قرارداد محرمانه تسلیحاتی عربستان با یونان، آتن را به یک "جعبه سیاه" دموکراتیک تبدیل کرد.

هنگامی که یک دولت اروپایی با یک قدرت خارجی وارد یک توافقنامه نظامی می شود، شهروندان نباید منتظر یک اختلاف پرداخت یا یک بحران تجدید باشند تا دریابند دولتشان با چه چیزی موافقت کرده است.

استقرار پاتریوت یونان در عربستان سعودی دقیقا این سؤال را ایجاد می کند.

این یک تصمیم یونانی است، اما پیامدهای آن فراتر از یونان است. این موضوع به این موضوع مربوط می‌شود که دموکراسی‌های اروپایی چگونه سیاست امنیتی را در زمانی که منافع ملی، پول عمومی و درگیری‌های منطقه‌ای گسترده‌تر تلاقی می‌کنند، انجام می‌دهند.

باتری پاتریوت یونانی از سال 2021 بر اساس توافقی که آتن به عنوان یک ترتیب دفاعی برای حفاظت از زیرساخت های حیاتی و امنیت انرژی ارائه کرده است، در عربستان سعودی مستقر شده است.

هیچ چیز ذاتا در مورد چنین همکاری نادرستی وجود ندارد. یونان منافع مشروع امنیتی در خلیج فارس دارد و عربستان سعودی شریک مهمی است.

مسئله این است که آیا نظارت دموکراتیک پیرامون توافق کافی است؟

قبوض پرداخت نشده عمومی می شود

گزارش‌های اخیر به دلیل اختلاف نظر در مورد پرداخت‌ها، هزینه نگهداری سیستم یونان و جایگزینی یا ارتقاء تجهیزات احتمالی، توجه مجددی را به این ترتیب جلب کرده است.

این سوالات نباید علنی شوند، زیرا مذاکرات دشوار شده است. اگر یک توافقنامه نظامی، پرسنل و منابع عمومی یونان را برای چندین سال متعهد کند، شرایط غیر طبقه بندی شده اولیه آن باید از ابتدا مشخص شود.

همزمان با تمرکز رسانه های یونانی به طور کلی بر موضوع توافق، برخی از مفسران نگرانی های انسانی بیشتری را مطرح می کنند.

در حالی که یونان به ایمن سازی حریم هوایی عربستان سعودی و ارائه دفاع هوایی کمک می کرد، عربستان سعودی در دیگر درگیری های منطقه ای از جمله درگیری در سودان نیز شرکت داشت.

سودان منبع اصلی ورود پناهجویان و مهاجران به یونان است.

ادامه مطلب

تسخیر حوثی ها در دریای سرخ باعث دردسر بزرگ تجاری و امنیتی اتحادیه اروپا می شود

این یک سوال مشروع ایجاد می کند: چرا یونان خدمات خود را به کشوری ارائه می دهد که سیاست های منطقه ای آن به فشار بر مرزهای این کشور و به طور گسترده تر بر مرزهای خارجی اروپا کمک می کند؟

محور عربستان- سودان

این جریان‌ها فشار بیشتری را بر سیستم‌های اجتماعی و اقتصادی یونان وارد می‌کنند و به شرایط سیاسی کمک می‌کنند که احزاب راست افراطی می‌توانند در آن مورد حمایت قرار گیرند.

جنگ سودان عمیقا بین المللی شده است و قدرت های خارجی از طرف های مقابل حمایت سیاسی، نظامی یا مالی می کنند. عربستان سعودی خود را به عنوان یک بازیگر دیپلماتیک به دنبال راه حل سیاسی معرفی کرده و در تلاش های بین المللی برای پایان دادن به مناقشه شرکت کرده است.

شواهد موجود ثابت نمی کند که استقرار پاتریوت یونان، یونان را در درگیری سودان شرکت می کند.

با این حال، این یک سوال مشروع در مورد اینکه چگونه دولت های اروپایی روابط امنیتی دوجانبه خود را با قدرت های منطقه ای درگیر در سیستم گسترده تری از رقابت ژئوپلیتیکی ارزیابی می کنند، ایجاد می کند.

پیامدهای بشردوستانه جنگ سودان هم اکنون بر اروپا تأثیر گذاشته است. میلیون ها نفر آواره شده اند و کشورهای همسایه میزبان تعداد زیادی از پناهندگان هستند.

اتحادیه اروپا کمک‌های بشردوستانه قابل توجهی را ارائه می‌کند و در عین حال از بازیگران خارجی می‌خواهد تا از دامن زدن به درگیری‌ها جلوگیری کنند. بنابراین مالیات دهندگان اروپایی به رسیدگی به عواقب جنگی که تا حدی با دخالت بین المللی ادامه دارد، کمک می کنند.

این باعث می شود شفافیت مهم تر باشد، نه کمتر.

اروپا نمی تواند سیاست امنیتی خود را از سیاست های انسانی و مهاجرتی خود جدا کند. همچنین نمی‌تواند انتظار داشته باشد که شهروندان واکنش‌های اروپایی به جابجایی را درک کنند و در عین حال جنبه‌های مهم روابط خود با قدرت‌های منطقه‌ای را خارج از نظارت عمومی معنادار باقی بگذارند.

پرونده یونان همچنین یک سؤال نهادی گسترده‌تر را برای اتحادیه اروپا ایجاد می‌کند. سیاست خارجی و امنیتی تا حد زیادی یک مسئولیت ملی است. بنابراین، کشورهای عضو آزادی قابل توجهی برای توسعه ترتیبات دوجانبه با کشورهای خارج از اتحادیه دارند.

این آزادی لازم است. اما این نمی تواند به این معنا باشد که توافقات مهم صرفا به این دلیل که به عنوان موضوعات امنیت ملی توصیف می شوند، از نظارت دموکراتیک فرار می کنند.

اگر یک کشور عضو بتواند شرایط اساسی یک توافقنامه امنیتی بزرگ را از نظارت عمومی حفظ کند، کشور دیگری می تواند همین کار را انجام دهد. با گذشت زمان، اروپا می‌تواند سیستمی ایجاد کند که در آن دولت‌ها ترتیبات امنیتی دوجانبه‌ای را ایجاد کنند که پیامدهای مالی و سیاسی برای شهروندان اروپایی بدون استانداردهای قابل مقایسه شفافیت در سراسر اتحادیه داشته باشد.

این یک شکاف دموکراتیک بین استانداردهایی که اتحادیه اروپا ترویج می کند و روشی که برخی از کشورهای عضو سیاست خارجی و امنیتی خود را انجام می دهند ایجاد می کند.

راه حل این نیست که یونان یا سایر کشورهای عضو از ایجاد مشارکت امنیتی جلوگیری کنند. این برای ایجاد یک اصل روشن است: اطلاعات نظامی طبقه بندی شده باید محافظت شود، اما اساس دموکراتیک و تعهدات مالی توافق نامه های امنیتی باید برای بررسی باز بماند.

یونان می تواند با توافق خود با عربستان سعودی شروع کند.

دولت باید شرایط غیر طبقه بندی شده را منتشر کند و به وضوح توضیح دهد که چه چیزی نمی تواند افشا شود و چرا. همچنین باید به پارلمان آتن و مردم گزارش شفافی از هزینه های اعزام و تعهدات دو طرف ارائه دهد.

برای شفافیت بین‌الملل یونان، این یک موضوع پاسخگویی دموکراتیک است. سیاست امنیتی صرفا به این دلیل که از نظر سیاسی حساس است نمی تواند خارج از اصول شفافیت عمل کند.

اروپا به مشارکت های امنیتی نیاز دارد. همچنین نیاز به کنترل دموکراتیک بر آنها دارد.

برخی از اطلاعات نظامی باید مخفی بماند. وجود، شرایط اساسی و هزینه عمومی یک توافقنامه نظامی نباید.

برای یونان، این یک موضوع شفافیت است. برای اروپا، این یک کشور دموکراتیک است.