قتل ها پایین است. چه کسی سزاوار اعتبار است سوال اشتباه است | نظر

رئیس و مدیر عامل شورای عدالت کیفری

نرخ قتل در این کشور به پایین‌ترین سطح خود از سال 1900 کاهش یافته است و سقوط تاریخی در چهار سال گذشته بحث‌های شدید و پرمخاطره‌ای را در مورد اینکه چه کسی و چه چیزی شایسته اعتبار است، آغاز کرده است. در جریان مبارزات انتخاباتی، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به اجرای قوانین مهاجرت و استقرار گارد ملی اشاره کرده است. دیگران بر هزینه‌های اجتماعی دوران همه‌گیری و گسترش برنامه‌های مداخله در خشونت جامعه تأکید کرده‌اند.

اینها مشهودترین ادعاها هستند، اما تنها تعداد کمی از ده ها توضیح ممکن هستند. در مورد گسترش سریع دوربین های نظارتی پلیس و پلاک خوان ها چطور؟ بهبود در پاسخ اضطراری و مراقبت از تروما؟ سرکوب فروشندگان غیرقانونی اسلحه گرم و اسلحه ارواح؟ کاهش مصرف الکل؟ انفجار در استفاده از داروهای GLP-1 که ممکن است تکانه ها را سرکوب کند؟ کاهش زمانی که جوانان صرف معاشرت شخصی می کنند؟

برای مرتب کردن فهرست گیج‌کننده احتمالات، شورای عدالت کیفری چهار دوجین محقق از جرم‌شناسی، اقتصاد، بهداشت عمومی و سایر رشته‌ها را گرد هم آورد تا متداول‌ترین عوامل کاهش قتل را از سال 2022 تا 2026 ارزیابی کنند. در طول دو روز، محققان شواهد را بررسی کردند، هر کدام از آنها را بر اساس ادعاهای رقیب مورد بررسی قرار دادند.

نتایج یک پیروزی برای چپ، راست یا برخی از میانه های شلوغ نیست. آنها توبیخ عادت به توضیح اجباری برای مشکلات ملی دشوار از طریق فیلتر ایدئولوژیک هستند - و یادآوری این موضوع هستند که وقتی شواهد مرتب‌سازی می‌کنند، پاسخ به سؤالات پیچیده آسان‌تر می‌شود.

حمایت گسترده‌ای از مداخله در خشونت اجتماعی - تلاش‌ها برای مشارکت دادن افراد در معرض خطر تیراندازی - که در بسیاری از شهرها با نرخ بالای قتل و کاهش شدید اخیر به طور قابل‌توجهی گسترش یافت. اما بازدارندگی متمرکز، رویکرد «هویج و چوب» که اجرای قانون هدفمند و تهدیدهای پیگرد قانونی را با پیشنهادات خدمات و پشتیبانی ترکیب می‌کند، نیز در رتبه‌بندی بالایی قرار دارد.

محققان همچنین سهمی را از پلیس پیشگیرانه مشاهده کردند: احیای گشت‌ها، توقف‌ها و سایر اقدامات پیشگیرانه که در برخی شهرها پس از قتل جورج فلوید در سال 2020 کاهش یافته بود. سایر توضیحات برجسته شامل کاهش اختلال در دوران همه‌گیری، افزایش ظرفیت دولت محلی و تمرکز بیشتر رفتارهای مخاطره‌آمیز جمعیت و منابع حمایتی در میان مردم بود.

یافته‌های دیگر گسل‌های سیاسی آشنا را بیش از این درهم می‌شکند. افزایش حبس و بازداشت موقت، همراه با سرکوب مهاجرت توسط دولت و استقرار گارد ملی، تقریبا هیچ حمایتی دریافت نکرد. اما همین امر در مورد بهبود ثبات مسکن و اشتغال قوی‌تر و شرایط بازار کار نیز صدق می‌کند، توضیحاتی که بیشتر با چپ مرتبط است. سیاست‌های سخت‌گیرانه‌تر فدرال اسلحه و اجرای آن، گروه را تقریبا به وسط تقسیم کرد: 43 درصد حداقل مشارکت محدودی را مشاهده کردند، در حالی که 55 درصد تأثیر ناچیز یا اصلا نداشتند.

یکی از دلایلی که نتایج از خطوط ایدئولوژیک عبور می کند این است که هر توضیحی باید از همان آزمون ها جان سالم به در می برد. آیا راه معتبری وجود داشت که بتواند قتل ها را کاهش دهد؟ آیا این تغییر در زمان مناسب و در مقیاس کافی برای تغییر نرخ ملی رخ داده است؟ آیا به مردم و مکان‌هایی که بیشتر درگیر خشونت‌های مرگبار هستند، رسیده است؟

فن‌آوری نظارت نشان می‌دهد که چرا یک توضیح بصری جذاب هنوز باید در برابر شواهد مورد بررسی قرار گیرد. دوربین‌های پلیس و پلاک‌خوان‌های خودکار در چهار سال گذشته زیاد شده‌اند و اخیرا سرفصل‌های فراوانی را ثبت کرده‌اند. اما مطالعات اولیه نشان می‌دهد که قدرت بازدارندگی آن‌ها ممکن است برای جرایم دارایی مانند سرقت اتومبیل بیشتر از قتل باشد، که معمولا از موقعیت‌های تکانشی یا احساسی ناشی می‌شود که در آن افراد به شکار شدن در دوربین فکر نمی‌کنند. اکثر محققان نظارت را محدود یا غیر مشارکت کننده ارزیابی کردند.

مراقبت از تروما با مشکل متفاوتی روبرو شد: زمان بندی. پاسخ سریع‌تر اورژانس و پیشرفت‌های پزشکی بدون شک قربانیان تیراندازی را که زمانی می‌مردند نجات می‌دهد. اما یک مطالعه بزرگ نشان داد که میزان مرگ و میر ناشی از جراحات ناشی از سلاح گرم طی دوره‌ای بین سال‌های 2004 تا 2023 کاهش یافته است، و این امر باعث می‌شود که کاهش ناگهانی قتل که از سال 2022 شروع شده است را به بهبودهایی که در طول سال‌های متمادی رخ داده است، دشوار کند. محققان تقریبا به طور مساوی در مورد آن عامل تقسیم کردند.

قرار دادن هر توضیح در برابر آزمون‌های عملی یکسان، به رفع بحث‌های خسته و فلج‌کننده در مورد پلیس در مقابل پیشگیری و حبس در مقابل توانبخشی کمک کرد. در عوض، محققان حول یک رویکرد استراتژیک تر که توجه و منابع را بر روی افراد و مکان هایی که در معرض بیشترین خطر خشونت قرار دارند، متمرکز می کنند، متحد شدند.

بازدارندگی متمرکز، این موضوع را قوی می کند. این افراد و گروه‌هایی را که در معرض بالاترین خطر خشونت جدی قرار دارند، شناسایی می‌کند، خدمات و پشتیبانی ارائه می‌دهد، پیامدهای واضحی را برای ادامه خشونت اعلام می‌کند و در صورت لزوم از اجرای هدفمند استفاده می‌کند. این کار پلیسی است یا پیشگیری؟ بله همینطور است.

این بدان معنا نیست که «هر دو طرف حق دارند». این بدان معناست که برچسب‌های سیاسی ما برای قضاوت درباره استراتژی‌های خاص مناسب نیستند. برنامه‌ای که یک پیام‌رسان معتبر را برای قطع یک انتقام‌جویانه می‌فرستد و یک واحد پلیس که تعداد کمی از افرادی را که خشونت‌های مسلحانه یک شهر را هدایت می‌کنند هدف قرار می‌دهد، ممکن است از زوایای مختلف به همان مشکل حمله کند - و ممکن است با هم بهتر از هر دو به تنهایی کار کنند.

در عین حال، واضح است که هدف گیری تنها بخشی از داستان است. نیروهای اجتماعی و فرهنگی بزرگی وجود دارند که رفتار مرتبط با خشونت را شکل می دهند که بسیار فراتر از دسترس سیاست عدالت کیفری است. به هر حال، این کاهش در شهرهایی با استراتژی‌های ایمنی عمومی، شرایط اقتصادی و رهبری سیاسی بسیار متفاوت اتفاق افتاده است.

هیچ یک از اینها توضیح واحد و آسانی برای کاهش قتل به پایین ترین سطح تاریخی نمی دهد. کاهش اختلال همه گیر تنها عاملی بود که اکثر محققان آن را به عنوان عامل اصلی ارزیابی کردند و شرکت کنندگان تاکید کردند که چندین نیرو تقریبا به طور قطع همپوشانی دارند و یکدیگر را تقویت می کنند.

همچنین توضیح گذشته لزوما یک نقشه راه سیاست برای آینده ایجاد نمی کند. عاملی که به نظر می رسد تأثیر کمی بر خشونت در چهار سال گذشته داشته است، همچنان می تواند در چهار سال آینده کمک کند. و در حالی که انزوای اجتماعی ممکن است نقش داشته باشد، تعداد بیشتری از جوانان که تنها در خانه بر روی صفحه نمایش خود راه می افتند، به سختی یک استراتژی ایمنی عمومی است که کسی بخواهد آن را تبلیغ کند.

اما فقدان یک تفنگ سیگاری به این معنی نیست که هر نظریه سزاوار پرداخت یکسان است. برای درک اینکه چرا آمریکایی های کمتری کشته می شوند، باید مایل باشیم که فراتر از لنزهای ایدئولوژیک خود نگاه کنیم تا ببینیم کدام توضیحات واقعا با واقعیت ها مطابقت دارد.

آدام گلب رئیس و مدیر عامل شورای عدالت کیفری است.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است.