قربانیان جنگ نازی ها در لهستان از آلمان درخواست حمایت می کنند

سازمان‌های قربانیان لهستان در درخواستی چشمگیر به جامعه مدنی آلمان که در تاریخ 5 نوامبر در وب‌سایت بنیاد آشتی لهستان و آلمان منتشر شد، اعلام کردند: «ما دیگر نمی‌توانیم صبر کنیم».

امضاکنندگان این فراخوان نوشتند: "حدود 50000 بازمانده از آزار و شکنجه نازی ها در طول اشغال آلمان هنوز در لهستان زندگی می کنند. آنها شامل زندانیان اردوگاه کار اجباری و زندان سابق، افرادی که برای کار اجباری به آلمان تبعید شده اند و کسانی که در معرض انواع دیگر سرکوب نازی ها قرار گرفته اند."

در این نامه سرگشاده اشاره شده است که بسیاری از بازماندگان بالای 90 سال سن دارند و با بیماری و افزایش هزینه ها دست و پنجه نرم می کنند و در زندگی روزمره خود به کمک نیاز دارند. در این فراخوان که به زبان های آلمانی، لهستانی و انگلیسی توزیع شد، آمده است: «برای بسیاری، هرگونه تأخیر بیشتر در تصمیم گیری برای ارائه کمک به این معنی است که کمک خیلی دیر خواهد رسید.

در حالی که آلمان مسئولیت اخلاقی خود را در قبال بازماندگان آزار و شکنجه نازی ها به رسمیت شناخته است، امضاکنندگان خاطرنشان کردند که هنوز تصمیمی مربوط به غرامت های احتمالی توسط دولت فدرال آلمان گرفته نشده است.

آنها در خطاب به شرکت‌ها، بنیادها، انجمن‌ها و شهروندان خصوصی نوشتند: «امروز، ما عمدتا از جامعه مدنی آلمان می‌خواهیم تا از بازماندگان آزار و شکنجه نازی‌ها که در لهستان زندگی می‌کنند، حمایت بشردوستانه ارائه کند. "هر کمک مالی مهم است."

مسئله حل نشده غرامت جنگی روابط آلمان و لهستان را برای دهه ها تیره کرده است.

پس از انتقال دموکراتیک در سال 1989 در اروپای مرکزی و شرقی و اتحاد مجدد آلمان، دولت فدرال 500 میلیون مارک آلمانی به قربانیان هولوکاست در لهستان پرداخت کرد. بیش از 1 میلیون نفر از طریق این صندوق ها حمایت شدند. کارگران اجباری سابق نیز از بنیاد EVZ که برای حفظ یاد قربانیان آزار و شکنجه ناسیونال سوسیالیست فعالیت می کند، مبالغی دریافت می کردند.

با این حال، با توجه به مقیاس جنایات آلمان در طول جنگ جهانی دوم، غرامت های ارائه شده تا به امروز توسط بخش بزرگی از جامعه لهستان ناکافی تلقی شده است. مشخصه سیاست اشغالگری آلمان در لهستان جنایات سیستماتیک علیه مردم لهستان بود. حدود 6 میلیون شهروند لهستانی در طول جنگ کشته شدند، از جمله حدود 3 میلیون یهودی لهستانی.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

به عنوان بخشی از "طرح عمومی شرق"، بخش بزرگی از جمعیت قرار بود آواره، برده یا قتل شوند. در اوایل سال 1939، "Intelligenzaktion" به طور خاص نخبگان لهستانی، از جمله معلمان، روحانیون، کارمندان دولت و روشنفکران را هدف قرار داد. علاوه بر این، تقریبا 2.5 میلیون لهستانی برای کار اجباری به رایش آلمان تبعید شدند و تحت شرایط غیرانسانی در آنجا کار کردند.

به گفته رادک سیکورسکی، وزیر امور خارجه، دولت چپ میانه به رهبری دونالد تاسک از زمان پیروزی توسک در انتخابات دسامبر 2023 از این خواسته ها فاصله گرفته است. با این حال، دولت این واقعیت را نیز پنهان نکرده است که لهستان از شریک آلمانی خود انتظار یک "راه حل خلاقانه" دارد.

در بیانیه نهایی پس از رایزنی های دولت آلمان و لهستان در دسامبر 2025، دولت آلمان قول داد که "احتمالات حمایت بیشتر از قربانیان لهستان تجاوزات نازی ها و اشغال لهستان توسط آلمان را تجزیه و تحلیل کند."

جوزف هینترسهر، معاون سخنگوی وزارت امور خارجه فدرال آلمان در 23 سپتامبر به خبرنگاران گفت: «در حال حاضر هیچ تصمیمی در مورد ژست انسان دوستانه وجود ندارد و پیش نویس بودجه منعکس کننده این وضعیت است.

حزب اپوزیسیون سبزها در آلمان امید خود را از یک چرخش در تلاش های خود برای تضمین یک "ژست انسان دوستانه" از دست نداده است.

"گروه پارلمانی ما درخواستی را برای تامین بودجه برای این "ژست انسان دوستانه" به کمیته بودجه ارائه کرد. متأسفانه، این درخواست رد شد.»

او تأکید کرد: «امید آخرین بار می‌میرد، بنابراین ما تمام تلاش خود را انجام خواهیم داد تا مطمئن شویم که ائتلاف این تغییر را در نهایت انجام می‌دهد». برانتنر "جلسه بررسی نهایی کمیته بودجه" را که این هفته برگزار خواهد شد، آخرین فرصت می داند.

موضوع غرامت، حتی با گذشت بیش از 80 سال از پایان جنگ، هنوز نقش مهمی در جامعه لهستان دارد. کمتر خانواده ای وجود دارد که در طول جنگ آسیبی ندیده باشد. در آخرین بارومتر آلمانی-لهستانی - یک نظرسنجی نماینده که به مدت 25 سال انجام شده است - 53 درصد از پاسخ دهندگان اظهار داشتند که رنج مردم لهستان به اندازه کافی در آلمان به رسمیت شناخته نشده است. تنها 18 درصد معتقد بودند که آلمانی ها به اندازه کافی کار کرده اند.

یاکوب دکا، رئیس بنیاد آشتی لهستان و آلمان، معتقد است که درخواست انجمن های قربانیان اکنون می تواند جامعه مدنی آلمان را بسیج کند. پس از درخواست اولیه در ماه مه به دولت فدرال آلمان، صدها آلمانی با کمک های مالی از 50 یورو تا چند صد یورو پاسخ دادند.

رئیس این بنیاد از یرژی تاراسیویچ - که سال ها انجمن قربانیان در شهر گدانسک لهستان را رهبری می کرد - به عنوان یک یادآوری هشدار دهنده نقل قول می کند. در ژانویه، تاراسیویچ در مصاحبه ای با روزنامه روزنامه گازتا ویبورچا گفت: "آنها [آلمانی ها] منتظر مرگ ما هستند."

تاراسیویچ که در سال 1942 در مزرعه ای آلمانی که والدینش در آنجا کار اجباری انجام می دادند به دنیا آمد، در اواخر سپتامبر در سن 84 سالگی بدون اینکه بتواند شاهد این "ژست انسان دوستانه" باشد درگذشت.

دکا گفت: "این یک یادآوری دردناک است که قربانیان نمی توانند بیش از این صبر کنند."

این مقاله در اصل به زبان آلمانی نوشته شده است.