لیانگ شائوجی، هنرمند چینی که با کرم ابریشم همکاری داشت، در 81 سالگی درگذشت.

گالری ShanghART، فروشنده قدیمی اش، اعلام کرد، هنرمند چینی، لیانگ شائوجی، که به خاطر نصب های چند رشته ای خود در زمینه کرم ابریشم شهرت داشت، در سن 81 سالگی در شانگهای به دنبال یک بیماری درگذشت.

در پست رسانه اجتماعی گالری آمده است: «با اندوه عمیق گالری ShanghART درگذشت لیانگ شائوجی را اعلام کرد. در سال 1989، لیانگ پروژه مادام‌العمر خود را به نام «مجموعه طبیعت» آغاز کرد که با تحقیقات و فعالیت‌های هنری‌اش شامل کرم‌های ابریشم و کشاورزی ابریشم به‌عنوان «وسیله ایجاد» و «شریک‌های مشارکتی» تعریف شد.

برای این کارها، لیانگ کرم‌های ابریشم را با اشیایی در مقیاس‌های مختلف آشنا کرد - کفش، لیوان‌های پلاستیکی، تکه‌های سرامیک، اما از لحاظ احساسی و جسمی اقلام سنگین‌تری مانند زنجیرهای عظیم آهنی، بشکه‌های نفت، یا سنگ‌ها و آجرهای شکسته از زباله‌های زلزله. با هدایت دقیق او، کرم‌های ابریشم به آرامی اشیاء خارجی لیانگ را به عنوان خانه‌های خود پذیرفتند، آنها را با نخ‌های سفید برفی پوشانده و مجسمه‌های خود را خلق کردند.

گالری گفت: «از طریق این گفتگوی پایدار با طبیعت، کار او زمان، زندگی، دگرگونی و فرآیند خلقت را بررسی کرد. لیانگ همچنین از مجسمه‌سازی، منسوجات، فیلم، اجرا و صدا در اینستالیشن‌های خود استفاده می‌کرد که می‌توانست در مقیاس وسیع ظاهر شود.

گفتگوی زنده و حاصل شده بین هنرمند و کرم ابریشم - و کرم ابریشم و شی - استعاره ای تکان دهنده از دگرگونی مداوم زندگی، چرخه های آن و انعطاف پذیری ظریف ارائه می دهد. این همچنین به طور مستقیم به علاقه لیانگ به فلسفه‌ها و زیبایی‌شناسی سنتی شرقی اشاره می‌کند که کرم ابریشم را نماد تولد دوباره و تناسخ در فرهنگ چینی می‌دانند.

لیانگ در مصاحبه ای در سال 2017 گفت: «به طور خلاصه، هنر من پیچیده است؛ روح آن تجربه و مراقبه است.

نمایش انفرادی مشهور لیانگ در سال 2024 در مرکز فرهنگ و هنر جهانی دریا در شنژن، با عنوان Sea of ​​the Cloud، زنجیره آهنی عظیمی را به نمایش گذاشت که روی آن کرم‌های ابریشم نخ‌های خود را می‌چرخانند و در مقابل منظره‌ای از اقیانوس فیلم‌برداری شده است. لیانگ درباره اینکه چگونه ایده این قطعه را به ذهنش خطور کرد، گفت: زمانی بود که کرم ابریشم را دیدم که روی پشت بام خزیده بود. به آرامی می خزید، تقریبا از لبه می لغزید، که ناگهان نخی را در وسط گرفت. بلافاصله ابریشم را دور آن چرخید، خودش را محکم کرد، سپس تکان خورد.

در آن لحظه، احساس کردم زندگی به یک نخ آویزان شده و روی لبه پرت می‌شود - این تأثیر عمیقی بود. احساس هدفمندی بیشتری داشتم. نه فقط شاهد آن رشته واحد، بلکه تعلیق خود زندگی و اراده مقاوم برای بقا.»

او بعدا فکر کرد که از زنجیره فلزی غول پیکر به عنوان چارچوبی برای سکونت کرم های ابریشم استفاده کند. او گفت: «زنجیره آهنی حلقه‌ای را با دو سر به هم پیوسته تشکیل می‌داد و شکل هشت را ایجاد می‌کرد که یادآور چرخش کرم ابریشم است. برای لیانگ، آهن سرد متضاد با ابریشم نرم‌تر و گرم‌تر نیز اشکال مکمل قدرت معنوی را برانگیخت.

برخی از منتقدان استفاده لیانگ از حیوانات زنده به عنوان "همکار" هنری را زیر سوال برده اند و این هنرمند در مصاحبه های گذشته از رویکرد خود دفاع کرده است. او در مصاحبه ای در سال 2017 گفت: "بر اساس مشاهده و تجزیه و تحلیل زندگی موجود زنده، من پتانسیل خود را پیدا کرده و پرورش می دهم و به طور طبیعی به تحول دست می یابم. من از بیوتکنولوژی به روشی متوسط ​​برای فعال کردن ژن ها استفاده می کنم و در عین حال از مداخله خشونت آمیز اجتناب می کنم."

لیانگ در سال 1945 در شانگهای به دنیا آمد و پس از اینکه انقلاب فرهنگی چین ثبت نام دانش آموزان را در مدرسه هنری محلی خود ممنوع کرد، مجبور شد در یکی از بزرگترین کارخانه های پارچه کتانی کشور کار کند. در دهه 1980، پس از سفر به خارج از کشور و مشاهده انعکاس ایده‌های نوظهور خود در مورد ترکیب رسانه‌ها در "هنر چند بعدی"، او به تحصیل در مدرسه ملیله در آکادمی هنر چین در هانگژو ادامه داد. او در "مجسمه سازی نرم" تخصص داشت، جنبشی که توسط معلم او، هنرمند بلغاری استاد ملیله، مرین واربانوف، تأسیس شد.

او برای بیشتر عمر خود در معبدی در کوه تیانتای در استان ژجیانگ زندگی می‌کرد و اغلب از او به عنوان «زاهد مقدس» یاد می‌شود.

لیانگ که هم در چین و هم در خارج از کشور تحسین شده بود، که متواضع بود و دوست داشت بگوید "من یک کرم ابریشم هستم"، در سال 2002 جایزه هنر معاصر چین (CCAA) را دریافت کرد و در سال 2009 جایزه شاهزاده کلاوس را دریافت کرد.

این هنرمند درباره آثار زندگی خود گفت: طبیعت دائما خود را تجدید می کند؛ خلقت من تمام نمی شود.