتیجه، بر اساس شاخص جهانی جرایم سازمان یافته، اکوادور تا سال 2025 به چهارمین کشور خشن جهان تبدیل شده است.

در استان ساحلی سانتا النا - جایی که سیلوا-کونیوشک در آن زندگی می کرد - میزان "مرگ های خشونت آمیز" تنها بین سال های 2020 و 2025 1126 درصد افزایش یافت.

شیوه کار این باندهای آلبانیایی منعکس کننده مواردی است که توسط سیلوا-کونیوشک بررسی شده است. گانگسترهای آلبانیایی از افراد پیشرو برای تأسیس شرکت هایی در اکوادور یا پاناما استفاده می کنند که میوه های گرمسیری صادر می کنند و به عنوان پوششی برای فعالیت های غیرقانونی آنها عمل می کند. آن‌ها با سرمایه‌گذاری در املاک و مستغلات، اغلب با تبانی با مقامات دولتی، پول نقد می‌شویید.

اما در پرونده قتل سیلوا-کونیوشک، یک "ردپای بالکان" دیگر وجود دارد.

در عصر همان روز که جسد سیلوا-کونیوشک کشف شد، پلیس اکوادور به ویلایی که تقریبا در 2.5 کیلومتری خانه او قرار داشت یورش برد.