قدرت مدفوع: چرا حامیان محیط زیست عاشق پراکندگی حیوانات هستند

توسط السپت مک لنان، کارولین هاگ، گفتگو

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هیچ وقت فکر نمی کردم بند کفشم دزدیده شود.

به عنوان یک محقق حیات وحش، من به هشدارهای اولیه و روزهای طولانی در این زمینه عادت دارم. اما یک روز صبح، قبل از اینکه تیم من برای به دام انداختن و نظارت بر شیاطین تاسمانی حرکت کند، از خواب بیدار شدم و دیدم چکمه‌هایم از بین رفته و بند آن‌ها برداشته شده است.

طولی نکشید که مقصر را پیدا کردیم. در تله ای نه چندان دور از محل کمپینگ ما، یک شیطان مسن تر و گستاخ نشسته بود - و پوست او که چندین اینچ بند کفش در آن حلقه شده بود.

Scat اصطلاح علمی برای مدفوع حیوانات وحشی است. Scat در همه اشکال و اندازه ها وجود دارد، از فضولات مکعب مانند وامبات گرفته تا گلوله های گرد کوچکی که خرگوش ها از خود به جا می گذارند.

مطالعه اسکات ممکن است به شناسایی یک دزد بند کفش کمک کند، اما همچنین بخشی حیاتی از حفاظت از گونه ها است. بیایید بسته چرایی را باز کنیم.

در حین انجام تحقیقات در مورد رژیم غذایی شیاطین تاسمانی، ساعت های بی شماری را صرف جستجوی اسکات کرده ایم تا آن را از هم جدا کرده و محتوای آن را مطالعه کنیم.

به طور سنتی، محققین با انجام جستجوهای شبکه ای سیستماتیک، اسکیت را پیدا می کنند. این شامل برپایی ترانسکت‌ها، نوعی مسیر باریک است که در سراسر یک منطقه مطالعه امتداد می‌یابد و به دانشمندان اجازه می‌دهد تا هر قیچی را که می‌بینند، بردارند.

اخیرا، محققان از سگ‌های تشخیص غش کمک گرفته‌اند. این سگ‌ها با میلیون‌ها گیرنده بویایی خود - دلیل حس بویایی برتر سگ‌ها - برای استشمام کردن اسکات آموزش دیده‌اند. در یک مطالعه، این سگ‌ها حدود 53 درصد بیشتر از همتایان انسانی خود اسکیت کوالا پیدا کردند.

اما چرا محققان در وهله اول به دنبال اسکات هستند؟

Scat یک محصول زائد است که اکثر مردم از آن دوری می کنند. اما برای دانشمندان، Scat یک مخزن غنی از اطلاعات است، به ویژه در مورد آسیب پذیرترین حیوانات ما.

گونه های در معرض خطر در تعداد کمی وجود دارند و می توانند کاملا گریزان باشند. این امر پیدا کردن آنها را دشوار می کند، چه رسد به نظارت.

با این حال، مطالعه scat به دانشمندان این امکان را می دهد که نه تنها تعیین کنند که آیا یک گونه در یک منطقه خاص زندگی می کند یا خیر، بلکه تعداد آنها را نیز تخمین بزنند.

Scat همچنین سرنخ هایی در مورد آنچه که حیوانات می خورند و میکروبیوم روده آنها چقدر سالم است به ما می دهد.

میکروبیوم روده مجموعه ای از باکتری ها و ویروس هایی است که در دستگاه گوارش حیوانات زندگی می کنند و از هضم و ایمنی بدن حمایت می کنند. میکروبیوم روده یک حیوان بسته به محل زندگی آن می تواند تغییر کند. به عنوان مثال، شیاطین اسیر تاسمانی نسبت به شیاطین وحشی باکتری های کمتری در بدن خود دارند. اما پس از رها شدن، این حیوانات اسیر می توانند به سرعت باکتری های جدیدی را به دست آورند و با زندگی در یک محیط وحشی سازگار شوند.

میکروبیوم روده یک حیوان تا حد زیادی با چیزی که می خورد شکل می گیرد. در مورد شیاطین تاسمانی، تقریبا همه چیز را شامل می شود. از بند کفش و زیپ لباس‌های مرطوب گرفته تا قورباغه‌ها، ماهی‌ها و حتی گوسفندان، شیطون‌ها عملا اکوسیستم خودشان هستند.

با ردیابی آنچه شیاطین می خورند، دانشمندان می توانند نیازهای تغذیه ای حیوانات اسیر را برآورده کنند. آنها همچنین می‌توانند تشخیص دهند که شیاطین از کدام گونه‌ها بیشتر غذا می‌خورند، از جمله والابی‌ها و پرندگان، و اقداماتی را برای محافظت از این گونه‌های طعمه انجام دهند، مانند ایجاد حصارهای ممنوعه.

دانشمندان معمولا با به دام انداختن حیوانات منفرد و نمونه‌برداری از خون یا نمونه‌برداری، مانند آزمایش‌های کووید برای انسان، شیوع بیماری را کنترل می‌کنند. اما این نوع آزمایش می تواند برای حیوانات ناراحت کننده باشد.

مطالعه اسکات روشی آسان برای تشخیص بیماری های عفونی است. جمع آوری اسکات روشی جایگزین و غیرتهاجمی برای شناسایی هر گونه باکتری، ویروس و انگل مضر است. این به این دلیل است که بدن حیوانات نیز مانند انسان ها، مواد عفونی را به روش های مختلف از جمله تولید اسکات دفع می کند. به عنوان مثال، محققان می توانند کوالاها را با کلامیدیا شناسایی کنند، فقط با بررسی اسکیت آنها. نتایج به اندازه نتایج نمونه‌های سواب تهاجمی دقیق هستند.

همانطور که اسکات در بدن حیوان حرکت می کند، سلول هایی را که روده آن را پوشانده اند جمع می کند. محققان می توانند DNA را از این سلول ها استخراج کنند تا ببینند ژن های آن حیوان چقدر متنوع است. این تنوع به عنوان تنوع ژنتیکی شناخته می شود و به همین دلیل است که هیچ دو حیوان - یا انسان - دقیقا شبیه به هم نیستند.

به طور کلی، هرچه تنوع ژنتیکی یک حیوان یا گونه بیشتر باشد، بهتر است. دلیل آن این است که تنوع ژنتیکی به حیوانات اجازه می دهد تا با تهدیداتی مانند بیماری و تغییرات آب و هوایی سازگار شوند و در نهایت زنده بمانند.

با استفاده از DNA scat، محققان با موفقیت تنوع ژنتیکی صخره بزرگ را ارزیابی کردند، الگوهای تکثیر و حرکت خفاش‌های ارواح را در شمال استرالیا دورافتاده مطالعه کردند و شناسایی کردند که پلنگ‌های برفی در سراسر مکان‌های تولید مثل در فلات تبت سفر نمی‌کنند.

Scat یک ابزار حفاظتی قدرتمند و شاید بعید است. هیچ ماده دیگری وجود ندارد که بتواند به شما چیزهای زیادی در مورد حیوانی بگوید که ممکن است هرگز آن را نبینید.

با این حال، مطالعه scat محدودیت هایی دارد. وقتی در معرض عناصر قرار می گیرد، DNA موجود در اسکات می تواند به سرعت تجزیه شود و استخراج داده های قابل اعتماد از آن را دشوارتر می کند. محققان در حال بررسی راه‌هایی برای تازه نگه داشتن این بیماری در این زمینه هستند. با این حال، قبل از اینکه دانشمندان بتوانند به جای نمونه‌های خون و بافت به جمع‌آوری اسکات به تنهایی تکیه کنند، کار بیشتری لازم است.

مطالعه اسکات ممکن است برای همه جذاب نباشد. اما برای محققانی مانند ما، این روشی جذاب و منحصربفرد برای محافظت از حیات وحش ارزشمند ماست.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.