لوسی اسپارو، زنی که یک سوپرمارکت می دوخت: "من جهان های موازی ساخته شده از نمد را ایجاد می کنم"

لوسی اسپارو، 40 ساله، یکی از مخرب ترین سازندگان جهان است. Sparrow می گوید: «این یک مغازه سنتی بریتانیایی محله ای بود که من آن را با 4000 اشیاء نمدی دست ساز پر کردم.» ELPA می گوید: آثار او - که در محیط های روزمره و جمعی می گذرد تا "فورا برای هر مخاطبی قابل تشخیص باشد" - جاه طلبی، مقیاس و وسعت از اولین نصب او، Corner Shop، در سال 2014 افزایش یافته است.

"پس از موفقیت در آن نمایشگاه، من این چالش را پذیرفتم که تمرین هنری خود را به نمایش‌های بزرگ‌تر و پیچیده‌تر بیاورم، که با نصب 1000 متر مربعی که در حال حاضر در موزه The Momentary در بنتونویل، آرکانزاس مشاهده می‌شود، به اوج خود رسیدم." نصب مورد نظر سوپرمارکتی است که تک تک محصولات آن توسط اسپارو ساخته شده است. این شامل بیش از 20000 قطعه نمدی است که همه نوع اقلام، از بسته‌بندی مواد غذایی گرفته تا فیلم‌های موجود در یک فروشگاه کرایه ویدئویی در دهه 1980 را تکرار می‌کند. او می گوید: «من تمرین خود را به عنوان ایجاد جهان های موازی ساخته شده از نمد توصیف می کنم.

"این فضاها که در همه جا قابل تشخیص و آشنا هستند، به من اجازه می دهند کارهایی صمیمی، نوستالژیک و بازیگوش بسازم. اولین کار من تهیه مجدد قفسه ها در یک سوپرمارکت در بریتانیا بود، بنابراین دوست دارم فکر کنم این یک تکامل طبیعی است." این نمایشگاه «آغاز راحتی» نام دارد و هنرمند اعتراف می کند که عنوان ممکن است تا حدی گمراه کننده باشد. او توضیح می دهد: «از آنجایی که من مطلقا هر قطعه را در نصب هایم به صورت دستی می سازم، این فرآیند به مقدار زیادی کار نیاز دارد. وقتی باید یک پروژه در مقیاس بزرگ را تکمیل کنم، اغلب روزهای بسیار طولانی کار می کنم - از ساعت 6 صبح شروع می کنم.

و تا حدود ساعت 10 شب ادامه دارد. بنابراین در استودیو ما یک شوخی مداوم داریم: گفتن اینکه چیدمان The Beginning of Convenience چیزی جز راحت نبود. اسپارو بزرگترین نمایشگاه کار خود را تا به امروز ارائه می کند و مصمم بود که تأثیر واقعی بگذارد. این سوپرمارکت به تنهایی بیش از 1200 متر مربع را پوشش می دهد و دارای جزئیات بسیار بیشتری نسبت به تاسیسات قبلی خود است: فروشگاه اجاره ویدئوی فوق الذکر، یک داروخانه، یک اسنک بار، یک پیشخوان کداک، و همچنین یخچال، فریزر و قفسه هایی که انتظار می رود در یک سوپرمارکت معمولی پیدا شوند.

او می‌گوید: «نه تنها این، بلکه یک مستندی نیز وجود دارد که ما برای نشان دادن روند پشت صحنه، و همچنین سه تبلیغ قدیمی آمریکایی که با تیم استودیوی من در بریتانیا فیلم‌برداری کردیم، ساخته شده است. "اتاق پایانی بازی در استودیوی من در بریتانیا است که دارای یک دیوار موزی به عنوان ادای احترام به اتاق موزی من است که پر از 3000 موز مخملی است." این کار به 18 ماه تولید و چهار هفته نصب نیاز داشت، به همین دلیل اسپارو می‌گوید که پایان دادن به آن احساس خاصی داشت: او می‌گوید: «با دیدن کامل کار احساس سرخوشی مطلق کردم.

توصیف اینکه چه احساسی دارید وقتی نمایشگاه افتتاح می‌شود و اولین اعضای عمومی وارد فضا می‌شوند سخت است. دیدن اینکه چگونه کار من می‌تواند آنها را به مکانی بازیگوش و نوستالژیک منتقل کند، فوق‌العاده ارزشمند است. علیرغم تعابیر زیادی که بینندگان ممکن است از این نصب کنند، اسپارو مایل است تاکید کند که آن را به عنوان یک بیانیه سیاسی-اجتماعی نمی بیند. او می‌گوید: «کار من هرگز به عنوان اظهارنظری در مورد مصرف‌گرایی در نظر گرفته نشده است. «این جشن فضاهای جمعی است که همه ما بخش بزرگی از زندگی خود را در آن می گذرانیم.

این در مورد ایجاد شادی و نوستالژی در محیطی است که برای همه آشنا باشد." برای دریافت اخبار بیشتر به زبان انگلیسی از EL PAÍS USA Edition در خبرنامه هفتگی ما ثبت نام کنید