لوپز: همه آن رای دهندگان بلاتکلیف لس آنجلس ممکن است واقعا بدانند که چه می خواهند - کسی که آنها را جلب کند.

نظرسنجی های سیاسی مانند پیش بینی آب و هوا هستند. شاید ارزش بررسی را داشته باشند، اما شما باید احمق باشید تا روی صحت آنها شرط بندی کنید. با این حال، چیزی در مورد نظرسنجی اخیر وجود دارد که نشان می دهد کارن باس، شهردار لس آنجلس، در میان رای دهندگان احتمالی با مشکل عمیقی مواجه است، زیرا تلاش می کند شغلی را حفظ کند که نیتیا رامان، عضو شورا، سعی دارد از او ربوده شود. در اینجا اعداد جمع آوری شده توسط مؤسسه مطالعات دولتی UC Berkeley و با حمایت مالی The Times: رامان: 39%. باس: 28%. بلاتکلیفی: 33 درصد باس به طور طبیعی سعی کرده است نظرسنجی را بی اعتبار کند.

او چه کار دیگری می‌تواند بکند، وقتی حامیانش از افرادی که نمی‌توانند تصمیم خود را بگیرند بیشتر است؟ باس برای داشتن یک شانس باید بر رای نامشخص مسلط شود، اما با توجه به رتبه بالای نامطلوب او، انجام این کار دشوار خواهد بود. از سوی دیگر، رامان مطمئنا چیزها را دور از دسترس قرار نداده است، علیرغم این واقعیت که باس بارهای آتش پالیزید را حمل می کند و تنها پیشرفت اندکی در مورد امضای خود - بی خانمانی - داشته است. کمتر از دو ماه به روز انتخابات باقی مانده است و رامان نتوانسته است اکثریت را متقاعد کند که او پاسخگوست.

پس رامان و باس از هم اکنون تا 3 نوامبر چه کاری باید انجام دهند؟ برخی بر این باورند که باس ممکن است نیاز به افزایش حملات منفی داشته باشد. من التماس می کنم که متفاوت باشد. ما نیاز داریم که هر دو نامزد جسورتر، خلاق تر، قانع کننده تر باشند و چیزهایی را به ما بگویند که قبلا نشنیده ایم. تمام شهرداران اخیر لس‌آنجلس که من می‌شناختم، ایرادات و ناکامی‌های خود را داشتند، خواه این کار پر کردن چاله‌ها، ساختن ترانزیت یا پرداختن به هزینه‌های بالای مسکن بود.

اما از جمله بهترین ویژگی های آنها، دیک ریوردان متکبرانه اعتماد به نفس داشت، جیم هان دستی ثابت بر روی تیلر داشت، آنتونیو ویلارایگوسا خستگی ناپذیر و پرشور بود، اریک گارستی یک متفکر دوربرد در مورد زلزله، آب و انرژی بود. لس آنجلس به یک شهردار با تمام این ویژگی ها نیاز دارد. یک تشویق کننده. یک استاد کار یک توپ شکن. اداره دومین شهر بزرگ کشور کار ساده‌ای نیست، زیرا بسیاری از مشکلات در سطح خیابان بسیار فراتر از کنترل محلی آغاز می‌شوند که تا حدی به اقتصادی مربوط می‌شود که افراد زیادی را پشت سر می‌گذارد.

اما اگر می‌خواهید رهبری شهری در کلاس جهانی را بر عهده بگیرید، باید در مورد مسائل بزرگی مانند مسکن و بی‌خانمانی و همچنین در مورد اصول اولیه، مانند پیاده‌روهای شکسته و پارک‌های فراموش‌شده، پاسخ‌های درجه یک داشته باشید. اکثر رأی دهندگان در مورد اینکه کدام نامزد بیشتر سوسیالیست یا میانه رو است حرفی نمی زنند. شهرداری خراب است و آنها می خواهند بدانند چه کسی می تواند آن را تعمیر کند. روز چهارشنبه، همان منطقه غفلت‌شده اطراف شهرداری را که در آوریل درباره آن نوشتم، بررسی کردم و فقط پیشرفت‌های اندکی پیدا کردم.

گرافیتی از فواره فرانک پاتنم فلینت شسته شده است، اما مانند 60 سال گذشته، همچنان یک بنای یادبود شکسته باقی مانده است که نادیده گرفته شده است. و در اطراف آن، اکثر پلاکاردهای کوچک شناسایی گیاهان بومی شکسته یا گم شده اند. مرکز خرید لس آنجلس هنوز یک خرابه به طور عمده متروکه است، با جعبه های کاشت شکسته و علف های هرز در سطح خیابان. زنی با دو چرخ دستی خرید به من گفت که 5 سال و نیم است که بی خانمان است.

رستورانی که در نزدیکی اداره پلیس قرار دارد بسته است. رستوران روبه‌روی آن مدت‌هاست که مرده است، و مرکز شهر که زمانی پرجنب‌وجوش بود - که درآمدی را ایجاد می‌کرد که به نفع همه محله‌های شهر بود - نفس نفس می‌زد. من در خیابان هوپ، در جنوب خیابان دوازدهم رانندگی کردم، زیرا خواننده ای که در آن منطقه زندگی می کند و درباره آتش سوزی های مکرر در املاک متروکه به من گفته است. یک تراکتور در حال پاکسازی آوار ناشی از آتش سوزی اخیر بود. من در المپیک به سمت غرب به سمت آلوارادو رانندگی کردم، منطقه ای که مرتبا برای دیدن یکی از دوستانم از آن بازدید می کنم. خیابان ها پر از زباله است. آنها همیشه پر از زباله هستند.

در المپیک و دریاچه جنوبی، جایی که اردوگاه‌ها در کنار خیابان قرار گرفته‌اند و زمانی آتش‌سوزی به پارکینگ کلیسا سرایت کرد و وسایل نقلیه را از بین برد، یک مثلث بتنی وجود دارد که مملو از زباله است. همیشه مملو از زباله است، مثل زباله دانی شهرداری در یک گذرگاه شلوغ. سپس به سمت غرب در Wilshire به سمت یادبود RFK که حدود 10 ماه پیش نوشتم، در نزدیکی محل ترور بابی کندی در سال 1968 حرکت کردم. این مکان محصور شده است، با زباله و گرافیتی و با درختان انگور که ادای احترام به کندی را می پوشانند. شهر قرار بود به منطقه مدرسه کمک کند تا همه چیز را تمیز کند.

سپس ناحیه مدرسه این وظیفه را بر عهده گرفت. هنوز هم خراب است. در واقع، بیش از این است. این یک کیفرخواست است. و همچنین این واقعیت است که در استودیو سیتی، جایی که همسایگان ناامید به مدت پنج سال شکایت داشتند که یک ملک متروکه توسط متصرفان تصرف شده است، آتش سوزی اخیر لازم بود تا توجه شهرداری را به خود جلب کند. ملک، از زمان پاکسازی، در منطقه رامان است، و او و باس اتهاماتی را مبادله کردند که چه کسی توپ را رها کرده است.

کیت میراندا که خانه اش در اثر آتش سوزی در ملک متروکه آسیب دیده است، گفت: «در مورد بی خانمانی، من نمی بینم که هیچ یک از کاندیداها واقعا چشم انداز روشنی برای حل این مشکل نشان دهند. "منظورم این است که این یک دستور بلند است، و من نمی خواهم مسئولیت آن را بر عهده بگیرم. اما من چیزی از هیچ یک از آنها نمی شنوم که به نظر می رسد کار می کند یا قبلا امتحان نشده است." اگر بخواهیم منصفانه باشیم، باس و رامان هر کدام موفقیت های زیادی در زمینه بی خانمانی داشته اند و هزاران نفر را به داخل خانه آورده اند. این کار آسان نیست، به خصوص با توجه به تعداد افراد مبتلا به بیماری روانی و مسائل اعتیاد.

من این را از تجربه شخصی می دانم، زیرا یک سال تلاش کرده ام تا یکی از دوستانم را از بی خانمانی نجات دهم. اما سرعت بسیار کند و هزینه بسیار بالا است. همانطور که همکارم دیوید زهنیسر در اوایل امسال گزارش داد، از دسامبر 2022، 300 میلیون دلار برای برنامه شهردار Inside Safe هزینه شده است، و تا دسامبر گذشته، 40 درصد از 5800 نفری که خانه‌سازی شده بودند به خیابان برگشتند. و این با هزینه تخمینی سالانه برای هر نفر 82000 دلار بود.

رامان، که از این برنامه حمایت کرده بود، به منتقد آن تبدیل شد و استراتژی کم‌هزینه‌تری را تبلیغ کرد که خود به دلیل سرعت کند آن مورد انتقاد قرار گرفته است، همانطور که نوح گلدبرگ، گزارشگر تالار شهر تایمز در ماه اوت نوشت. چندی پیش، یک کارشناس سیاست بی خانمان به من پیشنهاد کرد که اگر بتوانیم راهی برای دو برابر کردن یارانه ناتوانی تامین اجتماعی که بسیاری از افراد بی خانمان دریافت می کنند، پیدا کنیم، درها را در بازار مسکنی که اکنون از آن قیمت گذاری شده اند باز می کنیم. خیلی گران است؟ ارزان تر از کاری است که ما انجام می دهیم.

مایلم از کاندیداها بشنوم که درباره کتاب بازی به این شکل تجدید نظر کنند، آنچه را که کار می‌کند دو چندان کنند و آنچه را که مفید نیست کنار بگذارند. می‌خواهم از نامزدی بشنوم که برنامه‌ای واقع‌بینانه دارد تا لس‌آنجلس را از زیرزمین در رتبه‌بندی پارک‌ها در سطح ملی خارج کند، تا سد ۱۰ ساله تعمیر پیاده‌رو و انتظار دو ساله برای تعمیر چراغ خیابان را از بین ببرد. همه آن رای دهندگان بلاتکلیف دقیقا می دانند که چه می خواهند. شهری که می گوید آبنمای شکسته را تا آخر هفته درست کنید وگرنه. آنها می خواهند کسی رای آنها را جلب کند. steve.lopez@latimes.com