قرارداد دستمزد بخش دولتی: همه به اندازه کافی به عنوان دولت صلح صنعتی را خریداری می کنند

بنابراین معامله پرداخت انجام شده است. با توجه به توافقی که در ساعات اولیه صبح چهارشنبه حاصل شد، مسئولان اتحادیه‌های بی‌رحم آن را برای خبرنگاران چشم‌آمیز توضیح دادند.

اعتصابات بخش عمومی که برای روز پنجشنبه برنامه ریزی شده بود - و که نه تنها زندگی مردم، بلکه در نشست اروپایی که در دوبلین برگزار می شود، مختل می کرد- هم اکنون ادامه نخواهد داشت.

در دو روز گذشته، عرشه‌های روابط صنعتی پاکسازی شده بود، به طوری که گاردای یک کار را برای حکمرانی در روز دوشنبه لغو کرد و وکلای دادگستری با وزیر دادگستری در اختلاف طولانی‌مدت در مورد هزینه‌های کمک حقوقی در روز سه‌شنبه به توافق رسیدند.

البته همه اینها بهایی دارد. دولت همیشه باید صلح صنعتی را بخرد (اگر نه هماهنگی). موضوع قیمت است.

این قرارداد پرداختی ارزان نیست - 5.2 میلیارد یورو در دو سال و نه ماه. و البته این هزینه یکباره نیست. هر سال تکرار می شود

قراردادهای پرداخت به طور دائم حقوق بخش دولتی و همچنین حقوق بازنشستگی را افزایش می دهد که به موازات دستمزدها افزایش می یابد. صورتحساب پرداخت های بخش دولتی در سال های اخیر از 22 میلیارد یورو در سال 2020 به 34 میلیارد یورو در سال جاری افزایش یافته است، زیرا هم سطح دستمزد و هم تعداد کارمندان دولتی افزایش یافته است (با 70000 نفر از سال 2020 به 420000 نفر در سال جاری). این روند در سال های آینده نیز ادامه خواهد داشت.

هزینه ممکن است ارزان نباشد، اما برای دولت مقرون به صرفه است - با فرض ادامه جریان فعلی درآمدهای مالیاتی شرکت. بودجه 8.5 میلیارد یورویی امسال - عدد واقعی وقتی همه چیز به پایان برسد، نزدیک به 10 میلیارد یورو خواهد بود - نشان می دهد که احتمالا این حداقل چیزی است که برای حفظ یکنواختی اوضاع از نظر سیاسی لازم است.

معامله روز چهارشنبه این عدد را کمی بالا می برد. هیچ کس دوست ندارد به این فکر کند که در صورت رکود اقتصادی چه اتفاقی می افتد. مانند هر چیز دیگری در امور مالی عمومی ایرلند، تا زمانی که همه چیز خوب بماند، خوب است.

برای این معامله که صبح چهارشنبه هضم می شود چند نکته دیگر می توان گفت. مزایای قابل توجهی برای کارمندان دولتی با دستمزد کمتر وجود دارد و این قرارداد مشخص می کند که آستانه واجد شرایط بودن از 50000 یورو در سال به 60000 یورو افزایش می یابد که حدود 5000 یورو در سال بالاتر از میانگین درآمد است. به عبارت دیگر، افرادی که میانگین دستمزد دارند بر اساس استانداردهای خدمات عمومی حقوق کمتری دارند.

قرارداد پرداخت بخش دولتی: چه سودی برای من دارد؟

برخی از افزایش هایی که این کارمندان دولتی مشاهده خواهند کرد عبارتند از: شروع دستمزد برای نظافتچی تا 18.3 درصد. برای یک دستیار با نیازهای ویژه، این رقم 17.2 درصد است. برای یک دستیار مراقبت های بهداشتی، 15.4 درصد است. برای یک Garda، حقوق اولیه 14.6 درصد افزایش می یابد. برای یک پرستار، 13.3 درصد؛ یک معلم، 13 درصد؛ یک افسر دفتری در خدمات کشوری 17.1 درصد دریافت خواهد کرد.

این افزایش‌ها علاوه بر افزایش نرخ ثابت قابل توجهی که برای کارمندان دولتی با دستمزد بالاتر در نظر گرفته شده است، صورت گرفته است. میانگین دستمزد گاردا، از جمله اضافه کاری، حدود 10000 یورو در سال افزایش خواهد یافت. یک دبیر کل یک بخش دولتی (بسته به بخش) ممکن است شاهد افزایش 25000 یورویی در سال باشد.

و به یاد داشته باشید، این افزایش دستمزدها علاوه بر افزایشی است که بسیاری از کارمندان دولتی هر ساله دریافت می‌کنند، زمانی که حقوق آنها به طور پیوسته افزایش می‌یابد هر چه مدت طولانی‌تری در شغل خود باشند.

اتحادیه‌ها ممکن است از شکست دولت در شرکت در مذاکرات قبل از تابستان ناامید شده باشند، اما آنها از اهرم‌های خود در این هفته به طور مؤثر استفاده کرده‌اند و از چشم‌انداز اختلال گسترده در روز نشست اروپایی ویترینی دولت استفاده کرده‌اند. آنها زود فهمیدند که حداقل یک روز اعتصاب عنصر مهمی از کمپین آنها خواهد بود. آن‌ها می‌توانند با اطمینان به عضویت خود بروند تا برای این معامله تأییدیه بگیرند.

هر دو طرف با رضایت معقول از روند خارج می شوند. اتحادیه ها دولت را با پیشنهاد بهتر در آخر هفته به میز مذاکره بازگرداندند و افزایش مناسبی را برای همه تضمین کردند. و افزایش بزرگ برای افراد کم درآمد. زمان بندی توافق به این معنی است که درست زمانی که سیاست در حال پایان یافتن برای انتخابات عمومی بعدی است، احتمالا در نیمه دوم سال 2029، به نتیجه می رسد. این اتحادیه ها را در موقعیت مذاکره قوی قرار می دهد.

از طرف دولت، وزیر مخارج عمومی جک چمبرز می تواند بگوید که در زمان تورم نسبتا بالا، این خط را در حدود 4 درصد در سال نگه داشته است. او نشان داد که می‌تواند در مقابل یک اعتصاب بایستد، اما همچنین می‌تواند برای حل و فصل اختلافات تقریبا با هزینه‌ای پایدار حرکت کند. شهرت او به عنوان شاهین مالی پیشرو در کابینه دست نخورده باقی مانده است، اگرچه این عنوانی نیست که رقابت برای آن شدید باشد.