لولا یک شریک تجاری ناراحت کننده اما ضروری است
رابطه با برزیل مستلزم تلاش دوجانبه است: مهار گسترش چین و مذاکره با شریکی بی دست و پا و غیرقابل اعتماد – در عین حال ضروری –.
در 25 اکتبر، لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا برای چهارمین بار رئیس جمهور برزیل شد. پس از شکست در دور اول، او بازگشتی رادیکال داشت و با 51.8 درصد از رقیب خود، متحد رئیس جمهور ترامپ، فلاویو بولسونارو، که به 48.2 درصد رسید، پیروز شد. این اختلاف بیش از 4 میلیون رای است. پس از پیروزی، لولا اظهار داشت که برزیل «نمیپذیرد که حیاط خلوت کسی باشد». روز بعد، رئیسجمهور ترامپ گفت: «به نظر میرسد یک انتخابات تقلبی دیگر». با وجود این، دو رئیسجمهور در 13 ماه گذشته سه بار ملاقات کردهاند - نه از روی ایدئولوژی.
وابستگی کالری، بلکه به خاطر عملگرایی تجاری. در سال 2025، تجارت کالا و خدمات ایالات متحده با برزیل به 135.7 میلیارد دلار رسید که 6.5 درصد نسبت به سال 2024 افزایش یافته است. ایالات متحده دومین شریک تجاری برزیل است. هر دو کشور، فراتر از تفاوت های ایدئولوژیک عظیم، به یکدیگر نیاز دارند. پرزیدنت ترامپ گفت: "من برزیل را اداره نمیکنم، من ایالات متحده را اداره میکنم. لولا را دوست دارم، با او خیلی خوب کنار میآیم. فقط فکر میکنم ظاهر بسیار بدی داشت، انتخابات، نحوه جدولبندی آن." لولا و ترامپ قطبهای مخالف را نمایندگی میکنند. در حالی که ایالات متحده
رئیسجمهور از بخش خصوصی میآید، لولا یک رهبر کارگری بود که بیش از 50 سال علیه بخش خصوصی جنگید. او یک رهبر چپ کلاسیک قرن بیستم، دوست دیکتاتورهایی مانند فیدل کاسترو در کوبا و دانیل اورتگا در نیکاراگوئه است. او کتاب بازی پوپولیستی را می شناسد و می داند چگونه از آن استفاده کند. پیروزی او در انتخابات با قیمت هنگفتی همراه بود.
رهبر حزب کارگر حداقل 57 میلیارد دلار را برای توسعه گسترده برنامه اجتماعی تحت فشار قرار داد، از بستههای کاهش بدهی برای صاحبان مشاغل کوچک گرفته تا یارانههای خانوادگی برای غذا، قیمت بنزین، بخشش کارت اعتباری و موارد دیگر. بله، لولا در انتخابات پیروز شد، اما روز بعد، واحد پول برزیل به نرخ تاریخی ۱۱ درصد نسبت به دلار سقوط کرد، که پایینترین رکورد گزارششده در دهههای اخیر بود، در حالی که بازارهای سهام دچار وحشت شدند و ۱۴ درصد کاهش یافتند. فراتر از پیروزی لولا، برزیل همچنان بزرگترین کشور آمریکای لاتین و یکی از بزرگترین دموکراسی ها در جهان است.
e جهان این کشور همچنان بخشی از G20 و به اصطلاح جنوب جهانی در گروه BRICS خواهد بود که شامل برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی است. این یک بازیگر محوری با روابط استراتژیک با دموکراسیهای غربی و رژیمهای استبدادی است. پیروزی لولا پس از هفت پیروزی انتخاباتی در کشورهای آمریکای لاتین، چالشی برای دکترین جدید مونرو است. با این حال، در حالی که رویارویی با برزیل برای تجارت خوب نیست، نادیده گرفتن همسویی خطرناک آن با ایالات متحده است.
دشمنان منطقه ای اضافی می توانند یک اشتباه بزرگ باشند. اتحاد لولا با چین فراتر از روابط تجاری سنتی است. در اوایل سال جاری، برزیل کشتی بیمارستان نظامی Silk Road Ark متعلق به نیروی دریایی ارتش آزادیبخش خلق را دریافت کرد. نیروهای دریایی این کشورها رزمایش مشترک دریایی را برای جستجو و نجات انجام دادند.
چین همچنین یک عملیات رزمی و نجات را به نمایش گذاشت. رئیسجمهور برزیل درها را به روی بزرگترین شرکتهای چین، از جمله شرکت خودروهای الکتریکی BYD و هواوی، غول مخابراتی که توسط چندین کشور اروپایی و ایالات متحده متهم به جاسوسی است، باز کرده است. لولا همچنین فاصله مهمی با "سپر قاره آمریکا"، ائتلاف امنیتی شاخص ایالات متحده در نیمکره غربی حفظ کرده است.
برزیل همچنین از معرفی باندهای جنایتکار مانند Primeiro Comando da Capital و Comando Vermelho به عنوان سازمانهای تروریستی خودداری کرده است. نتایج انتخابات اخیر در برزیل آنطور که انتظار می رفت نبود، اما نشان دهنده یک واقعیت تلخ است. ملت آمریکای جنوبی برای چهار سال دیگر توسط یک سوسیالیست قوی ضد آمریکایی - دوست چین، روسیه و ایران و همچنین مدافع دیکتاتوری کوبا و نیکاراگوئه - اداره خواهد شد.
با این حال، همچنین یک غول تجاری است که برای ایالات متحده حیاتی است. رابطه با برزیل مستلزم تلاش دوجانبه است: مهار گسترش چین و مذاکره با شریکی بی دست و پا و غیرقابل اعتماد – در عین حال ضروری –. آرتورو مک فیلدز یک روزنامه نگار تبعیدی، سفیر سابق نیکاراگوئه در سازمان کشورهای آمریکایی و یکی از اعضای سابق سپاه صلح نروژ است. او فارغ التحصیل سمینار امنیت و دفاع دانشگاه دفاع ملی و دوره رهبری هاروارد است.
متن اصلی (انگلیسی)
Lula is an uncomfortable but necessary trading partner
The relationship with Brazil will require a twofold effort: to contain Chinese expansion and to negotiate with an awkward, unreliable — yet inevitably necessary — partner.