لمپون هاروارد هالیوود ریپورتر را هدف قرار داد - آیا هالیوود همچنان لمپون را هدف قرار می دهد؟

قبل از اینکه فیلم خانه حیوانات در سال 1978 ساخته شود، قبل از اینکه جیم داونی جوان‌ترین نویسنده در یک برنامه کمدی طرح نوپا به نام شنبه شب زنده شود، و حتی قبل از انتشار یک پارچه طنز در بازار انبوه در غرب هالیوود به نام National Lampoon، Pl*yb*y وجود داشت. مطمئنا نه Playboy، بلکه تقلید هجوی مجله هاروارد لمپون در سال 1966. سرمقاله ای از H*gh M. روی جلد زنی با لباس شوخی را نشان می داد.

H*fn*r شاعرانه درباره فلسفه، و مصاحبه با «راسپوتین پلاستیکی» خیابان پنسیلوانیا 1600 (یک توپ هشت جادویی انسانی که توسط پرزیدنت جانسون برای مشاوره به او استخدام شده بود). وقتی هیو ام. هفنر واقعی و بدون ستاره متوجه این جعل برنامه ریزی شده شد، تهدید به شکایت کرد. هیئت تحریریه دانشجویی به نجیب زاده گفت که اگر این کار را انجام دهد از تبلیغات استقبال می کنند. هفنر در نهایت شکایت نکرد و Pl*yb*y به موفقیتی برای Lampoon تبدیل شد.

اخبار مرتبط، Mikey O'Connell به سردبیر ارشد سرگرمی در تلویزیون هالیوود ریپورتر ارتقا یافت.

تقلیدهای امروزی توسط مجله دانشجویی (که به عنوان یک باشگاه نیمه مخفی در محوطه دانشگاه با قلعه فلاندری ساختگی خود در کمبریج، ماساچوست دو برابر می شود) موضوعات کمتر دعوا هستند، اما این سنت همچنان ادامه دارد. آدریان میدانیچ، نویسنده جوان و کارکنان Lampoon اخیرا به من گفت: «این فقط راهی است که مردم در تابستان بنویسند و لذت ببرند.

در طول سال‌ها، چندین تقلید تقلید بزرگ (نیویورک تایمز، لایف، نشنال جئوگرافیک، تقلبی از Cosmopolitan که حاوی تصویری در مرکز از هنری کیسینجر بود که برهنه ژست گرفته بود) وجود داشته است، اما اخیرا پونسترها کلاهبرداری تابستانی خود را به اهداف کمتر برجسته‌ای اختصاص داده‌اند - مثلا روزنامه هاروارد کریمسون. در واقع، برای 18 سال گذشته، یک تقلید مسخره آمیز جدید وجود نداشته است. اما در تابستان امسال، کای نلسون، رئیس انتشارات (یعنی سردبیر)، و لورن وود، معاون آن، معتقد بودند که زمان آن رسیده است که چیزی بزرگ را هدف قرار دهند - اما چه؟

میدانیچ می‌گوید: «فکر می‌کردم باید کاری با هالیوود انجام دهیم، فقط به این دلیل که مزخرفات زیادی در جریان است که فکر می‌کردم تقلید کردن آن خنده‌دار است». او گفت که این "چرند" شامل الیسون ها، تهدید وجودی هوش مصنوعی، و "بازیگرانی است که کمپین های رسانه های اجتماعی دیوانه وار انجام می دهند." انتخاب موضوع تقلید برای او واضح به نظر می رسید: هالیوود ریپورتر. یک جستجوی سریع در لینکدین یک آلوم Lampoon را در هیئت تحریریه THR، جولیان سانتون، سردبیر ویژگی های ارشد، که با کمال میل به عنوان مجرا خدمت می کرد، نشان داد.

Sancton که در اوایل دهه 2000 در کارمندان هنری مجله بود، به یاد می‌آورد: «من عاشق زمانم در Lampoon بودم، اما آن را به‌عنوان محیطی جذاب به یاد می‌آورم. از نظر کمدی، غرق شدن یا شنا بود، هیچ محدودیتی وجود نداشت. اما من به یاد نمی‌آورم که ما کارآفرین یا جاه‌طلبی خاصی داشته باشیم. بنابراین حدس می‌زنم وقتی کای، آدریان و لورن با هم تماس گرفتند، روحیه خوبی داشتم زیرا، الف) آنها با من خوب بودند، و ب) به نظر می‌رسید که واقعا با هم رفتار می‌کردند.»

نلسون، وود و میدانیچ به سرعت در حال مذاکره با سردبیر THR، Maer Roshan، در مورد توزیع تقلید با مجله واقعی بودند.

روشن می گوید: «من خیلی علاقه مند بودم. ما زمان زیادی را صرف وقایع اضطراب‌ها، بیهودگی‌ها و پوچ‌های هالیوود می‌کنیم. به نظر منصفانه بود که اجازه دهیم کسی نگاهی به ما داشته باشد.»

به خصوص در لحظه عدم اطمینان در صنعت، کمی ساده لوحانه به نظر می رسید. روشن اشاره کرد که به عنوان یک مزیت اضافی، کار با دانشجویان به او دیدگاه تازه ای در مورد صنعت داد. می‌خواستم بدانم هالیوود از اتاق خوابگاهی در کمبریج چگونه به نظر می‌رسد. ظاهرا میلیاردرهایی هستند که استودیو می‌خرند، روبات‌هایی که فیلمنامه می‌نویسند و بازیگرانی که در اینستاگرام عذرخواهی می‌کنند. چیزی که دور از لیست روزانه ما نیست.»

رضایت THR به سیخ زدن خودش امری نادر بود - و از نظر فنی با توجه به اصلاحیه اول و حق تقلید، غیر ضروری بود. اما طی چند ماه آینده، روشن و تیمش فونت‌های THR، قالب‌های مقاله و دستورالعمل‌های خلاقانه کلی را در مورد نحوه تکثیر مجله تا حد امکان برای Lampoon فراهم کردند. روشن حتی موافقت کرد که نسخه چاپی تقلید را همراه با شماره اخیر THR بگستراند. هیچ محدودیتی برای محتوا قائل نشد که البته لحظاتی شک و تردید را به همراه داشت.

آیا این ایده بدی بود؟ آیا سوزن زدن بیش از حد پیش می رود؟ آیا تبلیغات نویسان خشمگین ناامیدی خود را در مورد THR برطرف می کنند؟ آیا کسی شکایت می کند؟ روشن، که اشاره می کند که هیچ چیزی از محصول نهایی حذف نشده است، گفت: «هالیوود طرفدار بزرگ بی احترامی است، تا زمانی که شوخی در مورد آنها باشد.

چندین مقاله وجود داشت که نلسون در مورد آنها به یاد آورد، "اما شاید برای این پروژه بخواهیم کمی بیشتر به رایانه شخصی برویم." چیزی که به نسخه نهایی راه یافت، دو مقاله در مورد داغ شدن اسکارلت جوهانسون برای ایفای نقش‌هایی بود که نباید داشته باشد (بازخوانی به جنجال‌های واقعی در سال 2017 درباره بازی او در نقش یک شخصیت آسیایی از Ghost In The Shell). میدانیچ گفت: "خوب است. او با کالین جوست ازدواج کرده است." (نویسنده و بازیگر SNL خودش یکی از آلوم Lampoon است.)

اما نلسون، میدانیچ و بقیه اعضای تیم دانشجویی چقدر از خط لوله داستانی Lampoon به هالیوود آگاه بودند؟ نلسون شروع کرد، برای شروع، این خط لوله این روزها بیشتر افسانه است تا واقعیت. می‌دانم که قبلا [دیوید] لترمن با لمپون تماس می‌گرفت و بسته‌های [نمونه نوشتن] را می‌خواست، اما هرگز اینطور نبود که این شخص در آنجا باشد زیرا در لمپون است.

یکی از نویسندگان کمدی تلویزیونی و دانشمند لمپون که برای این قطعه با او صحبت کردم، با ارزیابی نلسون موافق بود. همانطور که او اشاره کرد، کاری که Lampoon برای نویسندگان انجام می دهد این است که به آنها یک شبکه همتای قوی می دهد که در این صنعت کار می کنند و می توانند روی فیلمنامه ها یادداشت کنند یا به معرفی کمک کنند. مطمئنا، این شبکه شامل تعدادی بازیگر پرطرفدار در دنیای کمدی است: کانن اوبراین، گرگ دنیلز، مایک شور، بی جی نواک، لیزا هنسون، آلن یانگ، سایمون ریچ و بسیاری دیگر. بنابراین آیا نوشتن تقلید از THR راهی برای نشان دادن کار آنها در مقابل کل صنعت بود؟

نلسون نتیجه گرفت: «ما این را برای یافتن شغل نمی نوشتیم. "این خوب است، زیرا من هنوز از آن شغل پیدا نکرده ام."