قرنطینه طاعون روسیه پس از مرگ آزمایشگاهی: آیا باید نگران بود؟

ده‌ها نفر در سیبری روسیه به دلیل بیماری یک کارگر آزمایشگاهی در یک موسسه تحقیقاتی طاعون در شرایط نامعلومی در قرنطینه قرار گرفتند.

خبرگزاری روسی People of Baikal گزارش داد که این زن ممکن است به دلیل شکستگی لوله آزمایش به طاعون ذات الریه مبتلا شده باشد و جان باخته باشد.

طاعون یک عفونت شدید و تهدید کننده حیات است که توسط باکتری Yersinia pestis ایجاد می شود. بین سالهای 1346 تا 1353 طاعون بوبونیک - یکی از سه شکل این بیماری - به عنوان مرگ سیاه شناخته شد. یکی از کشنده ترین همه گیری ها در جهان در سراسر اوراسیا و شمال آفریقا ایجاد شد. اعتقاد بر این است که حدود 30 تا 60 درصد از جمعیت اروپا در آن شیوع جان خود را از دست داده اند.

طاعون پنومونی کمتر از طاعون بوبونیک است. این یک نوع شدید عفونت است که می تواند از فردی به فرد دیگر سرایت کند.

در آزمایشگاه روسیه چه اتفاقی افتاد و آیا باید نگران باشیم؟

روز دوشنبه، رسانه های روسیه گزارش دادند که یک زن 28 ساله به نام دریا شیپیلووا، که در موسسه تحقیقات ضد طاعون ایرکوتسک سیبری و خاور دور کار می کرد، هفته گذشته بر اثر طاعون ذات الریه درگذشت.

بر اساس گزارش برخی رسانه‌های روسی، شیپیلووا در 30 سپتامبر در حین کار بیمار شد و دو روز بعد در بیمارستانی در شهر شلخوف درگذشت. تعدادی از گزارش های رسانه ای حاکی از آن است که ممکن است حادثه ای در آزمایشگاه رخ داده باشد، اما این موضوع به طور رسمی تایید نشده است.

حدود 200 نفر از افرادی که با این زن مرده در تماس بودند قرنطینه شدند و بخش‌هایی از بیمارستانی که وی در آن فوت کرد نیز محاصره شده است. یک کارخانه آلومینیوم در نزدیکی به کارگران خود دستور داده است که از ماسک استفاده کنند.

آنا پوپووا، رئیس سازمان نظارت بر سلامت عمومی روسیه، Rospotrebnadzor، چهار روز پیش برای دیدار با فرماندار ایگور کوبزف و سایر مقامات به ایرکوتسک پرواز کرد.

در بیانیه ای به نقل از خبرگزاری تاس، Rospotrebnadzor گفت که مقامات در منطقه ایرکوتسک، با این حال، دو مورد کووید و دو مورد راینوویروس را در میان افرادی که با این محقق در تماس بوده اند، شناسایی کرده اند. هیچ مورد دیگری از بیماری های عفونی مشاهده نشد.

بعدا روز دوشنبه، مقامات روسی گفتند که هیچ مدرکی دال بر اینکه بیماری این زن ناشی از عوامل بیماری زا بوده است، نیافتند و گفتند که وضعیت تحت کنترل است.

کوبزف در بیانیه‌ای گفت که این زن به دلیل «ذات‌الریه با علت ناشناخته» فوت کرده است، و افزود: «نکته مهم این است که طی چند روز گذشته، هیچ مورد جدیدی از کارکنان مؤسسه ضد طاعون که به دنبال مراقبت‌های پزشکی هستند، شناسایی نشده است.»

وی افزود: وضعیت تحت کنترل است و تمامی تماس های شناخته شده با زن کشته شده شناسایی، معاینه و تحت نظارت پزشکی قرار گرفته است.

باکتری عامل طاعون، Yersinia pestis، توسط پستانداران کوچک وحشی و کک های آنها حمل می شود. در سیبری، جایی که آندمیک است، به ندرت اتفاق می افتد که روس ها به طاعون مبتلا شوند، با این حال، هر ساله مواردی از این بیماری در سایر نقاط جهان، به ویژه در آفریقا رخ می دهد.

طبق گزارش مرکز کنترل بیماری (CDC) در ایالات متحده، طاعون در افراد در هر سنی، از نوزادان گرفته تا سنین 90 سالگی شناسایی شده است. نیمی از موارد در افراد 12 تا 45 ساله رخ می دهد. مردان و زنان هر دو مستعد ابتلا هستند، اگرچه از نظر تاریخی در بین مردان کمی شایع تر بوده است.

سه نوع اصلی طاعون وجود دارد که قسمت های مختلف بدن را درگیر می کند. اینها بوبونیک، سپتیسمیک و پنومونیک هستند. طبق گفته سازمان بهداشت جهانی (WHO)، طاعون بوبونیک شایع ترین شکل بالینی است. علائم شامل غدد لنفاوی متورم دردناک یا "بوبوها" است.

طاعون سپتی سمیک خون را آلوده می کند در حالی که طاعون پنومونی ریه ها را تحت تاثیر قرار می دهد.

WHO طاعون سپتی سمیک و پنومونی را به عنوان "اشکال کمتر شایع اما شدید" طاعون توصیف می کند.

نوع چهارم، طاعون حلق، نادر است. ممکن است با خوردن گوشت آلوده به آن مبتلا شود.

طبق گفته کلینیک کلیولند مستقر در ایالات متحده، علاوه بر تورم غدد لنفاوی در مورد طاعون بوبونیک، افراد آلوده می توانند علائم زیر را نیز نشان دهند:

طبق گفته کلینیک کلیولند، اگر طاعون درمان نشود، ممکن است عوارض ایجاد شود. این موارد عبارتند از:

طاعون بوبونیک میزان مرگ و میر بین 30 تا 60 درصد دارد. به گفته سازمان بهداشت جهانی، طاعون پنومونی و سپتی سمی هر دو در صورت عدم درمان ظرف یک تا شش روز کشنده هستند.

با این حال، اگر به سرعت شناسایی شود، همه اشکال را می توان با آنتی بیوتیک درمان کرد.

طاعون معمولا از طریق نیش کک‌هایی که توسط جوندگان حمل می‌شود گسترش می‌یابد، اما می‌تواند از فردی به فرد دیگر نیز منتقل شود.

بر اساس CDC در ایالات متحده، افراد همچنین می توانند از طریق قرار گرفتن در معرض حیوانات خانگی بیمار، به ویژه گربه ها، آلوده شوند.

راه های اصلی انتقال این بیماری عبارتند از:

بر اساس CDC، مردم و حیوانات می توانند به بیماری طاعون ناشی از موش های مرده حامل این بیماری مبتلا شوند و همچنین توسط کک هایی که موش های آلوده را گاز گرفته اند گزیده شوند. CDC می گوید: "سگ ها و گربه ها همچنین ممکن است کک های آلوده به طاعون را وارد خانه کنند. قرار گرفتن در معرض نیش کک ممکن است منجر به طاعون بوبونیک اولیه یا طاعون سپتی سمی شود."

انسان می تواند از طریق تماس با بافت یا مایعات بدن حیوان آلوده به طاعون مبتلا شود. طبق CDC، این شکل از قرار گرفتن در معرض اغلب منجر به طاعون بوبونیک یا طاعون سپتی‌سمیک می‌شود.

قطرات سرفه شده توسط انسان و حیوانات آلوده به طاعون ذات الریه می تواند در هوا آویزان شده و توسط شخص دیگری استنشاق شود. CDC بیان می کند که این امر مستلزم تماس مستقیم و نزدیک با فرد یا حیوان مبتلا به طاعون ذات الریه است و این تنها راهی است که بیماری از فردی به فرد دیگر منتقل می شود.

طبق گزارش CDC، آخرین مورد ثبت شده انتقال طاعون پنومونیکی از فرد به فرد در سال 1924 بود. با این حال، موارد جدیدتری از طاعون ذات الریه وجود دارد که توسط گربه های بیمار به انسان منتقل شده است.

CDC می گوید: "گربه ها به ویژه در معرض طاعون هستند و می توانند با خوردن جوندگان آلوده آلوده شوند. گربه های مبتلا به طاعون خطر انتقال قطرات طاعون عفونی را به صاحبان خود یا دامپزشکان دارند."

ایان جونز، استاد ویروس شناسی در دانشگاه ریدینگ، به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: طاعون دارای تاریخ عظیمی است و هنوز در بسیاری از نقاط جهان از جمله روسیه وجود دارد.

طبق اعلام کلینیک کلیولند در ایالات متحده، سالانه بین 1000 تا 2000 مورد طاعون در سراسر جهان وجود دارد.

طاعون بومی سیبری است، که محل اولین شیوع شناخته شده بشر ماقبل تاریخ است. به گفته سازمان بهداشت جهانی، علاوه بر روسیه، طاعون در چندین کشور دیگر نیز بومی است. بین سال های 2019 تا 2025، اکثر موارد جدید ثبت شده توسط WHO در جمهوری دموکراتیک کنگو و ماداگاسکار رخ داده است.

موارد نادری در جاهای دیگر وجود داشته است. در جولای 2025، مردی در آریزونا که با گربه‌ها کار می‌کرد، بر اثر طاعون ذات‌الریه جان خود را از دست داد - این اولین مرگ از سال 2007 بود.

شیوع عمده طاعون بوبونیک در لس آنجلس 1924 تا 1925 پس از اولین بار در سال 1900 در ایالات متحده ثبت شد که توسط میزان آلودگی در کشتی‌های بخار به وجود آمد. طاعون بوبونیک از آن زمان تاکنون 80 درصد از میانگین هفت مورد در سال را در ایالات متحده تشکیل می دهد. به گفته CDC، بیشتر این موارد در شمال نیومکزیکو، شمال آریزونا، جنوب کلرادو، کالیفرنیا، جنوب اورگان و غرب نوادا رخ داده است.

در حالی که مقامات روسیه تاکید کرده‌اند که آزمایش‌های پس از مرگ انجام شده بر روی این زن نشان نداد که او مبتلا به طاعون است، این حادثه زنگ خطر جهانی را برانگیخته است.

چندین مقام از روسیه خواسته اند تا در مورد آنچه دقیقا برای این زن در آزمایشگاه اتفاق افتاده است، شفافیت بیشتری ارائه دهد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده در واشنگتن گفت که با نگرانی اوضاع را دنبال می‌کند و گفت که ایالات متحده مایل به کمک خواهد بود، اگرچه او گفت که با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه درباره این وضعیت صحبت نکرده است.

ترامپ در خارج از کاخ سفید به خبرنگاران گفت: "این یک بیماری خشن است. می دانید، این بیماری است که ما قبلا می توانستیم آن را کنترل کنیم، اما به نوعی آن میکروب ها قوی تر و باهوش تر شده اند. آنها مانند یک ارتش هستند."

او افزود: «حتی با پیشرفت‌های بزرگ، میکروب‌ها واقعا نسبتا قوی‌تر از قبل شده‌اند و چیزهایی که قبلا روی ذات‌الریه کار می‌کردند، دیگر به خوبی کار نمی‌کنند».

مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، روز دوشنبه گفت که معتقد نیست دلیلی برای هشدار وجود دارد، اما گفت که ایالات متحده از نزدیک این پرونده را زیر نظر دارد، زیرا آگاه است که علیرغم قرنطینه و سایر پروتکل‌های بهداشت عمومی "ممکن است به سرعت گسترش یابد".

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین روز دوشنبه گفت که مردم و رسانه ها باید به جای "شایعه ها یا گمانه زنی ها" از اظهارات رسمی روسپوتربنادزور پیروی کنند.

مالیک جیبانی، دانشیار بالینی واکسن شناسی باکتریایی در امپریال کالج لندن، در بیانیه ای به رسانه ها گفت: «با توجه به اطلاعات نسبتا محدود موجود در حال حاضر، اظهار نظر با اطمینان دشوار است.

"بر اساس گزارش‌ها، به نظر می‌رسد یک مورد مشکوک شاخص وجود دارد، و مخاطبین قرنطینه شده‌اند. اگر در آزمایشگاه در معرض یک پاتوژن بالقوه خطرناک قرار داشته باشیم، روش معمول انجام ارزیابی خطر از افرادی است که ممکن است در معرض تماس قرار گرفته‌اند و ماهیت تماس آنها انجام شود."

وی افزود: "افراد در معرض خطر را می‌توان تحت نظر داشت و در صورت لزوم، غربالگری، قرنطینه یا پیشگیری پس از مواجهه با آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است ارائه شود. من فکر می‌کنم مهم است که ببینیم این موضوع چگونه از بین می‌رود و در حالت ایده‌آل، ارتباط خوبی بین مقامات بهداشت عمومی و جامعه جهانی بهداشت گسترده‌تر وجود خواهد داشت.

جیبانی گفت: "من فکر می کنم این امر بر لزوم آگاهی از شیوع مداوم پاتوژن های باکتریایی جدی تاکید می کند و نیاز به سرمایه گذاری در امنیت زیستی، به ویژه برای جلوگیری از خطرات بیولوژیکی را برجسته می کند. این می تواند شامل توسعه اقدامات متقابل پزشکی مانند تشخیص بهتر یا واکسن ها باشد."