قرارداد جدید پهپاد پاکستان با شرکت تحت حمایت ترامپ است که به هند نیز می فروشد

اسلام آباد، پاکستان – در 16 سپتامبر، هیئتی از پاوروس، یک شرکت هواپیمای بدون سرنشین یک ساله ایالات متحده با حمایت دو پسر دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، توسط فیلد مارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، در مقر نظامی در راولپندی پذیرایی شد.

یک روز بعد، این شرکت اعلام کرد که «سفارش خرید محدود» را از وزارت دفاع پاکستان برای سامانه‌های هوایی بدون سرنشین دریافت کرده است. این کشور همچنین اعلام کرد که یادداشت تفاهم جداگانه ای با مقامات ارشد دفاعی پاکستان امضا کرده است.

نه ارزش سفارش و نه سیستم های درگیر فاش نشده است. اما برای تحلیلگرانی که سرمایه‌گذاری پاکستان در فناوری هواپیماهای بدون سرنشین را مطالعه می‌کنند، نگرانی‌های بزرگ‌تری از اطلاعاتی که از آن زمان به دست آمده به وجود آمده است.

کمتر از سه ماه قبل، همین شرکت به یک سازنده دفاعی هندی حق انحصاری ساخت و فروش فناوری رهگیر پهپاد خود را در هند داده بود. و یکی از بنیانگذاران پاوروس کهنه سرباز اسرائیلی است. پاکستان اسرائیل را به رسمیت نمی شناسد و آن را به انجام نسل کشی در غزه متهم می کند.

تحلیلگران این سوال را مطرح می‌کنند که چرا کشوری که قبلا پهپادهای خود را می‌سازد و دیگران را از چین و ترکیه می‌خرد، به شرکتی روی می‌آورد که سال گذشته تأسیس شد – و با اسرائیل ارتباط دارد و به هند نیز پهپاد می‌فروشد.

بلال خان، بنیانگذار گروه Quwa، یک پلت فرم اطلاعات دفاعی و اطلاعاتی بازار مستقر در تورنتو، به الجزیره گفت: «پاکستان از نظر فنی در حال حاضر هر یک از پهپادهای نشان داده شده توسط پاوروس را می سازد یا می تواند بسازد. مشخص نیست که پاوروس در بلندمدت کجاست [از دیدگاه پاکستان].»

روابط عمومی بین خدماتی (ISPR)، شاخه رسانه ای ارتش پاکستان، در بیانیه خود در مورد این دیدار، گفت که دو طرف در مورد همکاری در زمینه تدارکات دفاعی، تولید و ظرفیت سازی گفتگو کردند.

اما پاوروس به الجزیره گفت که کدام نهادها در این امر دخیل بودند. سخنگوی این شرکت گفت: "این تفاهم نامه با ارتش پاکستان امضا شد. دستور تدارکات مربوطه توسط وزارت دفاع پاکستان صادر شد."

پاوروس در بیانیه خود گفت که این تفاهم نامه یک توافق قطعی نیست، هیچ تعهدی برای خرید ایجاد نمی کند و تابع قوانین و مصوبات دولت ایالات متحده خواهد بود.

برت ولیکوویچ، یکی از بنیانگذاران این شرکت در بیانیه ای گفت: «ما مفتخریم که از وزارت دفاع پاکستان حمایت می کنیم و این یادداشت به هر دو طرف چارچوبی استراتژیک برای توسعه می دهد.

بر اساس گزارش رسانه ها، ولیکوویچ همچنین گفته است که این شرکت در حال بررسی راه هایی برای ساخت فناوری در پاکستان است.

ISPR، وزارت امور خارجه و وزارت اطلاعات و صدا و سیما به درخواست های الجزیره برای اظهار نظر پاسخ ندادند.

پاوروس که در سال 2025 تأسیس شده و در فلوریدا مستقر است، قرار است با اورئوس گرین وی هولدینگ، یک شرکت بورسی نزدک که مالک زمین های گلف در ایالت ایالات متحده است، ادغام شود، در قراردادی که انتظار می رود در سه ماهه پایانی سال جاری بسته شود.

بر اساس گزارش رسانه ها با استناد به پرونده های نظارتی ایالات متحده، دونالد ترامپ جونیور و اریک ترامپ، پسران ارشد رئیس جمهور ترامپ، از طریق وسیله ای به نام American Ventures در پاوروس سرمایه گذار هستند که انتظار می رود 9.9 درصد از سهام این شرکت ترکیبی را در اختیار داشته باشد.

سخنگوی دونالد ترامپ جونیور به رسانه ها گفته است که او یک سرمایه گذار منفعل است که هیچ نقشی در عملیات یا قراردادهای شرکت ندارد و هیچ اطلاع قبلی از معاملات پاکستان نداشته است.

کاخ سفید گفته است که هیچ تضاد منافعی وجود ندارد.

پاوروس در پاسخ به این سوال که چگونه به سؤالات تضاد منافع پاسخ می دهد در حالی که کار دفاعی دولت در ایالات متحده و خارج از آن را دنبال می کند، گفت که برادران ترامپ هیچ نقشی در عملیات آن نداشته اند.

این شرکت به الجزیره گفت: "پسران ترامپ مشاور پاوروس نیستند و هیچ دخالتی در نحوه اداره شرکت یا ساختار روابط دفاعی خود در داخل یا بین المللی ندارند. آنها هیچ نقشی در اداره شرکت ندارند. روابط دولتی ما بر اساس شایستگی خود دنبال می شود."

با این حال، اولین معامله پاوروس در جنوب آسیا در پاکستان نبود.

در هند، رقیب اصلی پاکستان، پاکستان در ماه می سال گذشته با آن درگیری کوتاه اما شدیدی داشت که در آن از هواپیماهای بدون سرنشین توسط هر دو طرف استفاده شد.

شرکت Paras Defense and Space Technologies در یک پرونده در 30 ژوئن به بورس‌های هند گفت که Powerus مجوز انحصاری تولید و فروش فناوری رهگیر Guardian-1 خود را در هند به آن اعطا کرده است.

منصور احمد، مدرس افتخاری در مرکز مطالعات استراتژیک و دفاعی دانشگاه ملی استرالیا، گفت که واشنگتن مدت‌هاست کشورهای رقیب را مسلح کرده است.

وی به الجزیره گفت: «آمریکا قبلا به یونان و ترکیه و مصر و اسرائیل جنگنده های F-16 فروخته است و اکنون به عربستان سعودی که اسرائیل قبلا در آن فعالیت می کند، F-35 می فروشد.

یک تحلیلگر دفاعی سابق دولت پاکستان که نخواست نامش فاش شود، گفت که برنامه ریزان پاکستانی احتمالا از توافق هند اطلاع داشتند.

او به الجزیره گفت: «برنامه ریزان دفاعی پاکستان احتمالا از تعامل پاوروس با هند آگاه بودند.

این تحلیلگر دفاعی خاطرنشان کرد: این اولین بار نیست که پاکستان و هند تجهیزات نظامی را از یک شرکت خریداری می کنند. او به ایجاد درگیری بر سر یخچال سیاچن اشاره کرد، جایی که هند عملیات مقدوت را در آوریل 1984 برای کنترل ارتفاعات آغاز کرد.

او گفت: «در سال 1983، پاکستان تجهیزات جنگی در ارتفاع بالا را به یکی از تأمین‌کننده‌های لندن سفارش داد، غافل از اینکه همان شرکت تجهیزات لازم را برای ارتش هند فراهم کرد و متعاقبا، هند از آن مطلع شد و عملیات مقدوت را در سال 1984 برنامه‌ریزی کرد».

این تحلیلگر گفت که اکنون این بار بر دوش شرکت است.

"در مورد فعلی، چالش بیشتر برای پاوروس است تا پاکستان یا هند، زیرا مدیریت پاوروس باید اطمینان حاصل کند که می تواند بدون به خطر انداختن امنیت عملیاتی هر یک از طرفین، نیازهای دو دشمن را مدیریت و برآورده کند."

یک مارشال بازنشسته نیروی هوایی پاکستان که به شرط ناشناس ماندن صحبت کرد، زیرا او مجاز به صحبت علنی نبود، گفت که این ترتیب برای پاکستان خطراتی دارد.

او به الجزیره گفت: «دو کشور متخاصم که از یک منبع خرید می‌کنند، مشکلات خود را دارند، به‌ویژه زمانی که یکی از دشمنان رهبری را بر عهده گرفته باشد و همچنین توانایی مالی بیشتری داشته باشد».

رهبری این شرکت همچنین با اسرائیل ارتباط دارد، کشوری که پاکستان آن را به رسمیت نمی شناسد.

وب‌سایت پاوروس، یکی از بنیان‌گذاران آن، زیو ماروم، را به‌عنوان یک سرباز کهنه‌کار ارتش اسرائیل توصیف کرد و گفت که او کایزن ایراسپیس را که اکنون یک زیرمجموعه پاوروس است، تأسیس کرده است.

یکی دیگر از مدیران ارشد، جاستین گانس، معاون ادغام و تملک شرکت و یکی از اعضای سابق نیروهای ویژه نیروی دریایی ایالات متحده SEAL، از سال 2018 تا 2019 به عنوان معاون در Elbit Systems of America، بازوی آمریکایی شرکت دفاعی اسرائیل Elbit Systems، خدمت کرد.

یک ژنرال بازنشسته ارتش پاکستانی سه ستاره که قبل از بازنشستگی در سال 2019 در نقش های ارشد خدمت می کرد و به دلیل حساسیت موضوع خواستار ناشناس ماندن شد، گفت که چنین پیشینه ای معمولا در حین بازرسی جلب توجه می کند.

او به الجزیره گفت: «بنابراین در شرایط عادی، خدمت یک مؤسس در ارتش اسرائیل به عنوان یک نشانگر حساسیت نشان داده می‌شود، حتی اگر خود شرکت آمریکایی باشد».

به عبارت دیگر، برای یک خرید جدی، این پیشینه باید به دقت بررسی شود.

با این حال، خان قوه گفت که پاکستان مدت‌هاست که قطعات اسرائیلی را در داخل سیستم‌های آمریکایی یا اروپایی پذیرفته است.

او گفت: «ما می‌توانیم ببینیم که، به طور کلی، تا زمانی که کشوری در وسط وجود دارد، پاکستان از نزدیکی نزدیک به اسرائیل ابایی ندارد. با این حال، دو طرف به ندرت با یکدیگر صحبت می کنند.

تحلیلگران می گویند که فراتر از سوالاتی در مورد اینکه پاوروس با چه کسی دیگری کار می کند، مسئله اساسی تر این است که پاکستان واقعا چه چیزی از این شرکت نیاز دارد.

نیروی هوایی پاکستان هواپیماهای بدون سرنشین Bayraktar TB2 و Akinci ساخت ترکیه، هواپیماهای بدون سرنشین Wing Loong II ساخت چین و شهپر-II را در داخل کشور به نمایش گذاشته است.

بر اساس گزارش موسسه تحقیقات صلح بین المللی استکهلم، چین 80 درصد از واردات تسلیحات پاکستان را از سال 2021 تا 2025 تامین کرده است.

در این ماه، نیروی هوایی پاکستان در ویدئویی فاش کرد که سیستم موشکی دفاع هوایی HQ-17AE چین و توپ ضد هوایی کورکوت ترکیه و سامانه ضد پهپاد شاهین را که همگی برای مقابله با هواپیماهای بدون سرنشین و سایر تهدیدات در ارتفاع پایین ساخته شده اند، در نیروهای خود ادغام کرده است.

خان گفت که شرکت دولتی صنایع سنگین تاکسیلا نیز با شرکت های خصوصی برای توسعه پهپادهای رهگیر کار می کند.

او با اشاره به سامانه‌های پهپادهای ضد پهپاد گفت: «بنابراین، پاکستان از بهترین شیوه‌های مناسب برای ایجاد موقعیت C-UAS خود پیروی می‌کند.

برای پاکستان، چالش این نیست که آیا می‌تواند طرح‌ها را به دست آورد یا خیر، بلکه این است که آیا می‌تواند این طرح‌ها را به‌اندازه کافی سریع تولید یا القا کند».

یکی از مقامات یک تولیدکننده هواپیماهای بدون سرنشین خصوصی در راولپندی که خواست نامش فاش نشود، زیرا او مجاز به صحبت با رسانه ها نیست، گفت که بازار هواپیماهای بدون سرنشین پاکستان بسیار فراتر از شرکت های دولتی رشد کرده است.

او گفت که ده‌ها شرکت خصوصی و بیش از نیمی از شرکت‌های دولتی اکنون علاوه بر تأسیسات تولید ارتش، پهپاد می‌سازند. به گفته وی، پاوروس باید با همه آنها بر سر کیفیت محصولات خود رقابت کند.

ژنرال بازنشسته قرائتی متفاوت از اینکه چرا پاکستان ممکن است علاقه مند به پیوند با یک شرکت آمریکایی باشد، ارائه کرد.

او گفت: «شکاف مربوط به تولید هواپیماهای بدون سرنشین نیست، این شکاف مربوط به تجهیزات الکترونیکی، یکپارچه‌سازی و قابلیت‌های سطح سیستم است، جایی که شرکت‌های آمریکایی به طور سنتی در آن تسلط دارند. "این شرکت خاص تا چه حد می تواند در این زمینه کمک کند یک سوال میلیون دلاری است."

رهگیرهای گاردین پاوروس پهپادهای کوچک و ارزان قیمتی هستند که برای سرنگونی پهپادهای ورودی طراحی شده اند. آنها سلاحی هستند که به طور گسترده توسط هر دو طرف در جنگ در اوکراین استفاده می شود.

حماد ولید، یکی از همکاران پژوهشی در موسسه چشم انداز استراتژیک مستقر در اسلام آباد، گفت که چنین سیستم هایی شکاف هزینه ای را پر می کنند که دفاع هوایی متعارف نمی تواند.

او به الجزیره گفت: «دفاع هوایی سنتی از موشک‌های پرهزینه علیه پهپادهای ارزان‌تر استفاده می‌کند. پهپادهای رهگیر نسبت به پدافند هوایی سنتی بسیار ارزان‌تر و آسان‌تر عمل می‌کنند.

ژنرال بازنشسته پاکستانی که تجربه تولید دفاعی دارد، گفت که تامین کننده ای از این نوع معمولا با بررسی های مالی، فنی و امنیتی و همچنین بازنگری سوابق خود مواجه می شود.

او گفت: «شرکتی که کمتر از یک سال قدمت دارد، هنوز فهرست نشده و بدون سابقه تحویل، معمولا این چک‌ها را برای مشارکت استراتژیک دفاعی پاک نمی‌کند.»

چنین شرکت‌هایی معمولا بیش از حد نابالغ در نظر گرفته می‌شوند مگر اینکه تفاهم نامه یک سیگنال سیاسی باشد تا تصمیم خرید.

خان موافقت کرد که این روند غیرعادی بوده است.

او با اشاره به سه شاخه ارتش پاکستان گفت: «بله، نحوه انجام این معامله عموما مطابق با نحوه عملکرد روسای تدارکات سه سرویس نیست.

توافق‌های پاوروس در حالی انجام شد که مونیر روابط نزدیکی با رئیس‌جمهور ترامپ برقرار کرده است، رئیس‌جمهور ترامپ او را «فیلد مارشال مورد علاقه‌ام» خطاب کرده و در 15 ماه گذشته چندین بار از او تمجید کرده است.

در ژانویه، پاکستان همچنین تفاهم نامه ای را با یکی از شرکت های وابسته به World Liberty Financial، تجارت اصلی ارزهای دیجیتال خانواده ترامپ، امضا کرد.

خان گفت که نهاد امنیتی پاکستان باید بپرسد که در ازای این نزدیکی چه می‌گیرد.

زمانی بود که چنین دستاوردهایی با F-16 و میلیاردها کمک مالی ایالات متحده سنجیده می‌شد، با این حال، امروز شاهد عکس‌برداری‌ها و پیمان‌های فرضی بیشتری هستیم که نیروهای مسلح را ملزم می‌کند، اما آیا آنها به عنوان یک نیروی جنگی به نیروهای مسلح کمک می‌کنند؟

او همچنین چیزی را ارائه کرد که او آن را «تلقی کمتر بدبینانه» خواند.

او گفت که پاکستان تعداد فزاینده‌ای از شرکت‌های راه‌اندازی هواپیماهای بدون سرنشین دارد که فاقد سرمایه برای ایجاد تأسیسات تولید هستند و روابط با پاوروس می‌تواند سرمایه‌گذاری ایالات متحده را به سمت آنها بکشاند.

خان گفت: «بنابراین این بحث وجود دارد که ایجاد رابطه با پاوروس و حامیان آن می‌تواند به این سرمایه منجر شود.

احمد گفت که پاکستان فراتر از یک خرید واحد نگاه می کند.

او گفت: «به نظر می‌رسد که منافع اولیه پاکستان دستیابی به فناوری‌های پیشرفته هواپیماهای بدون سرنشین است که امکان تولید محلی و بومی‌سازی را نیز فراهم می‌کند.

ژنرال بازنشسته پاکستانی گفت که وارد کردن یک شرکت خصوصی خارجی می تواند با مشارکت چینی و ترکیه ای پاکستان همپوشانی داشته باشد.

او گفت: «این پتانسیل را دارد که ترکیه و چین آن را به عنوان محافظه‌کاری سیاسی پاکستان در نظر بگیرند.

او با اشاره به پارک ملی علم و فناوری هوافضای پاکستان گفت: «هیچ مشکلی برای ترک‌ها وجود ندارد زیرا آنها همیشه با شرکت‌های آمریکایی کار می‌کنند و پهپادهای ارائه شده توسط Powerus با هواپیماهایی که NASTP با ترکیه طراحی می‌کند همپوشانی ندارند.»

وی افزود که هر طرح پاوروس که در پاکستان ارزان ساخته شود همچنان بر قطعات چینی تکیه خواهد داشت.

در مورد چینی‌ها، مشکل کمتری خواهد بود، زیرا در نهایت، تنها راه برای ساخت این طرح‌های پاوروس با هزینه کم برای نیروهای مسلح پاکستان، واردات واقعی زیرمجموعه‌های بالادستی از چین است.

ولید گفت این توافق روابط دفاعی پاکستان با پکن و آنکارا را خدشه دار نمی کند.

او گفت: "پاکستان چین و ترکیه را برای سیستم های رزمی پیشرفته و مدرن در حوزه پهپادها و ضد پهپادها در اولویت قرار داده است. این رابطه نه تنها تحت تاثیر قرار نگرفته و در مسیر صعودی قرار دارد."

خان گفت در حال حاضر، آزمون واقعی معامله پاوروس همان چیزی است که پس از آن خواهد آمد.

او گفت: «من هنوز درباره قرارداد پاوروس قضاوت نمی‌کنم، اما می‌توانیم با بررسی اینکه آیا وزارت دفاع [وزارت دفاع] قراردادهای مشابهی را با دیگر فروشندگان خارجی و داخلی در ماه‌های آینده امضا می‌کند، جدی است یا خیر».

اساسا، آیا ما شاهد یک الگوی ثابت در حال حرکت رو به جلو خواهیم بود یا اینکه این یک الگوی یکباره خواهد بود؟