لشکر فضایی جدید اسرائیل نشان دهنده تغییر عمده در استراتژی نظامی پس از جنگ ایران - نظر

در اکتبر 2026، رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل، ایجاد یک بخش فضایی ارتش اسرائیل را در اداره برنامه ریزی، به عنوان گامی در جهت ایجاد نهایی یک فرماندهی فضایی، اعلام کرد. این اعلام نقطه آغازی برای تغییر بزرگی در اهمیت روزافزون فضا در داخل ارتش اسرائیل و تشکیلات دفاعی اسرائیل، و برای گسترش قابل توجه نقش آن است.

این نشان‌دهنده نیاز آشکاری است که اکثر کشورهای مدرن در سراسر جهان قبلا آن را تشخیص داده و به آن پرداخته‌اند، و همچنین درس‌های آموخته شده از آخرین دور نبرد با ایران را نشان می‌دهد. امروزه در اسرائیل، مسئولیت توسعه و عملیاتی کردن قابلیت‌های فضایی بین اداره تحقیقات و توسعه دفاعی (MOD/DDR&D)، نیروی هوایی (و فضا)، C4I و اداره برنامه‌های دفاع سایبری (مدیر برنامه‌ریزی دفاع سایبری، و the5) تقسیم شده است. ایجاد این تقسیم به این معنی نیست که مبارزه بر سر اینکه چه کسی حوزه فضایی را در ارتش اسرائیل رهبری کند به پایان رسیده است.

برعکس، این تنها آغاز است، و در صورت امکان در مقالات بعدی به آن موضوع خواهم پرداخت. در مقاله ای که در سال 2023، به عنوان بخشی از سخنرانی اصلی خود در اولین کنفرانس GEOINT اسرائیل نوشتم، توسعه VISINT (هوش بصری)، در کنار SIGINT (اطلاعات سیگنال - ارتباطات و اطلاعات الکترونیکی) و HUMINT (اطلاعات الکترونیکی، اطلاعات جمع آوری شده) را به تفصیل شرح دادم.

البته، VISINT، نه از فضا، مدت‌هاست که به‌عنوان منبع مهم اطلاعاتی و به‌عنوان یکی از اولین روش‌های مورد استفاده برای به دست آوردن اطلاعات مورد نیاز، که قدمت آن به کتاب مقدس و طلوع تاریخ بازمی‌گردد، خدمت کرده است. در آن مقاله در سال 2023، من توصیه و پیش‌بینی کردم که اسرائیل به زودی باید نگاهی جدی به نحوه مدیریت حوزه فضایی داشته باشد و احتمالا در پایان فرآیند، بسیاری از مسائل مربوط به فضا را به فضا منتقل خواهد کرد.

من به این سوال بسیار مهم که چه کسی نیرو می‌سازد و چه کسی مسئول عملیات آن خواهد بود، نپرداخته‌ام. به عنوان بخشی از تلاش‌ها برای پیشبرد تحقیق و توسعه دفاعی در اسرائیل، که هفته گذشته درباره آن نوشتم، اسرائیل قابلیت‌های VISINT "آبی و سفید" خود را توسعه داد. اینها شامل ایجاد یک قابلیت فضایی مستقل و توسعه مراکز تخصصی در صنایع دفاعی اسرائیل، با مشارکت وزارت دفاع، DDR&D/MAPAT و اداره برنامه فضایی (MATA)، اطلاعات نظامی، نیروی هوایی، و اداره C4I و دفاع سایبری بود.

در جریان نبرد در GAGA، لبنان و ایران، VISINT، عمدتا توسط واحد 9900، "فرزندخوانده" جامعه اطلاعاتی اسرائیل، در کنار واحدهای جمع آوری اطلاعات و فناوری رهبر سنتی، 8200 و 8153 بود. دیگر اینگونه نیست، به خصوص وقتی فضا در معادله لحاظ شود. دستاوردهای این واحد در نبرد، در همه جبهه‌ها، استثنایی بود، و به درستی جایگاهی را در میان یگان‌های بزرگ و پیشرو به دست آورده است. در عین حال، فضا در حال تبدیل شدن به حوزه‌ای است که فقط برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده می‌شود.

از ماهواره های ارتباطی و ناوبری، صورت فلکی LEO برای نیازهای تخصصی، شناسایی پرتاب موشک، جنگ در فضا و از فضا، و تکمیل عملیات "بستن دایره های کشتن"، از جمله عملکردهای دیگر پشتیبانی می کند. این امر روشن می کند که چرا ایالات متحده، روسیه، چین و اکثر کشورهای اروپایی فرماندهی فضایی مستقل ایجاد کرده اند. تلاش های اولیه اسرائیل آسان نبود.

در سال 1976، هنگامی که نخست وزیر اسحاق رابین از رئیس جمهور ایالات متحده خواست تا قابلیت های فن آوری که اسرائیل را قادر می سازد صنعت فضایی را توسعه دهد، رئیس جمهور با تحقیر پاسخ داد: "چرا به این قابلیت ها نیاز دارید؟ ما تصاویر ماهواره ای مورد نیاز را در اختیار شما قرار خواهیم داد". او تنها نبود. در اسراییل نیز، اکثر تصمیم‌گیرندگان زمانی که «علاقه‌دار فضا»، سرتیپ، ابروهای خود را بالا می‌برند. ژنرال (res.) Haim Eshed، برای اولین بار پیشنهاد توسعه صنعت فضایی اسرائیل، هم در قابلیت های پرتاب و هم در ماهواره ها و رصد را مطرح کرد.

اشد بعدها برای بیش از 30 سال به عنوان اولین رئیس برنامه فضایی اسرائیل در DDR&D خدمت کرد. اطلاعات نظامی، با حمایت اداره برنامه ریزی، به شدت با توسعه قابلیت مستقل «آبی و سفید» مخالفت کرد. این سازمان استدلال می‌کرد که اسرائیل می‌تواند همه چیز مورد نیاز خود را از ایالات متحده دریافت کند و در هر صورت، به تنهایی در توسعه این توانایی موفق نخواهد بود. خوشبختانه برای اسرائیل، وزارت دفاع و DDR&D تقریبا در تصمیم‌گیری‌های خود در آن زمان کاملا مستقل بودند، از جمله در نحوه استفاده از بودجه تحقیق و توسعه اختصاص داده شده به آنها و ادارات آنها.

اداره برنامه فضایی (MATA) تأسیس شد و بقیه آن تاریخ است. توسعه سریع فناوری‌های جدید، به ویژه هوش مصنوعی (هوش مصنوعی) و HPC (محاسبات با عملکرد بالا)، همراه با رهبری اسرائیل در برخی از این زمینه‌ها در دانشگاه، ارتش اسرائیل و صنایع دفاعی، پیشرفت قابل توجهی در فناوری‌های مورد نیاز برای پیشبرد قابلیت‌های فضایی را ممکن می‌سازد.

اینها شامل رمزگذاری، کلان داده، یادگیری ماشینی، ارتباطات پیشرفته، فناوری‌های کوانتومی و بسیاری موارد دیگر می‌شود. نیازهای اسرائیل در فضا چیست؟ نیازهای منحصربه‌فرد اسرائیل در فضا عبارتند از (تمرکز بر هوش بصری است، اما فراتر از آن است): الف. وضوح بسیار بالا VISINT.B. زمان بازبینی کوتاه برای اهداف با ارزش بالا، با پوشش مداوم به عنوان آرزو. ماهواره های همه کاره از نظر اندازه، هزینه و قابلیت پرتاب بر اساس تقاضا.D. طیف وسیعی از حسگرها: فوق طیفی و فراطیفی، IR، رنگ، SAR، و غیره.

ایستگاه های زمینی همه کاره قادر به دریافت داده ها از هر منبع فضایی، در هر قالب و هر نوع، بدون توسعه سفارشی طولانی و پرهزینه هستند.F. قابلیت های پیشرفته برای تجزیه و تحلیل اطلاعات دریافتی با توجه به حجم و تنوع بسیار زیاد آن: اتوماسیون، ردیابی اشیا و تشخیص تغییر.G. قابلیت‌های SIGINT مبتنی بر فضا: ELINT، EOB (ترتیب الکترونیکی نقشه‌برداری نبرد)، و COMINT.H. شناسایی پرتاب موشک و پشتیبانی برای دفاع در برابر موشک های دشمن (BMD).I.

نظارت مستمر بر فعالیت های فضایی، با تاکید بر شناسایی تهدیدات در داخل و خارج از فضا، و همچنین نظارت بر طیف ارتباطات فضایی.K. ارتباطات ماهواره ای مستمر و پهن باند برای نیروهایی که در عمق قلمرو دشمن عمل می کنند.L. استفاده از حوزه فضایی به عنوان بخشی از جنگ ناوبری.M.

جنگ در داخل و از فضا (در آینده) قابلیت ها

این دقیقا همان چیزی است که "کمیته ناگل در مورد بودجه دفاعی" توصیه کرد، همانطور که در چندین مقاله قبلی ذکر کردم. نخست وزیر و وزیر دفاع اهمیت فضا را درک کردند و تصمیمات شجاعانه ای برای تخصیص بودجه های بزرگتر به این حوزه در دهه آینده اتخاذ کردند، فراتر از توصیه های جاه طلبانه "کمیته ناگل". با این وجود، بودجه های قابل توجهی که به این حوزه مهم و در حال توسعه اختصاص داده می شود، در مقایسه با بودجه های هنگفت ایالات متحده، برای مثال، هنوز «قطره ای در اقیانوس» است.

اخیرا، پرزیدنت ترامپ تصمیم گرفت صدها میلیارد دلار برای پیشبرد برنامه بلندپروازانه «گنبد طلایی» خود اختصاص دهد، که مطمئنا سهم بزرگی از آن به توسعه قابلیت‌ها در فضا و از فضا اختصاص خواهد یافت. اسرائیل می‌تواند و باید نقشی مهم و محوری در این برنامه بزرگ داشته باشد. اهمیت فضا برای فعالیت‌های عملیاتی، آرزوی طبیعی و نهایی، اگرچه مشخص نیست چه زمانی از خیال به واقعیت تبدیل می‌شود، ایجاد قابلیتی است که نظارت تصویری مستمر و بی‌درنگ را با وضوح مناسب از هر منطقه اطلاعاتی مورد علاقه، در هر نقطه ارائه کند.

در جهان این ممکن است در حال حاضر مانند یک داستان علمی تخیلی به نظر برسد، یا مانند یک قابلیت محفوظ برای ابرقدرت ها یا فیلم های اکشن تخیلی غیر مرتبط با واقعیت باشد. اما واقعیت در برابر چشمان ما با سرعتی سریع در حال تغییر است. اگر منابع لازم سرمایه گذاری شود، روز تحقق این آرزو دور از دسترس نخواهد بود. بیش از دو دهه است که میدان نبرد مدرن و در واقع میدان نبرد امروز به عنوان «میدان نبرد خالی» توصیف شده است. دشمن می داند که اگر افشا شود، تقریبا نابود خواهد شد.

این منجر به سرمایه گذاری هنگفت در پنهان سازی، چه به صورت زیرزمینی و چه از طریق روش های دیگر می شود. تنها راه تقریبا قابل اعتماد برای غلبه بر این مشکل و ردیابی دشمن در هر مرحله از طریق قابلیت های VISINT، به ویژه از فضا، بلکه از لایه های ارتفاعی زیر آن است. توانایی حفظ مراقبت، تا حد امکان مستمر، بر مناطق و اهداف قبل، حین، و بعد از هر عملیات، از جمله برای ارزیابی آسیب نبرد (BDA)، به یک عامل اصلی در تصمیم گیری در مورد پرتاب کردن یک عملیات تبدیل شده است.

توانایی مکان یابی یک هدف، ثابت یا متحرک، با درجه دقت بالا، به طور کلی چیزی است که سلاح های دقیق را قادر می سازد تا ماموریت خود را انجام دهند. دو جنبه دیگر که در این مقاله به توضیح آنها نمی پردازم، تبدیل فضا به بخش فعال میدان نبرد (جنگ در داخل و از فضا) و نقش رو به رشد آن در جنگ ناوبری است. توانایی‌ها، آسیب‌پذیرتر خواهد بود که فضا به بخشی ذاتی از میدان نبرد آینده تبدیل شود، نه صرفا یک حوزه برای جمع‌آوری اطلاعات.

nly. ملاحظات سیاست برای تصمیم گیرندگان فراتر از اهمیت فضا برای فعالیت های عملیاتی، اطلاعات به دست آمده از اطلاعات مبتنی بر فضا و توانایی استفاده از فضا نیز از عناصر مهم تصمیم گیری در سطح سیاسی و در میان تصمیم گیرندگان ارشد هستند. ارتباطات فضایی و ماهواره ای کانال های اصلی برای انتشار "فریب ها"، اخبار جعلی و کلاهبرداری های ارتباطی هستند.

در عین حال، فضا نیز ابزاری برای دفاع در برابر این تهدیدات است که متوجه ما می‌شوند. قیمت پذیرش در گروه کشورهای دارای قابلیت‌های فضایی قابل توجه بالاست و مستلزم تسلط بر فناوری‌های کلیدی است. کنترل این قابلیت‌ها به مقامات سیاسی یا امنیتی این امکان را می‌دهد که هم در سیستم‌ها و فناوری‌ها و هم در اطلاعات جمع‌آوری‌شده با این کالا «تجارت» کنند. در سال‌های اخیر، سرمایه‌گذاری انبوه غیرنظامی هم خطر و هم فرصتی را برای تصمیم‌گیرندگانی که به دنبال استفاده از فضا به‌عنوان یک کالای ارزشمند هستند، ایجاد کرده است.

دسترسی بازار غیرنظامی به اطلاعات جغرافیایی با کیفیت بالا و مرتبط با «قیمت‌های» معقول می‌تواند منبع اطلاعات اضافی، نسبتا قابل اعتماد و «ارزان» باشد. همچنین می تواند به اشتباه منجر به این باور شود که سرمایه گذاری های دولتی می تواند کاهش یابد. در عین حال، در دسترس بودن غیرنظامیان، اسرائیل را به تامین‌کننده قابلیت‌های کمتر جذاب تبدیل می‌کند و به دشمنانش اجازه می‌دهد تا اطلاعات باکیفیتی درباره اهداف در اسرائیل به دست آورند. از سوی دیگر، حتی بازیگران پیشرو در بازار غیرنظامی، هر چقدر هم که بزرگ باشند، همچنان به شدت به دولت‌ها وابسته هستند، هم مانند آنچه

وستورها و به عنوان تنظیم کننده. علاوه بر این، وقتی صحبت از قابلیت اطمینان و توانایی انجام تعهدات برای تحویل محصول وعده داده شده در شرایط بحرانی می شود، توافقات بین دولت ها بسیار قابل اعتمادتر از قرارداد با شرکت های تجاری است. نقش دانشگاه در پیشبرد حوزه فضایی دانشگاه اسرائیل نقش بسیار مهمی در پیشبرد قابلیت های فضایی دارد.

در کنار کارهایی که در حال حاضر در حال انجام است، فضای قابل توجهی برای انجام کارهای بیشتر وجود دارد. دانشگاه مسئول "شکستن سقف های شیشه ای" و مقابله با موضوعاتی است که با ریسک بالا و ارزش بالقوه بالا مشخص می شوند. نمونه هایی از مناطقی که دانشگاه می تواند و باید رهبری را در دست بگیرد شامل صورت های فلکی و مدارهای تخصصی، انبوهی از ماهواره های نانو، فن آوری های کوچک و کارآمد کاهش وزن و حسگرهای فضایی در آینده است. الکترواپتیک، لیزر، و ارتباطات کوانتومی. دانشگاه همچنین باید به تهدیدات موجود برای قابلیت‌های فضایی بپردازد و آن را ارائه دهد.

راه‌حل‌هایی در زمینه‌های کلیدی مانند تهدیدات سایبری. همچنین می‌تواند راه‌حل‌هایی را برای بهبود دوام اقتصادی از طریق ابتکارات «بیشتر به ازای کمتر» و همچنین کار بر روی مقرون به صرفه بودن، هزینه‌های چرخه عمر (LCC)، مواد تخصصی و موارد دیگر ایجاد کند. نتیجه‌گیری و توصیه‌ها: اکوسیستم اسرائیل اسرائیل باید تمام تلاش خود را انجام دهد تا استقلال تقریبا کامل را در تمام ابعاد و قابلیت‌های فضایی خود حفظ کند. استثنای احتمالی قابلیت های پرتاب GEO. یک کشور آنچه را که نیاز دارد، حتی از بزرگترین متحدانش، دریافت خواهد کرد، تنها در صورتی که استقلال و AB را نشان دهد.

توانایی تامین نیازهای خود این درسی است که می توانیم از پاسخ نخست وزیر رابین از رئیس جمهور ایالات متحده در سال 1976 بیاموزیم، زمانی که اسرائیل هنوز هیچ قابلیت فضایی نداشت. ادامه سرمایه گذاری و افزایش منابع اختصاص داده شده به توسعه قابلیت های فضایی مستقل، ادامه رهبری و استقلال اسرائیل را در این زمینه مهم تضمین می کند. ژنرال (مقاومت) پروفسور ژاکوب ناگل از اعضای ارشد بنیاد دفاع از دموکراسی ها (FDD) در واشنگتن است.

او به عنوان مشاور امنیت ملی نخست وزیر بنیامین نتانیاهو و سرپرست شورای امنیت ملی اسرائیل خدمت کرد.