"قلب" گمشده رودخانه کلرادو مانند مار نقره ای در یوتا می درخشد

حقایق سریع

کجاست؟ لیک پاول، یوتا [37.47537121, -110.70474226]

در عکس چیست؟ یک "Sunglint" که یک مخزن را به یک رودخانه نقره ای غول پیکر تبدیل می کند

چه کسی عکس را گرفته است؟ یک فضانورد ناشناس در ایستگاه فضایی بین المللی

کی گرفته شد؟ 2016

این موزاییک عکس فضانوردی چشم نواز، یک "نور آفتاب" نادر را نشان می دهد که یک مخزن مار را به یک رودخانه نقره ای غول پیکر تبدیل می کند.

آبراه پیچ در پیچ در قلب این تصویر بخشی از دریاچه پاول در جنوب یوتا است. مخزن مصنوعی در حدود 70 مایلی (110 کیلومتری) جنوب غربی شهر موآب شروع می شود و تقریبا در 60 مایلی (100 کیلومتر) شمال شرقی گرند کنیون در آریزونا به پایان می رسد. وقتی پر است، دریاچه پاول 1.2 میلیارد فوت مکعب (33.3 میلیون متر مکعب) آب دارد که آن را به دومین مخزن بزرگ ایالات متحده تبدیل می کند - نزدیک به دریاچه مید که در آن سوی مرز آریزونا-نوادا امتداد دارد.

دریاچه پاول در رودخانه کلرادو و در داخل یک دره شیب دار به نام Glen Canyon واقع شده است. این مخزن در دهه 1960 و پس از ساخت سد گلن کانیون پدید آمد که باعث شد سطح آب در دو دهه آینده حدود 200 فوت (60 متر) افزایش یابد. این دریاچه مصنوعی علاوه بر تولید برق آبی، به یک مقصد گردشگری محبوب تبدیل شده است.

(دریاچه مید نیز در امتداد رودخانه کلرادو قرار دارد و با ساخت سد هوور ایجاد شده است.) به گفته رصدخانه زمین ناسا، این موزاییک تصویری که چندین عکس فضانورد را در یک تصویر واحد به هم می پیوندد، در حین نور خورشید گرفته شده است. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که نور خورشید از سطح بازتابنده مستقیما به خط دید ناظر در مدار، مانند ماهواره یا فضانورد، منعکس می‌شود و درخششی فلزی و آینه‌مانند به جسم می‌دهد.

به طور معمول، این اثر فقط در بخش کوچکی از دریاچه قابل مشاهده است. اما با ترکیب عکس‌های گرفته شده در حین حرکت نور خورشید در طول مخزن، کل بدنه آب روشن شد.

دریاچه پاول توسط سد گلن کانیون در شمال آریزونا ایجاد شد. پس از اتمام ساخت سد در سال 1966، حدود 17 سال طول کشید تا مخزن به طور کامل پر شود. (اعتبار تصویر: Adbar via Wikimedia) این مخزن به افتخار جان وسلی پاول، کاشف و مدیر سابق سازمان زمین شناسی ایالات متحده، که در اواخر دهه 1860 نقشه کشی گلن و سایر بخش های رودخانه کلرادو را ترسیم کرد، نامگذاری شده است.

نمایندگان رصدخانه زمین نوشتند که پاول به ویژه مجذوب گلن کانیون شده بود، که حاوی «لابیرنتی از صخره‌های آویزان، باغ‌های معلق، پیچ‌های رودخانه‌ای گسترده، و طاق‌های طبیعی است که در میان پس‌زمینه‌ای از ته‌نشین‌های رنگارنگ و میزها قرار گرفته‌اند».

پاول بعدا خاطرات خود از دره را شرح داد. پاول در کتاب «دره‌های رنگی» در سال 1875 می‌نویسد: «از کنار این بناهای تاریخی بلند، از کنار این تپه‌های ماسه‌سنگ نارنجی، از کنار این دریچه‌های بلوط، از کنار این طاقچه‌های سرخس‌دار، از کنار این منحنی‌های دیواری، ساعت به ساعت می‌چرخیم، هرازگاهی می‌ایستیم، زیرا توجه ما توسط شگفتی‌های جدید جلب می‌شود.»

برخی از مناظری که پاول از آنها شگفت زده بود، هنوز وجود دارند، از جمله بسیاری از دره های کوچکتر که از مخزن منشعب می شوند و در سایه عمیقی قرار دارند. اثر مشابهی در بخش‌هایی از رودخانه سبز یوتا دیده می‌شود، شاخه‌ای از رودخانه کلرادو که مدت‌هاست زمین‌شناسان را به دلیل توانایی خود در جریان "سربالایی" گیج کرده است.

از بالا، یکی از بارزترین ویژگی‌های زمین‌شناسی دره - یک فرورفتگی بزرگ به شکل دونات که به نام The Rincon شناخته می‌شود - به‌عنوان حلقه‌ای تاریک که یک خم در امتداد یکی از وسیع‌ترین بخش‌های دریاچه را احاطه کرده است، قابل مشاهده است. این دونات زنگ زده، که تا 3 مایل (5 کیلومتر) عرض دارد، بخش سابق رودخانه کلرادو است که هزاران سال پیش با فروریختن بخشی از دره خشک شد و آب را قادر ساخت که حلقه سنگی را دور بزند.

دره گلن خانه بسیاری از ویژگی های زمین شناسی است که از آن زمان توسط دریاچه پاول زیر آب رفته اند. این عکس بخشی از دره در پایین دست سد را نشان می دهد که این ویژگی ها هنوز بیشتر در معرض دید هستند. (اعتبار تصویر: Vicki Jauron، Babylon and Beyond Photography از طریق Getty Images) با این حال، بسیاری از شگفتی های دیگری که پاول توضیح داد، در زیر سطح آب بالا مخزن گم شده اند. به گفته رصدخانه زمین، اینها شامل یک دره جانبی به نام معبد موسیقی است که به گونه ای شکل گرفته است که به آن ویژگی های صوتی قابل توجهی می دهد.

در دوره‌های خشکسالی، زمانی که سطح آب مخزن به طور موقت کاهش می‌یابد، سایر گنجینه‌های زمین‌شناسی از دست رفته را می‌توان در معرض دید قرار داد. برای مثال، در سال 2023، محققان فسیل‌های کمیاب را از موجودی پستاندار مانند ژوراسیک پیدا کردند که در زیر خط پرآب دریاچه کمین کرده بود.

به گزارش نیوزویک، در سال‌های اخیر، برخی از گروه‌های زیست‌محیطی درخواست کرده‌اند تا دریاچه پاول را تخلیه کنند و گلن کنیون را به شکوه سابق خود به‌عنوان «قلب رودخانه کلرادو» بازگردانند. چنین تغییری ممکن است به کاهش فشار روی بقیه رودخانه که در دهه های اخیر مقدار قابل توجهی آب از دست داده اند، کمک کند. اما کارشناسان به نیوزویک گفتند که بعید است این اتفاق بیفتد.

زمین را از فضا بیشتر ببینید

جفت دریاچه پاتاگونیا به هم می رسند

یک عکس فضانورد 2020 نقطه غیرمعمولی را نشان می دهد که در آن دو دریاچه پاتاگونیا با رنگ متضاد به هم می رسند. این دو در ابتدا یک بدنه آبی بودند اما توسط یک پل زمینی باریک شکافته شدند.

بلندترین دریاچه یخ زده جهان متلاشی شد

عکسی از فضانوردان در سال 2024، سطح یخی دریاچه پانگونگ را نشان می دهد که در فلات رفیع تبت در حال شکستن است. نقطه برخورد یخ با آب تقریبا با مرز مورد مناقشه بین چین و هند مطابقت دارد.

دریاچه های شبح مانند در استرالیا ادغام می شوند

یک عکس ماهواره‌ای در سال ۲۰۲۴ مجموعه‌ای از دریاچه‌های زودگذر را نشان می‌دهد که در پی دو سال بارندگی شدید در یک ساختار زمردی در قلمرو شمالی استرالیا ادغام شدند.