لایحه انرژی دو حزبی جنبش آب و هوا را از هم پاشید

برای حل تغییرات اقلیمی، باید دو کار انجام دهید: سوزاندن سوخت‌های فسیلی را متوقف کنید و برای جایگزینی آنها انرژی پاک بسازید. در چند دهه گذشته در ایالات متحده شاهد بحث و جدل های طولانی در مورد اینکه کدام یک از این دو هدف مهمتر است و چگونگی دستیابی به هر یک از آنها بوده است. تصویب مالیات کربن مهمتر است یا یارانه دادن به خودروهای برقی؟ برای مسدود کردن یک خط لوله جدید نفت، یا ساخت بسیاری از خورشیدی و باد؟

در این سوال، ائتلاف موسوم به جنبش اقلیم به دو گروه بزرگ تقسیم شده است. در یک طرف، فعالان، حقوقدانان و طرفداران محیط زیست وجود دارند که تمایل دارند بر مسدود کردن و کاهش مصرف سوخت فسیلی تمرکز کنند. از سوی دیگر، شرکت‌های انرژی تجدیدپذیر و سیاست‌گذاری‌هایی وجود دارند که تمایل دارند بر ساخت انرژی پاک‌تر تمرکز کنند.

این جناح ها در گذشته با هم درگیر شده بودند، اما در هفته گذشته نوعی جنگ داخلی بین عناصر مختلف جنبش اقلیم درگرفت. حادثه محرک انتشار قانون استطاعت و مشاغل دو حزبی آمریکا یا BAAJA بود، یک لایحه مورد انتظار مجلس سنا که برای امکان ساخت نیروگاه ها، خطوط انتقال و خطوط لوله گاز بیشتر طراحی شده است.

این لایحه این کار را با تضعیف برخی از قوانین زیست محیطی پایه کشور، سرعت بخشیدن به جدول زمانی برای آژانس های دولتی برای صدور مجوز، و دشوارتر کردن لغو پروژه هایی که قبلا تأیید فدرال را دریافت کرده اند، انجام می دهد.

برای حامیان این لایحه آگاه به آب و هوا، بهتر است که سیاره زمین انرژی پاک زیادی بسازد، حتی اگر به این معنی باشد که برخی از سوخت های فسیلی نیز ساخته شوند، و حتی اگر در راه آسیبی به محیط زیست وارد کنند. حامیان این تلاش استدلال می‌کنند که اگر ایالات متحده ظرفیت پاک جدیدی ایجاد کند، از بین بردن سوخت‌های فسیلی که عامل اصلی گرمایش جهانی و همه پیامدهای بی‌شمار آن هستند، آسان‌تر خواهد بود. مخالفان می گویند که این یک معامله فاوستی است، معامله ای که ملت های قبیله ای، سایر جوامع به حاشیه رانده شده و گونه های در معرض خطر را به خطر می اندازد.

جارد هافمن، نماینده دموکرات که نماینده کالیفرنیای شمالی است، در مصاحبه با گریست گفت: «این قطعا یک خط گسل بالقوه بین جامعه محیط زیست و منافع انرژی پاک را آشکار می کند.

جارد هافمن، نماینده دموکرات کالیفرنیا، نسبت به لایحه اصلاحات در مجلس سنا تردید دارد. عکس از اندرو هارنیک / گتی ایماژ

BAAJA محصول ماه ها مذاکره دو حزبی بین چهار عضو کمیته های سنا با تمرکز بر انرژی و محیط زیست است. دو دموکرات حاضر در این گفتگو شلدون وایت هاوس از رود آیلند و مارتین هاینریش از نیومکزیکو بودند که هر دو جنگنده آب و هوا و طرفدار انرژی پاک هستند. جمهوری خواهان مایک لی از یوتا و شلی مور کاپیتو از ویرجینیای غربی بودند که از طرفداران سوخت های فسیلی و منتقدان مقررات زیست محیطی هستند.

علیرغم اختلافات ایدئولوژیک، این چهار سناتور موفق شدند در مورد یک لایحه گسترده 400 صفحه ای با صدها ماده فردی به مصالحه برسند.

به اصطلاح "چهار گوشه" درست قبل از خروج کنگره برای تعطیلات پاییز به توافق رسیدند و سنا تا پس از انتخابات میان دوره ای برای بررسی این لایحه باز نخواهد گشت. این لایحه هنوز به کمیسیون نرسیده است و در مجلس نمایندگان نیز با سرنوشت نامشخصی روبرو است. در چند هفته آینده شاهد انبوهی از لابی ها خواهیم بود زیرا حامیان و مخالفان این لایحه تلاش می کنند سناتورها و نمایندگان را به سمت لایحه یا دوری از آن سوق دهند.

حداقل تا کنون، به نظر می رسد سازندگان نفوذ بیشتری نسبت به مسدود کننده ها دارند، حداقل در جنبش آب و هوا. رئیس جمهور دونالد ترامپ دو سال گذشته را صرف لغو بیشتر سیاست های فدرال آب و هوا و جلوگیری از توسعه انرژی های پاک جدید کرده است، و به نظر می رسد بسیاری از حامیان آب و هوا مایل به پذیرش یک توافق ناقص هستند نه اینکه امیدی به رفع آسیب های ترامپ پس از ترک ریاست جمهوری داشته باشند.

Zeke Hausfather، کارشناس آب و هوا در موسسه علمی غیرانتفاعی Berkeley Earth، که همچنین تحقیقات آب و هوایی را برای شرکت فناوری Stripe هدایت می‌کند، گفت: «جلوگیری از ساختن چیزها بسیار آسان‌تر از ساختن چیزها است، و این هم در مورد سوخت‌های فسیلی و هم در مورد انرژی‌های تجدیدپذیر صدق می‌کند. من نمی‌خواهم که ما بر هیچ جامعه‌ای بداخلاق کنیم، اما همچنین نمی‌توانیم برای موضوعی به مهمی تغییر آب و هوا به همه حق وتو بدهیم. بنابراین در نهایت، ما باید در آنجا تعادل برقرار کنیم.»

مورد به نفع: بیشتر بسازید

چالش بزرگ ساخت انرژی پاک این است که فضای زیادی را اشغال می کند. مزارع خورشیدی و مزارع بادی می توانند هزاران جریب زمین را پوشش دهند، و خطوط انتقالی که نیروی خود را به شهرها منتقل می کنند می توانند صدها مایل گسترش پیدا کنند و قلمرو بسیار بیشتری را نسبت به نیروگاه های زغال سنگ و گاز طبیعی پوشش دهند.

این ردپای بزرگ باعث می‌شود این پروژه‌ها بیشتر به زمین‌ها یا آب‌های فدرال برخورد کنند، که باعث ایجاد مجموعه‌ای از تعهدات تحت قانون سیاست ملی محیط‌زیست، قانون اساسی حفاظت از محیط‌زیست که به نام NEPA نیز شناخته می‌شود، و سایر قوانینی که از گونه‌های در خطر انقراض و مصنوعات تاریخی محافظت می‌کنند، ایجاد می‌کند. تحت NEPA، آژانس های فدرال باید قبل از صدور یا رد مجوز پروژه، تجزیه و تحلیل گسترده ای از اثرات زیست محیطی پروژه انجام دهند.

این فرآیند بررسی اغلب الهام بخش دعاوی وقت گیر است. مخالفان می‌توانند حتی سال‌ها پس از تکمیل بررسی، علیه یک آژانس شکایت کنند، با این استدلال که بررسی به اندازه کافی جامع نبوده است، و آنها می‌توانند از دادگاه بخواهند که پروژه را تا زمانی که آژانس تحلیل را دوباره انجام ندهد، متوقف کند. یک مطالعه در سال 2025 نشان داد که 64 درصد از پروژه های خورشیدی، 38 درصد از پروژه های بادی و 31 درصد از پروژه های خطوط انتقال با شکایت NEPA مواجه هستند.

این دعوا می تواند تقریبا از هر کسی باشد و تقریبا می تواند هر تأثیر قابل تصوری از یک پروژه را پوشش دهد. در یک طرف طیف، ائتلافی از قبایل و گروه های محیطی از توسعه دهنده خط انتقال SunZia شکایت کردند. این خط نیروی بادی بسیار مورد نیاز را به آریزونا و کالیفرنیا منتقل می‌کند، اما شاکیان از توسعه‌دهنده می‌خواستند مسیر سیم‌ها را از یک مکان مقدس فرهنگی دور کند، تلاشی که در نهایت ناموفق بود.

از سوی دیگر، مخالفان یک پروژه بادی در کالیفرنیا با شکایت به این دلیل که یک آژانس فدرال در بررسی نظریه‌های شبه علمی در مورد توربین‌های بادی که میدان‌های الکترومغناطیسی خطرناک ایجاد می‌کنند، توسعه را برای سال‌ها به تعویق انداختند. هر دو پروژه در نهایت به پایان رسید، اما سال ها عقب تر از برنامه.

گروهی از توربین های بادی در مزرعه بادی بلاک آیلند در سواحل رود آیلند برق تولید می کنند. صنعت انرژی پاک برای مقرراتی تحت فشار قرار داده است که مانع از لغو مجوزهای آتی بادی فراساحلی، رئیس جمهور دونالد ترامپ شود. عکس از جان مور / گتی ایماژ

این لایحه ثبت این نوع دعوی را بسیار دشوارتر می کند. دعوا باید ظرف 150 روز پس از پایان فرآیند بررسی NEPA به جای شش سال مطرح شود و شاکی باید قبلا موضوع دعوی خود را در یک دوره نظر عمومی توضیح داده باشد. حتی در آن زمان، دادگاه تنها می‌تواند به آژانس دستور دهد تا تحلیل خود را در زمانی که پروژه به جلو می‌رود، دوباره انجام دهد، نه اینکه پروژه را به طور کامل متوقف کند.

این آژانس تنها در شرایط محدودی می تواند مجوز را لغو کند، از جمله نقض قانون یا خطر آسیب فوری یا اساسی به "جان، مال، امنیت ملی یا دفاع".

ری لانگ، رئیس ACORE، یک گروه تجاری که نماینده صنعت خورشیدی و بادی است، گفت: «این یک صورت‌حساب عالی است و گامی بزرگ در مسیر درست است. ما باید واقعا این را در واقعیت بسازیم. ما باید در چهار سال آینده تعداد زیادی کالا بسازیم، وگرنه قیمت‌های [برق] بالاتری خواهیم داشت.»

مجموعه ای از مقررات مرتبط، مسدود کردن پروژه ها را برای خود دولت دشوارتر می کند و به توسعه دهندگان "قطعیت مجاز" ارائه می دهد. در اینجا، هم جمهوری‌خواهان و هم دموکرات‌ها معتقدند که پیروز شده‌اند - جمهوری‌خواهان از تصمیم‌های جو بایدن رئیس‌جمهور برای مسدود کردن خط لوله نفت کیستون XL و توقف ساخت پایانه‌های جدید گاز طبیعی مایع در سواحل خلیج‌فارس خشمگین هستند، در حالی که دموکرات‌ها شاهد استفاده دولت دوم ترامپ از مقامات اجرایی مشکوک برای توقف ساخت نیروگاه‌های خورشیدی و بادی در زمین‌های فدرال هستند.

یکی از مفاد این لایحه به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند تا در صورت اثبات تبعیض دولت علیه نوع خاصی از پروژه، مانند باد دریایی، از طریق مجوزهای تاخیری و لغو شده، به دنبال غرامت باشند.

کریس اوهلث، مدیر اجرایی ابتکار ویژه در باد فراساحلی، یک گروه تحقیقاتی غیرانتفاعی هوادار باد فراساحلی، گفت: «این رئیس‌جمهور راه‌هایی برای دور زدن لبه‌های قوانین ما پیدا کرده است و حملات او ادامه خواهد یافت. اما حداقل اگر توسعه دهندگان بدانند که می توانند بخشی از هزینه های توسعه خود را جبران کنند، همانطور که این لایحه ممکن است اجازه دهد، بازگشت به بازار برای آنها جذاب تر است.

آنچه مسلما مهمترین چیز در لایحه است به خودی خود ربطی به مجوز ندارد. این در مورد خطوط انتقال عظیمی است که برق را از منطقه ای به منطقه دیگر منتقل می کند. ایالات متحده در سال های اخیر تعداد بسیار کمی از این خطوط بین ایالتی را ساخته است. کمبود سیم‌های جدید، ساخت بیشتر انرژی خورشیدی و بادی را برای توسعه‌دهندگان غیرممکن کرده است.

چیراگ لالا، معاون تحقیقات و اقتصاددان ارشد مرکز سرمایه گذاری عمومی، یک اتاق فکر، گفت: «از لحاظ تاریخی، اهمیت زیادی نداشت که نیروگاه ها در کجا قرار دارند، بنابراین ما آنها را نزدیک به جایی که برق مورد نیاز بود ساختیم. "اما ما چنین تجملاتی با انرژی پاک نداریم، که می تواند بسیار خاص مکان باشد. اگر می خواهید به آن منابع تکیه کنید، باید برق را در مسافت های طولانی ارسال کنید."

خطوط انتقال ولتاژ بالا از دره مرکزی کالیفرنیا عبور می کند. لایحه مجوز دو حزبی قوانین فدرال برای انتقال را اصلاح می‌کند و شرکت‌های برق را ملزم می‌کند برای خطوط بیشتری برنامه‌ریزی کنند که انرژی پاک را در سراسر کشور منتقل می‌کنند. عکس از Jay L. Clendenin / Getty Images

BAAJA شرکت‌های خدمات شهری و اپراتورهای شبکه منطقه‌ای را مجبور می‌کند برای خطوط انتقال بین منطقه‌ای برنامه‌ریزی کنند و به توسعه‌دهندگان خصوصی (مانند کسی که پشت SunZia قرار دارد) اجازه می‌دهد وارد شوند و اگر شرکت‌ها به اندازه کافی نسازند خطوط را بسازند. این لایحه همچنین تعدادی از موانع رویه‌ای را که به شرکت‌ها اجازه می‌دهد انتقال بین منطقه‌ای را مسدود کنند، برطرف می‌کند.

دموکرات هایی که در مورد این لایحه مذاکره کردند و کارشناسان آب و هوا که از آن حمایت می کنند، این مقررات را تغییری دریایی برای انرژی پاک می دانند. اگر این لایحه تصویب شود، می‌تواند انرژی خورشیدی را در نوادا و باد را در داکوتاها آزاد کند و سپس این نیرو را به مکان‌هایی مانند آپالاشیا برساند که پتانسیل خورشیدی یا باد کمی دارند.

دعوی علیه: خسارات را متوقف کنید

اما در حالی که صنعت انرژی پاک تلاش این لایحه برای تسریع صدور مجوز برای نیروگاه های جدید را جشن گرفته است، بسیاری از گروه های زیست محیطی آن را محکوم کرده اند. این گروه‌ها استدلال می‌کنند که این تغییرات امکان موجی از توسعه جدید را در نزدیکی جوامع محروم فراهم می‌کند و ساکنان را بدون هیچ گونه رجوع قانونی برای توقف این توسعه باقی می‌گذارد.

این گروه‌ها در اصل استدلال می‌کنند که این لایحه بسیاری از جوامع را در مناطقی مانند خلیج جنوبی قربانی می‌کند تا به یک افزایش کلی در سراسر کشور در عرضه انرژی پاک دست یابد.

لیز زپدا، مدیر سیاست فدرال در مرکز حقوق محیط زیست جنوبی، یک گروه حقوقی زیست محیطی که نماینده شش ایالت در جنوب شرقی است، گفت: «نبرد بین سوخت‌های فسیلی و انرژی‌های تجدیدپذیر لزوما برای مردم منطقه ما خوب پیش نمی‌رود، به‌ویژه اگر از حمایت‌های منظمی که سال‌ها به آن‌ها متکی بوده‌ایم، دست بردارید».

تغییرات مجاز همچنین انتقاد شدید گروه‌های بومی را برانگیخته است که می‌گویند محدود کردن قانون حفاظت از تاریخی، ملت‌های قبیله‌ای را از صدای خود در تصمیم‌گیری‌های توسعه محروم می‌کند. زمانی که قبایل از برنامه های یک شرکت برای یک خط انتقال جدید یا مزرعه خورشیدی مطلع شدند، برای محافظت از مکان های مهم فرهنگی برای آنها دیر شده باشد.

والری گروسینگ، مدیر اجرایی انجمن ملی افسران حفاظت از تاریخ قبایل، گروهی که نماینده مقامات قبیله ای در حفاظت از پروژه های توسعه تاریخی فدرال در زمینه حفاظت از مکان های تاریخی فدرال در طول پروژه های توسعه ای ژنتیکی فدرال است، گفت: "این تغییرات فرصت های ملل قبیله ای را کاهش می دهد تا یاد بگیرند که یک پروژه زیرساختی در حال وقوع است یا قبل از تصمیم گیری شرکت کنند، اما تضمین می کند که ساخت و ساز یا سایر فعالیت هایی که بر مکان های مقدس تأثیر می گذارد می تواند بدون دخالت معنی دار قبیله ای ادامه یابد."

این لایحه شکایت از سوی گونه های در معرض خطر را محدود می کند و همچنین قدرت ایالت ها را برای توقف توسعه تحت قانون آب پاک تضعیف می کند. این قدرت دولتی اخیر در گذشته برای از بین بردن سدهای قدیمی برق آبی، مانند سدهای روی رودخانه کلامات استفاده شده است، و اکنون این کار سخت تر است.

BAAJA همچنین به معادن در زمین های عمومی اجازه می دهد تا سنگ های حفاری شده و مواد زائد را در زمین های مجاور تخلیه کنند. استخراج معادن برای توسعه انرژی پاک ضروری است - پنل‌های خورشیدی، توربین‌های بادی و باتری‌های برق الکتریکی همگی به فلزات و مواد معدنی نیاز دارند - اما برخی از گروه‌های زیست‌محیطی نگران تاثیر آن بر اکوسیستم‌های محلی هستند.

جوانان بومی و فعالان آب و هوا در سال 2021 در واشنگتن دی سی اعتراضی علیه پروژه های خط لوله برگزار می کنند. لایحه جدید اصلاحات دو حزبی در مجلس سنا، ساخت بسیاری از خطوط لوله را آسان تر می کند. عکس توسط بیل کلارک / CQ-Roll Call، Inc از طریق Getty Images

علاوه بر افزایش نگرانی‌ها در مورد اثرات زیست‌محیطی و اجتماعی، مخالفان استدلال می‌کنند که این لایحه توسعه آینده سوخت‌های فسیلی را که می‌تواند مزایای آب و هوایی ساخت انرژی پاک را نفی کند، قفل می‌کند. یکی از بزرگترین امتیازات به جمهوریخواهان، معافیت زیست محیطی گسترده برای خطوط لوله گاز طبیعی است که همراه با تغییرات قانون آب پاک، مسدود کردن خطوط لوله جدید را برای ایالت های ساحل شرقی بسیار دشوارتر می کند.

هاسفادر، که از این لایحه حمایت می کند، اجازه می دهد که رسیدن گاز بیشتر به شمال شرق به احتمال زیاد باعث افزایش انتشار گازهای گلخانه ای شود، اگرچه او معتقد است که افزایش توسعه انرژی پاک در جاهای دیگر بیش از جبران این افزایش ها خواهد بود.

مخالفان این لوایح نیز به شدت نسبت به مفاد «اجازه قطعیت» که صنعت باد فراساحلی از آن استقبال کرده است، تردید دارند. این لایحه رئیس جمهور و آژانس های فدرال را از تبعیض علیه هر منبع انرژی خاص منع می کند، اما این ممنوعیت در مورد سوخت های فسیلی و همچنین انرژی های تجدید پذیر اعمال می شود. از نظر تئوری، توقف توقف LNG مانند آنچه بایدن دنبال می‌کرد، یا جلوگیری از توسعه نفت فراساحلی را برای رئیس‌جمهور آینده تقریبا غیرممکن می‌کند.

برت هارتل، مدیر امور دولتی در مرکز تنوع زیستی، سازمان غیرانتفاعی حفاظت از محیط زیست که منجر به مخالفت با این لایحه شده است، گفت: «اگر شما در حال حاضر یک صنعت مسلط دارید که صنعت سوخت های فسیلی است، ساختاری ایجاد می کنید که این امکان را برای آنها فراهم می کند تا سلطه خود را برای همیشه حفظ کنند.

مخالفان استدلال می کنند که با کنار گذاشتن توانایی آنها برای توقف تولید نفت و گاز جدید، این لایحه مبارزه با آب و هوا را متوقف می کند، مهم نیست چقدر خورشید و باد ساخته می شود.

آیا ما فقط قدرت سیاسی و اقتصادی صنعت سوخت های فسیلی را نادیده می گیریم و فقط امیدواریم و دعا می کنیم که بتوانیم انرژی های تجدیدپذیر را با سرعت کافی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای به کار گیریم؟ اریش پیکا، رئیس دوستان زمین، یک گروه محیط زیست غیرانتفاعی، از او پرسید. "این کاری است که این لایحه انجام می دهد."

سازندگان در مقابل مسدود کننده ها

سرنوشت باجا به دور از تضمین است. علاوه بر مخالفت گروه‌های تأثیرگذار مانند مرکز تنوع زیستی، تعدادی از اعضای مجلس نیز وجود دارند که نسبت به این لایحه تردید دارند. حداقل یک جمهوری‌خواه ارشد، برت گاتری، گفته است که با تلاش برای اجبار خطوط انتقال جدید مخالف است و شرکت‌های بزرگ نیز احتمالا با این ماده مخالفت خواهند کرد. از طرف دموکرات ها، هافمن، نماینده کالیفرنیا، به گریست گفت که فکر می کند دموکرات ها احتمالا می توانند پس از انتخابات میان دوره ای به توافق بهتری دست یابند.

او به گریست گفت: «این ایده که این یک فرصت عالی است که یک بار در زندگی تکرار می‌شود و دیگر هرگز نمی‌آید و باید بدون هیچ بررسی یا سؤالی پذیرفته شود، بسیار احمقانه است. هافمن گفت که معتقد است این لایحه "اسب تروا" با "هدایایی" برای صنعت سوخت فسیلی است، و گفت که معتقد است اگر دموکرات ها کنترل مجلس نمایندگان را در دست بگیرند، می تواند بدون عقب نشینی های زیست محیطی قابل توجهی درباره لایحه مذاکره کند.

اما حتی اگر دموکرات‌ها مجلس نمایندگان و سنا را مجددا تصرف کنند، برای تصویب اصلاحات انتقال عمده به آرای جمهوری‌خواهان نیاز دارند، بنابراین نوعی مصالحه اجتناب‌ناپذیر است. بسیاری از حامیان می گویند که تردید دارند که جمهوری خواهان در اقلیت درباره یک لایحه مذاکره کنند یا اینکه ترامپ لایحه ای را امضا کند که دموکرات ها رهبری می کنند.

در حال حاضر، به نظر می رسد این لایحه جنبش آب و هوا را به وسط تقسیم کرده است. در حالی که صدها گروه کوچک محیط زیستی نامه ای را امضا کردند که در آن از سناتورهای دموکرات خواستند این لایحه را تصویب نکنند، اکثر گروه های سبز بزرگ امضا نکردند. لیست غیبت ها شامل سیرا کلاب، صندوق دفاع از محیط زیست، حفاظت از طبیعت، و شورای دفاع از منابع طبیعی است، که مسلما تأثیرگذارترین سازمان غیرانتفاعی آب و هوایی کشور است، که رهبر آن در بیانیه ای عمومی گفت این لایحه «سوالات سختی» را مطرح می کند، اما می تواند «برای انرژی پاک خوب باشد - واقعا خوب است».

حمایت بی چون و چرای خود را دریافت کردند. حتی مخالفان محیط‌زیست نیز تا حدودی از هم پاشیده به نظر می‌رسند - وقتی گروهی از سازمان‌های غیرانتفاعی مخالف تماس زوم را برای هماهنگ کردن استراتژی خود برگزار کردند، شخصی متن رونوشت را به Punchbowl News فاش کرد.

این واقعیت که این لایحه با حمایت گروه‌های سبز و شاهین‌های آب و هوایی مانند وایت‌هاوس شانس تصویب را دارد، نشان‌دهنده تغییر در جنبش آب و هوای آمریکا است. این جنبش در طول رونق فرکینگ با اعتراضات علیه پروژه های خط لوله مانند Keystone XL آغاز شد، اما تلاش ها برای حذف تدریجی سوخت های فسیلی با تصمیمات دادگاه و تغییرات مدیریتی متوقف شده است. در طول این مدت، خورشیدی و باد هر دو رشد چشمگیری را تجربه کردند، زیرا ساخت آنها ارزان‌تر شد، اما اکنون به لطف محدودیت‌های انتقال و بررسی محیط‌زیست، با تنگناها مواجه شده‌اند.

این واقعیت که وایت‌هاوس و هاینریش با جمهوری‌خواهان پای میز مذاکره نشستند، و بسیاری از گروه‌های سبز با سازش خود مبارزه نمی‌کنند، ممکن است نشانه‌ای از چگونگی مشاهده سوخت‌های فسیلی توسط طرفداران آب و هوا باشد: اگر نمی‌توانید آنها را شکست دهید، چیزی بسازید که بتواند جایگزین آنها شود.

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان لایحه انرژی دو حزبی که جنبش آب و هوا را از هم پاشید در 8 اکتبر 2026 منتشر شد.