قیمت ذرت و سویا در بحبوحه نگرانی های عرضه کود و تنش های خاورمیانه افزایش یافت

تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه و در نتیجه اختلالات زنجیره تامین در تنگه هرمز باعث کاهش شدید عرضه در بازار جهانی کود شده و قیمت ذرت و سویا را افزایش داده است.

بسته شدن عملا تنگه هرمز به روی کشتی‌های دریایی دسترسی به نهاده‌های کشاورزی را محدود کرد، زیرا حدود یک سوم تجارت جهانی کود در شرایط عادی از طریق آبراه حیاتی انجام می‌شود.

درگیری‌ها در خاورمیانه که منابع نفتی را تهدید می‌کند و خطرات در نقاط بحرانی مانند تنگه هرمز باعث افزایش ریسک در قیمت نفت خام شده و هزینه سوخت دیزل را که یکی از اساسی‌ترین نهاده‌ها برای تولید کشاورزی است، افزایش داده است.

بازار کود از طریق افزایش قیمت گاز طبیعی و آمونیاک بیشترین تأثیر را داشته است.

کشاورزان به دلیل هزینه های بالاتر مجبور به استفاده از کود کمتری شده اند که به نوبه خود بر انتظارات عملکرد جهانی تاثیر می گذارد.

کوتای گوزگور، مدیر تحقیقات سرمایه گذاری در بانک مشارکت کویت ترک، به آنادولو گفت که این شوک های عرضه فراتر از کودهای نیتروژنی مبتنی بر اوره است.

وی گفت: کود دی آمونیوم فسفات متاثر از تنگناهای لجستیکی است و اینکه بخش قابل توجهی از ذخایر گوگرد و آمونیاک حیاتی برای تولید آن از تنگه هرمز عبور می کند، سفتی پایدار در قیمت کودهای فسفاته ایجاد می کند.

گوزگور گفت که گلوگاه لجستیکی خطر کاهش ساختاری در انتظارات عملکرد کشاورزی را ایجاد می کند زیرا کشاورزان مجبور به مصالحه در مورد برنامه های کود هدفمند خود در فصل کاشت 2026-2027 هستند.

علیرغم بهبودی کوتاه در محموله ها در بحبوحه توافق موقت ایالات متحده و ایران، فروپاشی بعدی آتش بس و شروع مجدد خصومت ها در اواسط ژوئیه، حجم صادرات را بسیار کمتر از سطح قبل از جنگ نگه داشت.

او خاطرنشان کرد که تامین‌کنندگان جهانی جایگزین با تغییر مسیر زنجیره‌های تامین در فواصل طولانی‌تر، به کاهش شکاف عرضه فوری کمک کردند، که همچنان به افزایش هزینه‌های حمل و نقل پایه ادامه می‌دهد.

او هشدار داد که افزایش مجدد قیمت‌های انرژی منطقه‌ای می‌تواند منجر به افزایش مجدد قیمت‌های گاز طبیعی و کودهای مبتنی بر نیتروژن شود.

گوزگور گفت که او انتظار دارد تاثیر هزینه های بالای کود و انرژی بر مناطق کاشت و بهره وری در سال آینده تعیین کننده باشد.

در حالی که هزینه‌های کود، هزینه‌های تولید کشاورزان را افزایش می‌دهد و حاشیه سود را کاهش می‌دهد، تداوم طولانی‌مدت هزینه‌های بالا می‌تواند منجر به کاهش مصرف کود، تغییر در تخصیص یا تغییر به سمت محصولاتی شود که به کود کمتری نیاز دارند - کاهش استفاده از نیتروژن، فسفر و پتاسیم ممکن است هزینه‌ها را در کوتاه‌مدت محدود کند اما فشار تولید را در کوتاه‌مدت محدود کند. دوره آینده.»