قند در اوایل زندگی دهه ها بعد با خطر اضطراب مرتبط است

بر اساس تحقیقات جدید، افرادی که در 1000 روز اول زندگی در معرض قند کمتری قرار گرفتند، دهه‌ها بعد کمتر در معرض خطر ابتلا به اضطراب بودند، یافته‌ای که به گفته کارشناسان اهمیت تغذیه زودهنگام برای رشد مغز را برجسته می‌کند، در حالی که عدم اثبات قند دلیل مستقیم مشکلات سلامت روان است.

برای بررسی اثرات درازمدت مصرف شکر، تیمی داده‌های افراد مربوط به دوره‌ای را که سهمیه‌بندی شکر پس از جنگ جهانی دوم در بریتانیا هنوز معتبر بود و سپس به تدریج حذف شد، تجزیه و تحلیل کرد.

دکتر ریتو گوئل، روانپزشک کودک، نوجوان و بزرگسال و موسس مایندکلر، به نیوزویک گفت: «این مطالعه قانع‌کننده است زیرا یک رویداد تاریخی واقعی را بررسی می‌کند. جیره‌بندی شکر پس از جنگ در بریتانیا یک آزمایش طبیعی ایجاد کرد که امروزه نمی‌توان آن را از نظر اخلاقی طراحی کرد.

این سیگنال سزاوار توجه جدی است: مصرف کمتر قند در اوایل زندگی با کاهش خطر اضطراب دهه‌ها بعد همراه با تفاوت‌های قابل اندازه‌گیری در ساختار مغز همراه بود.

با این حال، گوئل هشدار داد که یافته‌ها رابطه علی مستقیمی را ایجاد نمی‌کنند.

او افزود: «به گفته او، این دلیلی نیست که شکر باعث اضطراب می شود. جیره بندی بسیار بیشتر از شکر تغییر کرد؛ رژیم غذایی کلی خانواده ها نیز تغییر کرد.

افرادی که با فاصله‌ی چند سال از هم متولد شده‌اند در شرایط اجتماعی و اقتصادی متفاوتی نیز بزرگ شده‌اند، بنابراین به سختی می‌توان این عوامل را از بین برد.»

مطالعه جدید که در Translational Psychiatry منتشر شد و توسط محققان دانشگاه Surrey در انگلستان انجام شد، بررسی کرد که چگونه قرار گرفتن در معرض قند در دوران بارداری و دو سال اول زندگی بر سلامت روان، رفتار رژیم غذایی، رشد مغز و سلامت شناختی در بزرگسالی تأثیر می گذارد.

برای بررسی اثرات درازمدت مصرف شکر، تیم داده‌های بیش از 45000 شرکت‌کننده در Biobank بریتانیا را که بین سال‌های 1951 تا 1956 متولد شده بودند، تجزیه و تحلیل کرد. شرکت‌کنندگان بر اساس اینکه آیا در دوران بارداری جیره‌بندی قند را تجربه کرده‌اند و تا شش، 12، 18 یا 24 ماه پس از تولد یا فقط در طول بارداری، به گروه‌هایی تقسیم شدند. محققان همچنین شامل یک گروه کنترل از شرکت‌کنندگان با سن مشابه بودند که در زمانی که جیره‌بندی دیگر وجود نداشت و همچنین گروهی که در ایرلند متولد شده بودند، متولد شدند.

یافته ها نشان داد که خطر ابتلا به اضطراب در بزرگسالی در میان افرادی که کمترین میزان تماس با قند را در دوران بارداری و دو سال اول زندگی داشتند کمتر بود. زنانی که در معرض جیره بندی قرار نگرفته بودند، یا فقط برای مدت کوتاهی آن را تجربه کردند، به ویژه در آینده در زندگی خود احتمال بیشتری برای ابتلا به اضطراب داشتند.

محققان همچنین ارتباطی را بین قرار گرفتن در معرض قند اولیه و افسردگی شناسایی کردند، اگرچه پس از انجام تنظیمات آماری این ارتباط کمتر معنی دار شد.

محققان همچنین شواهدی یافتند که نشان می دهد قرار گرفتن در معرض قند اولیه ممکن است اثرات ماندگاری بر مغز داشته باشد.

تجزیه و تحلیل تصویربرداری مغز تفاوت های قابل توجهی را در بین گروه های جیره بندی نشان داد. از 139 ناحیه مغزی اندازه گیری شده برای حجم ماده خاکستری، 80 ناحیه به طور قابل توجهی در بین گروه ها متفاوت بود. تجزیه و تحلیل بیشتر، تفاوت های قابل توجهی را در 11 منطقه از 80 منطقه هنگام مقایسه گروه های جیره بندی شده با شرکت کنندگانی که هرگز جیره بندی قند را تجربه نکرده بودند، از جمله مناطق داخل مخچه شناسایی کرد.

این مطالعه همچنین نشان داد که قرار گرفتن در معرض قند در دوران کودکی می تواند ترجیحات غذایی را تا بزرگسالی شکل دهد. افرادی که طولانی ترین دوره بدون قند را تجربه کرده اند، از بارداری تا 24 ماهگی، تمایل کمتری به غذاهای شیرین در مراحل بعدی زندگی دارند.

محققان تفاوت های گسترده تری را در ترجیحات غذایی شیرین بین کسانی که در معرض جیره بندی قرار گرفتند و کسانی که هرگز جیره بندی نشده بودند، یافتند، که نشان می دهد قرار گرفتن زودهنگام با شکر ممکن است بر عادات غذایی مدت ها پس از کودکی تأثیر بگذارد.

دکتر هانا ناوراتیلوا از دانشگاه IPB در اندونزی که این تحقیق را در دانشگاه سوری انجام داد، گفت: مطالعات قبلی قبلا قرار گرفتن در معرض قند اولیه را با بیماری‌های مزمن مانند دیابت مرتبط کرده بودند.

ناوراتیلووا در بیانیه‌ای گفت: «از آنجایی که در کارهای قبلی‌مان پیوندهایی بین علاقه به غذاهای شیرین و مسائل مربوط به سلامت روان دیده‌ایم، ما به طور خاص علاقه‌مند بودیم بفهمیم که آیا مصرف قند در اوایل زندگی می‌تواند در بروز مشکلات سلامت روانی مانند افسردگی و اضطراب در مراحل بعدی زندگی نقش داشته باشد یا خیر.

گوئل افزود که این یافته ها به اهمیت تغذیه در دوران بارداری و اوایل دوران کودکی اضافه می کند.

او گفت: «این چیزی را که از نظر بالینی می‌بینیم را تقویت می‌کند: 1000 روز اول برای رشد مغز حیاتی است و تغذیه بخشی از این تصویر است. برای والدین، این به خاطر احساس گناه به خاطر این رفتارها نیست، بلکه دلیلی عملی برای کاهش قند اضافه در دوران بارداری و دوران کودکی است.

به گفته گوئل، ترجیح کمتر برای غذاهای شیرین در مراحل بعدی زندگی در میان افرادی که طولانی ترین دوره بدون قند را در دوران نوزادی تجربه کرده اند، «همچنین نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض زودهنگام الگوهای ماندگاری را تعیین می کند».

ناوراتیلووا، H. F.، و همکاران. (2026). قرار گرفتن در معرض قند رژیم غذایی در اوایل زندگی و خطر ابتلا به اختلالات سلامت روان بزرگسالان: مطالعه گروهی Biobank UK. روانپزشکی ترجمه. https://doi.org/10.1038/s41398-026-04376-w.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و تونی فیلیپس.