مارگارت همیلتون، پیشگام نرم افزاری که به انسان ها در ماه کمک کرد، در 90 سالگی درگذشت.

«فراموش کن» نام برنامه کامپیوتری کوچکی بود که هرگز فکر نمی‌کردیم مورد نیاز باشد، که با این وجود همراه با نویسنده آن، مارگارت همیلتون، مهندس نرم‌افزار آمریکایی که در 30 سپتامبر در 90 سالگی درگذشت، در تاریخ ثبت خواهد شد. آزمایشگاه ابزار دقیق در سال 1965 قرار بود نرم افزاری را برای روش سقط آپولو بنویسد. «همه گفتند که هرگز این اتفاق نخواهد افتاد، [بنابراین گفتند] «اوه، خوب.

ما این یکی را به مارگارت می‌دهیم زیرا او مبتدی است.» او به موزه تاریخ کامپیوتر گفت. با این حال، یک پرواز بدون سرنشین متوقف شد و جایگاه همیلتون را در تیم بالا برد. ناگهان، من یک شبه متخصص شدم." او گفت. همیلتون در پائولی، ایندیانا به دنیا آمد. با مهاجرت به میشیگان به همراه خانواده اش، در سال 1954 از دبیرستان فارغ التحصیل شد. او ریاضیات را در دانشگاه میشیگان و کالج ارلهام خواند، جایی که در سال 1958 با یک رشته فلسفه فارغ التحصیل شد.

او قصد داشت تحصیلات تکمیلی و حرفه آکادمیک را دنبال کند، اما تصمیم گرفت در سال 1959 به همراه همسرش که در حال تحصیل در رشته حقوق در هاروارد بود به بوستون برود. او در MIT با ادوارد لورنز - که در تئوری آشوب پیشگام بود - کار کرد و کامپیوترهای LGP-30 و PDP-1 DEC را برای پیش بینی آب و هوا برنامه ریزی کرد. او قبل از شنیدن مأموریت‌های آپولو در سال 1965، روی پروژه‌های دیگری در MIT، از جمله سیستم‌های هوافضا، کار کرد.

او ابتدا نرم‌افزاری را برای مأموریت‌های آپولو بدون خدمه نوشت و بعدا منجر به توسعه نرم‌افزار پرواز برای برنامه خدمه شد. نرم افزار تیم نقش مهمی در اولین فرود روی ماه ایفا کرد، زیرا ماژول آپولو 11 در سال 1969 به سطح ماه نزدیک شد. در آخرین دقایق فرود، رایانه راهنما چندین آلارم غیرمنتظره را به صدا درآورد و فضانوردان را به این سوال سوق داد که آیا فرود بی خطر است یا خیر. آلارم‌ها «سرریزهای اجرایی» را نشان می‌دادند، به این معنی که سیستم نمی‌توانست تمام وظایف خود را انجام دهد. همیلتون همچنین برای محافظت در برابر خطای اپراتور فشار آورده بود.

دختر او که در آن زمان چهار ساله بود، با فعال کردن یک برنامه پیش از پرتاب در طول یک پرواز شبیه سازی شده، یک شبیه سازی ماژول فرمان را از بین برد. همیلتون حفاظت در برابر این اشتباه را پیشنهاد کرد، اما در ابتدا نادیده گرفته شد زیرا فضانوردان بعید به نظر می‌رسیدند که این اشتباه را انجام دهند. متعاقبا یک فضانورد این کار را در طول آپولو 8 انجام داد و باعث تغییراتی در نرم افزار شد. برای آپولو 11، محافظت از راه‌اندازی مجدد نرم‌افزار اجازه می‌دهد تا کارهای ضروری فرود علی‌رغم بار اضافی ادامه یابد. مهندس کامپیوتر جک گارمن به افسر راهنمایی استیو بیلز توصیه کرد که هشدارها نیازی به سقط ندارند.

بیلز تایید کرد: "ما در حال زنگ زدن هستیم." خدمه به سلامت خود را به سطح ماه رساندند و بعدا به زمین بازگشتند. اضافه بار به ورودی های ناخواسته از سیستم رادار قرار ملاقات ردیابی شد. در حین کار بر روی ماموریت های آپولو، همیلتون شروع به نامیدن خود را "مهندس نرم افزار" کرد، زیرا نوشتن کد به اندازه سایر رشته های مهندسی جدی گرفته نمی شد. این اصطلاح اکنون استاندارد است. او همچنین در یک عکس نمادین، در کنار دسته‌ای از فهرست‌های نرم‌افزار آپولو تیمش تقریبا به اندازه او ایستاده است.

پس از ماموریت های آپولو، او تعدادی شرکت فناوری را با تمرکز بر نرم افزارهای مقاوم در برابر خطا تأسیس کرد و یکی از آنها را تأسیس کرد. او متدولوژی توسعه قبل از واقعیت (DBTF) را برای جلوگیری از خطاهای اولیه، همراه با زبان سیستم های جهانی (USL) برای طراحی سیستم ها ایجاد کرد. در سال 2016، باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا مدال آزادی ریاست جمهوری را به او اعطا کرد. گریس هاپر، پیشگام محاسبات، پس از مرگ، همین افتخار را دریافت کرد.

کاخ سفید همیلتون را به عنوان یک ریاضیدان و دانشمند کامپیوتر توصیف کرد که در مفاهیم نرم افزار ناهمزمان، برنامه ریزی اولویت و نمایشگرهای اولویت، و توانایی تصمیم گیری انسان در حلقه مشارکت داشت، که پایه و اساس طراحی و مهندسی نرم افزار مدرن و فوق العاده قابل اعتماد را ایجاد کرد. میراث همیلتون یادآوری برای طراحی اشتباهاتی است که کاربران ظاهرا مرتکب نمی شوند – و شکست هایی که هیچ کس انتظارش را ندارد. به گفته MIT از او دختر، یک داماد، دو نوه، چهار نوه و سه خواهر و برادرش به یادگار مانده است. ®