لوسیا لاگونا، هنرمند برزیلی که کار نقاشی را دیر اما پربار شروع کرد، درگذشت.

به گفته گالری او، Fortes D'Aloia & Gabriel، لوسیا لاگونا، نقاش برزیلی که از محیط سرسبز خود در تپه‌های بالای ریودوژانیرو، جایی که در آن زندگی می‌کرد، الهام گرفته بود، در سن 85 سالگی درگذشت. گالری سائوپائولو اعلام کرد که روز گذشته برای گرامیداشت خاطرات لاگونا و رودریگو کاس، هنرمند دیگری که اخیرا در یک تصادف ساحلی درگذشت، تعطیل است.

گالری گفت: «در طول حرفه‌اش، لوسیا مجموعه‌ای از آثار را توسعه داد که با توجه به منظره، حافظه و زندگی روزمره تعریف می‌شد. لاگونا که معلم سابق زبان بود، از واژگان شکسته و همپوشانی خود از نقاشی های متراکم، رنگارنگ و نیمه انتزاعی از محیط اطرافش و تجربه با زبان الهام گرفت.

شناخته شده بود که او از یک فرآیند خلاق مشترک یا گفتگوی تصویری با دستیاران استودیو و دانش‌آموزان استفاده می‌کرد، که در آن از آن‌ها دعوت می‌شد اولین لایه‌ای را حول یک موضوع نقاشی کنند و سپس با جمع‌آوری و نقاشی روی یا پاک کردن زیر لایه‌های رنگدانه به آن پاسخ می‌داد. گالری او افزود: «کار او، در عین حال صمیمی و باز به روی جهان، جایگاهی اساسی در هنر معاصر برزیل دارد.

بسیاری از آثار او در مجموعه‌های معروف «Jardim» (باغ)، «Paisagem» (منظره)، «Estúdio» (استودیو) و «Azulejo» (کاشی‌ها) گروه‌بندی می‌شوند. این تصاویر فیگوراتیو داخلی و خارجی از شاخ و برگ های استوایی و مناظر شهری پر جنب و جوش اطراف او را ترکیب می کند، اما می تواند پاره و تکه تکه به نظر برسد. اشکال هندسی تقریبا با هم برخورد می کنند و به همتایان ارگانیک در این ترکیبات انتزاعی جریان می یابند.

یکی از گالری‌های اروپایی او، کارستن گرو، می‌گوید: «نقاشی‌های لاگونا گاهی گویا و پر انرژی، گاهی اوقات به‌عنوان نور و جریان آزاد دیده می‌شوند، و تقریبا همیشه به نظر می‌رسد که نور اتمسفر آن‌ها را فراگرفته است».

بر اساس گزارش اقتصاد دا پینتورا پائولو هرکنهوف، این هنرمند در سال 2008 گفت: "من معتقدم که نقاشی می تواند زمانی را برای نگاه کردن که در هرج و مرج تصاویری که شهرهای ما را بمباران می کنند گم شده است، بازیابی کند." کندی، درون نگری که نقاشی به همراه دارد، مرا خشنود می کند و از من می خواهد که واقعیت را بر اساس این دیدگاه گمشده ترجمه کنم.

لاگونا که در سال 1941 در Campos dos Goytacazes برزیل متولد شد، کار هنری خود را دیر شروع کرد و سال ها به عنوان معلم زبان و ادبیات کار کرد. اما همه چیز زمانی تغییر کرد که در حدود 54 سالگی تصمیم گرفت در سال 1995 در Escola de Artes Visuais do Parque Lage در ریودوژانیرو ثبت نام کند. در آنجا زیر نظر چارلز واتسون تحصیل کرد و در سال 1998 اولین نمایشگاه انفرادی خود را در مرکز فرهنگی کاندیدو مندز ریو برگزار کرد.

یک نقطه عطف شغلی بزرگ با شرکت لاگونا در سی‌امین بینال سائوپائولو در سال 2012 اتفاق افتاد و آثار هنری او اکنون در مجموعه‌های موزه‌های بزرگ برزیل یافت می‌شوند. او آثار خود را در سرتاسر جهان، از مارتین گروپیوس باو در برلین گرفته تا موزه هنرهای معاصر در آنتورپ، به نمایش گذاشته و جوایز متعددی از جمله جایزه معتبر PIPA برزیل را از آن خود کرده است.

از لاگونا، دخترش، لورا، و نوه هایش، جوآئو و دانیل به یادگار مانده است.