مارک هاپوس چاد گیلبرت از New Found Glory را به یاد می آورد: «از قبل دلم برایت تنگ شده، برادر کوچک»

در 20 سپتامبر، چاد گیلبرت، عضو موسس و نوازنده گیتاریست New Found Glory، پس از مبارزه با سرطان مغز در سن 45 سالگی درگذشت. مارک هاپوس، خواننده اصلی، بنیانگذار و نوازنده بیس Blink-182، در طول سالها با گیلبرت، چه در داخل و چه خارج از تور، آشنا شد. هاپوس که خود یک نجات یافته از سرطان بود، درباره گیلبرت درباره این بیماری صحبت کرد، اما پیوند آنها بسیار عمیق تر شد. هاپوس در این ادای احترام منحصر به فرد گیلبرت را به یاد می آورد. من همیشه چاد گیلبرت را برادر کوچکم می دانستم.

یادم نیست روزی که همدیگر را دیدیم. او و یکسری از دوستان احمقش به هر برنامه ای که Blink در فلوریدا اجرا می کرد می آمدند. منظورم هر نمایش است. این افراد دور هم جمع می‌شدند و سؤال می‌پرسیدند و مکان‌های خوب برای خوردن را به ما نشان می‌دادند. ما هر بار که Blink در فلوریدا می چرخید، با هم می نشستیم. و چاد همیشه… خندان بود. فقط شادترین و مشتاق ترین "لعنت به بله، زندگی حکم می کند" پسر خروس عاشق موسیقی که تا به حال می توانید امیدوار باشید که ملاقات کنید. لعنتی خنده دار آروم باش، مرد، متوجه شدیم. حکومت کرد.

در مقطعی متوجه شدم که او در گروهی به نام New Found Glory حضور داشت و آنها آلبومی را در Drive-Thru Records منتشر کردند (که در آن زمان سبک بود). حکومت کرد. نمی توانستم از گوش دادن به آن دست بردارم. من آن را برای همه کسانی که می شناختم بازی کردم. من آن را برای دوستان و برچسب ها و ایستگاه های رادیویی پخش کردم. من از مدیریت خود خواهش کردم که آنها را قبول کنند. آنها با لیبل ما امضا کردند و مدیران ما آنها را به عنوان مشتری و دوست پذیرفتند. پلک زدن آنها را به تور برد.

در چند سال بعد، چاد بخش بزرگی از زندگی ما شد. و هر بار که او را می دیدی، چاد فقط لبخند می زد. و خوشحال. و در مورد چیزی هیجان زده هستم: یک گروه جدید. یک بازی ویدیویی؛ چند اسباب بازی لعنتی که در تور پیدا کرد. من نمی دانم. این فقط چاد بود. آروم باش مرد

در تور Blink برای Take Off Your Pants and Jacket، که New Found در آن بود، چاد با من و همسرم زیاد سوار اتوبوس شد. همانطور که گفتم او برادر کوچک من بود. در سفرهای طولانی زیاد صحبت کردیم. و چاد کمی خراب شد. در میان موفقیت‌های گروه و رادیو و هر چیز دیگری، او احساس گمراهی و عدم اطمینان از خود می‌کرد. او غمگین بود. وسط آن همه غمگین بود. ما خندیدیم و به او گفتیم که ساکت شود و روز بعد ویدیوی "اولین قرار" را فیلمبرداری کردیم که در آن سوار سرسره های آبی شدیم و چاد چوب بیسبال را به پره های دوچرخه دخترک انداخت.

انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

اما آن ساعت ها و صحبت ها و اتوبوس سواری واقعا به من نشان داد که چاد کیست. یک مبارز. قهرمان شادی "شادی" عجیب به نظر می رسد اما چاد همین بود. لعنتی شادی آور او مردی بود که صمیمانه لبخند می زد و می خندید و دوست داشت افراد جدید را ببیند و ملاقات کند. و به موسیقی گوش دهید. شادی هر اتفاق منفی که می‌افتاد، چاد می‌خواست بگه لعنت بهش. و با آن مبارزه کنید. و با جهان روبرو شوید و جشن بگیرید. هر روز هر بار که او را می دیدم او اینگونه بود. خسته کننده بود لعنتی باشه مرد عیسی مسیح، آرام باش، متوجه شدیم.

من و چاد از همان روزهای اولیه تورهای ون و پانک راک با هم دوست بودیم. ما هر دو فراز و نشیب های خود را داشته ایم. من با NFG در سال 2009 آلبوم Not Without a Fight آنها کار کردم و گروه در نقطه عجیبی از کار خود قرار داشتند. تنشی در اتاق وجود داشت که عمیق تر از هجوم خلاق استودیویی معمولی به نظر می رسید. این تنش بیش از چند بار جوشید. مسابقاتی فریاد می زدند که در نهایت آرام می شد و چاد می گفت: "باشه بیا بیا یه کار باحال انجام بدیم." و روز بعد با لبخند و خنده و آماده رفتن ظاهر شوید.

برای مدت طولانی، چاد تلاش می کرد تا من را به بازی کارت دیزنی که مانند Magic: The Gathering بود، با السا و اولاف بازی کنم؟ نمی دانم، عجیب بود. اما این مزخرفات او بود.