قوانین حاکمیت ابری اروپا می‌تواند بیش از آنکه فایده داشته باشد، ضرر داشته باشد

بر اساس گزارش انتقادی از قانون پیشنهادی توسعه ابر و هوش مصنوعی اتحادیه اروپا (CADA)، تلاش اروپا برای حاکمیت ابری منجر به این می شود که کشورهای عضو به جای ایجاد بازار خدمات ابری در سراسر اروپا، از ارائه دهندگان کشور خود حمایت کنند. مطالعه‌ای که توسط مرکز اروپایی اقتصاد سیاسی بین‌المللی (ECIPE) انجام شد، قراردادهای ابری عمومی را در 9 کشور عضو اتحادیه اروپا مورد بررسی قرار داد و نشان داد که هر یک از واژگان جدید در مورد «حاکمیت» استفاده می‌کند، به جای ارائه‌دهنده‌ای که در کشورهای دیگر اتحادیه اروپا مستقر است، به یک ارائه‌دهنده داخلی می‌رود.

بر اساس تجزیه و تحلیل 8725 قرارداد تدارکات ابری بین سال‌های 2018 و 2025، پیش از اینکه حاکمیت به یک هدف سیاستی کلیدی تبدیل شود، خرید ابری اروپا در سطح ملی بسیار متمرکز بود.

علاوه بر این، این گزارش ادعا می‌کند که این بردهای داخلی اغلب از طرف پیمانکاران اصلی است که به زیرساخت‌های ارائه‌شده توسط اپراتورهای بزرگ متکی هستند، جایی که حاکمیت به ملیت اپراتور مربوط می‌شود، نه به لایه زیرساختی که خدمات به آن وابسته است. به گفته ECIPE، موضوع یک سردرگمی مفهومی در مورد حاکمیت ابر است که برای نشان دادن دو مشکل مختلف استفاده می‌شود. یکی از حاکمیت به عنوان یک هدف امنیتی و انعطاف پذیری، ایمن سازی داده ها و مدیریت ریسک ها تلقی می کند.

حاکمیت در اینجا به این معنی است که کاربر در مورد ارائه‌دهنده و طراحی خدمات ابری خود حق انتخاب دارد. دومی، حاکمیت را به عنوان یک هدف سیاست صنعتی در نظر می‌گیرد، که در آن حاکمیت بیشتر به این مفهوم است که شرکت‌های مستقر در اروپا اگر در معرض رقابت با ارائه‌دهندگان غیر اروپایی قرار نگیرند، موفق‌تر می‌شوند. در این گزارش آمده است که CADA شامل دو منطق مختلف است و به طور گیج کننده ای هدف آن دستیابی به هر دو نتیجه است.

این قانون چهار سطح تضمین اتحادیه اروپا را به عنوان معیارهایی برای امنیت، انعطاف‌پذیری و ارائه ابر قابل اعتماد تعیین می‌کند، اما هدف این معیارها در واقع اعمال حاکمیت از طریق الزامات مربوط به زیرساخت‌های اتحادیه اروپا، محدودیت‌های کنترل کشور ثالث و کنترل بر زنجیره‌های تامین نرم‌افزار است. ECIPE هشدار می دهد بنابراین، هدف حاکمیت ابری در خطر تبدیل شدن به وسیله ای برای سیاست هایی است که به نفع ارائه دهندگان منتخب، محدود کردن رقابت و تکه تکه کردن بازارهای دیجیتال است.

به جای اجازه دادن به رقبای پاناروپایی برای ارائه دهندگان بزرگ ابری ایالات متحده برای رشد و شکوفایی، این چارچوب ممکن است نتیجه معکوس در تشویق کشورهای عضو به طرفداری از ارائه دهندگان در داخل مرزهای خود داشته باشد که منجر به پراکندگی در سراسر اروپا شود. نویسندگان گزارش بیان می‌کنند که یک رویکرد منسجم‌تر، اهداف انعطاف‌پذیری را حفظ می‌کند، اما استفاده از آن‌ها را از طریق الزامات بی‌طرفی فناوری که قابلیت همکاری، قابلیت حمل و گزینه‌های چند ابری را حفظ می‌کند، کاهش می‌دهد.

تعدادی از توصیه های سیاستی، از جمله تعریف حاکمیت به عنوان یک نتیجه نشان داده شده، نه یک وضعیت مالکیت، ارائه می دهد. فردریک اریکسون، مدیر ECIPE و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: "حاکمیت واقعی به این معنی است که یک خریدار عمومی می تواند نشان دهد داده هایش ایمن هستند و در صورت لزوم می تواند ارائه دهنده را تغییر دهد. پاسپورت ارائه دهنده به شما این را نمی گوید." "بازار ابری اروپا در عمل ملی است. CADA خطر قفل کردن آن را دارد." پیش نویس مبهم اما ممکن است همه موافق نباشند.

در اوایل سال جاری، انجمن تجارت فناوری CISPE (ارائه دهندگان خدمات زیرساخت ابری در اروپا) از کمیسیون اروپا خواست تا به جای توهم، حق حاکمیت فناوری واقعی را وضع کند. این سازمان استدلال می‌کرد که حاکمیت باید با کنترل تعریف شود، نه اینکه یک ارائه‌دهنده صرفا در اتحادیه اروپا حضور داشته باشد، و این به معنای مالکیت مؤثر فناوری اساسی و محافظت در برابر قوانین فراسرزمینی مانند قانون CLOUD ایالات متحده است، که براساس آن واشنگتن می‌تواند شرکت‌های فناوری آمریکایی مانند اپراتورهای بزرگ ابری را وادار کند که داده‌هایی را که در اختیار دارند، از جمله داده‌های ذخیره شده در خارج از کشور را به آنها تحویل دهند.

همان گروه قبلا هشدار داده بود که معیارهای اتحادیه اروپا برای حاکمیت ابری به قدری مبهم تنظیم شده است که به نفع شرکت‌های فعلی - یعنی اپراتورهای بزرگ آمریکایی که قبلا بر بازار ابری اروپا تسلط دارند - تهیه شده است. ®