لحظه ای که دونالد ترامپ انتخابات میان دوره ای را به باد داد

پرزیدنت دونالد ترامپ برای ایراد سخنان در طول یک گردهمایی انتخاباتی در مرکز ورزشی و سرگرمی مک موران در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶، در پورت هورون، میشیگان، روی صحنه می‌آید. | الکس وانگ/گتی ایماژ

دموکرات ها مثل سال 1974 جشن گرفتند. سه شنبه شب، آنها بزرگترین پیروزی میان دوره ای را از زمان موج پس از واترگیت به دست آوردند. نامزدهای دموکرات سنا سنگرهای دیرینه جمهوری خواهان مانند کانزاس و تگزاس - و احتمالا (از نظر قماربازان اینترنت) می سی سی پی و آلاسکا را فتح کردند. زمانی که گرد و غبار فروکش کرد و همه آراء با هم جمع شدند، انتظار می رود دموکرات ها با 13 امتیاز رای مردم به پیروزی دست پیدا کنند و بیش از 250 کرسی مجلس نمایندگان را به خود اختصاص دهند.

روی هم رفته، این نتایج فراتر از رویاهای وحشیانه بسیاری از دموکرات ها - و بزرگترین ترس های جمهوری خواهان بود. بنابراین تعداد بیشماری از آمریکایی ها می پرسند: لعنتی چگونه این اتفاق افتاد؟

برای پیشرفت در این سوال، با دیوید شور، دانشمند داده دموکرات صحبت کردم. موسس موسسه مشاوره Blue Rose Research، Shor به حجم وسیعی از نظرسنجی‌های نمونه بزرگ، داده‌های سطح حوزه که در آن رای‌دهندگان در چندین ایالت شرکت کرده‌اند (و نشدند)، و تخمین‌های دقیقی از تغییرات جمعیتی در وفاداری حزبی دسترسی دارد.

از لحاظ تاریخی، شور یکی از برجسته ترین کاساندراهای دموکرات بوده است. او برای سال‌ها هشدار داده بود که کاهش حمایت از حزبش در میان رای‌دهندگان طبقه کارگر، تهدیدی برای تبدیل شدن اکثریت دموکرات‌ها در سنا به گذشته است.

خوراکی های کلیدی

مشارکت دموکرات‌ها به‌ویژه در میان رای‌دهندگان جوان، بی‌تحرک سیاسی و لاتین تبار افزایش یافت.

جنگ ایران سقوط ترامپ بود.

اهداکنندگان کمپین دارای اولویت ها و مواضع عجیبی هستند که می تواند سیاستمدارانی را که پول آنها را می گیرند، تضعیف کند.

رای گیری سخت تر می شود

آمریکایی ها فکر می کنند که هوش مصنوعی ممکن است مشاغل آنها را بگیرد و خانواده های آنها را بکشد.

بنابراین، می‌خواستم از او درباره داستانی که اکنون آمارهایش می‌گویند بپرسم - و اینکه آیا این موضوع پیش‌فرض‌های گذشته‌اش را درباره نحوه عملکرد سیاست آمریکا به چالش می‌کشد.

بعدازظهر چهارشنبه، ما همچنین در مورد تغییرات در مشارکت جوانان، اینکه چرا پول ایلان ماسک به جمهوری‌خواهان بسیار کم خرید و تحقیر فزاینده آمریکایی‌ها نسبت به هوش مصنوعی، از جمله موارد دیگر، بحث کردیم. گفتگوی ما برای وضوح و مختصر ویرایش شده است.

سه شنبه شب چه اتفاقی افتاد؟ چگونه دموکرات‌ها با بزرگترین لغزش در نیم قرن گذشته مواجه شدند؟

زود است؛ بسیاری از حوزه ها وارد نشده اند و ما فقط داده های سطح فردی را در چند مکان داریم. اما به نظر می رسد که دموکرات ها حدود 7 امتیاز از جایگاه کامالا هریس جلوتر هستند.

و به نظر می رسد که بخش بسیار زیادی از آن به دلیل حضور مردم بوده است. شما می توانید این را هم در داده های حوزه و هم در سطح شهرستان مشاهده کنید. اما ما همچنین داده هایی در مورد رای دهندگان فردی در تگزاس و جورجیا داریم. و در این دو مکان، حامیان هریس با نرخی حدود 9 امتیاز بیشتر از حامیان ترامپ بودند. این احتمالا بزرگترین مزیت مشارکت در انتخابات است که حداقل به سال 2006 باز می گردد. از نظر زمینه، شکاف در سال 2018 حدود 3 امتیاز بود.

دموکرات‌ها با نرخی حدود 10 درصد بیشتر از جمهوری‌خواهان ظاهر شدند. این بزرگترین مزیت مشارکت دموکرات ها از سال 2006 تاکنون است. برای شرایط، مزیت این حزب در سال 2018 شاید 3 درصد بود.

و بسیاری از آن رای دهندگان جوان بودند. خنده دار است؛ در سال 2022، همه گفتند که یک "زلزله جوانان" رخ داده است - افزایش عظیمی در مشارکت جوانان - که اغراق آمیز بود. اما این بار، یک اتفاق واقعی افتاد. در جورجیا و تگزاس، افزایش بسیار زیادی در مشارکت جوانان و کاهش واقعی مشارکت در رای دهندگان بالای 65 سال مشاهده شد.

ما همچنین شواهدی داریم که نشان می‌دهد دموکرات‌ها با رای‌دهندگانی که از نظر سیاسی بی‌تفاوت هستند، جایگاه خود را به دست آورده‌اند. در حوزه‌هایی که کمترین میزان مشارکت را در سال ۲۰۲۲ داشتند، دموکرات‌ها چیزی حدود ۱۱ امتیاز کسب کردند. در حالی که بیشترین میزان مشارکت فقط 2 یا 3 امتیاز به سمت ما چرخید.

تشخیص تغییرات در حمایت از تغییر در مشارکت کمی سخت است. اما واضح است که رای دهندگان جوان، رای دهندگان اسپانیایی تبار و رای دهندگان نادر به سمت ما حرکت کردند و بسیاری از دستاوردهایی را که جمهوری خواهان با آن گروه ها در سال 2024 به دست آوردند، معکوس کردند.

افزایش مشارکت سیاهان چقدر بود؟ با نگاهی به موفقیت چشمگیر دموکرات ها در کارولینای جنوبی و می سی سی پی، به نظر می رسد که بسیج آفریقایی آمریکایی ها باید یک عامل باشد.

در داده‌های جورجیا، شاهد افزایش 4 درصدی سهم سیاه‌پوستان از رای‌دهندگان نسبت به سال 2022 هستیم که بسیار کمی است. و در تگزاس، شاهد افزایش تقریبا 6 درصدی در سهم لاتینی ها از رای دهندگان هستیم.

چه چیزی این تغییرات در مشارکت و الگوهای رای را توضیح می دهد؟

اگر به تایید ترامپ نگاه کنید - هم از سال 2016 تا 2020 و هم از سال 2024 تا پایان سال 2025 - واقعا کاملا ثابت بود. بدیهی است که در ابتدای دوره او بالاترین میزان بود و پس از یکی دو ماه کاهش یافت. اما پس از آن در بیشتر دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، او در اواسط دهه 40 در داده های ما بود و واقعا به سختی در واکنش به رویدادها حرکت کرد. و در سال اول دور دوم ریاست جمهوری ترامپ نیز تقریبا به همین منوال بود. چیزی که نگران‌کننده بود: ترامپ همه این رسوایی‌ها را داشت، اما در پایان روز، خط حرکت نکرد.

یک روز خوب اینگونه خواهد بود: "اوه، تایید ترامپ سه دهم درصد کاهش یافته است - شگفت انگیز!"

بنابراین، بسیاری از مردم بسیار نیهیلیست شدند. آنها می گفتند: "اوه، ما واقعا در این دنیای زندگی می کنیم که هیچ چیز مهم نیست."

اما پس از آن، جنگ ایران رخ داد. و یک تغییر ساختاری عظیم در افکار عمومی رخ داد. محبوبیت او در مورد هزینه های زندگی به شدت کاهش یافت. برای بیان اعداد و ارقام، یک روز قبل از جنگ ایران، دونالد ترامپ از محبوبیت 49 درصدی قیمت گاز برخوردار بود. در عرض یک هفته به 33 درصد رسید.

محبوبیت کلی ترامپ خیلی کمتر از سال 2018 نیست. و تأیید او در مورد مهاجرت، مراقبت های بهداشتی و بسیاری از مسائل دیگر تقریبا مشابه است. تغییر بزرگ در نظرسنجی ما کاهش شدید موافقت ترامپ در مورد اقتصاد بوده است.

و قبلا، اعتماد رأی دهندگان به مدیریت اقتصادی او تنها چیزی بود که او را حمایت می کرد. اما جنگ ایران آن را نابود کرد. و او از یک شخصیت سیاسی پیچیده - که در اقتصاد محبوب بود اما در چیزهای دیگر محبوبیت نداشت - به نامحبوب بودن در همه چیز تبدیل شد.

بنابراین، موج روز سه‌شنبه ارتباط کمتری با کارهای درست دموکرات‌ها داشت تا کارهای اشتباه جمهوری‌خواهان؟ آیا در اینجا برای دموکرات‌ها درس‌های قابل حملی وجود دارد، به‌علاوه، «وقتی یک رئیس جمهور جمهوری‌خواه افزایش شدید قیمت بنزین را مهندسی می‌کند، به رای‌دهندگان بگویید که موافق نیستید؟»

من قصد ندارم ادعا کنم که برند دموکرات کامل است. اما من فکر می‌کنم رهبری دموکرات و هر دو جناح حزب دموکرات - چپ و "تاسیس" یا هر چیز دیگری - به خاطر ایجاد تغییرات ملموس بزرگ در پیام‌هایشان، به ویژه تمرکز بیشتر روی مسائل اقتصادی که زندگی روزمره مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهند، مستحق اعتبار هستند. این امر داده نشده بود. در آن زمان بی مناقشه نبود. و سود سهام پرداخت کرد.

درست قبل از انتخابات 2024، جمهوری خواهان از مزیت اعتماد 12 امتیازی در هزینه زندگی برخوردار بودند. امروزه، در بین 2026 رأی‌دهندگان، دموکرات‌ها در واقع از مزیت اعتماد در این موضوع برخوردارند، که همچنان نگرانی شماره یک رأی‌دهندگان است.

ما از رای دهندگان سوالاتی می پرسیم، "به نظر شما حزب دموکرات به چه چیزی اهمیت می دهد؟" و هنگامی که ما این سوال را یک سال پس از انتخابات 2024 پرسیدیم، رأی دهندگان فکر کردند که دموکرات ها بر اساس هزینه های زندگی 4 به 1، تامین غذای پایگاه خود را در اولویت قرار می دهند.

وقتی درست قبل از انتخابات امسال دوباره آن نظرسنجی را اجرا کردیم، رای دهندگان فکر کردند که دموکرات ها هم مانند آنها بیش از هر چیز دیگری به هزینه زندگی اهمیت می دهند. آنها فکر می کردند که دومین نگرانی دموکرات ها مبارزه با دونالد ترامپ است که شاید کاملا مثبت نبود. اما در آن زمان شماره سه بهداشت و درمان و شماره چهار اقتصاد بود. و بنابراین دموکرات ها واقعا یک محور بزرگ را اجرا کردند.

و در همین حال، اگر از رای دهندگان بپرسید که فکر می کنند ترامپ به چه چیزی اهمیت می دهد، می گویند امنیت مرزها، مهاجرت، امنیت ملی و جنگ در خاورمیانه. برای اینکه به هزینه ها برسید باید در لیست پایین تر بروید.

نکته دیگری که برای استراتژی دموکرات ها می گویم: تعطیلی دولت در سال 2025 به ترامپ آسیب زد.

تا آن زمان، ترامپ واقعا احساس می‌کرد که تسلط او در حال تشدید است، که اساسا هر بار که هنجارها را زیر پا می‌گذارد و دعوا راه می‌اندازد، احساس می‌کرد - بر اساس تجربه قبلی - که پیروز خواهد شد و دموکرات‌ها باید عقب‌نشینی کنند. و این اولین دعوای پرمخاطب بین دموکرات ها و ترامپ بود که در آن او واقعا بهای زیادی پرداخت و رضایت او شروع به کاهش کرد.

و من فکر می‌کنم که این تا حدی نشان‌دهنده انتخاب دموکرات‌ها برای متمرکز کردن تعطیلی بر روی مراقبت‌های بهداشتی است، یکی از موضوعاتی که رای‌دهندگان واقعا به آن اهمیت می‌دادند. افراد زیادی در حزب دموکرات بودند که به دلایل قابل درک می خواستند روی چیزهای دیگری تمرکز کنند. اما اگر به پس از مرگ نگاه کنید، تعطیلی مراقبت های بهداشتی با افزایش چشمگیر برجستگی مراقبت های بهداشتی در ذهن رای دهندگان مطابقت دارد. و به همین ترتیب منجر به افزایش حمایت از دموکرات ها و عدم تایید ترامپ شد.

در مکالمات گذشته ما، شما اغلب تصویری تاریک از چشم انداز حزب دموکرات برای به دست آوردن کنترل سنا ترسیم می کردید. و نه بی دلیل.

در چند انتخابات اخیر، به نظر می‌رسید که نامزدهای میانه‌رو دموکرات برای رقابت در ایالت‌های جمهوری‌خواه سخت‌تر و سخت‌تر می‌شوند. این یک مشکل بود، زیرا دموکرات‌ها نمی‌توانستند کنترل سنا را بدون غلبه بر ایالت‌هایی که در هر فرصتی به ترامپ رأی می‌دادند، به دست آورند.

و شما استدلال کردید که مشکل دموکرات‌ها ساختاری است: رأی‌دهندگان به طور فزاینده‌ای اطلاعات سیاسی خود را از رسانه‌های ملی دریافت می‌کردند، که بر شکاف‌های ایدئولوژیک بزرگ بین دو حزب تمرکز می‌کردند تا موقعیت خاص نامزدهای فردی. رای دهندگان محافظه کار فرهنگی مونتانا دریافتند که رای دادن به جان تستر به معنای توانمندسازی لیبرال های اجتماعی است. و بنابراین دموکرات‌ها به نوعی سرگردان بودند، مگر اینکه راهی برای تعدیل وجهه ملی خود بیابند.

با این حال، حزب ملی دموکرات در بین سال‌های 2024 و 2026 واقعا هیچ یک از مواضع موضوعی خود را تعدیل نکرد - با این حال هنوز موفق شد در انتخابات سراسری در کانزاس، آیووا، و احتمالا آلاسکا و می‌سی‌سی‌پی پیروز شود. بنابراین، چگونه این نتایج را با مدل واقعیت سیاسی خود تطبیق می دهید؟

من نسبت به پیش بینی های بلندمدت نسبت به دهه 20م کمی محتاط تر هستم. بدیهی است که اگر به من می گفتید امروز چند کرسی سنا خواهیم داشت، در سال 2019 شوکه می شدم. اما ارزش آن را دارد که سال به سال در مورد آنچه اتفاق افتاده است قدم برداریم.

نکته جالب در مورد سال‌های 2022 و 2024 این است که ما واقعا باید مسابقات زیادی را به جهات مختلف از دست می‌دادیم. چیزی که ما را نجات داد این بود که، در هر دو سال، دموکرات‌ها از مزیت تاریخی در کیفیت نامزدها برخوردار بودند - که با چیزهای عینی اندازه‌گیری می‌شد، «آیا این شخص در مقام قبلی انتخاب شده بود؟»

و اگر واقعا جزئیات فردی را بررسی کنید، این عمدتا به این دلیل بود که ترامپ در انتخابات مقدماتی ایالت های نوسانی در مجلس نمایندگان و سنا برای حمایت از نامزدهای با کیفیت پایین تر که به او وفادار بودند، مداخله کرد.

یکی از راه های ریاضی برای درک این موضوع این است که به نحوه عملکرد دموکرات ها در مسابقات سوئینگ نسبت به دموکرات ها در مسابقات غیر سوئینگ نگاه کنیم. و در سال‌های 2014 و 2018، این شکاف اساسا صفر بود. اما در سال 2022 چیزی حدود 3 درصد بود. و سپس در سال 2024، کمی خاموش تر، اما مشابه بود.

بنابراین، من فکر می کنم جمهوری خواهان در آستانه کسب سطحی از قدرت در سیاست آمریکا بودند که هیچ حزبی در دهه ها تجربه نکرده بود. اما ترامپ این قدرت را برای دستیابی به اهدافش صرف کرد. من قطعا آن را ندیدم.

در مورد این انتخابات، من پیش‌بینی نمی‌کردم که ترامپ یک جنگ فوق‌العاده غیرمحبوب را آغاز کند و در عین حال تعرفه‌های هنگفتی را انجام دهد و یکسری دیگر اشتباهات سیاسی داخلی را انجام دهد.

من دو نکته از همه اینها دارم. اولین مورد این است که من فکر می کنم احزاب سیاسی تمایل واقعی به رفتار متعادل دارند، جایی که در پاسخ به داشتن کرسی های زیاد، می روند و یکسری کارهای غیرمولد سیاسی انجام می دهند.

قطعه دیگر این است: در گذشته، من گفته بودم که برگزاری مجلس سنا بدون جلب نظر دموکرات‌ها از نظر فرهنگی محافظه‌کاران در ایالت‌هایی که با اختلافات زیادی از ترامپ حمایت می‌کنند، غیرممکن است.

و این همچنان صادق است. سوال این بود که "آیا ممکن است ما به آنجا برسیم؟" در آن زمان، من فکر می کنم بسیاری از مردم واقعا فکر می کردند که این سطوح از عملکرد بیش از حد غیرممکن است. اما به نظر می رسد راه های مختلفی برای رسیدن به آن وجود دارد، و یکی از آنها این است که رئیس جمهور یک جنگ بزرگ غیرمحبوب را راه اندازی کند، در حالی که هر کاری می تواند انجام دهد تا محبوبیت خود را کاهش دهد.

فکر می کنید این انتخابات در مورد قدرت پول در سیاست به ما چه می گوید؟ جمهوری خواهان در این چرخه مزیت مالی داشتند. با این حال، در نگاه اول، به نظر نمی رسد سرمایه گذاری ۴۴۵ میلیون دلاری ایلان ماسک در قدرت جمهوری خواهان تفاوت زیادی داشته باشد.

معلومه که پول مهمه تبلیغات کار می کند. اینطور نیست که این اثرات صفر باشد. اما با افزایش حجم پول در سیاست، احزاب سیاسی به شدت به هوس های اهداکنندگانی که واقعا بسیار عجیب هستند، پرداخته اند.

در نظرسنجی اولویت‌های موضوع ما، هزینه زندگی مهم‌ترین مسئله برای هر زیرگروهی است که می‌توان تصور کرد - رای‌دهندگان جوان، رای‌دهندگان اسپانیایی، سیاه‌پوستان، رای‌دهندگان پیر، هر چه که باشد. هر گروه، به جز 0.7 درصد از جمعیتی که در سال گذشته به یک کمپین دموکرات کمک مالی کرده اند. و برای آنها تغییر آب و هوا شماره یک است، حق رای شماره دو است، شما باید تا 11 یا چیزی پایین بیایید تا به هزینه های زندگی برسید. و من فکر می‌کنم که این رفتار دموکرات‌های نخبه را از نظر تاریخی توضیح می‌دهد.

بنابراین، بهتر است با رای دهندگان آمریکایی در ارتباط باشید تا برعکس. دوست دارم بگویم: هر حزبی که کمتر به سخنان اهداکنندگان خود گوش کند، معمولا برنده است.

شما نمی توانید اهداکنندگان را برای همه چیز در دوران ریاست جمهوری ترامپ سرزنش کنید - احتمالا تعرفه ها همه چیز او بود - اما اگر به کارهایی که او انجام داد نگاه کنید، کمک کنندگان مالی او را وادار کردند تا مواضع غیرقابل قبولی در زمینه هوش مصنوعی و مراکز داده اتخاذ کند.

در نظرسنجی اولویت‌های موضوع ما، هزینه زندگی مهم‌ترین مسئله برای هر زیرگروهی است که می‌توان تصور کرد - رای‌دهندگان جوان، رای‌دهندگان اسپانیایی، سیاه‌پوستان، رای‌دهندگان پیر، هر چه که باشد.

پس از استعفای جیکوب کاکسون از آنتروپیک، ترامپ گفت که هیچ مقررات جدیدی برای هوش مصنوعی لازم نیست. ما آن بیانیه را نظرسنجی کردیم. و این به معنای واقعی کلمه نامحبوب ترین موضعی بود که من تا به حال دیده بودم که یک سیاستمدار جریان اصلی از آن حمایت کند. حدود 8 درصد از مردم از آن حمایت کردند. این سه برابر کمتر از کاهش بودجه پلیس محبوبیت دارد.

اگر همه چیز برابر باشد، پول بیشتر مفید است. اما اگر به دست آوردن آن مستلزم این است که 70 تا 80 درصد از وقت خود را صرف صحبت با برخی از عجیب‌ترین افراد روی کره زمین کنید - و شما را مجبور به اولویت‌بندی مسائلی کند که عموم مردم به آنها اهمیتی نمی‌دهند - با پول کمتر بهتر خواهید بود.

زهران ممدانی نمونه ای از این دست است. او نشان داد که اگر کمپین خود را تنها روی موضوع اصلی رای دهندگان متمرکز کنید - مقرون به صرفه بودن - واقعا می توانید کارهای باورنکردنی انجام دهید، در حالی که مخالفان شما وقت خود را با بحث درباره اسرائیل تلف می کنند.

چرا نظرسنجی ها دموکرات ها را به میزان قابل توجهی دست کم گرفتند؟ در برخی از انتخابات اخیر، نظرسنجی‌ها تمایل داشتند که دموکرات‌ها را به‌ویژه در مناطق قرمزتر بیش از حد ارزیابی کنند. و شما استدلال کردید که این به این دلیل بود که رای دهندگانی که اعتماد اجتماعی پایینی داشتند، هم کمتر به درخواست یک نظرسنجی پاسخ می دادند - و هم احتمال بیشتری داشت که از جمهوری خواهان حمایت کنند. و این باعث شد که نظرسنجی ها به طور سیستماتیک رای دهندگان ترامپ را کم شماری کنند. اما این بار خانم به سمت دیگری رفت.

ما هنوز در تلاش هستیم تا دقیقا آنچه را که داده ها می گویند جمع کنیم. اما مشکل اساسی در نظرسنجی این است که دو بزرگ‌ترین پیش‌بینی‌کننده پاسخگویی به یک نظرسنجی تلفنی عبارتند از: 1) میزان علاقه شما به سیاست و 2) وضعیت اجتماعی-اقتصادی شما - که نه تنها با تحصیلات و درآمد اندازه‌گیری می‌شود، بلکه چیزهایی که سنجش آنها برای شرکت‌کنندگان در نظرسنجی بسیار سخت‌تر است، مانند: "والدین شما چقدر تحصیل کرده بودند؟" یا «شایعت شغلی شغل شما چیست؟» یا "شما در چه محله ای زندگی می کنید؟"

در سال 2012، میزان علاقه یک رای دهنده به سیاست با حمایت از اوباما یا رامنی ارتباط زیادی نداشت. اما الان هستند.

و فناوری بخشی از چرایی آن است. اگر به دهه 1950 برگردید، اگر کسی با یک نظرسنجی تماس بگیرد، می‌گوید: «اوه خدای من، محققی هست که می‌خواهد نظرات من را درباره رویدادهای معاصر بداند!» و آنها با هیجان کاری را که انجام می دهند کنار می گذارند و با آنها صحبت می کنند. اما اکنون یک جنگ چند تریلیون دلاری برای توجه مردم وجود دارد. و بنابراین در واقع بسیار سخت است که نمونه‌های غیر تصادفی از افراد برای گرفتن آن تماس هیجان زده شوند. آن مشکل از بین نمی رود بنابراین من انتظار دارم در آینده تعداد بیشتری از نظرسنجی ها از دست برود.

تفاوت در عملکرد دموکرات ها بین ایالت ها را چگونه تفسیر می کنید؟ کاندیداهای دموکرات سنا در تگزاس و آیووا بسیار بهتر از حاشیه‌های کامالا هریس در سال 2024 عمل کردند، در حالی که آن‌ها در مین و میشیگان این کار را با متواضعانه‌تر انجام دادند. چه مقدار از این شکاف ناشی از جمعیت شناسی است - ترامپ به سادگی باعث واکنش شدید گروه های خاصی شد که در برخی ایالت ها بیشتر از ایالت ها حضور دارند - در مقابل کیفیت نامزدها؟ و تا آنجا که کیفیت نامزدها مهم بود، آیا این به موقعیت ایدئولوژیک یا دارایی های نامشهودتر خلاصه می شد؟

ما درست قبل از انتخابات یک نظرسنجی بزرگ انجام دادیم که در آن از رای دهندگان پرسیدیم: "به نظر شما این نامزد چقدر معتدل است؟" و سپس ما همچنین یکسری سؤالات دیگر پرسیدیم مانند "به نظر شما این شخص چقدر به مسائل اقتصادی اهمیت می دهد؟" "آنها چقدر با مبارزات اقتصادی که مردم روزمره با آن روبرو هستند در ارتباط هستند؟"

و ما دریافتیم که اعتدال درک شده با سهم رای بالاتر مرتبط است. اگرچه من فکر می کنم در مجلس، این اثرات کوچکتر از آن چیزی است که بسیاری از مردم حدس می زنند. با این حال، جالب‌تر این است که واقعا به نظر می‌رسد که میزان تمرکز رأی‌دهندگان شما بر روی مسائل اقتصادی - و در ارتباط با آنچه مردم عادی به آن اهمیت می‌دهند - بسیار بیشتر پیش‌بینی‌کننده عملکرد بیش از حد است تا ایدئولوژی.

و من فکر می‌کنم که اگر شما بروید و به تک تک سیاستمداران نگاه کنید، نمونه‌های زیادی از سیاستمداران مترقی و میانه‌رو وجود دارد که به‌عنوان خارج از ارتباط تلقی می‌شوند.

و من فکر می کنم که چپ در حال یادگیری این است. اگر به جریمه ایدئولوژیکی که نامزدهای مورد حمایت دموکرات های عدالت در هر دوره انتخابات پرداخته اند نگاه کنید، به مرور زمان کاهش یافته است، زیرا این گروه ها کمی بالغ شده اند و بر پیام های اقتصادی تمرکز کرده اند.

یک داستان بزرگ از سه شنبه شب، واکنش شدید به ساخت مرکز داده بود. ۴۰ پیشنهاد از ۴۱ طرح رای گیری برای محدود کردن مراکز داده تصویب شد. از آن چه می گویید؟ در نظرسنجی شما، آیا این مخالفت عمدتا ناشی از نگرانی در مورد خود ساختارها است - ظاهر، آلودگی، و تأثیر آنها بر قبوض انرژی محلی؟ یا در درجه اول خروجی برای رأی دهندگان است که مخالفت خود را با هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری بیان کنند؟

در طول دو سال گذشته، نگرانی رای دهندگان در مورد هوش مصنوعی افزایش یافته است. در سال 2024، هوش مصنوعی در فهرست اولویت‌های رأی‌دهندگان ما در رتبه 40 از 40 قرار گرفت. اما این موضوع بیش از هر موضوع دیگری از زمان آغاز ریاست جمهوری ترامپ برجسته شده است. اکنون از 39 رتبه 24 را دارد که تقریبا با جرم و جنایت مرتبط است.

و با افزایش این برجستگی، مردم نسبت به هوش مصنوعی منفی‌تر شده‌اند. در دسامبر سال گذشته، از مردم پرسیدیم که آیا نسبت به هوش مصنوعی خوش بین هستند یا بدبین، و خوش بینی حدود 5 امتیاز را نشان می دهد. در نظرسنجی اخیر ما، بدبینی با 10 امتیاز برتری دارد.

اواخر سال گذشته، وقتی از ما پرسیدیم: "آیا می خواهید یک مرکز داده در محله شما ساخته شود؟" ما شاهد حمایت 45 درصدی بودیم. در نظرسنجی ما یک یا دو ماه پیش، این میزان به 14 درصد کاهش یافت. برای زمینه، وقتی از رای دهندگان می پرسید که آیا می خواهند در همسایگی خود زندانی داشته باشند، این رقم 15 درصد است.

و بدیهی است که بخشی از آن نگرانی های NIMBY است. اما من فکر می‌کنم که این بخشی از عدم محبوبیت هوش مصنوعی است.

و من فکر می‌کنم درک اینکه چرا هوش مصنوعی بدون در نظر گرفتن دیدگاه‌های رأی‌دهندگان در مورد اقتصاد گسترده‌تر، ناممکن است، غیرممکن است. اعتماد مصرف کننده تقریبا در سطحی است که درست پس از رکود بزرگ بود. از مردم بپرسید: "آیا فکر می کنید اقتصاد برای نخبگان تقلب شده است یا همه چیز عادلانه است؟" مردم می گویند "تقلب". بپرسید، "آیا به نخبگان تجاری ما اعتماد دارید؟" مردم اکثرا نه می گویند. و این تغییرات بسیار بزرگ نسبت به قبل از همه گیری است.