لباس پوشیدن برای خطر: مارهای سمی بیشتر متمایز می شوند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

محققان دانشگاه گالوی ایرلند دریافته اند که مارهای سمی به طور قابل توجهی بیشتر از گونه های غیر سمی رنگ هایی دارند که در برابر محیط طبیعی خود متمایز باشند.

حیوانات از رنگ برای اهداف زیادی استفاده می کنند، از جمله استتار، جذب جفت و هشدار به شکارچیان. با این حال، برای برخی از حیوانات، برجسته بودن می تواند یک استراتژی بقا باشد. زنبورها، قورباغه های سمی دارت و مارهای مرجانی از جمله نمونه های شناخته شده گونه هایی هستند که رنگ های پررنگ آنها به شکارچیان احتمالی هشدار می دهد که خطرناک هستند.

در حالی که رنگ‌های هشداردهنده در گونه‌های منفرد و گروه‌های کوچک حیوانات مورد مطالعه قرار گرفته است، هنوز مشخص نیست که آیا رنگ‌بندی آشکار به طور کلی با سم در تعداد زیادی از گونه‌های مار مرتبط است یا خیر.

در مطالعه ای که در مجله Animal Ecology منتشر شد، محققان بیش از 450 گونه مار را از سراسر جهان بررسی کردند و نحوه رنگ آمیزی آنها را با محیط های طبیعی که در آن زندگی می کنند مقایسه کردند.

این تیم با تهیه هزاران عکس از طریق پلتفرم علمی شهروندی iNaturalist، مارها را در زیستگاه طبیعی آنها مقایسه کرد. آنها بررسی کردند که آیا گونه‌های سمی از نظر بصری بیشتر از گونه‌های غیرسمی متمایز از محیط اطراف خود هستند یا خیر، به ویژه به رنگ‌های قرمز و زرد، دو رنگی که معمولا با سیگنال‌های هشدار دهنده در دنیای حیوانات مرتبط هستند، نگاه می‌کنند.

این مطالعه تایید کرد که در حالی که بسیاری از مارهای سمی رنگ روشن ندارند، تعداد زیادی از آنها رنگ ها و الگوهای متمایز را ایجاد کرده اند.

این شواهد دیگری از ارتباط بین زهر و رنگ‌بندی هشداردهنده است که نشان می‌دهد این دو ویژگی ممکن است با هم در برخی از گونه‌های مار تکامل یافته باشند و بسیار قابل مشاهده بودن ممکن است به عنوان یک استراتژی بقا با هشدار به شکارچیان احتمالی در مورد خطر عمل کرده باشد.

ایمی دوکلاکس، از دانشکده علوم طبیعی دانشگاه گالوی و محقق اصلی این پروژه، می‌گوید: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که مارهای سمی بیشتر از گونه‌های غیرسمی از پس زمینه طبیعی خود متمایز هستند، و از این ایده حمایت می‌کند که رنگ‌های هشداردهنده به سیگنال خطر برای شکارچیان بالقوه تبدیل شده است.

برخی از مارهای سمی به جای پنهان شدن از شکارچیان، تبلیغ می کنند که خطرناک هستند. رنگ های خیره کننده آنها احتمالا به عنوان سیگنال های هشدار دهنده ای تکامل یافته اند که حملات را قبل از وقوع آنها منع می کند.

ما همچنین دریافتیم که رنگ‌های قرمز و زرد به ویژه در کمک به برجسته شدن مارها در برابر پس‌زمینه طبیعی‌شان مؤثر است، که نشان می‌دهد این رنگ‌ها نقش مهمی در سیگنال‌دهی بصری دارند.»

دکتر کوین هیلی، رئیس آزمایشگاه ماکرواکولوژی در دانشکده علوم طبیعی دانشگاه، گفت: "ابتکارات علمی شهروندی مانند iNaturalist با ارائه تصاویری از حیوانات در زیستگاه طبیعی آنها در مقیاسی که دستیابی به آن برای تیم های تحقیقاتی غیرممکن بود، تحقیقات اکولوژیکی را متحول می کند. مجموعه های موزه به ما اجازه می دهد رنگ را به دقت اندازه گیری کنیم، اما این عکس ها چگونه رنگ های ضروری را در محیط نشان می دهند. تکامل یافته است."

این یافته‌ها بینش جدیدی را در مورد تکامل سیگنال‌های هشدار ارائه می‌دهند و نشان می‌دهند که برای برخی از مارهای سمی، رنگ‌های آشکار ممکن است کمتر در مورد پنهان شدن از شکارچیان باشد و بیشتر برای اطمینان از دیده شدن آنها باشد.

این تحقیق همچنین نشان می‌دهد که چگونه علم شهروندی و مجموعه داده‌های تصویری در مقیاس بزرگ، مطالعه تکامل را در سراسر قلمرو حیوانات تغییر می‌دهند.

ایمی دوکلوکس و همکاران، گونه‌هایی که به لحاظ زمینه‌ای آشکار هستند، بیشتر احتمال دارد سمی باشند: رنگ‌آمیزی وابسته به زیستگاه که در سراسر مارها یافت می‌شود، مجله بوم‌شناسی حیوانات (2026). DOI: 10.1111/1365-2656.70351

اطلاعات مجله: مجله اکولوژی حیوانات

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →